ही अद्भुत घटना घडत असताना, त्या दृश्याने देव, असुर, महान नाग, सिद्ध, साध्य—हे सर्व, हरि आणि ब्रह्मा यांच्या नेतृत्वाखाली, एकदम धैर्य व शक्ती मिळवून, सर्व दिशांना पसरले आणि असुरांचे रक्षण करण्याच्या उद्देशाने निघून गेले. त्यांच्या निघून गेल्यानंतर, त्या क्षणी, नरसिंहस्वरूप परमेश्वर, हजारो रूपांनी, सर्वत्र व्यापून, हजारो भुजा व हजारो नेत्रांनी, ज्या नेत्रांमध्ये चंद्र, सूर्य व अग्नी चमकत होते, अशा मायाधिपती रूपात तेथे उभे राहिले. त्या वेळी, सर्वश्रेष्ठ देव, जे विविध लोकांमध्ये व पर्वतांवर स्थिरावले होते—त्यांच्यासह ब्रह्मा, साध्य, यम आणि मरुतगण—या सर्वांनी त्या परमेश्वराची स्तुती केली. ते म्हणाले, "तुम्ही सर्वोच्च ब्रह्म्याहूनही परात्पर आहात, सर्व सारांचा सार, सर्व प्रकाशांतील परम प्रकाश, सर्वात्मा, विश्व व्यापणारे तुम्हीच. स्थूल, सूक्ष्म, अतिसूक्ष्म—हे सर्व रूप तुमच्यात आहेत. तुम्ही शब्दब्रह्मरूप, मंगल, वाणीच्या पलीकडे, आधाररहित, द्वैताच्या पलीकडे, आणि सर्व अशांतीपासून मुक्त आहात. यज्ञांचे भोक्ता, यज्ञस्वरूप, यज्ञ करणाऱ्यांना फळ देणारे, हे प्रभो, तुम्ही मत्स्य व कूर्म या रूपात पृथ्वीवर अवतरले आहात. वराह व सिंह रूप धारण करून, तुम्ही दैत्याधिपतीचा वध केला आणि देवांचे रक्षण केले. ब्राह्मणांच्या शापाच्या निमित्ताने तुम्ही लीला केली, कारण या विश्वात तुमच्याशिवाय दुसरे काहीच नाही; स्थावर-जंगम सर्व तुम्हीच आहात. तुम्ही विष्णु, तुम्ही रुद्र, तुम्हीच प्रपितामह; सुरुवात, शेवट—सर्व काही तुम्हीच आहात, आणि आम्हीही तुम्हीच आहोत. हे प्रभो, हे विश्व फक्त तुम्हीच आहात; आणखी काही सांगण्याची गरज नाही. तुमच्या मायेमुळे तुम्ही अनेक रूपांनी दिसता, पण वास्तवात अद्वैत स्वरूप तुम्हीच आहात. देवतांमध्ये श्रेष्ठ, पशुपती, आम्ही तुम्हाला कसे गौरवू? विविध स्तोत्रांनी, विविध भावनांनी जरी आम्ही स्तुती केली, तरी तुम्ही नेहमीच प्रभूच राहता. जो कोणी भक्तिभावाने या नरसिंह स्तोत्राचे पठण किंवा मनन करतो, त्याच्या आत्म्यास पुन्हा जन्म किंवा अशांती प्राप्त होत नाही. किंवा जो हे स्तोत्र सर्व द्विजांना ऐकवतो, त्याला विष्णुलोकात सन्मान मिळतो; आणि तेव्हा देव, इंद्र व ब्रह्मा मिळून भगवान शिवाची पूजा करतात. ते सर्व येऊन, त्या पशुरूप परमेश्वराची संपूर्ण स्तुती करून, ब्रह्मा व इतरांनी त्या सर्वोच्च प्रभूचे वेगाने स्तवन केले. स्वतःच्या रक्षणासाठी, ते सर्व कारणस्वरूप, मंदार पर्वतावर उमा सोबत क्रीडा करणाऱ्या महादेवाच्या चरणी शरण गेले. गण, गंधर्व, सिद्ध, अप्सरागण यांच्या सेवेत, देव व ब्रह्मा—भीतीने