या दिव्य स्तोत्रात ब्रह्मदेव, अत्यंत भक्तिभावाने, भगवान शंकरांची स्तुती करतात. ते म्हणतात—हे प्रभो, तू नव तत्त्वांचा मूर्तिस्वरूप आहेस; तुझी शक्ती नव व आठ प्रकारांनी प्रकट होते आणि तू आठव्या आठ रूपांनीही उजळून निघतोस. तू आत्म्याचे चौर्याऐंशी (६४) तत्त्व आहेस, तरीही आठ प्रकारांनी प्रकट होतोस; आठ गुणांनी वेढलेला असूनही गुणातीत आहेस. हे प्रभो, तू सर्वकाळ मूळस्थानी वास करतोस, नित्य स्थानात निवास करतोस, नाभी प्रदेशात स्थिर आहेस आणि हृदयात नाद उत्पन्न करतोस. तू कंठात, तालुच्या उघड्या ठिकाणी, भृकुटीमध्ये आणि नादमध्येतही वास करतोस. चंद्रमंडलात स्थिर असलेला, शिवस्वरूप, अग्नी, चंद्र, सूर्यरूप असलेला, छत्तीस शक्तींचा मूर्तिस्वरूप असलेला तूच आहेस. तू या त्रैलोक्याला तीन प्रकारे व्यापतोस, शयन करणाऱ्या सर्पाचा आत्मा आहेस, तीन रूपांत स्थिर आहेस आणि तीन वेदिकांच्या अग्निरूपात प्रकट होतोस. मी सदा शांत, महेश्वर, पिनाकधारी, सर्वज्ञ, शरणदाता आणि सद्योजात या रूपातील सदाशिवाला नमस्कार करतो. अघोर, वामदेव, तत्पुरुष आणि ईशान—या तुझ्या महान रूपांना मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो. त्रिशीतिज प्रकाशरूप, शांतीच्या पलीकडील, अनंताचा स्वामी, सूक्ष्म आणि परम श्रेष्ठ—तुला नमस्कार. एकच नेत्र असलेला, एकमेव रुद्र, त्रिरूपधारी, श्रीकंठ—तुला नमस्कार. अविनाशी आसनावर विराजमान, अंत नसलेला आणि अंताचा संहार करणारा, शुद्ध, विशाल आणि निर्मळ अवयव असलेला—तुला मी वंदन करतो. शुद्ध आसनावर बसलेला, शुद्ध अर्थस्वरूप, योगाच्या अंतःस्थानी वास करणारा, योगी आणि योगदाता—तुला वंदन. योग्यांच्या हृदयात नेहमी वास करणारा, जसा तांदळाच्या कवचात गाभा असतो तसा, प्रत्त्याहारस्वरूप आणि प्रत्त्याहारात नेहमी तल्लीन—तुला नमस्कार. प्रत्त्याहारप्रेमींचा आधारस्वरूप, धारणा आणि धारणा साधकांचा आश्रय—तुला वंदन. धारणा करणाऱ्यांसमोर प्रकट होणारा, ध्यानस्वरूप, ध्यानाचा विषय, ध्यानाने प्राप्त होणारा—तुला नमस्कार. ध्यानाचा विषय, ध्यानानेच प्राप्त होणारा, ध्यान आणि ध्यानार्ह—तुला मी वंदन करतो. ध्यानात तल्लीन असलेल्यांना प्रिय असलेला, निरविषय अवस्थेचा मूर्तिस्वरूप, ध्यान साधकांना प्राप्त होणारा—तुला नमस्कार. हे रुद्र, आज तू या त्रैलोक्याचा दहन केला आहेस; त्रिपुरांतक, तुला कोणी स्तुती करेल, आणि मी कसा करु? कारण तू आधीच संतुष्ट आहेस. तुझ्या भक्ती, संतोष आणि अद्भुत रूपामुळे, मर्त्य आणि अमर्त्य, सर्व देव, सिद्धगण, तुझ्या चरणी नतमस्तक होतात, हे भगवान. केवळ तुझ्या कटाक्षाने तू त्रिपुरांचे आणि त्रैलोक्याचे दहन करू शकतोस; अंबिकेच्या सेनेने तू क्षणात त्यांचा संहार केला आणि मग बाणातून मुक्त झालास. त्रिपुरविनाशासाठी रथ, महान धनुष्य आणि तेजस्वी बाण तयार केला गेला; मी, देवगण आणि सिद्धगणांनी खूप प्रयत्न केले, तरीही तुला काहीच परिणाम झाला