त्रिपुरासुरांचा संहार करण्यासाठी एक भव्य रथ, एक महान धनुष्य आणि तेजस्वी बाण तयार करण्यात आला. मी, इतर देवता आणि सिद्ध यांच्या असंख्य प्रयत्नांनीही, प्रभो, तुझ्यासाठी काहीच फल मिळाले नाही. हा रथ, सारथी, श्रेष्ठ देवता, हरि, स्वयम् रुद्र, इंद्र आणि ब्रह्मा—हे सर्व तूच आहेस, मग मी तुला कसे स्तुती करू? कारण, तुला नमस्कार करूनच तुझ्या कृपेचा लाभ मिळतो. हे शिवा, तुझे पाय, हात आणि मस्तके अनंत आहेत; तूच अंतिमता नष्ट करणारा आहेस. तुझे रूप अनंत आहे—अशा तुझ्या तृप्तीला मी कसा पोहोचू, तुझी स्तुती कशी करू? पुन्हा पुन्हा तुला नमस्कार असो, जो सर्वज्ञ आहेस, शिव, रुद्र, शर्व आणि भव! तू स्थूल, सूक्ष्म, अतिसूक्ष्म, सूक्ष्म अर्थाचा जाणणारा आणि सृष्टीकर्ता आहेस. संपूर्ण देवता व असुरांचे पालन करणारा, विश्वाचा संहार करणारा, नियम करणारा, देवांचा नेता, दानवांचा अधिपती, दाता, शासक आणि सर्व शास्त्रांचा अधिपती—तुला नमस्कार असो. वेदांताने ओळखला जाणारा, शुद्ध, वेदज्ञांनी नेहमी स्तुत्य, वेदांचा सार, अंत, मध्य व मध्यमांचा सर्वश्रेष्ठ—असा भव तुला नमस्कार. जो आदि आणि अंतहीन आहेस, शून्य नसलेला, साकार-निराकार, लिंगरूपात स्थित, वेदांचा मूळ आणि मूर्तिमंत रूप—त्याला नमस्कार. रुद्राला, जो शिरं वेगळं करतो, माझ्या आदिदेवतेच्या यज्ञरूपी स्वरूपाला नमस्कार; प्रभो, जेव्हा माझा यज्ञ नष्ट केला, तेव्हा तू आपल्या नखाच्या टोकाने पृथ्वीला स्पर्श केला. हे देवाधिदेव, तुझ्या लीला किती अद्भुत! शरीर असूनही, देवांबरोबर तू दिव्य कर्म करतोस, पण तुझे खरे स्वरूप निराकार आहे. तूच एक स्थूल, एक सूक्ष्म, एक अतिसूक्ष्म; साकार-निराकार, दृश्य, वाणीचा विषय, ध्यानाचा विषय—ही अद्भुतता फक्त तुझ्यातच आहे. स्वप्नातले जे दृश्य असते, ते खरेच न पकडता येणारे असते; ते दिसते, पण वास्तव नाही. त्याला कोणतेही रूप नाही, तो देवाधिदेव नाही—जो देवांनाही मोठ्या प्रयत्नांनी दिसत नाही, तो कसा पाहता येईल? हे देवाधिदेव, तुझी दिव्य शक्ती कुठे, आणि आम्ही कुठे? भक्ती कुठे, आणि तुझी स्तुती कुठे? तरीही, प्रभो, मी ब्रह्मा, भक्तीने शोक करतोय, मला क्षमा कर. हे द्विजश्रेष्ठ, जो कोणी पृथ्वीवर भक्तीपूर्वक, नम्रतेने, या स्तोत्राचे श्रवण किंवा पठण करतो, तो त्रिपुरांतकाच्या भक्तीने पापबंधनातून मुक्त होतो. हे स्तोत्र ऐकल्यावर, पार्वतीला पाहून ब्रह्मदेव भक्तीने स्तुती करू लागला. मग तो महाबाहू, महात्मा भगवान, जो मंदारपर्वतावर वास करतो, हसत उत्तर देतो. "या स्तोत्रामुळे आणि तुझ्या भक्तीमुळे मी तृप्त झालो आहे, पद्मज! वर माग, तुझे आणि सर्व देवांचे कल्याण होवो." मग, देवाधिदेवाला वंदन करून, कमळातून जन्मलेला ब्रह्मा, आनंदित मनाने, हात जोडून म्हणाला, "हे