अग्नी म्हणजे अंधार, ब्रह्मा म्हणजे उत्कटता, आणि विष्णू म्हणजे स्पष्टता — या तीनही रूपांचे तेज एकाच स्वरूपात आहे, आणि त्या परमात्म्याच्या विविध रूपे म्हणून यांची घोषणा केली आहे. जिथे जिथे तो ब्रह्म योगाने एकरूप होतो, तिथे तिथे त्या देवांचा देव, ईशान, जो अविनाशी आणि सर्वांचा स्वामी आहे, त्याची पूजा करावी. सर्वात श्रेष्ठ ब्राह्मण, जे क्रोध आणि इंद्रियांवर विजय मिळवतात, ते योग्य प्रकारे, सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त असलेल्या लिंगाची पूजा करतात. लिंग अंगठ्यासारखे सुंदर, पूर्ण आकाराचे, सर्वमान्य, आणि त्याचा पिंठही तितकाच उंच, आठ किंवा सोळा बाजू असलेले असावे. पिंठ गोलाकार, दैवी, सर्व इच्छांची पूर्ती करणारे, आणि त्याचा पाया दोनपट किंवा समान रुंद असावा, जसा सर्वत्र मान्य आहे. पिंठाला गायीच्या तोंडाचा आकार, संपूर्णाचा एक-तृतीयांश भाग, शुभ चिन्हांनी युक्त, आणि जवळपास जव, इतकी रुंदी असलेली पट्टी असावी. लिंग आणि पिंठ सोने, चांदी, दगड किंवा तांब्याचे बनवू शकतात; पिंठाचा आकार सर्व बाजूंनी तीनपट रुंद असावा. ते गोल, चौकोनी, षटकोनी किंवा त्रिकोणी असू शकते, सर्व बाजूंनी निर्दोष, उजळ, आणि शुभ चिन्हांनी स्पष्टपणे चिन्हांकित असावे. पूजा करण्यासाठी योग्य चिन्हांनी युक्त पात्र विधिपूर्वक स्थापावे, आणि ते वेदीच्या मध्यभागी ठेवावे. ते पात्र सोन्याने आणि बीजांनी भरावे, ब्राह्मणांनी मंत्रांनी शुद्ध करावे, आणि मग लिंगाला पाच शुद्ध आणि शुभ पदार्थांनी स्नान घालावे. प्रत्येकाने आपल्या सामर्थ्यानुसार पूजा करावी; मग यश प्राप्त होईल. एकाग्र मनाने, आपल्या पुत्र आणि नातेवाईकांसह, एकत्र पूजा करावी. सर्वजण हात जोडून त्रिशूळधारी देवाजवळ जावे; मग त्या देवांचा देव, ज्याला अपवित्र मन असलेल्यांना पाहणे कठीण आहे, त्याचे दर्शन मिळेल. त्याचे दर्शन झाल्यावर सर्व अज्ञान आणि अधर्म नष्ट होतो; मग ब्रह्माच्या, ज्याचे तेज अपार आहे, प्रदक्षिणा करून— ते वनवासी ब्रह्माच्या सांगण्यानुसार देवदारूच्या जंगलात पूजा करण्यासाठी गेले. विविध वेदिकांवर, पर्वताच्या गुहांत, आणि एकांत, शुभ नदीकाठी आणि वाळूत— काही वेदिका सुंदर शेवाळाने सजलेल्या, काहीतरी थोडे पाणी असलेल्या, काही कुशाच्या आसनावर बसलेले, काही फक्त पायाच्या टोकांवर उभे— काहींनी लाकडी उखळावर आसन घेतले, काही दगडावर बसले; काही वीरासनात उभे राहिले, तर काही हरणासारखे फिरण्याचा आनंद घेत होते. हे महान मनाचे ऋषी तप आणि पूजा करण्यात वेळ घालवत होते; असे करत करत एक वर्ष पूर्ण झाले आणि वसंत ऋतू आला— मग त्या भक्तांवर कृपा करण्यासाठी, त्यांना