या जगातील संपूर्ण विश्व, देव, दानव, मानव, रुद्र, इंद्र, उपेंद्र, चंद्र, श्रेष्ठ ब्राह्मण, अग्नि, आणि स्वर्गातील रहिवासी—all हे एका महान स्त्रोतापासून उत्पन्न झाले आहेत. सर्व तेजस्वींचे तेज, तुमचे सांसारिक वैभव, सर्वांचा आत्मा, आणि सर्व जगांचा अधिपती—महादेव, प्राणींचा स्वामी—याच्याचमधून हे सर्व प्रकट होते. तिन्ही लोकांचा अधिपती, सर्वोच्च आणि आद्य देवता, सूर्यच आहे; त्याच्यापासून सर्व काही उत्पन्न होते आणि अखेरीस त्याच्यात विलीन होते. लोकांची उत्पत्ती आणि त्यांचा नाश—हे सर्व सूर्यापासूनच होते. हे ग्रह, हे ब्राह्मणहो, सहज ओळखता येत नाही; रवि हा तेजस्वी आणि प्रखर आहे. इथे क्षण, निमिष, दिवस, रात्र, पक्ष—हे सर्व वारंवार जन्म घेतात आणि नष्ट होतात. महिने, वर्षे, ऋतु, युग—सूर्याशिवाय या काळाच्या मोजणीची अस्तित्वच नाही. काळाशिवाय कुठलाही क्रम, आरंभ, दिवसाची व्यवस्था, ऋतूंची विभागणी, फुल, मूळ, फळ—काहीच शक्य नाही. पिकांची पाक, गवत आणि औषधींची विविधता—हेही सूर्याशिवाय शक्य नाही; त्याशिवाय जिवंत प्राण्यांचे अस्तित्व, इथे किंवा स्वर्गात, असू शकत नाही. भास्कर, जो रुद्रस्वरूप आहे आणि जगाला ताप देतो, त्याशिवाय कुठलाही तेज नाही; तोच काळ, अग्नि, आणि द्वादश प्रजापती आहे. सूर्य, हे द्विजश्रेष्ठ, तिन्ही लोकांना—चल आणि अचल—दाह करतो; तोच सर्व तेजाचा संचय आहे, आणि सर्व लोकांत व्यापलेला आहे. तो दिवस-रात्री, सर्व बाजूंनी, वरून आणि खाली, पूर्णपणे जगाला ताप देतो, सर्वोच्च मार्गाने. जसा घराच्या मध्यभागी लटकलेला दीप सर्व बाजूंनी, वर, खाली, अंधार नष्ट करतो, तसाच सूर्य, ग्रहांचा स्वामी, जगाचा अधिपती, हजार किरणांनी, सर्व दिशांना आपले तेज पसरवतो. या सूर्याच्या हजार किरणांपैकी, सात श्रेष्ठ आहेत—हे ग्रहांचे मूळ आहेत: सुश्मना, हरिकेश, विश्वकर्मा, विश्वव्यचा, आद्य, संनद्ध, आणि परा. सर्वावसु आणि स्वराट हेही आहेत; सुश्मना दक्षिण दिशेला प्रज्वलित करते. सुश्मना खाली, वर, आणि तळाशी वाहते; हरिकेश, समोर, तारांचा मूळ आहे. विश्वकर्मा, उजवीकडे, बुधासाठी किरण वाढवतो; विश्वव्यचा, मागे, शुकाच्या मूळ म्हणून ज्ञात आहे. संनद्ध हा मंगळाचा किरण आहे; सहावा, सर्वावसु, गुरूचा मूळ आहे. पुन्हा, किरण शनैश्चर, म्हणजे शनीला पोसतो; सूर्याच्या तेजामुळे तारे, ग्रह, आणि नक्षत्रे चमकतात. हे सर्व आकाशात दिसतात, आणि हे संपूर्ण विश्वही; कारण हे नष्ट होत नाहीत, म्हणून त्यांना तारे म्हणतात. हे सर्व क्षेत्र त्यांच्या किरणांनी चमकतात; सूर्य