ഋകാരോ ദക്ഷിണം തസ്യ കപോലം പരമേഷ്ഠിനഃ വാമം കപോലമ് ൠകാരോ ഌ ൡ നാസാപുടേ ഉഭേ
'ഋ' അവന്റെ വലതുചെവി, പരമേശ്വരനേ; 'ഋൃ' ഇടതുചെവി; 'ഌ'യും 'ഌഌ'യും അവന്റെ മൂക്കിരണ്ടാണ്.
ഏകാരമ് ഓഷ്ഠമൂര്ദ്ധ്വശ് ച ഐകാരസ്ത്വധരോ വിഭോഃ ഓകാരശ് ച തഥൌകാരോ ദന്തപങ്ക്തിദ്വയം ക്രമാത്
'എ' അവന്റെ മേലേത്തൊണ്ട, 'ഐ' താഴേത്തൊണ്ട; 'ഒ'യും 'ഔ'യും ക്രമത്തിൽ അവന്റെ പല്ലുകളുടെ രണ്ടു നിരകൾ.
അമസ്തു താലുനീ തസ്യ ദേവദേവസ്യ ധീമതഃ കാദിപഞ്ചാക്ഷരാണ്യസ്യ പഞ്ച ഹസ്താനി ദക്ഷിണേ
'അം' ആ ദേവദേവന്റെ, ജ്ഞാനിയുടെ, താലുവാണ്; 'ക' തുടങ്ങിയ അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങൾ അവന്റെ വലതുകൈകൾ.
ചാദിപഞ്ചാക്ഷരാണ്യേവം പഞ്ച ഹസ്താനി വാമതഃ ടാദിപഞ്ചാക്ഷരം പാദസ് താദിപഞ്ചാക്ഷരം തഥാ
അതു പോലെ 'ച' തുടങ്ങിയ അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങൾ അവന്റെ ഇടതുകൈകൾ; 'ട' തുടങ്ങിയ അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങൾ അവന്റെ കാലുകളും, 'ത' തുടങ്ങിയവയും അങ്ങനെ തന്നെ.
പകാരമുദരം തസ്യ ഫകാരഃ പാര്ശ്വമുച്യതേ ബകാരോ വാമപാര്ശ്വം വൈ ഭകാരം സ്കന്ധമസ്യ തത്
'പ' അവന്റെ വയറാണ്, 'ഫ' അവന്റെ വശം; 'ബ' ഇടതുവശം, 'ഭ' അവന്റെ തോൾ.
മകാരം ഹൃദയം ശംഭോര് മഹാദേവസ്യ യോഗിനഃ യകാരാദിസകാരാന്തം വിഭോര്വൈ സപ്ത ധാതവഃ
'മ' ശംഭുവിന്റെ ഹൃദയം, മഹാദേവന്റെ, യോഗിയുടെ; 'യ' മുതൽ 'സ' വരെ അവന്റെ ഏഴു ധാതുക്കൾ.
ഹകാര ആത്മരൂപം വൈ ക്ഷകാരഃ ക്രോധ ഉച്യതേ തം ദൃഷ്ട്വാ ഉമയാ സാര്ധം ഭഗവന്തം മഹേശ്വരമ്
'ഹ' അവന്റെ ആത്മരൂപം, 'ക്ഷ' ക്രോധം; അങ്ങനെ ഉമയോടൊപ്പം മഹേശ്വരനായ ഭഗവാനെ കണ്ടു.
പ്രണമ്യ ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ പുനശ്ചാപശ്യദൂര്ദ്ധ്വതഃ ഓങ്കാരപ്രഭവം മന്ത്രം കലാപഞ്ചകസംയുതമ്
വന്ദനം ചെയ്ത ശേഷം, ഭഗവാൻ വിഷ്ണു വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് നോക്കി; ഓംകാരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച മന്ത്രം, അഞ്ചു കലകളോടെ.
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം സുഭാഷ്ടത്രിംശദക്ഷരമ് മേധാകരമ് അഭൂദ്ഭൂയഃ സര്വധര്മാര്ഥസാധകമ്
അത് ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെ തെളിഞ്ഞതായിരുന്നു, മനോഹരമായ മുപ്പത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾകൊണ്ടുള്ളത്, ബുദ്ധിയുടെ ഉറവിടം, എല്ലാദർമ്മങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ഗായത്രീപ്രഭവം മന്ത്രം ഹരിതം വശ്യകാരകമ് ചതുര്വിംശതിവര്ണാഢ്യം ചതുഷ്കലമനുത്തമമ്
ഗായത്രീയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച മന്ത്രം, പച്ച നിറത്തിൽ, എല്ലാം വശീകരിക്കാൻ കഴിവുള്ളത്, ഇരുപത്തിനാലു അക്ഷരങ്ങൾ, നാലു കലകൾ, അതുല്യമായത്.
