एका वेळी, मी ऐकलेली गोष्ट अशी आहे: जो मनुष्य योग्य पद्धतीने, स्कंदासह देवाची पूजा करतो, त्याला अद्भुत फल प्राप्त होते. त्या फलाचा वर्णन मी सांगतो. एकदा अशी पूजा केल्यावर, त्या साधकाला दहा कोटी सूर्यांसारख्या तेजस्वी विमानात बसण्याचा लाभ मिळतो. या विमानात सर्व इच्छा पूर्ण होतात, रुद्रांच्या कन्यांनी भरलेले असतात, आणि गाणे-नृत्याचा आनंद मिळतो. योगी त्या विमानात, शिवासारखा, सृष्टीच्या संहारापर्यंत विहार करतो; सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या विमानात मोठ्या सुखांचा अनुभव घेतो. तो योगी औमा, कौमार, ईशान, वैष्णव, ब्रह्मा, प्रजापती, जनलोक आणि महस या तेजस्वी लोकांना प्राप्त होतो. इंद्रलोक मिळवून, दहा हजार वर्षे इंद्र होतो, आणि भुवर लोकात दिव्य, शोभायमान सुखांचा आस्वाद घेतो. मेरूला पोहोचून, देवांच्या निवासात आनंद घेतो, जिथे त्याचे एक पाय, चार हात, तीन डोळे, आणि त्रिशूल आहे. तो हरि (डाव्या बाजूला), चारमुखी ब्रह्मा (उजव्या बाजूला), आणि अठ्ठावीस कोटी रुद्र (सर्व अंगांनी शोभायमान) निर्माण करतो. पंचवीसपटी पुरुष हृदयातून प्रकट होतो; प्रकृती डाव्या बाजूला, बुद्धी बुद्धिस्थानी असते. अहंकारातून अहंकार, त्यातून सूक्ष्म तत्त्वे, इंद्रियातून इंद्रियांचे विषय उत्पन्न होतात—हे सर्व परमेश्वराचा लीलाच आहे. पायाच्या तळव्यांतून पृथ्वी, गुप्तस्थानी पाण्याचा, नाभीतून अग्नी, हृदयातून सूर्य उत्पन्न होतो. घशातून सोम, भुवयांमध्ये आत्मा, आणि शिरोमधून स्वर्ग निर्माण होतो. अशा प्रकारे, सर्व जग—चल आणि अचल—प्रकट होते. ज्ञान आणि विधीने सर्वज्ञ, सर्वव्यापी देवाची स्थापना केल्यावर, शिवाशी एकरूपता मिळते. यज्ञस्वामीला तीन पाय, सात हात, चार शिंग, दोन डोके असं स्वरूप देऊन, विष्णूच्या लोकात त्याचा सन्मान होतो. तिथे, लक्ष युगांपर्यंत मोठ्या सुखांचा आस्वाद घेत, तो मनुष्य योग्य वेळी पृथ्वीवर परततो आणि सर्व यज्ञांचा शिरोमणी होतो. जो वृषभावर आरूढ, अर्धचंद्राने शोभायमान देवाची स्थापना करतो, त्याला दहा हजार अश्वमेध यज्ञांचे पुण्य मिळते. सोन्याच्या विमानात, घंटांच्या जाळ्याने सजलेले, तो शिवाच्या दिव्य नगरीत पोहोचतो आणि तिथेच मुक्ती मिळवतो. मी ऐकलेले फल सांगतो: नंदी, अंबा आणि सर्व गणांसह देवाची स्थापना केल्यावर, सूर्याच्या प्रभेसारख्या, वृषभांनी जोडलेल्या, अप्सरांनी भरलेल्या, देव-दानवांसाठीही दुर्मिळ विमानात तो जातो. सर्व बाजूंनी नृत्य करणाऱ्या अप्सरांनी वेढलेला, सर्व प्रकारे शोभायमान, तो शिवाच्या दिव्य नगरीत पोहोचतो आणि गणेशत्व प्राप्त करतो. तो देवांचा स्वामी, पर्वतपुत्रीसह, हजार