पूर्वी, द्विजांनो, ब्रह्मा, तपस्वी आणि ऋषी, तसेच देवांनी माझी पूजा केली होती, माझ्या अवतारासाठी. मी तुझा पुत्र होणार आहे—अजन्मा आणि नंदी नावाने—तू माझा पिता होशील, जसा ब्रह्मा जगांचा पिता आहे. असे सांगून, त्या ऋषीला श्रद्धेने उभा पाहून, सोम, जो चंद्रासारखा तेजस्वी आणि प्रसन्न होता, तेथेच अदृश्य झाला. रुद्राकडून पुत्र मिळाल्यावर, तो पिता आनंदित होऊन, महान यज्ञभूमीकडे गेला, यज्ञज्ञानींमध्ये श्रेष्ठ ठरला. त्या शंभूच्या यज्ञभूमीत, त्याच्या आज्ञेने, मी पूर्वी जन्म घेतला, युगाच्या अंतातील अग्नीसारखा तेजस्वी होऊन. त्यावेळी, मेघांनी पाऊस पाडला; दिव्य प्राणी, किन्नर, सिद्ध आणि साध्यांनी आकाशात गाणे गायले; मी शिलादाचा पुत्र झालो तेव्हा, उपेंद्राने पुष्पवृष्टी केली. माझे रूप सूर्याच्या अंतासारखे तेजस्वी होते—जटामुकुट, तीन डोळे, चार हात, त्रिशूल, कुऱ्हाड आणि गदा हातात घेऊन—एक बालक, वज्रधारी, वज्रासारख्या दातांनी, वज्रधारी देवाने पूजा केलेला, वज्राच्या कुंडल्यांनी सजलेला, प्रचंड, मेघासारखा गर्जना करणारा. ब्रह्मा, इंद्र आणि सर्व ऋषी-देवांनी माझी प्रशंसा केली; सर्वत्र संगीत होते, अप्सरांचा नृत्य सुरू होता. सर्व ऋषी, आनंदाने, ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेदातील महान शैव मंत्रांनी माझी स्तुती केली आणि नमस्कार केला. ब्रह्मा, हरि, रुद्र, शक्र, शिव आणि अंबिका, जीव, तेजस्वी चंद्र, भास्कर, वायू आणि अग्नि; ईशान, निरृति, यक्ष, यम, वरुण, सर्व विश्वेदेव, रुद्र आणि प्रचंड वसू; लक्ष्मी, शची, ज्येष्ठा, सरस्वती, अदिती, दिती, श्रद्धा, लज्जा, धैर्य; नंदा, भद्रा, सुरभी, सुशीला, सुमना, तेजस्वी वृषेंद्र, धर्म आणि धर्मपुत्र—सर्वांनी मला वेढून, आलिंगन दिले आणि स्तुती केली. माझा पिता शिलादा, हे दृश्य पाहून, आनंदाने, नमस्कार करून, आपल्या पुत्राची स्तुती करू लागला: "हे प्रभु, देवांचा देव, त्रिनेत्र, माझा अविनाशी पुत्र—तू जगांचा रक्षक आहेस, माझा पुत्र, यापेक्षा अधिक काय सांगावे? तू जगांचा संरक्षक आहेस, माझा पुत्र सर्वत्र व्यापलेला आहे. अजन्मा, मी तुला नमस्कार करतो, विश्वाचा स्रोत, पितामह, पिता, पुत्र, महान प्रभु, जगाचा गुरु. पुत्रा, भाग्यशाली पुत्रा, मला रक्षण कर. तू मला आनंद दिला आहेस, म्हणून मी नंदी नावाने ओळखला जातो. म्हणून मला आनंद दे, हे नंदी. मी विश्वाच्या प्रभुला नमस्कार करतो. कृपा कर, आज माझे पालक रुद्रलोकात गेले आहेत, हे प्रचंड