एकदा, एक जिज्ञासू व्यक्तीने विचारले, "उमा देवीच्या पती, महान देवाशी तुम्ही कसा संपर्क साधला? मला हे सर्व ऐकायचे आहे; कृपया सर्व काही सांगावे, प्रभु." तेव्हा तो सांगू लागला: "माझे वडील, शिलादा, हे महान ऋषी, त्यांनी संतानाची इच्छा केली. ते बराच काळ अंध होते, आणि त्यांनी कठोर तप केले. त्यांच्या तपामुळे वज्रधारी भगवान प्रसन्न झाले; त्यांनी शिलादाला सांगितले, 'मी प्रसन्न आहे, वर माग.' शिलादा, देवांचा अधिपती आणि हजार डोळ्यांचा इंद्र, अमरांसह, हात जोडून हरिला संबोधित करतात: 'हे प्रभु, देवांचा शत्रू नष्ट करणारा, हजार डोळ्यांचा वर देणारा, मला गर्भातून जन्मलेला नसलेला, मृत्यूपासून मुक्त असा पुत्र हवा आहे.' त्यावर इंद्र म्हणतो, 'हे द्विजांचा श्रेष्ठ, मी तुला गर्भातून जन्मलेला आणि मृत्यूपासून मुक्त नसलेला पुत्र देईन; अन्यथा, मी तुला पुत्र देणार नाही, कारण मृत्यूपासून मुक्त असा पुत्र खरोखर कुणीच देऊ शकत नाही.' 'स्वयं ब्रह्मा देखील तुला गर्भातून जन्मलेला नसलेला आणि मृत्यूपासून मुक्त असा पुत्र देऊ शकत नाही—तर इतर कोण देईल?' 'स्वयं ब्रह्मा, जो अंड्यातून जन्मलेला आणि कमळातून उत्पन्न झालेला आहे, तोही मृत्यूपासून मुक्त नाही. महेश्वराचा पुत्र, भवानीचा पुत्र, त्याची आयुष्याची मर्यादा दोन परार्ध आहे.' 'कल्पांच्या असंख्य दिवसांप्रमाणेच, तीन लोकात उरलेले आयुष्य आहे.' 'म्हणून, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, गर्भातून जन्मलेला नसलेला आणि मृत्यूपासून मुक्त पुत्र मिळण्याची आशा सोड आणि तुझ्यासारखा पुत्र स्वीकार.' हे ऐकून, शिलादा, जगात प्रसिद्ध आणि सद्गुणी, पुन्हा शचीपतीला म्हणतो: 'हे प्रभु, मी गर्भाशयाशिवाय जन्म, कमळातून जन्म, महेश्वराच्या शरीरातून जन्म आणि ब्रह्माचा जन्म ऐकला आहे.' 'हे बलाढ्य, पूर्वी महेंद्राच्या वंशात, आणि पूर्वजन्मात नारदाकडून, मी हे ऐकले आहे—मला हे येथे कसे आहे, ते लवकर सांग.' 'दक्षायणी ही दक्षाची कन्या आहे, आणि कमळातून जन्मलेला देव तिचा पुत्र आहे; मग ती सुवर्ण गर्भाची कन्या कशी, आणि तो बलाढ्य तिचा पुत्र कसा?' 'तुला शंका येणे योग्य आहे, ब्राह्मण. मी कारण सांगतो. पुरुष कल्पात, या ब्रह्माशी संबंधित घटना घडली.' 'सर्वश्रेष्ठ जनार्दन, विश्वाचा स्वामी, त्यांनी मेघवाहन कल्पात ब्रह्मासह सर्व प्राणी निर्माण केले.' 'दिव्य हजार वर्षे, नारायण मेघ बनून, महान देवाला आदराने आणि सन्मानाने वाहून नेला.' 'हरिच्या अंतःकरणातली प्रवृत्ती पाहून, शंकर, महान देव, त्याला ब्रह्मासह सर्व सृष्टी निर्माण करण्याची शक्ती दिली.' 'त्या कल्पाचे नाव मेघवाहन ठेवले; त्याला पाहून हिरण्यगर्भ त्याच्या शरीरातून जन्माला आला.' 