ലിങ്ഗപുരാണമ്

നമോ ഭഗവതേ തുഭ്യം നാഗാനാം പതയേ നമഃ ഓങ്കാരായ നമസ്തുഭ്യം സര്വജ്ഞായ നമോ നമഃ

ഭഗവാനേ, പാമ്പുകളുടെ അധിപനേ, ഓംകാരമായവനേ, സർവ്വജ്ഞനായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്ക് വന്ദനം.

സര്വായ ച നമസ്തുഭ്യം നമോ നാരായണായ ച നമോ ഹിരണ്യഗര്ഭായ ആദിദേവായ തേ നമഃ

എല്ലാവും ആയവനേ, നാരായണനേ, ഹിരണ്യഗർഭനേ, ആദിദേവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമോ ഽസ്ത്വജായ പതയേ പ്രജാനാം വ്യൂഹഹേതവേ മഹാദേവായ ദേവാനാമ് ഈശ്വരായ നമോ നമഃ

ജനനമില്ലാത്തവനേ, പ്രജകളുടെ അധിപനേ, സൃഷ്ടിയുടെ കാരണമായവനേ, മഹാദേവനേ, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായവനേ, ഈശ്വരനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

ശര്വായ ച നമസ്തുഭ്യം സത്യായ ശമനായ ച ബ്രഹ്മണേ ചൈവ ഭൂതാനാം സര്വജ്ഞായ നമോ നമഃ

ശർവനേ, സത്യസ്വരൂപനായവനേ, ശാന്തിയുള്ളവനേ, ബ്രഹ്മാവേ, ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനേ, സർവ്വജ്ഞനായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്ക് വന്ദനം.

മഹാത്മനേ നമസ്തുഭ്യം പ്രജ്ഞാരൂപായ വൈ നമഃ ചിതയേ ചിതിരൂപായ സ്മൃതിരൂപായ വൈ നമഃ

മഹാത്മാവേ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, ചൈതന്യമായവനേ, ചൈതന്യത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, സ്മരണയുടെ രൂപമായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ജ്ഞാനായ ജ്ഞാനഗമ്യായ നമസ്തേ സംവിദേ സദാ ശിഖരായ നമസ്തുഭ്യം നീലകണ്ഠായ വൈ നമഃ

ജ്ഞാനമായവനേ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനേ, എപ്പോഴും ബോധമായവനേ, ഉച്ചത്തിലുള്ളവനേ, നീലകണ്ഠനായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

അര്ധനാരീശരീരായ അവ്യക്തായ നമോനമഃ ഏകാദശവിഭേദായ സ്ഥാണവേ തേ നമഃ സദാ

പാതി സ്ത്രീശരീരനായവനേ, അവ്യക്തനായവനേ, പതിനൊന്ന് രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, സ്ഥിരനായവനേ, എപ്പോഴും നിനക്ക് വന്ദനം.

നമഃ സോമായ സൂര്യായ ഭവായ ഭവഹാരിണേ യശസ്കരായ ദേവായ ശങ്കരായേശ്വരായ ച

സോമനേ, സൂര്യനേ, ഭവനേ, ഭവം നീക്കുന്നവനേ, യശസ്സു നൽകുന്നവനേ, ദേവനേ, ശങ്കരനേ, ഈശ്വരനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമോ ഽംബികാധിപതയേ ഉമായാഃ പതയേ നമഃ ഹിരണ്യബാഹവേ തുഭ്യം നമസ്തേ ഹേമരേതസേ

അംബികയുടെ ഭർത്താവേ, ഉമയുടെ ഭർത്താവേ, പൊന്നുപോലുള്ള ഭുജങ്ങളുള്ളവനേ, പൊന്നുപോലുള്ള വിത്തുള്ളവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നീലകേശായ വിത്തായ ശിതികണ്ഠായ വൈ നമഃ കപര്ദിനേ നമസ്തുഭ്യം നാഗാങ്ഗാഭരണായ ച

നീലനിറമുള്ള മുടിയുള്ളവനേ, സമ്പന്നനേ, വെള്ളയുള്ള കഴുത്തുകാരനേ, ജടാധാരിയേ, പാമ്പുകളെ അലങ്കാരമായി ധരിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