शक्तिमान. हे नंदी, महान प्रभु अवतरला आहे, त्यामुळे माझा जन्म फलदायी झाला आहे. हे नंदी, माझ्या रक्षणासाठी पुत्र अवतरला आहे, प्रभु, तुला नमस्कार, देवांचा देव, नंदीचा प्रभु, नमस्कार. पुत्रा, रक्षण कर, प्रचंड बाहूंवाला, देवांचा देव, जगाचा गुरु. तुला माझा पुत्र मानून, नंदीचा प्रभु, मी जे काही बोललो—ते तू क्षमा कर, कारण तू देव आणि दानवांनी स्तुत्य आहेस. जो कोणी माझ्या पुत्राने सांगितलेले ऐकतो किंवा भक्तीने द्विजांना ऐकवतो, तो माझ्यासह आनंदित होतो." अशा प्रकारे आपल्या बालकाची स्तुती करून, मोठ्या श्रद्धेने नमस्कार केला. शिलादा, श्रेष्ठ ऋषी, आपल्या व्रतस्थ स्थितीत, म्हणाला: "सर्व ऋष्यांनो, पाहा, माझे अविनाशी महान भाग्य. नंदी, प्रभु, यज्ञभूमीत अवतरला आहे; जगात कोण देव किंवा दानव माझ्यासारखा आहे? नंदी, जो येथे यज्ञभूमीत जन्मला, तो माझ्या हितासाठी आहे." माझा पिता, आनंदित होऊन, महान प्रभुला नमस्कार करून, आपल्या झोपडीकडे जलद गेला, जणू एखाद्या गरीबाला धन मिळाले. मी, हे महान ऋषी, शिलादाच्या झोपडीमध्ये आलो, तेव्हा मी माझे दिव्य रूप सोडून मानवी रूप घेतले. आणि काही कारणाने, माझी दिव्य स्मृती हरवली; मला मानवी स्थितीत पाहून, माझा पिता, जगात सन्मानित, तीव्र दुःखाने ग्रस्त झाला, आपल्या नातेवाईकांनी वेढलेला, विलाप करू लागला, आणि सर्व जाणून, माझ्या जन्म विधी व इतर संस्कार केले. शिलादा, शालंकायनाचा पुत्र, आपल्या पुत्रावर प्रेम करून, मला ऋग्वेद शाखा आणि यजुर्वेद शिकवू लागला. तसेच, सामवेदाच्या हजार शाखा, त्याचे सर्व भाग आणि उपभाग, आयुर्वेद, धनुर्वेद, संगीत, आणि अश्वविद्या शिकवली. हत्तींचा आचार आणि पुरुषांच्या गुणांची माहिती दिली; माझा सातवा वर्ष पूर्ण झाल्यावर, हे श्रेष्ठ ऋषी, दोन दिव्य ऋषी—मित्र आणि वरुण—तप आणि योगशक्तीने संपन्न, प्रभुच्या आज्ञेने माझ्या दर्शनासाठी आश्रमात आले. ते महान आत्म्यांनी, मला पुन्हा पुन्हा पाहून, सांगितले: "हे प्रिय, नंदी, शास्त्रार्थाचा ज्ञाता असूनही, त्याचे आयुष्य फारच कमी आहे. अशी अद्भुत गोष्ट कधीही पाहिलेली नाही, की या वर्षानंतर आयुष्य नाही." असे सांगून, श्रेष्ठ ब्राह्मण शिलादा, आपल्या पुत्रावर प्रेम करणारा, मला आलिंगन दिले, दुःखाने भरून, मोठ्याने ओरडला, "अरे, माझा पुत्र, माझा पुत्र!" आणि जमिनीवर कोसळला. दुःखी होऊन म्हणाला, "अहाहा, हेच नियतीचे आणि सर्जनहाराचे सामर्थ्य!" त्याचा आर्त आवाज ऐकून, आश्रमातील रहिवासी...