हिमवत पर्वत हा प्रमुख यक्ष, भूत आणि भगवान यांचा निवासस्थान आहे. सर्व पर्वतांमध्ये महादेव स्वतः हरि, ब्रह्मा आणि अंबिका यांच्या सह उपस्थित आहेत. नंदी आणि त्यांच्या सेवकांसह, विविध प्रदेश आणि वनांमध्ये, तसेच निळ्या, पांढऱ्या आणि तीन शिखर असलेल्या पर्वतांवर, त्या शुभ निळ्या-तपकिरी रंगाच्या भगवानाचा निवास आहे. सिद्ध, देव आणि पितरांना महादेव नेहमीच दिसतात, विशेषतः निळ्या लाजवर्द, पांढऱ्या, उजळ आणि सुवर्ण पर्वतांवर. जांबुद्वीपावर मोरपंखी, सुवर्ण आणि तीन शिखर असलेला श्रींगवन हे पर्वतराज स्थिर आहेत. प्लक्ष आणि इतर द्वीपांवर प्रत्येक ठिकाणी सात पर्वत आहेत, हे पर्वत सर्व दिशांना सरळ पसरले आहेत आणि त्यांना प्रदेशीय पर्वत म्हणतात. प्लक्षद्वीपावर सात दिव्य आणि महान पर्वत आहेत: गोमेढक हा पहिला, चंद्र हा दुसरा, नारद हा तिसरा, दुंदुभी हा चौथा, सोमक हा पाचवा, सुमनस हा सहावा, आणि वैभव तसेच वैभ्रज हे सातवे पर्वत आहेत. शाल्मलीद्वीपावरही सात पर्वत आहेत: कुमुद, उत्तम, बलाहक, द्रोण, कंक, महिष आणि ककुद्मान हे सात पर्वत आहेत. कुशद्वीपावरही सात प्रमुख पर्वत आहेत: विद्रुम हा पहिला, हेमपर्वत दुसरा, द्युतिमान तिसरा, पुष्पित चौथा, कुशेशय पाचवा, हरिगिरी सहावा आणि मंदार हा सातवा पर्वत आहे. मंदार पर्वत हा दिव्य आणि महान भगवानाचा निवासस्थान आहे. मंदा नावाची नदी आहे, आणि मंदार पर्वताला मंदा नदीचे जल धारण केल्यामुळे हे नाव मिळाले आहे. तिथे वृषध्वज शिव, सर्वांचा प्रभु, सोम आणि नंदी यांच्या सह, सुवर्ण महालात निवास करतात. पूर्वी महेश्वर मंदार पर्वतावर तपश्चर्या करून प्रसन्न झाले, आणि अविमुक्त या पवित्र क्षेत्रात त्यांना सर्वोच्च वर मिळाला. जेव्हा भगवानाला निवासासाठी विनंती करण्यात आली, तेव्हा अंबासह ते अविमुक्तातून मंदार पर्वतावर आले आणि तिथे निवास केला. नंदी आणि त्यांच्या सेवकांसह, सोम तिथेच राहतात आणि तो पर्वत सोडत नाही. क्रौंचद्वीपावर सात प्रमुख पर्वत आहेत: क्रौंच, वामनक, अंधकारक, दिवावृत, विविंद, पुण्डरीक आणि दुंदुभिस्वन. हे सात रत्नजडित पर्वत क्रौंचद्वीपावर आहेत. शाकद्वीपावरही सात पर्वत आहेत: उदय, रैवत, श्यामक, राजत (जो अंबिकेचा आहे), अंबिकेयच्या पलीकडे औषधींनी परिपूर्ण रम्य पर्वत, केसरी (ज्यापासून वारा उत्पन्न होतो), आणि पुष्करद्वीपावर एकच महान पर्वत आहे. पुष्करद्वीपावर हा पर्वत विविध रत्नांच्या शिखरांनी आणि मोठ्या दगडांच्या समूहांनी बनला आहे, आणि तो द्वीपाच्या पूर्व भागात, अद्भुत शिखरासह स्थित आहे. हा पर्वत वरच्या बाजूने पन्नास हजार योजन उंच आणि खालीच्या बाजूने चौतीस हजार योजन विस्तारलेला आहे. द्वीपाच्या अर्ध्या भागाला वेढणारा मानसोत्तर पर्वत किनाऱ्यावर स्थित आहे, आणि तो नव्या चंद्रासारखा उजळतो. हा पर्वत पन्नास हजार योजन उंच आहे आणि बाजूंनी तितकाच रुंद आणि गोल आहे. द्वीपाच्या पश्चिम भागात मानस नावाचा पृथ्वीधारण करणारा पर्वत एकटा उभा आहे, आणि त्याची रचना दोन भागात विभागली आहे. त्या द्वीपावर दोन शुभ आणि पवित्र प्रदेश आहेत: राजत आणि मानस, जे पर्वताभोवती आहेत. मानसाच्या बाहेर महावीत प्रदेश आहे, आणि आतला प्रदेश धातकीखंड म्हणून ओळखला जातो. कमलद्वीप सर्व बाजूंनी गोड पाणी आणि दहीच्या समुद्राने वेढलेला आहे, आणि तो पुष्करद्वीपाच्या विस्तारासारखा विशाल आहे. विस्तार आणि परिघात पुष्करद्वीप समान आहे; अशा प्रकारे सात द्वीप प्रत्येक सात समुद्रांनी वेढलेले आहेत. प्रत्येक द्वीपाच्या पुढे सातवा समुद्र आहे; अशा प्रकारे द्वीप आणि समुद्रांची वाढ एकामागोमाग एक होते हे समजावे. पुष्करच्या पलीकडे, पुढे, सर्व बाजूंनी वेढणारा महान गोड पाण्याचा समुद्र आहे. त्याच्या पलीकडे, दोनपट मोठा, एकसारखा दगडाचा सुवर्ण प्रदेश आहे, जिथे सर्व लोकांची स्थापना आहे. त्याच्या पलीकडे एक पर्वत आहे, जो वर्तुळाचा सीमारेषा आहे, उजळ आणि अंधकारमय, आणि त्याला लोकालोक म्हणतात. जिथपर्यंत दृश्य आणि अदृश्य पर्वत आहे, तिथपर्यंत पृथ्वी पसरलेली आहे; त्याची उंची दहा हजार योजन आहे. लोकालोक पर्वताची रुंदीही तितकीच आहे; त्याच्या जवळच्या भागात सूर्यकिरण फिरतात. पण दूरच्या भागात सतत अंधार असतो; त्यामुळे त्याला लोकालोक म्हणतात. अशा प्रकारे पृथ्वीच्या विस्ताराचे वर्णन थोडक्यात झाले आहे. सूर्यापासून पृथ्वी आणि स्वर्गाच्या प्रदेशापर्यंत, ध्रुवतारापर्यंत, सात वायूच्या सीमारेषा, आवहपासून सुरू होणाऱ्या, स्थापन झाल्या आहेत. असा हा पर्वत, द्वीप, समुद्र, प्रदेश आणि भगवानांचा अद्भुत विस्तार आहे, ज्याचे वर्णन शास्त्रात केले आहे.