अमर्याद आसनावर विराजमान, अंतहीन आणि अंताचा नाश करणारा, शुद्ध, विशाल, आणि ज्याचे अंग निर्मळ आहेत, अशा परमेश्वराला मी नमस्कार करतो. शुद्ध आसनावर बसलेला, शुद्ध अर्थ आणि हेतूचा स्वरूप असलेला, योगाच्या अंतर्गत आसनात वास करणारा, योगी आणि योग देणारा, अशा प्रभूंना मी नमस्कार करतो. योगींंच्या हृदयात नेहमी वास करणारा, जणू शुद्ध तांदळासारखा, प्रत्याहार स्वरूप, आणि प्रत्याहारात नेहमी तल्लीन असलेला, अशा प्रभूंना मी नमस्कार करतो. प्रत्याहारात तल्लीन असलेल्या भक्तांचा आधार असलेला, धारणेचा स्वरूप, आणि नेहमी धारणेत तल्लीन असलेल्या प्रभूंना मी नमस्कार करतो. धारणेच्या साधनेत मग्न असलेल्या भक्तांसमोर प्रकट होणारा, ध्यानाचा स्वरूप, ध्यानाद्वारे प्राप्त होणारा, आणि ध्यानाचा स्वरूप असलेला, अशा प्रभूंना मी नमस्कार करतो. ध्यानाचा विषय, ध्यानाने प्राप्त होणारा, ध्यान आणि ध्यानाचा विषय, ध्यान करणाऱ्यांसाठीही ध्यानाचा विषय, आणि ध्यानासाठी सर्वात योग्य असलेला, अशा प्रभूंना मी नमस्कार करतो. धारणेने प्राप्त होणारा, धारणेचा मूर्त स्वरूप, आणि समाधीप्रिय भक्तांना प्रिय असलेला निरवस्थेचा स्वरूप, अशा प्रभूंना मी नमस्कार करतो. हे रुद्र, आज तू या त्रैलोक्याला जाळून उचलले आहेस; त्रिपुराचा नाश करणाऱ्या तुला कोण स्तुती करेल, आणि मी कसा स्तुती करू, हे शिवा, तू आधीच तृप्त आहेस. तुझ्या भक्ती, तृप्ती, आणि अद्भुत स्वरूपामुळे, मृत्युलोकातील आणि अमर, देव आणि सिद्धांचा समूह, देवांचा देव, गणांचा स्वामी, तुला नमस्कार करतो. फक्त तुझ्या कटाक्षाने तू त्रिपुर आणि त्रैलोक्य जाळू शकतोस; अंबिकेच्या सेना म्हणून तू क्षणात त्याचा नाश केला आणि बाणांपासून मुक्त झाला. त्रिपुराचा नाश करण्यासाठी रथ, महान धनुष्य, आणि तेजस्वी बाण तयार केले; मी, देव आणि सिद्धांनी अनेक प्रयत्न केले, पण तुझ्यासाठी काही परिणाम दिसला नाही. रथ, सारथी, देवांचा श्रेष्ठ हरि, रुद्र, इंद्र आणि ब्रह्मा—हे प्रभो, तूच हे सर्व आहेस; मग मी कसा स्तुती करू, फक्त नमस्कार करूनच तुझे समाधान होईल. तुझे पाय, हात, आणि डोके अनंत आहेत, तू अंताचा नाश करणारा आहेस, हे शिवा; तुझे स्वरूप अनंत आहे—मी कसा तुझे समाधान करू, कसा स्तुती करू? पुन्हा पुन्हा नमस्कार, सर्वज्ञ, शिव, रुद्र, शर्व, आणि भव; स्थूल, सूक्ष्म, अतिसूक्ष्म, सूक्ष्म अर्थ जाणणारा, आणि सृष्टीकर्ता, तुला नमस्कार. सृष्टीकर्ता, देव आणि दैत्योंचा पालनकर्ता, लोकांचा नाश करणारा, नियंता, देवांचा आणि दैत्योंचा नेता, दाता, अधिपती, आणि सर्व शास्त्रांचा स्वामी, तुला नमस्कार. वेदांताने ज्ञात होणारा, शुद्ध, वेदज्ञांनी नेहमी स्तुती केलेला, वेदांचा सार, अंत, मध्य, आणि सर्वोत्तम मध्य, हे भव, तुला नमस्कार. अनादी, अनंत, शून्य नसलेला, साकार आणि निराकार, लिंगमय, लिंग स्वरूप, वेदांचा मूर्त स्वरूप आणि स्रोत, तुला नमस्कार. शिरांचा छेद करणारा रुद्र, माझ्या आद्य देवाचा यज्ञ स्वरूप; प्रभो, यज्ञाचा नाश पाहून तू पृथ्वीला बोटाच्या नखाने स्पर्श केला. हे देवांचा देव, दैत्योंचा