ലിങ്ഗപുരാണമ്

യുവാം പ്രസൂതൌ ഗാത്രാഭ്യാം മമ പൂര്വം മഹാബലൌ അയം മേ ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ

നിങ്ങൾ ഇരുവരും വലിയ ശക്തിയോടെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് മുമ്പ് ജനിച്ചത്; എന്റെ വലതുവശത്ത് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവാണ്.

വാമേ പാര്ശ്വേ ച മേ വിഷ്ണുര് വിശ്വാത്മാ ഹൃദയോദ്ഭവഃ പ്രീതോ ഽഹം യുവയോഃ സമ്യഗ് വരം ദദ്മി യഥേപ്സിതമ്

എന്റെ ഇടതുവശത്ത് വിശ്വാത്മാവായ, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച വിഷ്ണുവാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ഇരുവർക്കും സന്തോഷവാനാണ്; നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ഞാൻ നൽകുന്നു.

ഏവമുക്ത്വാ തു തം വിഷ്ണും കരാഭ്യാം പരമേശ്വരഃ പസ്പര്ശ സുഭഗാഭ്യാം തു കൃപയാ തു കൃപാനിധിഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം പരമേശ്വരൻ കരുണയോടെ, ഭാഗ്യമായ കൈകളാൽ വിഷ്ണുവിനെ തൊട്ടു.

തതഃ പ്രഹൃഷ്ടമനസാ പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ് പ്രാഹ നാരായണോ നാഥം ലിങ്ഗസ്ഥം ലിങ്ഗവര്ജിതമ്

അതിനുശേഷം സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ നാരായണൻ മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, ലിംഗത്തിൽ നിലകൊണ്ടും അതിന് അപ്പുറത്തുമുള്ള നാഥനോട് പറഞ്ഞു.

യദി പ്രീതിഃ സമുത്പന്നാ യദി ദേയോ വരശ് ച നൌ ഭക്തിര്ഭവതു നൌ നിത്യം ത്വയി ചാവ്യഭിചാരിണീ

നിങ്ങൾക്ക് സത്യത്തിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്കു വരം നൽകാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്കു എന്നും അവ്യഭിചാരിയായ ഭക്തി നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.

ദേവഃ പ്രദത്തവാന് ദേവാഃ സ്വാത്മന്യവ്യഭിചാരിണീമ് ബ്രഹ്മണേ വിഷ്ണവേ ചൈവ ശ്രദ്ധാം ശീതാംശുഭൂഷണഃ

തണുത്ത ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമായി ധരിച്ച ദേവൻ ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും തന്റെ മേൽ അവ്യഭിചാരിയായ വിശ്വാസം നൽകി.

ജാനുഭ്യാമവനീം ഗത്വാ പുനര്നാരായണഃ സ്വയമ് പ്രണിപത്യ ച വിശ്വേശം പ്രാഹ മന്ദതരം വശീ

പിന്നീട് നാരായണൻ തന്നെ മുട്ടുകുത്തി നിലത്ത് വീണു, വിശ്വേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

ആവയോര്ദേവദേവേശ വിവാദമതിശോഭനമ് ഇഹാഗതോ ഭവാന് യസ്മാദ് വിവാദശമനായ നൌ

ദേവദേവനേ, നാഥനേ, ഞങ്ങളിലുണ്ടായ ഉത്തമമായ തർക്കം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നത്.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പുനഃ പ്രാഹ ഹരോ ഹരിമ് പ്രണിപത്യ സ്ഥിതം മൂര്ധ്നാ കൃതാഞ്ജലിപുടം സ്മയന്

അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഹരൻ വീണ്ടും ഹരിയെ നോക്കി, തലകുന്നിച്ച് കയ്യുകൂടി നിൽക്കുന്ന, മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന ഹരിയോട് പറഞ്ഞു.

പ്രലയസ്ഥിതിസര്ഗാണാം കര്താ ത്വം ധരണീപതേ വത്സ വത്സ ഹരേ വിഷ്ണോ പാലയൈതച്ചരാചരമ്

ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയനം എന്നിവയുടെ കര്‍ത്താവാണ് നീ. കുഞ്ഞേ, കുഞ്ഞേ, ഹരിയേ, വിഷ്ണുവേ, ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ എല്ലാം നീ സംരക്ഷിക്കണം.

