कैलास पर्वताच्या शिखरावर एक अद्भुत नगरी वसलेली आहे. तिच्या भिंती सुवर्णाने मढवलेल्या आहेत, रत्नांनी सजवलेली भव्य द्वारे आहेत, आणि त्या द्वारांना जोडलेल्या आश्चर्यकारक स्फटिकाचे मनोरे आकाशात उभे आहेत. त्या नगरीमध्ये रत्नमय सिंहासन आहेत, शुभ्र आणि तेजस्वी वस्त्रांनी झाकलेली, जमिनीवर सुंदरपणे स्थापित केलेली, आणि त्या सिंहासनांवर स्वयं भगवंत शर्व विराजमान आहेत. तेथे कधीही न कोमेजणाऱ्या माळा, विविध रंगांची सुंदर घरे, आणि स्फटिकाच्या खांबांनी सुशोभित भव्य मंडप आहेत. त्या ठिकाणी सर्व प्राण्यांचे अधिपती, ब्रह्मा, इंद्र, उपेन्द्र, तसेच वराह, हत्ती, सिंह, अस्वल, वाघ, उंट, माकड असे अनेक प्राणी, भगवंताची पूजा करतात. गिद्ध, घुबड, हरिण, उंट यांच्या मुखांचे विविध रूप असणारे, विशाल आणि पर्वतासारखे महान, तेजस्वी प्रमथगणही तेथे आहेत. काही उग्र, हिरव्या केसांचे, विशाल भुजांचे, विविध रंगरूपात आणि मुद्रेत स्थिर झालेले आहेत. त्यांचे मुख तेजस्वी आहे, त्यांच्या कर्तृत्वाने ते प्रसिद्ध आहेत, आणि नंदीश्वरासारखे तेजस्वी आहेत. ब्रह्मा, इंद्र, विष्णू यांच्या प्रमाणेच त्यांना अणिमा इत्यादी सिद्धी प्राप्त आहेत. त्या नगरीमध्ये अमरदेव आणि मोठ्या सभांचा कधीही अभाव नसतो; तेथे देवगण नेहमीच प्रजापतींच्या प्रभूची पूजा करतात. त्या स्थळी झांज, शंख, ढोल, भेरी, डिंडिम, गोमुख अशा वाद्यांचा गजर, मोहक गायन, गोड स्वर आणि मोजून काढलेले गगनभेदी हुंकार यांचा नाद घुमतो. महादेव, प्रमथांचे अधिपती, प्रमथगण, सिद्ध, ऋषी, देव, गंधर्व, आणि महात्मा ब्रह्मा यांच्याद्वारे नेहमी पूजले जातात. त्या शिखरावर, जिथे शिखर विभक्त आणि शंखासारखे शुभ्र तेज असलेले आहे, तेथे शंकराची इंद्र आणि इतर देव पूजाअर्चा करतात. कैलास हे कुबेर, यक्षांचा राजा, आणि दहा कोटी यक्ष व इतर महात्मे यांचे निवासस्थान आहे. तिथेच भव, देवांचा अधिपती, याचे भव्य मंदिर आहे. त्या मंदिरात सोम, आपल्या गणांसह, हरासमवेत सदैव वास करतो. कुबेराच्या तेजस्वी शिखरावर मंदाकिनी नावाची, नलिनी म्हणून ओळखली जाणारी, सुवर्ण आणि रत्नांच्या पायऱ्यांनी सजलेली, जलसमृद्ध नदी वाहते. तिच्या पाण्यात सुवर्ण कमळे उमललेली आहेत, सुगंध, स्पर्श आणि विविध गुणांनी परिपूर्ण; निळ्या वैडूर्याच्या पानांनी आणि तेजस्वी, सुगंधी कमलांनी ती शोभते. कुमुद आणि मोठ्या कमळांच्या घोसांनी ती अलंकृत आहे; यक्ष, गंधर्व, दिव्य स्त्रिया आणि अप्सरा तिची सेवा करतात. मंदाकिनी ही पवित्र, सुंदर नदी आहे, तिच्या पाण्याला देव, दैत्य, गंधर्व, यक्ष, राक्षस, किंनर स्पर्श करतात. तिच्या उत्तरेकडील तीरावर, शुभ्र वैडूर्य रत्नांनी सजलेले, भवाचे पावन मंदिर आहे, जिथे अविनाशी शंकर वास करतो. सुवर्णमयी