श्रीपर्वतावर देवीसोबत पोहोचल्यावर, सर्व देवांचा प्रभू आणि सर्व जीवांचा स्वामी असलेल्या हराने तिला पवित्र क्षेत्रे दाखवायला सुरुवात केली. त्याने तिला श्रेष्ठ, दिव्य कुंडीप्रभा, वैश्रवणेेश्वर, आशालिंग, देवांचा दिव्य प्रभू, तसेच दिव्य बिलेेश्वर हे क्षेत्र दाखवले. विष्णूने स्थापित केलेले श्रेष्ठ रामेश्वर आणि दक्षिण दरवाजाच्या बाजूला कुंडलेश्वर हे प्रभूचे स्थानही त्याने तिला दाखवले. पूर्व दरवाजाजवळ पर्वताशी एकरूप झालेला उत्कृष्ट त्रिपुरांतक, जो देवांचा प्रभू पूजतो, हे स्थानही तिला दर्शवले. तीन लोकांत प्रसिद्ध असलेला मध्येश्वर आणि वरदान देणारा अमरेश्वर, पूर्वी देवांनी स्थापिलेला, हेही तिला दाखवले. गोचरमेश्वर, ईशान, अद्भुत इन्द्रेश्वर आणि ब्रह्म्याने कर्मासाठी निर्माण केलेला महान कर्मेश्वर हे क्षेत्रही त्याने तिला दाखवले. तेथे त्याने तिला दिव्य सिद्धवट, माझे शाश्वत निवासस्थान, आणि अजबिल हे क्षेत्र, अजन्म्याने थेट निर्माण केलेले, शुभ असे, दाखवले. त्या दिव्य पादुके आणि माझ्या स्वतःच्या बिलेेश्वर येथे, श्रींगाटाचलाच्या शिखरासारख्या मध्यभागी, श्रींगाटकेश्वर नावाचे स्थान, धन्य देवीने स्थापिलेले, आणि मल्लिकार्जुनक हे माझे शुभ निवासस्थानही दाखवले. राजेश्वर, धुळीने स्थापित केलेले; वैशाखात गजेश्वर; आणि अविनाशी कपोटेश्वर हे स्थानही त्याने तिला दाखवले. कोटीश्वर, हे महान तीर्थक्षेत्र, पूर्वी रुद्रांच्या समूहांनी सेवा केलेले, आज पाहा, हे देवी, अत्यंत शुभ आणि सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ असे, हेही त्याने तिला दाखवले. दक्षिण बाजूला ब्रह्म्याने स्थापिलेले द्विदेवकुल नावाचे शुभ स्थान आणि उत्तरेकडील पर्वत, विष्णूने स्थापिलेला, हेही त्याने तिला दाखवले. माझ्याच पूर्वी स्थापिलेल्या विशाल लिंगाचे महान क्षेत्र, पश्चिम पर्वतावरील ब्रह्मेश्वर आणि मलेश्वर हेही तिला दाखवले. हे ब्रह्म्यांनो, तुझ्या अलंकाराने सजलेले, ऋषींसह पुढे असताना, हे सांगून, तो त्या घरात, अलंघरहे म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या, स्थिर झाला. तेथेही, हे तीर्थज्ञ, पवित्र तीर्थ आणि माझे व्योमलिंग, तसेच स्कंदाने स्वतः स्थापिलेले कदंबेश्वर, हेही तिला दाखवले. नंदा आणि इतरांनी उत्तम प्रकारे स्थापिलेला गोमंडलेश्वर आणि सर्व देवांनी, शक्राच्या नेतृत्वाखाली, स्थापिलेली ही क्षेत्रे, हे सुंदरमुखी, तिला दाखवली. हे देवी, या पवित्र क्षेत्रे तेजस्वी देवह्रदाच्या काठावर पाहा; तसेच हारपुरात, जेव्हा तुझा हार पडला. जगाच्या कल्याणासाठी, तू हा हार-तळ निर्माण केला; आणि शिव व रुद्रांच्या