ത്രിധാ ഭിന്നോ ഹ്യഹം വിഷ്ണോ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുഭവാഖ്യയാ സര്ഗരക്ഷാലയഗുണൈര് നിഷ്കലഃ പരമേശ്വരഃ

വിഷ്ണുവേ, സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയനം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു രൂപത്തിൽ ഞാൻ ബ്രഹ്മാവായി, വിഷ്ണുവായി, ഭവനായി ഭിന്നമാകുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ അഖണ്ഡനും പരമേശ്വരനുമാണ്.

സംമോഹം ത്യജ ഭോ വിഷ്ണോ പാലയൈനം പിതാമഹമ് പാദ്മേ ഭവിഷ്യതി സുതഃ കല്പേ തവ പിതാമഹഃ

വിഷ്ണുവേ, മോഹം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊൾക. ഈ പിതാമഹനെ സംരക്ഷിക്കണം. പദ്മകല്പത്തിൽ അവൻ നിന്റെ മകനാകും, നീ അവന്റെ പിതാമഹനാകും.

തദാ ദ്രക്ഷ്യസി മാം ചൈവം സോ ഽപി ദ്രക്ഷ്യതി പദ്മജഃ ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാംസ് തത്രൈവാന്തരധീയത

അപ്പോൾ നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണും, പദ്മജനായ ബ്രഹ്മാവും എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ അവിടെയേൽ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തദാപ്രഭൃതി ലോകേഷു ലിങ്ഗാര്ചാ സുപ്രതിഷ്ഠിതാ ലിങ്ഗവേദീ മഹാദേവീ ലിങ്ഗം സാക്ഷാന്മഹേശ്വരഃ

അന്ന് മുതൽ ലോകങ്ങളിൽ ലിംഗാരാധന ഉറപ്പായി സ്ഥാപിതമായി. ലിംഗവേദി മഹാദേവിയാണ്; ലിംഗം തന്നെയാണ് മഹേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷമായത്.

ലയനാല്ലിങ്ഗമിത്യുക്തം തത്രൈവ നിഖിലം സുരാഃ യസ്തു ലൈങ്ഗം പഠേന്നിത്യമ് ആഖ്യാനം ലിങ്ഗസന്നിധൌ

ലയനം കൊണ്ടാണ് അതിന് 'ലിംഗം' എന്ന പേര് വന്നത്. അവിടെ എല്ലാ ദേവതകളും വസിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും ലിംഗത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഈ കഥ നിത്യം വായിച്ചാൽ—

സ യാതി ശിവതാം വിപ്രോ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

അവൻ ശിവപദം പ്രാപിക്കും; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

കഥം പാദ്മേ പുരാ കല്പേ ബ്രഹ്മാ പദ്മോദ്ഭവോ ഽഭവത് ഭവം ച ദൃഷ്ടവാംസ്തേന ബ്രഹ്മണാ പുരുഷോത്തമഃ

പദ്മകല്പത്തിൽ പുരാതനകാലത്ത്, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? അവൻ മുഖാന്തിരം ഭവനെ പരമപുരുഷൻ എങ്ങനെ കണ്ടു?

ഏതത്സര്വം വിശേഷേണ സാംപ്രതം വക്തുമര്ഹസി ആസീദേകാര്ണവം ഘോരമ് അവിഭാഗം തമോമയമ്

ഇതെല്ലാം നീ ഇപ്പോൾ വിശദമായി പറയണം. അപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നത് ഒരൊറ്റ, ഭയാനകമായ, അന്ധകാരം നിറഞ്ഞ സമുദ്രം മാത്രമായിരുന്നു.

മധ്യേ ചൈകാര്ണവേ തസ്മിന് ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ ജീമൂതാഭോ ഽമ്ബുജാക്ഷശ് ച കിരീടീ ശ്രീപതിര്ഹരിഃ

ആ ഒരൊറ്റ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള, മേഘനിറം, താമരക്കണ്ണുകൾ, കിരീടം ധരിച്ച ശ്രീപതിയായ ഹരിയുണ്ടായിരുന്നു.

നാരായണമുഖോദ്ഗീര്ണസര്വാത്മാ പുരുഷോത്തമഃ അഷ്ടബാഹുര്മഹാവക്ഷാ ലോകാനാം യോനിരുച്യതേ

നാരായണന്റെ മുഖത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആധാരമായ, എട്ടു കൈകളും വൻ വക്ഷസ്സുമുള്ള, ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവമായ പരമപുരുഷനായിരുന്നു അവൻ.

