शिलाद ऋषीने महेश्वराला विचारले, "तुम्ही कोण आहात, आठ रूपांनी संपन्न असूनही, एकादश रूपात स्थिर झालेला?" हे ऐकून, देवांचा शत्रू संहार करणाऱ्या महेश्वराने ब्रह्माला आपल्या शुभ हातांनी स्पर्श केला आणि म्हणाला, "माझा सर्वोच्च आत्मा म्हणून जाण, आणि ही माझी अजन्मा माया आहे." महेश्वर पुढे म्हणाला, "हे रुद्र येथे स्थापन झाले आहेत, त्यांनी तुमचे संरक्षण करण्यासाठी आगमन केले आहे." ब्रह्मा, देवांचा अधिपती, महेश्वराला नमस्कार करून, आनंदाने गदगदलेल्या स्वरात म्हणाला, "हे प्रभो, हे देवाधिदेव, मी दुःखांनी ग्रस्त आहे. हे शंकरा, तुम्ही मला या जन्म-मृत्यूच्या चक्रातून मुक्त करा." तदनंतर, उमा-पती, भगवान शंकर, पितामह ब्रह्माकडे हसून पाहिले. तेव्हा विश्वाचा अधिपती रुद्र आणि त्याच्या सहचरीसह अदृश्य झाला. म्हणून, हे शिलादा, या जगात गर्भातून न जन्मलेला जीव फारच दुर्मिळ आहे. मृत्यूविना मनुष्यही फारच दुर्मिळ आहे; कमळातून जन्मलेला ब्रह्माही मृत्यूपासून वाचू शकत नाही. पण जर भगवान रुद्र, देवाधिदेव, प्रसन्न झाला, तर ते शक्य आहे. "तुझा पुत्र, गर्भातून न जन्मलेला आणि मृत्यूपासून मुक्त, हे मी, विष्णू आणि महान आत्म्याचा ब्रह्मा मिळवू शकतो." "अजन्मा आणि अमर जीवाचे वर्णन करणे शक्य नाही." असे सांगून, दयाळू भगवानाने श्रेष्ठ ब्राह्मणाला आशीर्वाद दिला. देवांच्या वेढ्यात, भगवान श्वेत वृषावर आरूढ होऊन निघून गेले. इंद्र आणि वरदानी देव निघून गेल्यावर, शिलादा ऋषीने भगवान भवाची उपासना केली आणि तपश्चर्येने त्यांना प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न केला. त्या भक्त ब्राह्मणासाठी, सर्वोच्च ध्येयाने तल्लीन झालेल्या शिलादासाठी, दिव्य हजारो वर्षे एका अद्भुत क्षणासारखी ओलांडली. शिलाद ऋषीच्या शरीरावर मुंग्यांचे वारंवार थवे, तसेच तीक्ष्ण तोंड असलेल्या लाल कीटकांनी त्याचे शरीर व्यापले. त्याच्या शरीरात मांस, रक्त, त्वचा काहीच राहिले नाही; फक्त हाडे शिल्लक राहिली, जणू काही भिंतच उभी आहे; अशा अवस्थेत शंकराने त्याच्याकडे पाहिले. कामाचा शत्रू भगवान शंकराने ऋषीला स्पर्श केला, आणि त्या क्षणी, हे श्रेष्ठ ऋषी, त्या द्विजाने आपली थकवा मुक्त केली. शंकर, आपल्या गणांसह आणि माझ्यासह, प्रसन्न होऊन म्हणाला, "तुझ्या तपश्चर्येने मी संतुष्ट आहे." "हे महात्म्या, तुझ्या या तपाचा हेतू काय? मी तुला असा पुत्र देईन, जो सर्वज्ञ, सर्व शास्त्रार्थात पारंगत असेल." मग शिलादा, देवाधिदेवांना नमस्कार करून, चंद्रधारी सोमाला आनंदाने गदगदलेल्या स्वरात म्हणाला, "हे प्रभो, देवाधिदेव, त्रिपुराचा संहार करणाऱ्या शंकरा, मला अजन्मा आणि अमर पुत्र हवा आहे, हे उत्तम देव." पूर्वी, भगवान