स्वामी, तुझे कार्य किती अद्भुत! शरीर असूनही देवांसह दिव्य कार्य करतोस, परंतु तुझे खरे स्वरूप निराकार आहे. एक स्थूल, एक सूक्ष्म, एक अतिसूक्ष्म; साकार आणि निराकार; एक दृश्य, एक वाणी, एक प्रभू, एक ध्यानाचा विषय—हे अद्भुत सत्य तुझेच आहे. स्वप्नात दिसणारी वस्तू खरीच पकडता येत नाही, जरी दिसली तरी ती प्रत्यक्ष नाही; ना कोणते स्वरूप, ना देवांचा स्वामी—देवांनीही प्रयत्न करून न पाहिलेली वस्तू कशी पाहिली जाईल? तुझी दिव्यता कुठे, हे देवांचा स्वामी, आणि आम्ही कुठे? भक्ती कुठे, आणि तुझी स्तुती कुठे? तरीही, हे प्रभो, भक्तीने शोक करणाऱ्या ब्रह्माला क्षमा कर. हे द्विजश्रेष्ठा, जो पृथ्वीवर भक्तीने या स्तुतीचे पठण किंवा श्रवण करतो, नमस्कार करतो, तो नगराधिपतीच्या भक्तीने पापांच्या बंधनातून मुक्त होतो. ही स्तुती ऐकून, पार्वतीला पाहून, ब्रह्मा भक्तीने स्तुती केली; मग मंदार शिखरावर वास करणाऱ्या, बलवान, महात्मा प्रभूंनी हसत उत्तर दिले. "या स्तुतीने आणि तुझ्या भक्तीने मी प्रसन्न आहे, हे पद्मजा; तू इच्छित असलेल्या वरांची निवड कर, तुझ्या आणि देवांच्या कल्याणासाठी." देवांचा स्वामीला नमस्कार करून, कमळातून जन्मलेला ब्रह्मा, हात जोडून, आनंदित मनाने म्हणाला: "हे प्रभो, देवांचा स्वामी, त्रिपुराचा नाश करणारा शंकरा, आज मला तुझ्या सर्वोच्च भक्तीचा वर दे; कृपा कर, हे परमेश्वर." आणि सर्व देवांसाठीही, सर्व उद्दिष्टे देणारा प्रभो, भक्ती आणि मार्गदर्शनाने नेहमी कृपा कर. जनार्दनानेही, महेश्वराला नमस्कार करून, हात जोडून, सांबा आणि त्र्यंबकाला म्हणाला: "मी नेहमी तुझा वाहन बनण्याची इच्छा करतो, प्रभो; कृपा कर. मला तुझ्या भक्तीचा वर दे, देवांचा देव; नमस्कार." "माझ्या नेहमी तुझ्या भारवाहनाची क्षमता दे, हे प्रभो, आणि सर्वज्ञता, सर्वव्यापकता, हे शंकरा, हे वर दे." त्यांचे वर ऐकून, महादेव, परमेश्वर, भवाला सारथी आणि वाहनाची भूमिका दिली. ब्रह्मा आणि विष्णूला हे वर देऊन, दैत्यांचा नाश करून, महात्मा देवांचा स्वामी, देवी, नंदी आणि गणांसह अदृश्य झाला. मग महेश्वर युद्धातून आपल्या अनुयायांसह निघून गेल्यावर, देवांचे स्वामी, आश्चर्याने भरलेले, भव आणि पार्वतीला नमस्कार केले. दुःखमुक्त होऊन, ते सर्व देव, ऋषी, गणांचे स्वामी आणि तेजस्वीजन, आपापल्या वाहनावरून स्वर्गात गेले. त्रिपुरद्वेष्ट्याची ही पवित्र कथा, ब्रह्म्याने पूर्वी रचलेली—जो श्राद्ध किंवा दैवी विधीच्या वेळी, हे द्विज, याचे पठण करतो, किंवा द्विजांना भक्तीने ऐकवतो, तो ब्रह्मलोक प्राप्त करतो; मन, वाणी, आणि शरीरातील पापांपासून मुक्त होतो. स्थूल, सूक्ष्म, आणि अतिसूक्ष्म पापांपासून, मोठ्या आणि लहान पापांपासून, हे द्विजश्रेष्ठा, मोठ्या अपराधांमुळे निर्माण झालेल्या पापांपासून, या शुभ अध्यायाचे श्रवण केल्याने जीव पापमुक्त होतो; शत्रूंचा नाश होतो, आणि युद्धात विजय मिळतो. कोणत्याही रोगाने बाधित होत नाही, विपत्ती त्याला स्पर्श करत नाही; तो असामान्य संपत्ती, आयुष्य, कीर्ती, विद्या, आणि शक्ती प्राप्त करतो.