जेव्हा स्त्रियांनी इतर देव, जगातील गुरू, किंवा स्वतःच्या पतीचे पूजन आणि त्यांचे अनुसरण सोडले, तेव्हा त्या स्वतःच्या शुद्धतेमुळे स्वर्गलोकात गेल्या आणि तिथे दुःखरहित आनंदात रमल्या. परंतु काही स्त्रिया, जेव्हा आपले पती सोडून स्वतंत्रपणे वागू लागल्या, तेव्हा त्या नरकात गेल्या; त्यामुळेच सांगितले जाते की, पतीच सर्वोच्च ध्येय आहे. या काळात, देवाधिदेव विष्णूच्या मायेमुळे आणि त्यांच्या आज्ञेने, अलक्ष्मी स्वतः त्रिपुरात गेली. त्या स्त्रिया, ज्यांनी आपली तपश्चर्या करून देवाधिदेवांकडून लक्ष्मीला प्राप्त केले होते, त्या लक्ष्मीने ब्रह्मदेवाच्या आज्ञेने त्या स्त्रियांचा त्याग केला. विष्णूच्या मायेमुळे त्यांना बुद्धीभ्रम प्राप्त झाला, आणि त्या भ्रमाचा प्रसाद नारदाने क्षणभर त्यांना दिला. या काळात, सर्व काही शांत, स्थिर आणि धर्माच्या आड येणारे झाले. त्या वेळी सुंदर वैदिक आणि पारंपारिक धर्म लुप्त झाला. विष्णूने जेव्हा नास्तिकता प्रचारली, तेव्हा दैत्यांनी महेश्वर आणि लिंगपूजा सोडली. सर्व स्त्रीधर्म नष्ट झाला आणि दुर्वर्तन वाढले. तेव्हा देवाधिदेव, जणू समाधानी असल्याप्रमाणे, देवांसह उमा देवीच्या पतीकडे गेले. त्यांनी तपश्चर्येने सर्वज्ञ पुरुषोत्तमाला प्राप्त केले आणि त्याचे स्तुती केली: "महेश्वर, भगवन्, परमात्मा, तुला नमस्कार." त्यांनी पुढे नमस्कार केला: "नारायण, शर्व, ब्रह्मा, ब्रह्मस्वरूप, नित्य, अनंत, अव्यक्त, तुम्हाला वंदन." अशा प्रकारे त्यांनी महादेवाची स्तुती केली आणि नमस्कार करत, पाण्यात उभे राहून दहा दशलक्ष वेळा रुद्र मंत्राचा जप केला. सर्व देव, इंद्र, साध्य, यम, रुद्र, मरुतगण यांनी परमेश्वराची स्तुती केली: "सर्वांचा आत्मा, शंकर, दुःखनाशक, रुद्र, नीलरुद्र, कदरुद्र, प्रचेतस, तुम्हाला वंदन. तुम्हीच आमचे शरण, आमच्याकडून पूजनीय, देवद्वेष्ट्यांचा संहारक, आदि आणि अनंत, अविनाशी प्रभू." "तुम्ही प्रत्यक्ष प्रकृती आणि पुरुष, सृष्टीकर्ता, संहारकर्ता, जगाचा गुरु, रक्षक, मार्गदर्शक आणि द्विजांना पित्याप्रमाणे प्रेम करणारे आहात. तुम्ही वरदाते, वाणीचा सार, बोलण्यायोग्य आणि शब्दार्थाच्या पलीकडील; योगी मुक्तीसाठी ज्या प्रभूची साधना करतात, ते तुम्हीच आहात." "योग्यांच्या कमळहृदयात तुम्ही सदैव स्थित असता; ज्ञानी तुम्हाला खरे, श्रेष्ठ, ब्रह्मस्वरूप मानतात. सत्पुरुष तुम्हाला सत्यरूप, तेजोमय, सर्वोच्च, या जगातील परमात्मा म्हणतात. जे काही दिसते, ऐकू येते, अस्तित्वात आहे, ते सर्व सूक्ष्मात सूक्ष्म आणि महानात महान आहे." "तुमचे हात, पाय, मुख, डोके, डोळे, कान सर्वत्र आहेत; तुम्ही जगात सर्वत्र