गणेश, विघ्नांचा निवारण करणारा, राक्षसांच्या अधिपतींसाठी विघ्ने निर्माण करतो आणि देवांसाठी, शुभ विघ्ननाशक, आपल्या विघ्ननाशक गणांसह ईशानाच्या प्रदेशात जातो. त्याच वेळी, काळी देवी, रात्रीच्या अंधारासारखी चमकणाऱ्या त्रिशूलाने, हातात कवटींनी अलंकृत, ती त्रिशूल हलवत, महान राक्षस आणि देवांचा रक्त पिऊन मद्यपानाने मदमस्त होते. ती मदाने भरलेल्या हत्तीप्रमाणे पुढे जाते, तिच्या डोळ्यांत मदाचा झरा, तिच्यासोबत मदमस्त भूत आणि गण, तिच्या अंगावर हत्तीच्या कातडीने आवरण, ती गणाधिपतीच्या पुढे निघते. सिद्ध, गंधर्व, पिशाच्च, यक्ष, विद्याधर, नागराज आणि श्रेष्ठ देव सर्वजण हिमालयपुत्री देवीला विजयाच्या घोषात नतमस्तक होऊन स्तुती करतात. मातृका, देवांच्या श्रेष्ठ शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, देवगणांच्या श्रद्धेने सन्मानित, आपल्या वाहन, ध्वज आणि गणांसह रथाकडे जातात. दुर्गा, पशुंच्या अधिपतीवर आरूढ, जवळ जाणे कठीण, अनेक शक्तिशाली हातांनी, अंकुश, त्रिशूल, पाश, कुऱ्हाड, चक्र, तलवार, शंखशस्त्र घेऊन, हजार सूर्यांसारख्या प्रज्वलित डोळ्यांनी मार्ग जळवत, तरुण पण सामर्थ्यशाली, शुभ देवी राक्षसांना मारण्यासाठी जाते. तेव्हा, त्रिपुराचा देवाचा वध करण्यासाठी, गणाधिपती, इंद्र आणि सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, हत्ती, घोडे, सिंह, रथ आणि बैलांसह निघतात. नांगर, तलवार, मुसळ, गदा, पर्वतशिखरे, पर्वतासारखे दिसणारे, देव आणि गणाधिपती महेश्वराच्या पुढे जातात. इंद्र, पद्मजन्मा, विष्णू आणि इतर देव, गणाधिपतींना विजयाच्या शब्दांनी संबोधित करतात, चारही बाजूंनी मुकुटाने नमस्कार करतात. सर्व ऋषी, दंड घेऊन, जटा बांधून नाचतात; सिद्ध आणि चारण आकाशात फुलांचा वर्षाव करतात; श्रेष्ठ ब्राह्मण त्रिपुराला सर्व बाजूंनी जीवन देतात. गणाधिपती आणि दिव्य गणांच्या वेढ्यात, भृंगी आणि सर्व गणांचा सर्वोच्च अधिपती योगी, त्रिपुराचा नाश करण्यासाठी, महेंद्राप्रमाणे दिव्य वाहनावर आरूढ होतो. त्याच्याबरोबर केस, unclothed, महाकेश, महाज्वर, सोमवल्ली, सवर्ण, सोमपा, सेनक, सोमधृक, सूर्यवाचा, सूर्यपेषणक, सूर्याक्ष, सूर्यनाम, सुंदर देव, प्रकुडा, ककुदंत, कंपना, प्रकंपना, इंद्र, इंद्रजय, महाभीर, भीमक, शताक्ष, पंचाक्ष, सहस्राक्ष, महाभुज, यमजीभा, शताश्व, ग्रीवा, ग्रीवपूजित, द्विशिख, त्रिशिख, पञ्चशिख, मुण्ड, अर्धमुण्ड, दीर्घ, पिशाचमुख, पिनाकधारी, पिप्पलवासी, अंगारभक्षक, शिथिल, शिथिलमुख, पादाक्षी, अज, मंगळसदृश, मेषमुख, अश्वमुख, गजमुख, उर्ध्वमुख—अशा