वर देण्यासाठी, कृतयुगात, त्या शुभ पर्वतात— परमेश्वर प्रसन्न होऊन देवदारूच्या जंगलात आला, त्याचे शरीर राख आणि धुळीने माखलेले, नग्न, आणि विचित्र चिन्हांनी युक्त. त्याच्या हातात दाहक अग्नी, डोळे लाल आणि पिवळे, कधी तो जोरात हसतो, कधी आश्चर्याने गातो. कधी प्रेमाने नाचतो, कधी पुन्हा पुन्हा गर्जना करतो; आश्रमात तो भिक्षा मागत फिरतो. स्वतःच्या शक्तीने असे रूप धारण करून, देव त्या जंगलात आला; मग सर्व ऋषी, मन शांत करून, त्याची स्तुती करू लागले. पाणी, विविध फुलांच्या माळा, धूप, आणि सुगंधांनी, आपल्या पत्नी, पुत्र, आणि सेवकांसह, हे भाग्यवान ऋषी— त्यांनी परमेश्वराला नम्र शब्दांनी संबोधले: "हे देवांचा देव, आम्ही अज्ञानाने जे काही केले आहे— विचाराने, कृतीने, किंवा बोलून—ते सर्व तू क्षमा कर; आमच्या कृती विविध, गुप्त, आणि गहन आहेत." "हे हर, ब्रह्मा आणि इतर देवांसाठीसुद्धा तुझे मार्ग समजणे कठीण आहे; आम्हाला तुझे येणे-जाणे कधीच कळत नाही." "हे सर्वांचा स्वामी, हे महान देव, तू जो आहेस तोच आहेस—तुला नमस्कार! महान आत्म्यांनी तुझी स्तुती केली आहे, हे देवांचा देव, हे परमेश्वर!" "भावा, शुभ, अस्तित्वाचा स्रोत आणि कारण, अनंत शक्ती आणि बलाचा स्वामी, सर्व प्राण्यांचा स्वामी—तुला नमस्कार!" "विनाशक, पिंगळा, नाश आणि अविनाशी, गंगेचा वाहक, आधार, गुणांचा सार—तुला नमस्कार!" "त्र्यंबक, त्रिशूळधारी, कामदेव, अग्नी, परमात्मा—तुला नमस्कार!" "शंकर, वृषभचिन्हित, गणांचा स्वामी—तुला नमस्कार! दंडधारी, काळ, पाशधारी—तुला नमस्कार!" "वेदमंत्रात श्रेष्ठ, शंभर जिभांचा—तुला नमस्कार! भूत, वर्तमान, भविष्य, स्थिर आणि चल—सर्वांना नमस्कार!" "हे देव, तुझ्या शरीरातून हे सर्व विश्व उत्पन्न झाले आहे; तू त्याचे रक्षण आणि नाश करतोस—सर्व कल्याण होवो, कृपा कर, हे प्रभु!" "माणूस अज्ञानाने किंवा ज्ञानाने जे काही करतो, ते सर्व, हे प्रभु, तुझ्या योगशक्तीनेच घडते." अशी स्तुती करून, ऋषी, अंतःकरणात आनंदित, तप करून पुढे आले आणि म्हणाले: "आम्हाला पुन्हा तुझे पूर्वीचे रूप पाहू दे." मग शंकर, प्रसन्न मनाने, स्वतःचे रूप धारण करून, त्यांना दिव्यदृष्टी दिली आणि त्र्यंबकाचे तीन डोळ्यांचे रूप दाखवले. त्या दर्शनाने, त्यांनी देवांचा देव, त्र्यंबक पाहिला; आणि पुन्हा त्या देवदारूच्या वनातील ऋषींनी परमेश्वराची स्तुती केली: "सदैव दिशांनी वस्त्र घालणाऱ्या, मृत्यू, त्रिशूळधारी, उग्र आणि भयंकर, भीतीदायक मुख असलेल्या—तुला नमस्कार!" "निर्गुण, सुंदर, सर्वव्यापी रूप असलेल्या—तुला नमस्कार! घंटांचा गोंधळ, रुद्र, स्वाहा स्वरूप—तुला नमस्कार!