नंदाच्या पूर्व आणि दक्षिण तीरावर एक घनदाट वन आहे, जिथे हजारो द्विज, अनेक पशुपक्षी वसतात. नंदाच्या पश्चिम तीरावर, दक्षिणेकडे किंचित झुकलेल्या पर्वतासारख्या गृहात, आपल्या गणांसह आणि अंबेसह महादेव रमण करतो. तिथे रुद्रपुरी नावाचे एक नगर आहे, विविध राजवाड्यांनी गजबजलेले; तिथे शंकर स्वतःचे शतगुण विभाजन करून, अंबेसह रमतो. तो गण आणि अंबेसह खेळतो; तेच शिवाचे निवासस्थान म्हणून ओळखले जाते. अशा शेकडो हजारो शर्वाचे मंदिर या कैलासात आहेत—प्रत्येक बेटावर, पर्वतावर, अरण्यात, नद्यांच्या तीरावर, सरोवरांमध्ये, आणि जलसंगमावर. या भूमीत असंख्य नद्या आहेत, नेहमीच जलसमृद्ध आणि शुभ्र, सरोवरांतून उत्पन्न होणाऱ्या, अनंत आणि पवित्र. त्या नद्या पूर्वाभिमुख, दक्षिणमुख, उत्तरातून उगम पावणाऱ्या, पश्चिमेकडून वाहणाऱ्या, शुद्ध आणि प्रतिवर्षी उल्लेखिल्या जाणाऱ्या आहेत. आकाशातील महासागर, ज्याला सोम म्हणतात, तो सर्व प्राण्यांचा आधार आहे आणि देवांसाठी अमरत्वाचा स्रोत आहे. त्यातून एक पवित्र नदी वाहते, तिचे पाणी शुद्ध आहे, ती आकाशातून वाहते, आणि सातवी नदी, वायुपथाने, अमृतरूप जल घेऊन प्रवाहित होते. ती तेजस्वी लोकांसह, आकाशातील लाखो तारकांमध्ये मिसळून, प्रकाशाचा पाठलाग करत वाहते. जशी चंद्र रोज फिरतो, तशीच ती नदीही, चौर्यासी हजार योजनेपर्यंत, वरवर वाहते. महान मेरू पर्वत, श्रीकंठाचा रमणीय क्रीडाभूमी, इतक्या योजनेपर्यंत पसरलेला आहे; तिथे शर्व, अंबा आणि गणाधिपतींसह विराजमान आहे. तिथे तो दीर्घकाळ रमतो; आणि तिथून शुभ्र, पवित्र नदी मेरू पर्वताभोवती दक्षिणावर्त प्रदक्षिणा घालते. तिचे जल वाऱ्याने वेगाने चार अंतर्गत शिखरांमध्ये विभागून पडते. ती सर्व पर्वतांपेक्षा श्रेष्ठ असून, देवाधिदेवाच्या आज्ञेने, सर्व दिशांना फांद्या करून, महासागरात समाविष्ट होते. तिच्या जलातून शेकडो हजारो नद्या उत्पन्न होतात, ज्या सर्व द्वीप, पर्वत आणि प्रदेशांमध्ये प्रसिद्ध आहेत. असंख्य लहान नद्या वाहतात; केतुमालात सर्व लोक काळे आहेत, गंगेच्या वस्त्रात वेशभूषा करतात, आणि फणस खातात. तेथील स्त्रिया कमळासारख्या वर्णाच्या आहेत, आणि त्यांचे आयुष्य दहा हजार वर्षे असते; भद्राश्वातल्या स्त्रिया चंद्रकिरणासारख्या शुभ्र आहेत. सर्व लोक काळी आंबा खातात, दुःखरहित असतात, प्रेमात रमतात, शिवभक्त असतात, आणि दहा हजार वर्षे जगतात. त्यांचे मन पूर्णपणे प्रभूला समर्पित आहे, आणि ते सुवर्णासारखे तेजस्वी आहेत; तसेच रमणकातले लोक वडाच्या फळावर जगतात. हे सर्व पवित्र लोक, शिवध्यानात मग्न, दीड लाख वर्षे जगतात. ते सुवर्णवर्णी, अत्यंत भाग्यवान, सुवर्णमय वने असलेल्या प्रदेशात राहतात, आणि त्यांची संख्या अकरा हजार एकशे पन्नास आहे.