ലിങ്ഗപുരാണമ്

വൃഷാരൂഢായ സര്വസ്യ ഹര്ത്രേ കര്ത്രേ നമോനമഃ വീരരാമാതിരാമായ രാമനാഥായ തേ വിഭോ

എല്ലാവിധം സൃഷ്ടിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേ, കാളയെ കയറുന്നവനേ, വീരന്മാരുടെ ആനന്ദമായ മഹാശക്തനേ, രാമന്റെ നാഥനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ രാജാധിരാജായ രാജ്ഞാമധിഗതായ തേ നമഃ പാലാധിപതയേ പാലാശാകൃന്തതേ നമഃ

രാജാക്കന്മാരിൽ രാജാവായവനേ, രാജാക്കന്മാർക്കു പ്രാപ്യനായവനേ, രക്ഷകരുടെ അദ്ധിപനേ, രക്ഷകരുടെ ശാഖകൾ മുറിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ കേയൂരഭൂഷായ ഗോപതേ തേ നമോനമഃ നമഃ ശ്രീകണ്ഠനാഥായ നമോ ലികുചപാണയേ

കൈകളിൽ കയ്യൂരങ്ങൾ അണിഞ്ഞവനേ, പശുക്കരയുടെ നാഥനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം. ശ്രീകണ്ഠനാഥനേ, ഗദയുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ഭുവനേശായ ദേവായ വേദശാസ്ത്ര നമോ ഽസ്തു തേ സാരങ്ഗായ നമസ്തുഭ്യം രാജഹംസായ തേ നമഃ

ലോകത്തിന്റെ ഇശ്വരനേ, ദേവനേ, വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സാരമായവനേ, വില്ല് കൈവശമുള്ളവനേ, രാജഹംസനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

കനകാങ്ഗദഹാരായ നമഃ സര്പോപവീതിനേ സര്പകുണ്ഡലമാലായ കടിസൂത്രീകൃതാഹിനേ

പൊന്നിൻ കയ്യൂരങ്ങളും ഹാരവും അണിഞ്ഞവനേ, പാമ്പിനെ യജ്ഞോപവീതമായി ധരിക്കുന്നവനേ, പാമ്പ് കുണ്ഡലങ്ങളായും മാലയായും കെട്ടിയവനേ, അരയിൽ പാമ്പ് കെട്ടിയവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

വേദഗര്ഭായ ഗര്ഭായ വിശ്വഗര്ഭായ തേ ശിവ വിരരാമേതി സംസ്തുത്വാ ബ്രഹ്മണാ സഹിതോ ഹരിഃ

വേദങ്ങൾ ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നവനേ, സകലത്തിന്റെ ഉദ്ഭവമായ ഗർഭമായവനേ, വിശ്വത്തിന്റെ ഗർഭമായ ശിവനേ, ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവും ഹരിയും ചേർന്ന് 'വീരരാമ' എന്ന് വാഴ്ത്തി.

ഏതത്സ്തോത്രവരം പുണ്യം സര്വപാപപ്രണാശനമ് യഃ പഠേച്ഛ്രാവയേദ്വാപി ബ്രാഹ്മണാന് വേദപാരഗാന്

ഈ ഉത്തമവും പുണ്യവുമുള്ള സ്തോത്രം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു; ആരെങ്കിലും ഇതു വായിച്ചോ വേദപാരായണമായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാലോ,

സ യാതി ബ്രഹ്മണോ ലോകേ പാപകര്മരതോ ഽപി വൈ തസ്മാജ്ജപേത്പഠേന്നിത്യം ശ്രാവയേദ്ബ്രാഹ്മണാഞ്ഛുഭാന്

അവൻ പാപകര്മ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നാലും ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും. അതിനാൽ ഈ സ്തോത്രം എല്ലായ്പ്പോഴും ജപിക്കണം, വായിക്കണം, ശുഭബ്രാഹ്മണന്മാരെ കേൾപ്പിക്കണം.

സര്വപാപവിശുദ്ധ്യര്ഥം വിഷ്ണുനാ പരിഭാഷിതമ്

എല്ലാ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ വേണ്ടി വിഷ്ണു ഇതു പ്രസ്താവിച്ചു.