नगरीत, हे पुण्यवान, तो त्या शरीरावर ठेवला. तेथे, त्याच्या वडिलांनी, सुशैलाने, पर्वताचा प्रभू स्थापिला, मी त्याला, हे ब्रह्मा, ऋषींसह पुढे, अलंकाराने सजवले. हे देवी, चंडिकेश्वराचे मंदिर, चंडिकेशा तुझी कन्या, आणि चंडिकाने स्थापिलेले श्रेष्ठ अंबिका-तीर्थ, हेही तिला दाखवले. रुचिकेश्वराचे मंदिर आणि शुभ कपिला प्रवाह, हे देवी, या स्थानांत आणि विविध पवित्र घाटांत, तिथेही दाखवले. या सर्व ठिकाणी, भक्तीने मला नेहमी पूजावे; माझ्यासह तो आनंदित होतो. जो ब्राह्मण, पापमुक्त होऊन, श्रीशैलावर आपले शरीर त्यागतो, तो मुक्त होतो—यात शंका नाही—अविमुक्तासारखेच. आणि जो घृताने, योग्य पद्धतीने, महान अभिषेक करतो, तो या ठिकाणी माझ्या एकत्वाला पोहोचतो, हे पुण्यवान. स्नान शंभर पलांचा असावे, अभिषेक पंचवीस पलांचा. महान अभिषेक दोन हजार पलांचा सांगितला आहे. माझ्या लिंगास गायीचे दूध आणि घृताने स्नान करावे. सर्व पदार्थांनी शुद्ध करून, पाण्याने शिंपडावे; शंभर यज्ञांचे पुण्य मिळते, आणि स्नानाने दहा लाख पुण्य मिळते. शंभर हजार गीते आणि वाद्यांनी पूजा केल्याने महान अभिषेक विशेष प्रसिध्द आहे; स्नान आठपटी पुण्य मिळवते. फक्त पाण्याने, किंवा सुगंधित पाण्याने, भक्तीने, सर्व अभिषेक पंचवीस पलांनी करावा. शमी फुले, नियमानुसार, बिल्व पत्रे, कमळ, आणि इतर फुले—बिल्व पत्रे उपेक्षित करू नयेत. चार द्रोणांनी महादेवासाठी, किंवा आठ द्रोणांनी, किंवा दहा द्रोणांनी अर्पण, किंवा आठ द्रोणांनीही. शंभर द्रोणांचे पुण्य साध्या आढकानेही मिळते; गरीब ब्राह्मणाने येथे अजिबात संकोच करू नये. ढोल, मृदंग, झांजा, बासरी, आणि विविध वाद्यांनी, विविध आवाजांसह, जो रात्रभर जागरण आणि पूजा क्रमाने करतो, तो, आपल्या सेवक, पुत्र, पत्नी, आणि नातेवाईकांसह, एकत्र प्रदक्षिणा करून, सर्वोच्च लिंगाची प्रार्थना करावी, जरी धन, विधी, किंवा श्रद्धा नसली तरी, हे देवांचा प्रभू. जे केले किंवा न केले, तू क्षमा कर, हे शंकर—असे सांगून, रुद्र मंत्र आणि शांती मंत्र लवकर जपावे. अशा प्रकारे महान बीजमंत्र आणि पंचाक्षरी मंत्र जपल्याने, सर्व तीर्थ आणि सर्व यज्ञांचे फळ मिळते. ज्याला वाराणसीत मृत्यूमुळे मिळणारे फळ मिळते, त्याचप्रमाणे, तो माझ्याशी एकरूप होतो—यात शंका नाही. माझ्यासाठी, हे माझ्या भक्तांनी नियमाप्रमाणे करावे; जे असे करत नाहीत, ते माझे भक्त नाहीत—यात शंका नाही. हे ऐकून, देवी वाराणसी नगरीत गेली आणि अविमुक्तेश्वराच्या लिंगाची पाण्याने आणि घृताने पूजा केली. तिने अविमुक्तात देवांचा प्रभू, रुद्र, जगाचा शासक याची पूजा केली आणि महान आत्मा मंदारासाठी तप केले.