കിമപ്യചിന്ത്യം യോഗാത്മാ യോഗമാസ്ഥായ യോഗവിത് ഫണാസഹസ്രകലിതം തമപ്രതിമവര്ചസമ്

അവൻ യോഗശക്തിയാൽ, ആലോചനയ്ക്ക് അതീതമായ ശക്തിയോടെ, ആയിരം പാമ്പിന്റെ തലകൾ അലങ്കാരമായ, ഉപമയില്ലാത്ത തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു.

മഹാഭോഗപതേര്ഭോഗം സാധ്വാസ്തീര്യ മഹോച്ഛ്രയമ് തസ്മിന്മഹതി പര്യങ്കേ ശേതേ ചൈകാര്ണവേ പ്രഭുഃ

മഹാനാഗരാജാവിന്റെ പിണ്ഡം മനോഹരമായ ഒരു പന്തലായി വിരിച്ചു, ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ വലിയ ഒരു പന്തലിൽ ആ പ്രഭു വിശ്രമിച്ചു.

ഏവം തത്ര ശയാനേന വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ ആത്മാരാമേണ ക്രീഡാര്ഥം ലീലയാക്ലിഷ്ടകര്മണാ

അങ്ങനെ അവിടെ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മഹാവിശ്ണു, സ്വയം ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, ലീലയായി, യാതൊരു പ്രയത്നവുമില്ലാതെ കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തു.

ശതയോജനവിസ്തീര്ണം തരുണാദിത്യസന്നിഭമ് വജ്രദണ്ഡം മഹോത്സേധം നാഭ്യാം സൃഷ്ടം തു പുഷ്കരമ്

അവന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന്, നൂറു യോജന വീതിയുള്ള, പുതുമയുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള, വജ്രംപോലുള്ള ദണ്ഡം, വലിയ ഉയരമുള്ള ഒരു താമര ഉദിച്ചു.

തസ്യൈവം ക്രീഡമാനസ്യ സമീപം ദേവമീഢുഷഃ ഹേമഗര്ഭാണ്ഡജോ ബ്രഹ്മാ രുക്മവര്ണോ ഹ്യതീന്ദ്രിയഃ

അങ്ങനെ ആ ദൈവം ലീലയായി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ അടുത്ത് സ്വർണ്ണത്തിൽ ജനിച്ച, സ്വർണ്ണവർണ്ണം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അതീതനായ ബ്രഹ്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ചതുര്വക്ത്രോ വിശാലാക്ഷഃ സമാഗമ്യ യദൃച്ഛയാ ശ്രിയാ യുക്തേന ദിവ്യേന സുശുഭേന സുഗന്ധിനാ

നാലുമുഖങ്ങളുമായി, വിശാലമായ കണ്ണുകളോടെ, ദൈവികമായ ആകർഷകവും സുഗന്ധമുള്ള ഭാവത്തോടെ അപ്രതീക്ഷിതമായി അങ്ങ് എത്തി.

ക്രീഡമാനം ച പദ്മേന ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മാ ശുഭേക്ഷണമ് സവിസ്മയമഥാഗമ്യ സൌമ്യസമ്പന്നയാ ഗിരാ

കൈയിൽ താമരയുമായി കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, ശുഭദർശനനായ ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടു, അത്ഭുതത്തോടെ സമീപിച്ച് സൌമ്യമായ വാക്കുകളിൽ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

പ്രോവാച കോ ഭവാഞ്ഛേതേ ഹ്യ് ആശ്രിതോ മധ്യമമ്ഭസാമ് അഥ തസ്യാച്യുതഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണസ്തു ശുഭം വചഃ

അവൻ ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്, ജലത്തിന്റെ നടുവിൽ ആശ്രയം പിടിച്ചിരിക്കുന്നവനേ?' അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ ശുഭവാക്യം കേട്ടു അച്യുതൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഉദതിഷ്ഠത പര്യങ്കാദ് വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനഃ പ്രത്യുവാചോത്തരം ചൈവ കല്പേ കല്പേ പ്രതിശ്രയഃ

അവൻ തന്റെ പന്തിയിൽ നിന്ന് അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എഴുന്നേറ്റ്, 'പ്രതിയുള്ള ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും ഞാൻ തന്നെ എല്ലാവർക്കും ആശ്രയമാണ്,' എന്നു പറഞ്ഞു.