അഥോവാച മഹാദേവഃ പ്രീതോ ഽഹം സുരസത്തമൌ പശ്യതാം മാം മഹാദേവം ഭയം സര്വം വിമുച്യതാമ്

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, എന്നെ മഹാദേവനായി കാണൂ, എല്ലാ ഭയവും വിട്ടൊഴിയട്ടെ.

യുവാം പ്രസൂതൌ ഗാത്രാഭ്യാം മമ പൂര്വം മഹാബലൌ അയം മേ ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ

നിങ്ങൾ ഇരുവരും വലിയ ശക്തിയോടെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് മുമ്പ് ജനിച്ചത്; എന്റെ വലതുവശത്ത് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവാണ്.

വാമേ പാര്ശ്വേ ച മേ വിഷ്ണുര് വിശ്വാത്മാ ഹൃദയോദ്ഭവഃ പ്രീതോ ഽഹം യുവയോഃ സമ്യഗ് വരം ദദ്മി യഥേപ്സിതമ്

എന്റെ ഇടതുവശത്ത് വിശ്വാത്മാവായ, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച വിഷ്ണുവാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ഇരുവർക്കും സന്തോഷവാനാണ്; നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ഞാൻ നൽകുന്നു.

ഏവമുക്ത്വാ തു തം വിഷ്ണും കരാഭ്യാം പരമേശ്വരഃ പസ്പര്ശ സുഭഗാഭ്യാം തു കൃപയാ തു കൃപാനിധിഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം പരമേശ്വരൻ കരുണയോടെ, ഭാഗ്യമായ കൈകളാൽ വിഷ്ണുവിനെ തൊട്ടു.

തതഃ പ്രഹൃഷ്ടമനസാ പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ് പ്രാഹ നാരായണോ നാഥം ലിങ്ഗസ്ഥം ലിങ്ഗവര്ജിതമ്

അതിനുശേഷം സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ നാരായണൻ മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, ലിംഗത്തിൽ നിലകൊണ്ടും അതിന് അപ്പുറത്തുമുള്ള നാഥനോട് പറഞ്ഞു.

യദി പ്രീതിഃ സമുത്പന്നാ യദി ദേയോ വരശ് ച നൌ ഭക്തിര്ഭവതു നൌ നിത്യം ത്വയി ചാവ്യഭിചാരിണീ

നിങ്ങൾക്ക് സത്യത്തിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്കു വരം നൽകാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്കു എന്നും അവ്യഭിചാരിയായ ഭക്തി നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.

ദേവഃ പ്രദത്തവാന് ദേവാഃ സ്വാത്മന്യവ്യഭിചാരിണീമ് ബ്രഹ്മണേ വിഷ്ണവേ ചൈവ ശ്രദ്ധാം ശീതാംശുഭൂഷണഃ

തണുത്ത ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമായി ധരിച്ച ദേവൻ ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും തന്റെ മേൽ അവ്യഭിചാരിയായ വിശ്വാസം നൽകി.

ജാനുഭ്യാമവനീം ഗത്വാ പുനര്നാരായണഃ സ്വയമ് പ്രണിപത്യ ച വിശ്വേശം പ്രാഹ മന്ദതരം വശീ

പിന്നീട് നാരായണൻ തന്നെ മുട്ടുകുത്തി നിലത്ത് വീണു, വിശ്വേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

ആവയോര്ദേവദേവേശ വിവാദമതിശോഭനമ് ഇഹാഗതോ ഭവാന് യസ്മാദ് വിവാദശമനായ നൌ

ദേവദേവനേ, നാഥനേ, ഞങ്ങളിലുണ്ടായ ഉത്തമമായ തർക്കം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നത്.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പുനഃ പ്രാഹ ഹരോ ഹരിമ് പ്രണിപത്യ സ്ഥിതം മൂര്ധ്നാ കൃതാഞ്ജലിപുടം സ്മയന്

അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഹരൻ വീണ്ടും ഹരിയെ നോക്കി, തലകുന്നിച്ച് കയ്യുകൂടി നിൽക്കുന്ന, മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന ഹരിയോട് പറഞ്ഞു.

പ്രലയസ്ഥിതിസര്ഗാണാം കര്താ ത്വം ധരണീപതേ വത്സ വത്സ ഹരേ വിഷ്ണോ പാലയൈതച്ചരാചരമ്

ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയനം എന്നിവയുടെ കര്‍ത്താവാണ് നീ. കുഞ്ഞേ, കുഞ്ഞേ, ഹരിയേ, വിഷ്ണുവേ, ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ എല്ലാം നീ സംരക്ഷിക്കണം.