വൃഷാരൂഢായ സര്വസ്യ ഹര്ത്രേ കര്ത്രേ നമോനമഃ വീരരാമാതിരാമായ രാമനാഥായ തേ വിഭോ

എല്ലാവിധം സൃഷ്ടിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേ, കാളയെ കയറുന്നവനേ, വീരന്മാരുടെ ആനന്ദമായ മഹാശക്തനേ, രാമന്റെ നാഥനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

നമോ രാജാധിരാജായ രാജ്ഞാമധിഗതായ തേ നമഃ പാലാധിപതയേ പാലാശാകൃന്തതേ നമഃ

രാജാക്കന്മാരിൽ രാജാവായവനേ, രാജാക്കന്മാർക്കു പ്രാപ്യനായവനേ, രക്ഷകരുടെ അദ്ധിപനേ, രക്ഷകരുടെ ശാഖകൾ മുറിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

നമഃ കേയൂരഭൂഷായ ഗോപതേ തേ നമോനമഃ നമഃ ശ്രീകണ്ഠനാഥായ നമോ ലികുചപാണയേ

കൈകളിൽ കയ്യൂരങ്ങൾ അണിഞ്ഞവനേ, പശുക്കരയുടെ നാഥനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം. ശ്രീകണ്ഠനാഥനേ, ഗദയുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ഭുവനേശായ ദേവായ വേദശാസ്ത്ര നമോ ഽസ്തു തേ സാരങ്ഗായ നമസ്തുഭ്യം രാജഹംസായ തേ നമഃ

ലോകത്തിന്റെ ഇശ്വരനേ, ദേവനേ, വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സാരമായവനേ, വില്ല് കൈവശമുള്ളവനേ, രാജഹംസനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

കനകാങ്ഗദഹാരായ നമഃ സര്പോപവീതിനേ സര്പകുണ്ഡലമാലായ കടിസൂത്രീകൃതാഹിനേ

പൊന്നിൻ കയ്യൂരങ്ങളും ഹാരവും അണിഞ്ഞവനേ, പാമ്പിനെ യജ്ഞോപവീതമായി ധരിക്കുന്നവനേ, പാമ്പ് കുണ്ഡലങ്ങളായും മാലയായും കെട്ടിയവനേ, അരയിൽ പാമ്പ് കെട്ടിയവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

വേദഗര്ഭായ ഗര്ഭായ വിശ്വഗര്ഭായ തേ ശിവ വിരരാമേതി സംസ്തുത്വാ ബ്രഹ്മണാ സഹിതോ ഹരിഃ

വേദങ്ങൾ ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നവനേ, സകലത്തിന്റെ ഉദ്ഭവമായ ഗർഭമായവനേ, വിശ്വത്തിന്റെ ഗർഭമായ ശിവനേ, ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവും ഹരിയും ചേർന്ന് 'വീരരാമ' എന്ന് വാഴ്ത്തി.

ഏതത്സ്തോത്രവരം പുണ്യം സര്വപാപപ്രണാശനമ് യഃ പഠേച്ഛ്രാവയേദ്വാപി ബ്രാഹ്മണാന് വേദപാരഗാന്

ഈ ഉത്തമവും പുണ്യവുമുള്ള സ്തോത്രം എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു; ആരെങ്കിലും ഇതു വായിച്ചോ വേദപാരായണമായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാലോ,

സ യാതി ബ്രഹ്മണോ ലോകേ പാപകര്മരതോ ഽപി വൈ തസ്മാജ്ജപേത്പഠേന്നിത്യം ശ്രാവയേദ്ബ്രാഹ്മണാഞ്ഛുഭാന്

അവൻ പാപകര്മ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നാലും ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും. അതിനാൽ ഈ സ്തോത്രം എല്ലായ്പ്പോഴും ജപിക്കണം, വായിക്കണം, ശുഭബ്രാഹ്മണന്മാരെ കേൾപ്പിക്കണം.

സര്വപാപവിശുദ്ധ്യര്ഥം വിഷ്ണുനാ പരിഭാഷിതമ്

എല്ലാ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ വേണ്ടി വിഷ്ണു ഇതു പ്രസ്താവിച്ചു.

