देवांनी अमृतरूप सोमरसाचा उपभोग कृष्ण पक्षात घेतल्यावर, तो सोमरस सतत पुन्हा भरला जातो. सूर्य आपल्या एका किरणाने पंधरा दिवस सोमरस पितो आणि आपली सुषुम्ना किरण सोमाच्या शरीरात भागभागाने भरतो. सूर्याच्या तेजामुळे चंद्राचे शरीर पुन्हा उजळते. पौर्णिमेला चंद्र पूर्ण, शुभ्र आणि गोल दिसतो; शुक्ल पक्षातील प्रत्येक दिवशी सोमरस हळूहळू भरला जातो. नंतर, कृष्ण पक्षातील द्वितीया ते चतुर्दशीपर्यंत, देवता त्या सोमरसाचा—जो जलयुक्त, मधुर आणि सौम्य असतो—उपभोग घेतात. सूर्याच्या तेजाने जमा झालेला सोमरस अर्ध्या महिन्यात देवांनी पिऊन संपवला जातो. पौर्णिमेच्या दिवशी, देवता सोम, म्हणजेच अमृत, पिण्याच्या हेतूने पूजन करतात. या कृष्ण पक्षाच्या सुरुवातीला, जेव्हा चंद्र सूर्याला समोर असतो, त्या एका रात्री देव, पितर आणि ऋषि मिळून सोमरस पितात. हळूहळू, चंद्रातील सोमरसाचे अंश कमी होत जातात. हे अंश तीनशे तीस आणि त्याचप्रमाणे तेहतीस असतात. देव, ज्यांची संख्या तेहतीस हजार आहे, सोमरस पितात आणि दिवसागणिक चंद्रातील सोमरसाचा उपभोग घेतात. अर्धा महिना सोमरस पिल्यावर, अमृतमय देव नूतन अमावस्येला निघून जातात; आणि त्या वेळी पितर चंद्राकडे येतात. त्यानंतर, पंधराव्या भागाचा थोडासा अंश दुपारी शिल्लक राहतो आणि पितर त्या तळाच्या भागाची पूजा करतात. पितर दोन मुहूर्त सोमरस पितात; उरलेला अंश, जो अमावस्येला चंद्राच्या किरणांतून बाहेर पडतो, तोच होमासाठी अमृत असतो. महिनाभर उत्तम अमृत पिऊन पितर तृप्त होतात आणि ते निघून जातात; पंधराव्या दिवशीचा जो अंश पितरांनी पिला, तो अमावस्येला कमी होतो आणि पुन्हा भरला जातो. प्रत्येक पक्षाच्या सुरुवातीला आणि सोळाव्या दिवशी चंद्राचा वाढणारा व कमी होणारा भाग स्मरणात ठेवला जातो; सूर्याच्या प्रभावाने शुक्ल पक्षात चंद्र वाढतो. सोमपुत्राचा रथ आठ घोड्यांनी ओढला जातो, हे घोडे जल व तेजाचे बनलेले असून, सुंदर पिंगट रंगाने अलंकृत आहेत. शुक्राचा रथ दहा सडपातळ, विविध रंगाच्या घोड्यांनी ओढला जातो—हे घोडे पृथ्वीचे असून, तो दैत्यांचा गुरू आहे. मंगळाचा रथ आठ सुवर्णघोड्यांनी ओढला जातो, तो अत्यंत तेजस्वी आहे; जीवाचा रथही सुवर्णाचा असून आठ घोड्यांचा आहे, तर शनिचा रथ लोखंडाचा आहे. राहूचा रथ दहा जलमय, शुभ्र व इतर रंगाच्या घोड्यांनी ओढला जातो; केतु व सूर्याचे रथही आठ घोड्यांचे आहेत. हे सर्व ग्रह ध्रुवताऱ्याशी जोडलेले असून, वायूच्या किरणांनी फिरतात आणि आपापल्या मार्गाने भ्रमण करतात. जितके तारे आहेत, तितक्या त्यांच्या किरणांच्या लाटा आहेत; हे सर्व ध्रुवताऱ्यावर