थरथरत, जमिनीवर लोटांगण घालून, त्या परमेश्वराची स्तुती करू लागले. "कालाचा संहार करणाऱ्या, रुद्ररूप, उग्र, शिव, शंकर, कल्याणकारी, तुम्हांस नमस्कार. सर्व जीवांचे नियंता, आमचे शिव, शर्व, शंकर, दुःखहर्ता—तुम्हांस पुन्हा नमस्कार. आनंददायक, सर्वव्यापी, विष्णु, ब्रह्मा, संहारकर्ता, उमापती, तुम्हांस वंदन. सुवर्णबाहू, सुवर्णमूर्ती, सर्वरूप, परमपुरुष—पुन्हा पुन्हा नमस्कार. सदासर्वरूप, अस्तित्व व अनस्तित्व यांच्या पलीकडील, महान कारण, सनातन, विश्वरूप, नित्यजन्मा—तुम्हांस वंदन. अनेक रूपांनी जगात जन्म घेणाऱ्या, सामर्थ्यशाली, रुद्र, नीलरुद्र, कद्रुद्र, प्रचेतस—तुम्हांस वंदन. कालस्वरूप, कालरूप, काळाच्या अंगांना पकडणारे, दयाळू, नीलकंठ—तुम्हांस वंदन. सर्वश्रेष्ठ, दुष्टांचा संहार करणारे, त्राता, परमत्राता, उद्धारकर्ता—पुन्हा पुन्हा वंदन. ताम्रकेश, शंभू, परमतत्त्व, देवांचे व प्राण्यांचे हितकारी—तुम्हांस वंदन. शंभू, पार्वतीच्या कोपस्वरूप, रुद्ररूप, जटाधारी, श्यामकंठ—तुम्हांस नमस्कार. सुवर्णमूर्ती, महेश्वर, तेजस्वी नीलकंठ, भस्मलेपित, खटवांगधारी—पुन्हा नमस्कार. लहान, उंच, वामन—सर्व रूपांमध्ये पुन्हा पुन्हा नमस्कार; त्रिशूलधारी, भीषण—तुम्हांस वंदन. भीषण, उग्र, भयंकर कर्म करणारे, अग्रभागी व दूरून संहार करणारे—तुम्हांस वंदन. धनुष्य, शूल, गदा, हलधारी, चक्रधारी, कवचधारी, दैत्यकर्मांचा विनाश करणारे—तुम्हांस वंदन. साक्षात, ताजे जन्मलेले, डावीकडे, डावी रूप, डावे नेत्र—तुम्हांस नमस्कार. मानवरूप, एकमेव परमपुरुष—तुम्हांस वंदन. पुरुषार्थदाते, प्रभो, परमस्रष्टा, नियंता—पुन्हा पुन्हा वंदन. ब्रह्मा, ब्रह्मस्वरूप, साक्षात शिव, विष्णु व नरसिंह रूप धारण करून विश्वनिर्माता—तुम्हांस वंदन. स्वतःच्या नखांनी हिरण्यकशिपु आणि इतर अनेक दैत्यांचा वध करून, विश्वाच्या कल्याणासाठी, हे प्रभो, तुम्ही कार्य केले. सिंहयोनी घेऊन, तुम्ही संपूर्ण विश्वाला भयभीत करता; येथे जे काही करावयाचे आहे, ते करा—हे देवाधिदेव, येथे प्रकट व्हा. सर्व दुष्टांत सर्वात उग्र, आमचे नियंता, आमच्यासाठी मंगलकारी; कालकूट इ. रूपांनी आम्ही शरण आलो आहोत, आमचे रक्षण करा. हे विश्वनाथ, निर्मळता हे तुमच्यासाठी केवळ क्रीडा आहे; तुमच्या डोळ्यांच्या उघडझापीतच सृष्टी आणि प्रलय घडतात. तुम्ही डोळे उघडले, तर ब्रह्मन्, कोणतीही हानी होत नाही; अन्यथा, हे शिव, आम्ही हरिच्या अपरिमित तेजाने संतप्त होतो. सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी, हे सार नष्ट करावयाची तुमची इच्छा आहे; असे म्हणून, तो देव, मंद हसून, त्या सर्व देवांना उत्तर देऊ लागला.