सर्व जण, ज्यांचे संसाराचे बीज पूर्णपणे जळून गेले होते, त्यांनी मनामध्ये त्या पाचाक्षरी बीजमंत्राचा सुंदर स्मरण केला आणि ते हृदयात प्रवेशले. त्यावेळी, पूर्वी प्रकट झालेली, सर्व पापांचा नाश करणारी ती दिव्य मूर्ती पुन्हा एकदा शुभ्र शरीर धारण करून निळसर-रक्तवर्ण रूपात प्रकट झाली. हे दृश्य पाहून, पर्वतराज कन्या पार्वतीच्या संपूर्ण देहात आनंदाची लहर उमटली. तिने त्या परमेश्वराचे स्तवन केले, त्याच्या पायांवर वंदन केले आणि विचारले, “हे प्रभो, हे कोण आहेत?” मग देवाधिदेव भगवान शिव पार्वतीला म्हणाले, “हे सुंदरि, माझ्या व्रताचे पालन करून, हे भक्त आणि श्रेष्ठ द्विज—ज्यांनी येथे विविध योग साधना केल्या आहेत—या पवित्र स्थळी आणि माझ्या भक्तीमुळे, एकाच जन्मात मोक्षप्राप्तीचे सामर्थ्य मिळवतात.” “हे शुभे, मी स्वतःच्या रूपाने त्यांना कृपा देतो. म्हणूनच, हे महातीर्थ, ब्रह्मा व इतर देवांनी सेविलेले, महान पवित्र स्थान आहे. शास्त्रज्ञ ब्राह्मण आणि सिद्ध तपस्वी प्रत्येक महिन्याच्या अष्टमी व चतुर्दशीला येथे पूजन करतात.” “दोन्ही पक्षात, विशेषतः वाराणसीमध्ये, चंद्रग्रहण, सूर्यग्रहण आणि कार्तिक महिन्यात, येथे पूजन केले जाते. सर्व पवित्र सण, संक्रांती व विषुव काळी, पृथ्वीवरील सर्व तीर्थक्षेत्रे येथे एकत्र येतात, आणि ज्या गंगेचा प्रवाह उत्तराभिमुख आहे, ती माझ्या जटेतून आणि तुझ्या पित्याच्या पर्वतावरून, हिमालय कन्ये, प्रकट होते.” “हे सुंदरमुखी, जे नेहमी या पुण्य तीर्थाचे पूजन करतात, जे सर्व दिशांनी येथे येतात, त्यांच्याबद्दल ऐक. कुरुक्षेत्र, शेकडो तीर्थांसह, पुष्कर, निमिष, प्रयाग, पृथूदक—सर्व येथे एकत्र येतात. द्रुमक्षेत्र, कुरुक्षेत्र, नैमिषारण्य, तसेच इतर सर्व क्षेत्रे, देवता आणि ऋषीसह, येथे उपस्थित असतात.” “प्रत्येक संध्याकाळ, ऋतू, सर्व नद्या, सरोवरे, सात समुद्र, आणि दैवी तीर्थसुद्धा येथे पूर्णपणे उपस्थित असतात. प्रत्येक सणाला, भगिरथी गंगा येथे येते, अविमुक्तेश्वराचे दर्शन घेते आणि जणू स्वर्गालाच पाहते.” “कालभैरवाचे दर्शन घेतल्यावर, सर्व पापे पूर्णपणे नष्ट होतात, आणि प्रत्येक सणाला देवतांचे अधिपतीही शुद्ध होतात. पृथ्वीवरील सर्व महान आणि पवित्र तीर्थक्षेत्रे, अविमुक्त या श्रेष्ठ क्षेत्रात, प्रत्येक सणाला प्रवेश करतात, जे मोठ्या पापांचा नाश करते.” “केदारमधील लिंग, महालयातील लिंग, मध्यमेश्वर, पशुपतीश्वर, शंकुकर्णेश्वर, दोन्ही गोकार्ण