विविध रूपातील गण, लक्षणरहित, प्रभूच्या आजूबाजूला जमा होतात. सहस्रोंच्या सहस्रोंने, सोमासह, गणांसह, उर्ध्वशक्तीचे रुद्र, महान देवाला वेढून, त्रिपुराचे दहन करण्यासाठी जातात. तेव्हा त्रिशीतिस देव, तीनशे, तीन हजार देव, सर्व बाजूंनी येतात. सर्व लोकांच्या, गणांच्या, प्राण्यांच्या मातृका, देवाच्या मागे जातात. गणांच्या मध्यभागी गणाधिपती, रथाच्या केंद्रात, निळ्या आकाशातील चंद्रासारखा चमकतो. तेव्हा देवी, देवाची पत्नी, गिरिजा, त्याच्या बाजूला उभी राहते, तिच्या शक्तीने प्रज्वलित, गौरी, सर्वव्यापी, भवाच्या शक्तीसारखी. शुभ देवी, त्याच्या बाजूला उभी, हातात सुवर्ण कमंडलू घेऊन, कमलासारखी सुवर्णमय, तेजाने चमकते. मग, महादेवाचा स्पष्ट रूप, अंगावर राख, अंबिकासह, आकाशातील वीज असलेल्या शुभ्र मेघासारखे, देवाधिदेव, परमेश्वर, चमकतो. इंद्रधनुषासारखा, मेरू पर्वतासारखा, शंभूचे सौम्य रूप, चंद्रासारखे तेजस्वी, सुवर्ण धनुष्य घेऊन, चमकते. परमेश्वराचा शुभ्र छत्र, रत्नांच्या किरणांनी मिश्रित, चंद्राच्या अखंड पूर्णिमेच्या प्रकाशासारखा तेजस्वी दिसतो. शिवाच्या अंगावर लाल पुष्पमाळ, उत्तम वस्त्र, छत्रापर्यंत पोहोचणारी, जणू रत्नशिखरावरून पवित्र नदी वाहते. मग, इंद्र, ब्रह्मा, अग्नी आणि इतर देव, त्याच्या कमलपादांवर नतमस्तक होऊन, अंबिकासह, सर्व लोकांच्या हितासाठी, त्रिपुराकडे जातात. त्रिशूलधारी, क्षणात आणि केवळ विचाराने, सर्व चल-अचल जाळू शकतो; त्रिपुराला जाळण्यासाठी त्याला रथ, बाण, गण, देवगणांची गरज नाही; इंद्रापासून सुरु होणारे देव म्हणतात, "याचे सामर्थ्य कमी झाले नाही तर हे काय?" खरेच, पिनाकी प्रभू हे सर्व केवळ लीला म्हणून करतो, अन्यथा अशी भव्यता का? त्रिपुराजवळ, प्रभू, नंदी आणि नंदीगण, गणेश आणि त्याचे गण, देवीसह, मेरूच्या आठ शिखरांसारखा, जगाच्या रथासारखा चमकतो. तेव्हा, देवाधिदेव, गणांसह, पार्वतीसह, देवगण स्वतः त्रिपुराच्या रणभूमीवर येतात. तिथे त्रिपुराचे नगर दुसऱ्या ब्रह्मांडासारखे चमकते, राजे, गण, देव आणि इतर दिव्य प्राणी, तसेच त्रिविध महान ऋषी भरलेले. मग शर्व, धनुष्य बांधून, बाण लावतो, त्याला पाशुपत अस्त्राने शक्तिशाली करतो आणि त्रिपुराचे ध्यान करतो. महान रुद्र धनुष्य ताणून उभा असताना, त्याच क्षणी, ती तीन नगरे एकत्र होतात. त्रिपुरा एक झाल्यावर, महात्मा देवांमध्ये आनंदाचा कल्लोळ उठतो. सर्व देवगण, सिद्ध, श्रेष्ठ ऋषी, आठरूपधारी प्रभूचे स्तुती करत, 'विजय!' असा जयघोष करतात.