रुद्र, तपश्चर्येने प्रसन्न होऊन, ब्रह्माच्या माध्यमातून शिलादाशी अत्यंत स्नेहाने म्हणाला, "हे द्विजा, पूर्वी ब्रह्मा, तपसामध्ये संपन्न असलेले ऋषी, आणि देवांच्या प्रमुखांनी माझी उपासना केली, अवताराच्या हेतूने." "मी तुझा पुत्र होईन, अजन्मा आणि नंदी नावाने; तू माझा पिता होशील, हे ऋषी, जसे ब्रह्मा जगाचा पिता आहे." असे सांगून, सोम, चंद्रासारखा तेजस्वी, प्रसन्न होऊन, त्या जागी अदृश्य झाला. रुद्राकडून पुत्र मिळवून, शिलादा, अत्यंत आनंदित होऊन, महान यज्ञभूमीकडे गेला, यज्ञज्ञांचा श्रेष्ठ म्हणून. त्या शंभूच्या भूमीत, त्याच्या आज्ञेने, मी पूर्वी जन्म घेतला, युगाच्या अंताच्या अग्नीसारखा तेजस्वी. तेव्हा, मेघांनी पाऊस बरसवला, दिव्य प्राणी, किन्नर, सिद्ध आणि साध्यांनी आकाशात गाणे केले; मी शिलादाचा पुत्र झाल्यावर, उपेंद्राने पुष्पवृष्टी केली. माझे तेज, काळाच्या अंताच्या सूर्याप्रमाणे, जटा मुकुट, तीन डोळे, चार हात, त्रिशूल, कुऱ्हाड, गदा धारण केलेला मुलगा, अशा रूपात मला पाहून— वज्र धारण केलेला बालक, गर्जन करणारे दात, वज्रधारी देवांनी पूजा केली, वज्राच्या कुंडल्या घातलेल्या, भयंकर, पावसाच्या ढगासारखा गर्जन करणारा— सर्व देव, ब्रह्मा, इंद्र, महान ऋषी, यांनी माझी स्तुती केली; सर्वत्र संगीत झाले, अप्सरांचा समूह नृत्य करू लागला. हे ऋषीश्रेष्ठा, सर्व ऋषी, आनंदाने, ऋग, यजुर आणि साम वेदातील महान शैव मंत्रांनी माझी स्तुती केली आणि नमस्कार केला. ब्रह्मा, हरि, रुद्र, शक्र, शिव आणि अंबिका प्रत्यक्ष, जीव, तेजस्वी चंद्र, भास्कर, वायू आणि अग्नी— ईशान, निरृति, यक्ष, यम, वरुण, तसेच सर्व विश्वेदेव, रुद्र आणि शक्तिशाली वसु— लक्ष्मी प्रत्यक्ष, शची, ज्येष्ठा, सरस्वती, अदिती, दिती, श्रद्धा, लज्जा, धैर्य— नंदा, भद्रा, सुरभी, सुशीला, सुमना, तेजस्वी वृषेंद्र, धर्म आणि धर्मपुत्र— सर्वांनी मला वेढून, मिठी मारून, हे ऋषीश्रेष्ठ, माझी स्तुती केली; आणि शिलादा, माझा पिता, हे दृश्य पाहून— आनंदाने, नमस्कार करून, धर्मात्मा पुत्राची स्तुती करू लागला: "हे प्रभो, देवाधिदेव, त्रिनेत्र, माझा अविनाशी पुत्र—" "तू जगाचा रक्षक आहेस, माझा पुत्र; आणखी काय सांगू? तू जगाचा रक्षक असल्याने, माझा पुत्र सर्वव्यापी आहे." "अजन्मा, मी तुला नमस्कार करतो, तू विश्वाचा स्रोत, पितामह, पिता, पुत्र, महान प्रभु, जगाचा गुरु." "बालक, महान भाग्याचा पुत्र, मला संरक्षण दे, सर्वोच्च प्रभु. तू मला आनंद दिला आहेस, हे देवाधिदेव, म्हणून माझे नाव नंदी आहे." "म्हणून, मला आनंद दे, हे नंदिन. मी विश्वाच्या प्रभुला नमस्कार करतो. कृपा कर, आज माझे पालक रुद्राच्या लोकात गेले आहेत, हे महान.