स्थिर असून, त्याभोवती फिरतात आणि त्याला फिरवतात. हे अग्निच्या चाकासारखे फिरतात, वायूच्या चाकाने गती मिळते; म्हणूनच त्या वायूला 'प्रवाह' म्हणतात, कारण तो प्रकाश वाहून नेतो. नक्षत्र, सूर्य, ग्रह आणि तारे—हे सर्व आकाशात एक चक्र तयार करत, समोर आणि मागे फिरतात. हे सर्व ध्रुवताऱ्याभोवती दक्षिणोत्तर फिरून, आकाशातील स्थिर असलेल्या त्या प्रभू ध्रुवताऱ्याचे दर्शन घेतात. सूर्याच्या गोलाचा व्यास नऊ हजार योजन आहे, आणि त्याचा परिघ त्याच्या तिप्पट आहे. चंद्राचा विस्तार सूर्याच्या दुप्पट आहे; आणि स्वर्भानू (राहू) दोघांइतकाच असून, तो खाली फिरतो. पृथ्वीच्या वर्तुळाकार सावलीला घेऊन, स्वर्भानूचे स्थान तिसरे आणि अंधकारमय आहे. चंद्राचा सोळावा भाग शुक्राला दिला आहे, त्यांच्या व्यास, परिघ आणि अंतरानुसार. गुरू शुक्रापेक्षा एक चतुर्थांश कमी आहे; त्याचप्रमाणे, मंगळ व शनि हेही एक चतुर्थांश कमी आहेत, आणि त्यांच्या मापांत फरक आहे. बुध मंगळ व शनिपेक्षा व्यास व परिघात एक चतुर्थांश कमी आहे; येथे जे सर्व तेजस्वी रूप आहेत—तारे, नक्षत्रे—ते बुधाच्या समकक्ष आहेत. चंद्राशी संबंधित तारेही साधारणपणे अशाच प्रकारचे आहेत. तारे व नक्षत्रांची रूपे एकमेकांपेक्षा अनुक्रमे पाचशे, चारशे, तीनशे व दोनशे योजनांनी लहान आहेत. त्यापेक्षा वर असलेल्या ताऱ्यांचे छोटे वर्तुळ दोन योजनांचे आहेत; त्याहून लहान काही नाही. त्यांच्या वरती तीन ग्रह आहेत—शनि, मंगळ आणि वक्री ग्रह—हे फार दूर फिरतात आणि मंदगतीने फिरतात. त्यांच्या खाली चार महान ग्रह आहेत: सूर्य, चंद्र, बुध आणि शुक्र—हे सर्व वेगाने फिरतात. तारांची संख्या जितकी कोटी नक्षत्रे आहेत तितकीच आहे; त्यांचे स्थान नक्षत्रमार्गावर निश्चित केले आहे, ध्रुवताऱ्याच्या नियमानुसार. सूर्य, सात घोड्यांनी ओढला जातो, तो क्रमाने उगवतो आणि मावळतो; जेव्हा चंद्र उत्तर मार्गावर असतो, त्या संधींना तो वेगाने दिसतो, पण त्याचे किरण स्पष्ट दिसत नाहीत; मग दक्षिण मार्गावर असताना, तो खालील मार्गाने जातो. सूर्य पृथ्वीने वेढलेला आहे, तो पौर्णिमा आणि अमावस्येला दिसतो; योग्य वेळी तो लवकर मावळतो. म्हणून, जेव्हा चंद्र उत्तर मार्गावर असतो आणि अमावस्या असते, तेव्हा तो दिसतो; दक्षिण मार्गावर असताना, नियमानुसार तो दिसत नाही. ग्रहांच्या गतीच्या संयोगाने सूर्य अंधकाराने झाकला जातो; विषुववृत्ताच्या काळी, सूर्योदय व सूर्यास्त एकाच वेळी होतात. अशा प्रकारे, सूर्य, चंद्र, ग्रह, तारे, त्यांची गती, रूप, आणि परस्पर संबंध—हे सर्व अद्भुत, नियमबद्ध आणि दिव्य आहेत.