हे महान ऋषी, मी तुला देवतांच्या स्थानांची कथा सांगतो, जी त्यांच्या पदांशी जोडलेली आहे—भूतकाळात, भविष्यकाळात आणि वर्तमान मन्वंतरातही. सूर्याच्या गर्भात सात गट, म्हणजे चौदा, वास करतात; प्रत्येक चौदा मन्वंतरात हे सर्व समूह येथे उपस्थित असतात. हे सर्व देव, त्यांच्या स्थानांशी जोडलेले, सूर्याच्या गर्भात राहतात; प्रत्येक सातांचा समूह सलग दोन महिने सूर्यगर्भात असतो, अशा प्रकारे बारा समूह तयार होतात. सूर्य, दिवसा उजळवणारा, एका चाकावर आपल्या हिरव्या, अमर घोड्यांनी ओढलेल्या रथावर वेगाने फिरतो. या एकचाकी रथाने सूर्य दिवस आणि रात्र आकाशात सात घोड्यांसह फिरतो, सात द्वीप आणि सात समुद्रांना व्यापतो. रात्रीचा स्वामी, चंद्र, तारकांमध्ये आपल्या मार्गावर फिरतो; त्याचा रथ तीन चाकांचा असून दोन्ही बाजूंना घोडे असतात. त्याच्या रथाला तीनशे उत्कृष्ट, शुभ्र घोडे जोडलेले आहेत, आणि दहा सूक्ष्म, दिव्य, थकवाच नसलेले, मनासारखे वेगवान घोडे आहेत. या रथासह, देव आणि पितरांसह, सोम तेजस्वी शुभ्र किरणांनी चमकत, पाण्याच्या शुभ्र गायींनी ओढला जातो. शुक्ल पक्षाच्या प्रारंभापासून, सूर्याच्या पलीकडे चढून, दिवसांच्या प्रवासाने चंद्राच्या गर्भात हळूहळू सोम भरला जातो. कृष्ण पक्षात देव सोम पितात; सूर्य एका किरणाने ते सोम पंधरा दिवस पितो. सूर्याच्या सुषुम्ना किरणाने चंद्राचा गर्भ भागभागाने भरला जातो; सूर्याच्या शक्तीने चंद्राचा शरीर पुनःपुन्हा भरला जातो. पूर्णिमा येताच, चंद्र शुभ्र आणि पूर्ण दिसतो; दिवसांच्या प्रवासाने शुक्ल पक्षात सोम भरला जातो. मग, कृष्ण पक्षाच्या दुसऱ्या दिवसापासून चौदाव्या दिवसापर्यंत, देव पाण्याचा, मधुर, सौम्य अमृत पितात. सूर्याच्या तेजाने जमा झालेला अमृत अर्धा महिन्यात पितात; पूर्णिमेला देव सोमाची पूजा करतात, पिण्यासाठी. कृष्ण पक्षाच्या प्रारंभाला, सूर्याच्या समोर असताना, एक रात्री सर्व देव, पितर आणि ऋषी सोम पितात. हळूहळू, पितेलेले अंश कमी होतात; तीनशे तीस आणि त्याचप्रमाणे त्रेतीस अंश असतात. देव सोम पितात, त्यांची संख्या त्रेतीस हजार आहे; दिवसांच्या प्रवासाने देव चंद्रातून सोम पितात. अर्धा महिना पिल्यावर, पूर्णिमेच्या रात्री उत्कृष्ट देव निघून जातात; आणि अमावास्येला पितर चंद्राकडे येतात. मग, पंधराव्या भागाचा लहान अंश उरला असताना, दुपारी पितर त्या तळाच्या भागाची पूजा करतात. दोन भाग वेळ पितर पितात; आणि अमावास्येला चंद्राच्या किरणातून उरलेला भाग, तो यज्ञातील अमृत असतो. महिनाभर उत्कृष्ट अमृत पिऊन तृप्त होतात; आणि पंधराव्या दिवसाचा भाग, पितरांनी पिलेला, अमावास्येपर्यंत कमी होत जातो आणि पुन्हा भरतो. प्रत्येक पक्षाच्या प्रारंभाला आणि सोळाव्या दिवशी चंद्राचा वाढ आणि घट आठवला जातो; सूर्याच्या प्रभावाने शुक्ल पक्षाचा वाढ चंद्रात घडतो. सोमपुत्राचा रथ आठ पाण्याचे आणि प्रकाशाचे घोडे, सुंदर पिंगट रंगाचे घोडे, यांनी जोडलेला आहे. शुक्राचा रथ दहा सूक्ष्म, विविध रंगाचे, पृथ्वीचे घोडे, दैत्यांचा गुरु असलेल्या शुक्राचा आहे. मंगळाचा रथ आठ घोड्यांचा, सोन्याचा आणि अत्यंत तेजस्वी; जीवाचा रथही सोन्याचा, आठ घोड्यांचा; शनीचा रथ लोखंडाचा आहे. राहूचा रथ दहा पाण्याचे, शुभ्र आणि इतर रंगाचे घोडे यांनी ओढला जातो; केतूचा आणि सूर्याचा रथ आठ घोड्यांचा आहे. हे सर्व ग्रह ध्रुवताऱ्यावर स्थिर आहेत आणि वायूच्या किरणांनी फिरतात; अशा प्रकारे ते त्यांच्या क्रमाने फिरतात. जितके तारे आहेत तितके किरण आहेत; सर्व ध्रुवताऱ्यावर स्थिर आहेत, फिरतात आणि ध्रुवताऱ्याला फिरवतात. ते अग्निच्या चाकाच्या कडेसारखे वायूच्या चाकाने फिरतात; कारण तो प्रकाश वाहतो, म्हणून त्याला प्रवाह म्हणतात. नक्षत्र, सूर्य, ग्रह आणि तारे, सर्व आकाशात एक चक्र तयार करतात—ध्रुवताऱ्याने स्थापन केलेले. ते सर्व ध्रुवताऱ्याभोवती दक्षिणावर्त फिरतात, आकाशातील स्थिर असलेल्या ध्रुवताऱ्याला पाहण्यासाठी. सूर्याच्या गोलाचा व्यास नऊ हजार योजन आहे; त्याचा परिघ तीनपट आहे, मोजमापानुसार. चंद्राचा विस्तार सूर्याच्या दुप्पट आहे; आणि स्वर्भानू दोघांइतका आहे, खाली फिरतो. पृथ्वीच्या गोलाकृती सावलीला घेऊन, स्वर्भानूचे महान स्थान तिसरे आहे, ते अंधाराने बनलेले आहे. चंद्राचा सोळावा भाग शुक्राला दिला जातो, त्यांच्या व्यास, परिघ आणि अंतराच्या मोजमापानुसार. गुरू शुक्रापेक्षा चौथ्या भागाने कमी आहे; तसाच मंगळ आणि शनीही चौथ्या भागाने कमी आहेत, त्यांचे मोजमाप समान नाही. बुध मंगळ आणि शनीपेक्षा चौथ्या भागाने कमी आहे, व्यास आणि परिघ दोन्हीमध्ये; तारे आणि नक्षत्रे, चमकणारे रूप, बुधासारखेच आहेत. चंद्राशी संबंधित तारेही या प्रकारचे आहेत, हे ज्ञानी जाणतात.