व्यापलेले आहात. तुम्ही महादेव, अवर्णनीय, सर्वज्ञ, दुःखनिरपेक्ष, विश्वरूप, विविध नेत्रांचे, सदैव शुभ, दुःखरहित." "दहा कोटी सूर्यांसारखे तेजस्वी, दहा कोटी चंद्रांसारखे शीतल, दहा कोटी प्रलयाग्नींसारखे ज्वलंत, आणि सहाव्या तत्वाचे अधिपती तुम्हीच आहात. तुम्ही जगातील आदिसृष्टीकर्ता, प्रकृतीचे महापितामह, वरदाते, सर्वांचे निवासस्थान, स्वयंभू देवता." "वेदांचा सार तुम्हीच आहात, वेदसार जाणणारे तुम्हालाच ओळखतात. या जगात जे काही केले आहे, हे आम्हाला दिसत नाही; तुम्हीच सर्व असुर, देव, मानव, चर-अचर यांचे मूळ आहात." "शंभो, आम्हांला रक्षण करा; दुसरे कुठलेही आश्रय नाही. तुम्ही असुरांचा संहार केला, आणि सर्वजण तुमच्या मायेमुळे भ्रमित झाले. जसे समुद्रातील लाटा आणि तरंग एकमेकांशी स्पर्धा करतात, पण त्याच पाण्यामुळे शांत होतात, तसेच सर्व देव आणि असुर तुमच्यामुळे शांत होतात." "जो कोणी सकाळी उठून, शुद्ध होऊन हा पवित्र स्तोत्र वाचतो किंवा ऐकतो, त्याला सर्व इच्छित फळ मिळते." देवांनी आणि विष्णूच्या स्तोत्राने महेश्वराचे स्तवन केल्यावर, सोमरूप महेश्वराने सोमाला आलिंगन दिले आणि नंदीने दिलेला हात हसत स्वीकारला. शंकराने देवांकडे पाहून गंभीर स्वरात सांगितले, "हे देवाधिदेव, हे दैवी कार्य आता मला समजले आहे." "हे श्रेष्ठ देवांनो, विष्णूच्या मायेशक्तीचे, बुद्धिमान नारदाच्या चातुर्याचे, आणि त्या दैत्यांच्या अधर्माचे स्वरूप मला आता कळले आहे. आता मी त्रिपुरांचा संहार करीन." हे ऐकून सर्व देव, ब्रह्मा, इंद्र, उपेंद्र एकत्र जमले. प्रभूचे शब्द ऐकून त्यांनी वंदन केले आणि स्तुती केली. तेव्हा देवीने भगवानाला पाहून आश्चर्यचकित झाली. खेळकर कमळाने तिने वृषध्वजाला हळुवारपणे स्पर्श केला आणि म्हणाली, "प्रभो, आपला पुत्र, सहस्त्रमुखी, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, खेळत आहे, पहा." "पाहा, आपला पुत्र, पुत्रांमध्ये श्रेष्ठ, शुभ अलंकारांनी – मुकुट, बाजूबंद, कुंडले, सुंदर कडे – सजलेला आहे. पैंजण, लपवणारे वस्त्र, कमरेला कंबरपट्टा, अनेक सोन्याच्या घंटा, आणि अश्वत्थाच्या पानांनी अलंकृत आहे." "कल्पवृक्षाच्या फुलांनी, सुंदर केसांनी, कमळरंगी रत्नांनी जडित हारांनी, तेजस्वी बाजूबंदांनी सजलेला आहे. पूर्ण चंद्रासारखे मोत्यांचे हार, तिळकांनी शोभित, महान प्रभो, आपला तेजस्वी पुत्र पाहा." "केशर आणि इतर अंगरागांनी युक्त, पवित्र भस्माने बनवलेली त्याची देहाकृती; प्रभो, त्याचे कमळसमूहासारखे मुख पहा. प्रभो, त्याच्या सुंदर, शुभ, विविध अंजनांनी सजवलेल्या डोळ्यांना पहा, त्या मातांनी त्याच्या कल्याणासाठी लावल्या आहेत.