तीर्थ, द्रुमचंदेश्वर, भद्रेश्वर, स्थाणेश्वर, एकाग्र, काळेश्वर, अजेेश्वर, भैरवेश्वर, ईशान, ओंकार, अमरेश्वर, महाकाळ, ज्योतिष, भस्मगात्रक—आणि माझी इतर सर्व पवित्र स्थाने, जी अडुसष्ट आहेत, आणि इतरही सर्व, प्रत्येक सणाला वाराणसीमध्ये माझ्यात विलीन होतात. हे गुपित मी सांगितले आहे.” “म्हणून येथे, गंगेत स्नान करून आणि माझे दर्शन घेऊन, प्राणी मृत्यूनंतर दिव्य अमरत्व प्राप्त करतो. तो त्वरित सर्व यज्ञांचे फळ, असंख्य हविष्यांच्या समतुल्य, प्राप्त करतो; याहून अद्भुत काय असू शकते?” “स्वर्ग, पृथ्वी आणि पर्वतांवरील सर्व श्रेष्ठ तीर्थक्षेत्रे, हे देवी, मी सांगितल्याप्रमाणे, हेच सर्वोच्च मानावे. द्विजांनी वेदांमध्ये सांगितले आहे की ‘अवि’ म्हणजे पापमुक्त; म्हणूनच मी ते शुद्ध मानले आहे आणि ते अविमुक्त म्हणून प्रसिद्ध झाले आहे.” हे सांगून, सर्व लोकांचे स्वामी, धन्य रुद्र म्हणाले, “हे देवते, माझ्या अविमुक्त क्षेत्रातील निवासस्थान सर्वत्र प्रसिद्ध कर.” मग भगवान शंकर, उमा देवीसह, श्रेष्ठ श्रीपर्वत प्रकट केला. तो नेहमीच अविमुक्तेश्वर येथे तिच्यासह वास करतो, आणि कारण तो सर्वत्र व्यापलेला आहे, सर्वांचा आत्मा आहे, अस्तित्व आणि अनस्तित्वाचा स्वरूप आहे. श्रीपर्वतावर पोहोचल्यावर, देवाधिदेव हराने देवीला पवित्र क्षेत्रे दाखवली. त्याने दिव्य कुंडीप्रभा, वैश्रवणेश्वर, आशालिंग, दिव्य देवाधिदेव, आणि दिव्य बिलेेश्वर दाखवले. त्याने विष्णूने स्थापिलेला श्रेष्ठ रामेश्वर, दक्षिण द्वाराजवळील कुंडलेश्वर दाखवला. पूर्व द्वाराजवळ पर्वतात मिसळलेला, देवाधिदेवांनी पूजलेला उत्कृष्ट त्रिपुरांतक दाखवला. मध्यमेश्वर, जो तीनही लोकांत प्रसिद्ध आहे, अमरेश्वर, जो वरदायक आहे आणि पूर्वी देवांनी स्थापिला, हेही दाखवले. गोचर्मेश्वर, ईशान, अद्भुत इंद्रेश्वर, आणि ब्रह्माने कर्मासाठी निर्माण केलेला महान कर्मेश्वरही दाखवला. त्याने तेजस्वी सिद्धवट, माझे शाश्वत निवासस्थान, दिव्य अजबिल, अजन्म्याने थेट निर्माण केलेला, शुभ्र, हेही दाखवले. तेथे, दिव्य पादुके आणि माझ्या बिलेेश्वर येथे, शृंगाटाचलाच्या शिखरासारख्या मध्यभागी—शृंगाटकेश्वर, जो धन्य देवीने स्थापिला, आणि मल्लिकार्जुनक, माझे शुभ्र निवासस्थान, दाखवले. त्याने, धुळीने स्थापिलेला राजेश्वर, वैशाख महिन्यातील गजेश्वर, आणि अविनाशी कपोटेश्वरही दाखवले. अशा रीतीने भगवान शंकराने देवी पार्वतीला सर्व पवित्र क्षेत्रांचे, तीर्थांचे आणि आपल्या स्वरूपाचे दिव्य दर्शन घडवले.