ത്രിധാ ഭിന്നോ ഹ്യഹം വിഷ്ണോ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുഭവാഖ്യയാ സര്ഗരക്ഷാലയഗുണൈര് നിഷ്കലഃ പരമേശ്വരഃ

വിഷ്ണുവേ, സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, ലയനം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു രൂപത്തിൽ ഞാൻ ബ്രഹ്മാവായി, വിഷ്ണുവായി, ഭവനായി ഭിന്നമാകുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ അഖണ്ഡനും പരമേശ്വരനുമാണ്.

സംമോഹം ത്യജ ഭോ വിഷ്ണോ പാലയൈനം പിതാമഹമ് പാദ്മേ ഭവിഷ്യതി സുതഃ കല്പേ തവ പിതാമഹഃ

വിഷ്ണുവേ, മോഹം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊൾക. ഈ പിതാമഹനെ സംരക്ഷിക്കണം. പദ്മകല്പത്തിൽ അവൻ നിന്റെ മകനാകും, നീ അവന്റെ പിതാമഹനാകും.

തദാ ദ്രക്ഷ്യസി മാം ചൈവം സോ ഽപി ദ്രക്ഷ്യതി പദ്മജഃ ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാംസ് തത്രൈവാന്തരധീയത

അപ്പോൾ നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണും, പദ്മജനായ ബ്രഹ്മാവും എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ അവിടെയേൽ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തദാപ്രഭൃതി ലോകേഷു ലിങ്ഗാര്ചാ സുപ്രതിഷ്ഠിതാ ലിങ്ഗവേദീ മഹാദേവീ ലിങ്ഗം സാക്ഷാന്മഹേശ്വരഃ

അന്ന് മുതൽ ലോകങ്ങളിൽ ലിംഗാരാധന ഉറപ്പായി സ്ഥാപിതമായി. ലിംഗവേദി മഹാദേവിയാണ്; ലിംഗം തന്നെയാണ് മഹേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷമായത്.

ലയനാല്ലിങ്ഗമിത്യുക്തം തത്രൈവ നിഖിലം സുരാഃ യസ്തു ലൈങ്ഗം പഠേന്നിത്യമ് ആഖ്യാനം ലിങ്ഗസന്നിധൌ

ലയനം കൊണ്ടാണ് അതിന് 'ലിംഗം' എന്ന പേര് വന്നത്. അവിടെ എല്ലാ ദേവതകളും വസിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും ലിംഗത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഈ കഥ നിത്യം വായിച്ചാൽ—

സ യാതി ശിവതാം വിപ്രോ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

അവൻ ശിവപദം പ്രാപിക്കും; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

കഥം പാദ്മേ പുരാ കല്പേ ബ്രഹ്മാ പദ്മോദ്ഭവോ ഽഭവത് ഭവം ച ദൃഷ്ടവാംസ്തേന ബ്രഹ്മണാ പുരുഷോത്തമഃ

പദ്മകല്പത്തിൽ പുരാതനകാലത്ത്, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? അവൻ മുഖാന്തിരം ഭവനെ പരമപുരുഷൻ എങ്ങനെ കണ്ടു?

ഏതത്സര്വം വിശേഷേണ സാംപ്രതം വക്തുമര്ഹസി ആസീദേകാര്ണവം ഘോരമ് അവിഭാഗം തമോമയമ്

ഇതെല്ലാം നീ ഇപ്പോൾ വിശദമായി പറയണം. അപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നത് ഒരൊറ്റ, ഭയാനകമായ, അന്ധകാരം നിറഞ്ഞ സമുദ്രം മാത്രമായിരുന്നു.

മധ്യേ ചൈകാര്ണവേ തസ്മിന് ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ ജീമൂതാഭോ ഽമ്ബുജാക്ഷശ് ച കിരീടീ ശ്രീപതിര്ഹരിഃ

ആ ഒരൊറ്റ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള, മേഘനിറം, താമരക്കണ്ണുകൾ, കിരീടം ധരിച്ച ശ്രീപതിയായ ഹരിയുണ്ടായിരുന്നു.