नाही. रथ, सारथी, हरि, रुद्र, इंद्र, ब्रह्मा—हे सर्व तूच आहेस, मग मी तुला कसा संतुष्ट करू? फक्त नम्रतेने वाकूनच तुला वंदन करता येईल. तुझ्या अनंत पाय, अनंत हात, अनंत शिर आहेत, तू अंताचा संहार करणारा आहेस; तुझे असंख्य रूप आहेत—तुला कसा संतुष्ट करू, कशी स्तुती करू? पुन्हा पुन्हा तुला वंदन—तू सर्वज्ञ, शिव, रुद्र, शर्व, भव, स्थूल, सूक्ष्म, अतीसूक्ष्म, सूक्ष्मार्थज्ञ आणि सृष्टीकर्ता आहेस. तू सृष्टीकर्ता, सर्व देव-दानवांचा पोषक, लोकांचा संहारक, नियंता, देवाधिदेव, दानवाधिपती, दाता, शासक आणि सर्व शास्त्रांचा स्वामी आहेस. उपनिषदांनी ओळखलेला, शुद्ध, वेदज्ञांनी नेहमी पूजिला गेलेला, वेदांचा सार, अंत, मध्य आणि श्रेष्ठ—हे भव, तुला नमस्कार. आदि-अंतहीन, शून्य नसलेला, सगुण-निर्गुण, लिंगमूर्तिस्वरूप, वेदांचा मूळ आणि मूर्तिस्वरूप तुला वंदन. रुद्र, शिरच्छेदक, माझ्या आदिदेवतेच्या यज्ञस्वरूप—तू माझ्या यज्ञाचा संहार केलास आणि पृथ्वीला तुझ्या नखांनी स्पर्श केला. हे देवाधिदेव, तुझी लीला किती अद्भुत! देह असूनही, देवांसह दिव्य कर्म करतोस, पण तुझं खरे स्वरूप निराकार आहे. तू एकच स्थूल, एकच सूक्ष्म, एकच अतीसूक्ष्म, सगुण-निर्गुण, दृश्य, वाच्य, एकच ईश्वर, एकच ध्यानार्ह—ही अद्भुतता केवळ तुझ्यातच आहे. स्वप्नात दिसणारी वस्तू खरीच न पकडता येणारी असते, ती दिसते पण अस्तित्वात नाही, देवाधिदेव, तुझ्या या स्वरूपाला कोणीही पाहू शकत नाही. तुझी दिव्य शक्ती कुठे आणि आम्ही कुठे? भक्ती कुठे आणि तुझी स्तुती कुठे? तरीही, हे प्रभो, मी ब्रह्मा, भक्तिभावाने दुःखी होऊन, मला क्षमा कर. जो कोणी पृथ्वीवर, हे द्विजश्रेष्ठा, भक्तीभावाने हे स्तोत्र ऐकतो किंवा म्हणतो, तो नगराधिपतीच्या भक्तीने पापबंधनातून मुक्त होतो. हे स्तोत्र ऐकल्यावर आणि पार्वतीला पाहून, ब्रह्मदेव भक्तीने स्तुती करतात; तेव्हा मंडर पर्वतावर निवास करणाऱ्या, महान तेजस्वी, महात्मा भगवान शंकरांनी मंद हसून उत्तर दिले. "या स्तोत्रामुळे आणि तुझ्या भक्तीमुळे मी अत्यंत प्रसन्न आहे, हे पद्मज! तू इच्छित असलेले वर माग, तुझ्यासाठी आणि सर्व देवांसाठी कल्याण होवो, जसे तुला हवे आहे तसे." मग, देवाधिदेवांना वंदन करून, कमळातून जन्मलेले ब्रह्मा, हात जोडून, आनंदित मनाने म्हणाले, "हे प्रभो, त्रिपुरविनाशक शंकरा, आज मला तुझी परम भक्ती दे. कृपा कर, हे परमेश्वरा!" "आणि सर्व देवतांसाठीही, सर्व पुरुषार्थ देणारा प्रभो, नेहमीच भक्ती आणि मार्गदर्शन दे." यानंतर जनार्दन (विष्णू) सुद्धा, महेश्वराला वंदन करून, हात जोडून, सांबा आणि त्र्यंबक यांना म्हणाले, "हे प्रभो, मी नेहमी तुझा वाहन होण्याची इच्छा करतो; माझ्यावर कृपा कर. मला तुझी भक्ती प्राप्त होवो, हे देवाधिदेव, देवांचा देव, तुला नमस्कार!" असा हा भक्तिपूर्ण, स्तुतिपर संवाद त्या दिव्य स्थळी घडतो, आणि सर्व देव, भक्तिभावाने भगवान शंकरांची महिमा गातात.