हातांनी, सर्वज्ञ, किंवा चार हातांनी नृत्य करताना पाहतो. तो परमेश्वर, भृगु आणि इतरांच्या नेतृत्वाखाली असलेल्या जीवसमूहांसह, पर्वतपुत्रीसह, वृषध्वज, प्रकट स्वरूपात पाहतो. परमेश्वर, ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू, सोम आणि इतरांनी सतत पूजित, आई आणि ऋषींच्या समूहाने वेढलेला असतो. भक्तिपूर्वक स्थापना केल्यावर, त्या फलाचे वर्णन मी सांगतो—जे सर्व यज्ञ, तप, दान, तीर्थयात्रा, आणि देवपूजेच्या फलासारखे आहे. हे फल शंभर कोटी पटीने वाढून, साधकाला शिवलोक मिळतो; तिथे, सृष्टीच्या संहारापर्यंत मोठ्या सुखांचा आनंद मिळतो. नव्या सृष्टीत, तो पुन्हा मानव जन्म घेतो—नग्न, चार हात, पांढरा, तीन डोळे, आणि सर्पांनी वेढलेला. भक्तिपूर्वक, कवटीधारी, काळ्या कुरळ्या केसांचा देवाची स्थापना केल्यावर, शिवाशी एकरूपता मिळते. गजपतीपुत्र, अंबासह, यश देणारा, काळसर, लाल डोळा, तीन डोळा, चंद्राने शोभायमान, त्याची स्थापना होते. देव, डोक्यावर कावड्याचे पंख, सर्पांचे कुंडल, सिंहाची त्वचा वर, मृगचर्म वस्त्र, अशी वेशभूषा असतो. त्याचे तीक्ष्ण दात, गदा, हातात कवटी, 'हुं' आणि 'फट' उच्चार, सर्व दिशांना घुमणारा मोठा आवाज. कमळाच्या त्वचेत, दोन्ही हातांनी, शंख धरून, हसत, गर्जत, काळा समुद्र पितो. नृत्य करत, प्रेतगण, गणांसह शोभायमान, भक्तिपूर्वक, आपल्या शक्तीनुसार स्थापना केली जाते. सर्व अडथळे पार करून, शिवलोकात सन्मान मिळतो; तिथे, सृष्टीच्या संहारापर्यंत मोठ्या सुखांचा आनंद मिळतो. ज्ञानप्राप्तीने, रुद्रांनी मुक्तता मिळते; परमेश्वर अर्धनारीश्वर, चार हात, अद्वितीय. वरदान आणि अभय देणारे हात, त्रिशूल आणि कमळ, स्त्री-पुरुषरूप, सर्व अलंकारांनी शोभायमान. भक्तिपूर्वक स्थापना केल्यावर, शिवलोकात सन्मान मिळतो; तिथे, अणिमा पासून प्रारंभिक सिद्धी मिळवून, मोठ्या सुखांचा आनंद मिळतो. चंद्र-तारापर्यंत ज्ञान मिळवून, मुक्तता मिळते; जो देवाधिदेव, सर्वज्ञ लकुलीशाची पूजा करतो. शिष्य आणि शिष्यांचे शिष्य, हात उंच करून ज्ञान सांगणारे, भक्तिपूर्वक स्थापना केल्यावर, शिवलोकात जातो. तिथे, शंभर युगांपर्यंत सुखांचा आस्वाद घेत, ज्ञान आणि योगाने एकरूप होतो, आणि तिथेच मुक्ती मिळवतो. सर्व पूर्व देव आणि अमरांना हवे असलेले स्थान, त्या देवासाठी आहे—मुद्रांनी चिन्हांकित, स्मशानभस्माने लिप्त. ज्यांच्या डोक्यावर तीन रेषा आणि माळा आहे, आणि ब्रह्मा, ज्याने आपल्या केसांनी एकत्रित केलेला यज्ञोपवीत घातला आहे, त्यांच्यासाठी हे स्थान आहे. ही कथा, मी ऐकलेली, श्रद्धेने सांगितली आहे—शिवपूजेचा महिमा आणि त्या पूजेने मिळणाऱ्या दिव्य फळांचा अद्वितीय अनुभव.