प्रभो, त्रिपुरांतक, शंकरा, आज मला तुझी पराकोटीची भक्ती प्राप्त होवो; कृपादृष्टी कर." "आणि सर्व देवतांसाठीही, सर्व पुरुषार्थ देणारा प्रभो, नेहमी भक्ती व मार्गदर्शनाने कृपादृष्टी कर." त्या वेळी, जनार्दन विष्णूनेही, महेश्वराला वंदन करून, हात जोडून सांबा व त्र्यंबकाला म्हणाला, "मी नेहमीच तुझा वाहन व्हावे, अशी माझी इच्छा आहे, प्रभो; कृपा कर. मला तुझी भक्ती, आणि तुझ्या वहनाची शक्ती, सर्वज्ञता आणि सर्वत्रता दे." त्यांचे हे मागणे ऐकून, महादेवाने भवरूपाला सारथ्य व वाहनपद दिले. ब्रह्मा आणि विष्णूला हे वर देऊन, त्रिपुरासुरांचा संहार करून, महात्मा देवाधिदेव, देवी, नंदी आणि गणांसह अदृश्य झाले. मग महेश्वर युद्धभूमीतून निघून गेल्यावर, सर्व देवाधिपती, आश्चर्यचकित होऊन, भव व पार्वतीस वंदन करू लागले. दुःखमुक्त होऊन, सर्व देव, ऋषी, गण आणि तेजस्वी लोक आपल्या-आपल्या वाहनांनी स्वर्गात परतले. त्रिपुरद्वेष्टी भगवानाचा हा पवित्र इतिहास, ब्रह्मदेवाने पूर्वी रचलेला—जो कोणी श्राद्धकाळात किंवा देवकार्याच्या वेळी वाचतो किंवा ऐकवतो, तो पवित्र होतो, ब्रह्मलोकात पोहोचतो आणि मन, वाणी, शरीराच्या पापांतून मुक्त होतो. स्थूल, सूक्ष्म, अतिसूक्ष्म, मोठ्या-लहान पापांतून, मोठ्या अपराधांतून, या पुण्य अध्यायाचे श्रवण केल्याने जीव मुक्त होतो, शत्रूंचा नाश होतो, युद्धात विजय मिळतो. कोणतीही व्याधी त्याला छळत नाही, अपयश येत नाही; अमूल्य संपत्ती, दीर्घायुष्य, कीर्ती, विद्या आणि सामर्थ्य प्राप्त होते. महेश्वराने क्षणात त्रिपुराचा दहन करून निघून गेल्यावर, कमळातून जन्मलेला ब्रह्मा, देवसभेला उद्देशून म्हणाला. महेश्वर लिंगरूपाने निघून गेल्यावर, तारकाचा नातू, बलाढ्य तारकाचा पुत्र, तेथे राहिला. तारकाक्ष, दितीचा पुत्र, बलवान कमलाक्ष, दैत्यांचा अधिपती विद्युन्माळी आणि त्यांचे बंधू—या सर्वांनी मोहाने महादेव व हरि यांना सोडले, आणि आपापल्या नगरांसह विनष्ट झाले. म्हणूनच, सदा शिवाच्या लिंगरूपाची नेहमी पूजा करावी; देवांची पूजा जिथेपर्यंत आहे, तिथेपर्यंत त्यांचे अस्तित्व टिकते. शिवाची नेहमी, श्रद्धेने, श्रेष्ठ देवांनी पूजा करावी; संपूर्ण जग लिंगरूपाने व्यापले आहे, सर्व काही लिंगातच स्थित आहे. म्हणून, जो कोणी सिद्धी इच्छितो, त्याने लिंगाची पूजा करावी; सर्व देव, असुर, दानव—सर्वांना लिंगपूजेतूनच साधना मिळते. यक्ष, विद्याधर, सिद्ध, राक्षस, मांसभक्षक, पितर, ऋषी, पिशाच्च, किन्नर आणि इतरांनीही लिंगपूजा करून सिद्धी प्राप्त केली आहे—यात शंका नाही. म्हणून, कोणत्याही अवस्थेत, कोणालाही, हे देवहो, लिंगाची पूजा करावी. आम्ही आणि सर्व जीव, त्या ज्ञानी देवाधिदेवाचे अनुचर आहोत; आपली अनुचरावस्था सोडून, आम्ही पशुपतीचे अनुयायी होतो.