त्यांच्याकडून तारे आणि नक्षत्रे प्राप्त करतो. येथे केलेल्या पुण्यकर्माच्या शेवटी, हे ग्रहांना प्राप्त होतात; ते पार करतात म्हणून तारे म्हणतात, आणि त्यांच्या शुभ्रतेमुळेही तारे म्हणतात. दैवी, भूमिगत आणि रात्रिचे—हे सर्व सूर्य त्यांचे तेज घेतो, अगदी काळपट असलेल्या ताऱ्यांचेही. यज्ञ आणि गतीसाठी हा तत्व सांगितला आहे; तो पाण्याचे तेज आकर्षित करतो म्हणून त्याला 'सवितृ' म्हणतात. पूर्णिमा हा आनंदाचा तत्व आहे; तो शुभ्रता, अमरत्व, आणि शीतलतेमध्ये जाणवतो. सूर्य आणि चंद्राच्या तेजस्वी, आकाशातील, चमकदार, जलयुक्त आणि उजळ गोल कक्षांमध्ये—ज्या शुभ, गोल आणि उत्तम आहेत—तेथे चंद्राचा कक्ष संकुचित जलस्वरूप आहे; सूर्याचा कक्ष मात्र संकुचित प्रकाश, उजळ आणि शुभ्र आहे. सर्व देवता या स्थळांमध्ये वास करतात; प्रत्येक मन्वंतरात, ते सर्व तारे, सूर्य आणि ग्रहांवर अवलंबून असतात. त्यामुळे ग्रहांना 'गृह' म्हणतात; सूर्याने सूर्यगृहात प्रवेश केला, आणि चंद्राने चंद्रगृहात प्रवेश केला. शुक्राने, सोळा किरणांनी उजळत, शुक्रगृहात प्रवेश केला; गुरू, महान, गुरुगृहात गेला, आणि मंगळाने मंगळगृहात प्रवेश केला. शनैश्चर आणि शनी देवाने शनीगृहात प्रवेश केला; बुध बुधगृहात गेला, आणि राहू राहुगृहात गेला. सर्व तारे नक्षत्रात प्रवेश करतात; हे सर्व ग्रह आणि तेजस्वी वस्तू पुण्यात्म्यांच्या आहेत. कल्पाच्या प्रारंभाला, स्वयंभूने त्यांना गतिमान केले; हे स्थान विश्वप्रलयापर्यंत टिकतात. सर्व मन्वंतरात, ही देवतांची निवासस्थाने आहेत; देवता, आत्मगौरवयुक्त, वारंवार या स्थळे व्यापतात. जे गेले, जे येणार आहेत किंवा येणार नाहीत, आणि जे सध्या आहेत—या सर्व देवांसह ही स्थाने कायम राहतात. या मन्वंतरात ग्रह 'दैवी' म्हणतात; सूर्य, विवस्वत आणि अदितीचा पुत्र, वैवस्वत मन्वंतरात प्रसिद्ध आहे. तेजस्वी सोम, ऋषिपुत्र, देव आणि वसु म्हणून ओळखला जातो; शुक्र, देवता, भर्गव आणि असुरांचा उपासक म्हणून ज्ञात आहे. महातेजस्वी देव, देवांचा गुरु, अङ्गिरसाचा पुत्र, बृहस्पती म्हणून ओळखला जातो; बुध, आकर्षक आणि आनंददायक, ऋषिपुत्र म्हणून स्मरण केला जातो. शनैश्चर, विचित्र स्वरूपाचा, संज्ञा आणि विवस्वतचा पुत्र आहे; अग्नि विकेशीपासून उत्पन्न झाला, आणि तो तरुण, लाल ज्वाळांचा आहे. अशा प्रकारे, या विश्वातील सर्व ग्रह, तारे, आणि तेजस्वी वस्तू सूर्याच्या तेजात, त्याच्या किरणांमध्ये, आणि त्याच्या अनंत शक्तीत एकत्रित होतात; त्याच्यामुळेच काळ, ऋतू, जीवन, आणि देवांचे अस्तित्व आहे.