'जनार्दनाचा पुत्र, तपाने शंकराला प्राप्त करून, म्हणतो: "विष्णू तुझ्या डाव्या बाजूने जन्मला, आणि मी तुझ्या उजव्या बाजूने जन्मलो."' 'माझ्यासह अच्युताने संपूर्ण जग निर्माण केले; तो विश्वाचा सार असून, मेघ बनून आम्हाला दिवस-रात्र वाहून नेला.' 'विष्णू, देवांचा देव, विश्वाचा शिक्षक, तुला घेऊन आला; हे बलाढ्य, मी तुझा भक्त आहे, शंकरा, नारायणापेक्षा अधिक.' 'कृपा कर, सर्व काही दे, कारण तू सर्वांचा आत्मा आहेस, प्रभु. हे मिळाल्यावर, त्या धन्याने तुझ्याकडून क्षणात सर्वांचा आत्मा होण्याचा दर्जा मिळवला.' 'तो वेगाने गेला आणि एक महासागराच्या शुद्ध निवासस्थानी, भयावह अंधारात, सर्वोच्च पुरुषाला पाहिले.' 'तेथे, सोन्या आणि रत्नांनी सजलेली, मनाने घडवलेली, दुष्टांना अप्राप्य, सत्पुरुषांना उपलब्ध, आणि सनकादींनाही अदृश्य अशी दिव्य जागा होती.' 'अजन्मा पुरुष, ज्याचे हृदय जगाचा निवास आहे, तो अनंत नागाच्या शय्येवर, कमळासारख्या डोळ्यांनी, पडलेला होता.' 'शंख, चक्र, गदा आणि कमळ धारण केलेला, चार हातांचा, सर्व अलंकारांनी सजलेला, चंद्राच्या गोलासारखा.' 'श्रीवत्स चिन्ह असलेला, कृपाशील चेहरा असलेला जनार्दन, ज्याचे कमळपाद लक्ष्मीच्या हातांच्या मृदू स्पर्शाने लाल झाले आहेत.' 'सर्वोच्च आत्मा, प्रभु, काळरूप अंधार, जो रजाने सर्व जगात सृष्टीची लीला घडवतो.' 'सत्वाने सर्व प्राणी स्थापन करणारा, सर्वोच्च प्रभु, सर्वांचा आत्मा, महान आत्मा, सर्वोच्च आत्मा, प्रभु.' 'दूधाच्या अमृतसागरात, योगनिद्रेत पडलेला—त्याला पाहून, ब्रह्मा धन्य जनार्दनाला म्हणतो: "तुझ्या कृपेने, मी तुला पुन्हा शोषून घेईन, कारण मीच तू आहे."' 'पण धन्याने स्मित करत, ब्रह्मापितामहाला जागृत केले.' 'बलाढ्य बाहूंनी त्याच्याकडे पाहिले, हलके हसले, आणि अंडातून जन्मलेल्या ब्रह्मात प्रवेश केला, ज्याला त्या महान आत्म्याने शोषून घेतले.' 'तेव्हा ब्रह्माने अच्युताला आपल्या भुवयांच्या मधून निर्माण केले; आणि हरि त्याच्या समोर उभा राहिला.' 'दरम्यान, रुद्र, सर्व देवांचा स्रोत, पूर्वी दिलेल्या वरानुसार, उग्र रूप धारण करून प्रकट झाला.' 'तेथे विष्णू, विश्वाचा आत्मा, सर्वोच्च प्रभु, ब्रह्मा आणि हरि या प्रभूंना अतुलनीय कृपा देण्यासाठी आला.' 'तेव्हा हे दोन देव एकत्र आले, आणि त्यांनी भवा, सर्व देवांचा जन्मदाता, काळाग्नीप्रमाणे दिसणारा प्रभु, पाहिला.' 'त्यांनी त्या शर्वाचे, उग्र, जटा असलेल्या, वर देणाऱ्या देवाचे, दूरून मोठ्या श्रद्धेने स्तुती केली आणि नमस्कार केला.' 'भवा, धन्य प्रभु, ब्रह्मा आणि जनार्दन या जगाच्या प्रभूंवर कृपा करून, तेथेच अदृश्य झाला.' अशा प्रकारे, या दिव्य घटनांची कथा सांगितली गेली.