അഥോവാച മഹാദേവഃ പ്രീതോ ഽഹം സുരസത്തമൌ പശ്യതാം മാം മഹാദേവം ഭയം സര്വം വിമുച്യതാമ്

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, എന്നെ മഹാദേവനായി കാണൂ, എല്ലാ ഭയവും വിട്ടൊഴിയട്ടെ.

യുവാം പ്രസൂതൌ ഗാത്രാഭ്യാം മമ പൂര്വം മഹാബലൌ അയം മേ ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ

നിങ്ങൾ ഇരുവരും വലിയ ശക്തിയോടെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് മുമ്പ് ജനിച്ചത്; എന്റെ വലതുവശത്ത് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവാണ്.

വാമേ പാര്ശ്വേ ച മേ വിഷ്ണുര് വിശ്വാത്മാ ഹൃദയോദ്ഭവഃ പ്രീതോ ഽഹം യുവയോഃ സമ്യഗ് വരം ദദ്മി യഥേപ്സിതമ്

എന്റെ ഇടതുവശത്ത് വിശ്വാത്മാവായ, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച വിഷ്ണുവാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ഇരുവർക്കും സന്തോഷവാനാണ്; നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ഞാൻ നൽകുന്നു.

ഏവമുക്ത്വാ തു തം വിഷ്ണും കരാഭ്യാം പരമേശ്വരഃ പസ്പര്ശ സുഭഗാഭ്യാം തു കൃപയാ തു കൃപാനിധിഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം പരമേശ്വരൻ കരുണയോടെ, ഭാഗ്യമായ കൈകളാൽ വിഷ്ണുവിനെ തൊട്ടു.

തതഃ പ്രഹൃഷ്ടമനസാ പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ് പ്രാഹ നാരായണോ നാഥം ലിങ്ഗസ്ഥം ലിങ്ഗവര്ജിതമ്

അതിനുശേഷം സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ നാരായണൻ മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, ലിംഗത്തിൽ നിലകൊണ്ടും അതിന് അപ്പുറത്തുമുള്ള നാഥനോട് പറഞ്ഞു.

യദി പ്രീതിഃ സമുത്പന്നാ യദി ദേയോ വരശ് ച നൌ ഭക്തിര്ഭവതു നൌ നിത്യം ത്വയി ചാവ്യഭിചാരിണീ

നിങ്ങൾക്ക് സത്യത്തിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്കു വരം നൽകാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്കു എന്നും അവ്യഭിചാരിയായ ഭക്തി നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.

ദേവഃ പ്രദത്തവാന് ദേവാഃ സ്വാത്മന്യവ്യഭിചാരിണീമ് ബ്രഹ്മണേ വിഷ്ണവേ ചൈവ ശ്രദ്ധാം ശീതാംശുഭൂഷണഃ

തണുത്ത ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമായി ധരിച്ച ദേവൻ ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും തന്റെ മേൽ അവ്യഭിചാരിയായ വിശ്വാസം നൽകി.

ജാനുഭ്യാമവനീം ഗത്വാ പുനര്നാരായണഃ സ്വയമ് പ്രണിപത്യ ച വിശ്വേശം പ്രാഹ മന്ദതരം വശീ

പിന്നീട് നാരായണൻ തന്നെ മുട്ടുകുത്തി നിലത്ത് വീണു, വിശ്വേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

ആവയോര്ദേവദേവേശ വിവാദമതിശോഭനമ് ഇഹാഗതോ ഭവാന് യസ്മാദ് വിവാദശമനായ നൌ

ദേവദേവനേ, നാഥനേ, ഞങ്ങളിലുണ്ടായ ഉത്തമമായ തർക്കം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നത്.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പുനഃ പ്രാഹ ഹരോ ഹരിമ് പ്രണിപത്യ സ്ഥിതം മൂര്ധ്നാ കൃതാഞ്ജലിപുടം സ്മയന്

അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഹരൻ വീണ്ടും ഹരിയെ നോക്കി, തലകുന്നിച്ച് കയ്യുകൂടി നിൽക്കുന്ന, മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന ഹരിയോട് പറഞ്ഞു.