भल्लवी, मधुपिंग, श्वेतकेतु आणि कुशा—हे सर्वजण महेश्वर योग प्राप्त करून, ध्यानात मग्न राहतील. हे शुद्ध आणि ब्रह्मात स्थित होऊन रुद्रलोकात पोहोचतील. तेव्हा, तेवीसाव्या युगचक्रात, जेव्हा त्रिणबिंदु ऋषी प्रकट होतील— त्याच वेळी, हे ब्रह्मन्, व्यासाचा जन्म होईल आणि मी देखील पुन्हा जन्म घेईन, श्वेत नावाने, उत्तुंग देहधारी, एक धर्मनिष्ठ ऋषिपुत्र म्हणून. त्या काळात मी माझा काळ सर्वोत्तम पर्वतावर व्यतीत करीन, जो त्या वेळी कालिंजर पर्वत म्हणून प्रसिद्ध असेल. तेथेही माझे शिष्य उषिका, बृहदश्व, देवल आणि कविर हे महान तपस्वी असतील. त्यांनीही महेश्वर योग प्राप्त करून रुद्रलोक गाठले. चौवीसाव्या युगचक्रात, जेव्हा व्यास ऋक्ष असतील— तेव्हाही, कलियुगाच्या अखेरीस, मी शुली नावाने, एक महान योगी म्हणून नैमिषारण्यात, देवता ज्या आदराने पाहतात, तिथे उपस्थित राहीन. तिथे माझे शिष्य शालिहोत्र, अग्निवेश, युवनाश्व आणि शरद्वस हे तपस्वी आणि कठोर साधनेने युक्त असतील. हेही, त्याच मार्गाने, रुद्रलोकात स्थिर होतील. आणि जेव्हा पंचवीसावे युगचक्र येईल— जेव्हा वसिष्ठ व्यास होतील, शक्ती म्हणून ओळखले जातील, तेव्हाही मी दंडी नावाने, तपस्वींचा अधिपती म्हणून उपस्थित राहीन. तिथे माझे पुत्र चगला, कुंडकर्ण, कुंभंड आणि प्रवाहक हे कठोर तपस्वी असतील. महेश्वर योग प्राप्त करून ते अमरत्वाकडे जातील. आणि सव्वीसाव्या युगचक्रात, जेव्हा पराशर व्यास असतील— तेव्हाही, मी सहिष्णु नावाने, भद्रवट नगरीत, कलियुगाच्या शेवटी, उपस्थित राहीन. तिथे माझे पुत्र उलूक, विद्युत, शंबूक आणि अश्वलायन हे धर्मनिष्ठ असतील. महेश्वराचा सर्वोच्च योग प्राप्त करून, ते रुद्रलोकात गेले. जेव्हा सत्ताविसावे युगचक्र पुन्हा येईल, जेव्हा जातुकर्ण ऋषी व्यास होतील, त्या वेळी मी सोम शर्म नावाने, द्विजांमध्ये श्रेष्ठ म्हणून, उपस्थित राहीन. पवित्र प्रभास क्षेत्रात, जे योगासाठी प्रसिद्ध आहे, तिथेही माझे शिष्य योगयुक्त तपस्वी असतील. अक्षपाद, कुमार, उलूक आणि वत्स—हे सर्व महात्मे, शुद्ध, स्पष्ट बुद्धीचे, योगात स्थित असतील. महेश्वराचा सर्वोच्च योग प्राप्त करून, ते रुद्रलोकात गेले. आणि जेव्हा अठ्ठाविसावे युगचक्र पुन्हा येईल, जेव्हा पराशरपुत्र, जगाचा पितामह, विष्णू, द्वैपायन नावाने व्यास होतील— तेव्हा, सहावा अंश घेऊन, कृष्ण—मनुष्यमध्ये श्रेष्ठ, वसुदेवकुळात जन्मलेले—वसुदेव होतील. त्या वेळी मी देखील योगमायेने, ब्रह्मचर्य धारण करून, जगास आश्चर्यचकित करण्यासाठी योगी रूप घेईन. स्मशानभूमीत एक नातेवाईक नसलेले मृत शरीर पाहून, ब्राह्मणांच्या कल्याणासाठी, मी तेथे योगमायेने प्रवेश करीन. म्हणूनच, मेरू पर्वताच्या शुभ्र, दिव्य गुहेत, तुझ्यासह आणि विष्णूसह, मी ब्रह्मरूप होईन, लाकुली या नावाने प्रसिद्ध. ही देहधारी अवताराची कथा आहे; त्या वेळी, हे पवित्र क्षेत्र पृथ्वीवर असताना खूप प्रसिद्ध होईल. तेथेही माझे पुत्र कुशिक, गर्ग, मित्र आणि कौरुष्य हे तपस्वी असतील. योगात स्थित, महात्मे, वेदपारंगत ब्राह्मण, महेश्वराचा सर्वोच्च योग प्राप्त करून, शुद्ध आणि तेजस्वी असतील. ते रुद्रलोकात जातील, जिथे परत येणे कठीण आहे; हे सिद्ध पाशुपत, ज्यांचे शरीर भस्माने लिप्त आहे. ते नेहमी लिंगपूजेत तल्लीन, बाह्य व आंतर भावाने स्थिर, माझ्या भक्तीत आणि योगात निष्ठावान, ध्यानात मग्न, इंद्रियसंयम साधलेले असतील. संसारबंधन तोडण्यासाठी, ज्ञानाचा मार्ग उजळण्यासाठी, आणि स्वस्वरूपाचे ज्ञान मिळवण्यासाठी, हा महान पाशुपत योग आहे. योगाचे अनेक मार्ग आहेत, ज्ञानाचेही अनेक मार्ग आहेत, पण पाचाक्षरी मंत्रावाचून कुठेही मोक्षप्राप्ती होत नाही. जो द्वैतशून्य तप करतो, तो मुक्त मानावा, जसे पिकलेले फळ झाडावर राहते. कोणी जर फक्त एक दिवस पाशुपत व्रत नीट पाळले, तरी त्याला सांख्य किंवा पञ्चरात्रात कधीच अशी स्थिती प्राप्त होत नाही. अशा प्रकारे मी माणूपासून कृष्णापर्यंत, अठ्ठावीस युगांच्या अनुक्रमाने, अवतारांचे लक्षण सांगितले. त्या काळात, कृष्ण द्वैपायन प्रकट होईल, तेव्हा धर्माचे लक्षण म्हणजे वेदसंग्रहांचे विभाग होईल. महादेवाने ज्या रुद्रावताराची महिमा सांगितली, ती ऐकून, पवित्र व्यक्तीने त्या महान प्रभूला वंदन केले. त्याने निवडक शब्दांनी त्याची स्तुती केली आणि पुन्हा शंकराला विचारले: "सर्व देवांना विष्णू व्यापतो; सर्व लोकसमुदाय विष्णूने व्यापलेले आहेत. खरंच, विष्णूच्या समान दुसरा कोणताही मार्ग सांगितलेला नाही; म्हणूनच वेद नेहमी गातात—यात काही शंका नाही. तो देवांचा देव, पवित्र, तुझ्या लिंगाची उपासना करणारा, नेहमी तुला वंदन करणारा—तो देव प्रभू कसा झाला?" ब्रह्मदेवाच्या या गंभीर प्रश्नाचे शब्द ऐकून, सर्वोच्च सृष्टीकर्ता, समाधानाने, गंभीर दृष्टीने त्याच्याकडे पाहू लागला.