അഥര്വമസിതം മന്ത്രം കലാഷ്ടകസമായുതമ് അഭിചാരികമത്യര്ഥം ത്രയസ്ത്രിംശച്ഛുഭാക്ഷരമ്
അഥർവ്വണമന്ത്രം കറുത്ത നിറത്തിൽ, എട്ട് കലകളോടെ, അത്യന്തം അഭിചാരികശക്തിയുള്ളത്, മുപ്പത്തിമൂന്ന് ശുഭമായ അക്ഷരങ്ങൾ.
യജുര്വേദസമായുക്തം പഞ്ചത്രിംശച്ഛുഭാക്ഷരമ് കലാഷ്ടകസമായുക്തം സുശ്വേതം ശാന്തികം തഥാ
യജുര്വേദം ചേർന്ന മന്ത്രം, മുപ്പത്തിയഞ്ച് ശുഭമായ അക്ഷരങ്ങൾ, എട്ട് കലകൾ, തികച്ചും വെള്ള നിറത്തിൽ, ശാന്തി നൽകുന്നതായിരുന്നു.
ത്രയോദശകലായുക്തം ബാലാദ്യൈഃ സഹ ലോഹിതമ് സാമോദ്ഭവം ജഗത്യാദ്യം വൃദ്ധിസംഹാരകാരണമ്
പതിമൂന്ന് കലകളോടെ, ബാലാദിമാരോടൊപ്പം ചുവപ്പുനിറത്തിൽ, സാമത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച, ലോകത്തിൽ ആദ്യം, വർദ്ധനവും നാശവും ഉണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു.
വര്ണാഃ ഷഡധികാഃ ഷഷ്ടിര് അസ്യ മന്ത്രവരസ്യ തു പഞ്ച മന്ത്രാംസ് തഥാ ലബ്ധ്വാ ജജാപ ഭഗവാന് ഹരിഃ
ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ അറുപത്താറാണ്; അങ്ങനെ അഞ്ചു മന്ത്രങ്ങൾ ലഭിച്ച ശേഷം, ഭഗവാൻ ഹരി അവയെ ജപിച്ചു.
അഥ ദൃഷ്ട്വാ കലാവര്ണമ് ഋഗ്യജുഃസാമരൂപിണമ് ഈശാനമീശമുകുടം പുരുഷാസ്യം പുരാതനമ്
അപ്പോൾ കാലത്തിന്റെ വിഭാഗങ്ങളായ രൂപം, ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷമായ, ഈശാനനായ കിരീടധാരിയായ, ആദിമാനവമുഖമുള്ള പ്രഭുവിനെ കണ്ടു.
അഘോരഹൃദയം ഹൃദ്യം വാമഗുഹ്യം സദാശിവമ് സദ്യഃ പാദം മഹാദേവം മഹാഭോഗീന്ദ്രഭൂഷണമ്
അഘോരഹൃദയമായ, ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ, ഇടതുവശം മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, എപ്പോഴും മംഗളമായ സദാശിവൻ, ഉടൻ പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന മഹാദേവൻ, വലിയ പാമ്പിനെ അലങ്കാരമാക്കിയവൻ.
വിശ്വതഃ പാദവദനം വിശ്വതോ ഽക്ഷികരം ശിവമ് ബ്രഹ്മണോ ഽധിപതിം സര്ഗസ്ഥിതിസംഹാരകാരണമ്
സകല ദിശകളിലും പാദവും മുഖവും ഉള്ള, എല്ലായിടത്തും കണ്ണും കൈയും ഉള്ള ശിവൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അധിപൻ, സൃഷ്ടി, നില, ലയങ്ങളുടെ കാരണമായവൻ.
തുഷ്ടാവ പുനരിഷ്ടാഭിര് വാഗ്ഭിര് വരദമീശ്വരമ്
പിന്നീട് ഇഷ്ടമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ഈശ്വരനെ വീണ്ടും സ്തുതിച്ചു.
ഏകാക്ഷരായ രുദ്രായ അകാരായാത്മരൂപിണേ ഉകാരായാദിദേവായ വിദ്യാദേഹായ വൈ നമഃ
ഏകാക്ഷരമായ രുദ്രനേ, അക്ഷരമായ ആത്മസ്വരൂപനേ, ഉക്കാരമായ ആദിദേവനേ, ജ്ഞാനരൂപിയായവനേ, നമസ്കാരം.
തൃതീയായ മകാരായ ശിവായ പരമാത്മനേ സൂര്യാഗ്നിസോമവര്ണായ യജമാനായ വൈ നമഃ
മൂന്നാമത്തെ അക്ഷരമായ മക്കാരമായ ശിവനേ, പരമാത്മാവേ, സൂര്യൻ, അഗ്നി, ചന്ദ്രൻപോലെയുള്ളവനേ, യജ്ഞ്യനേ, നമസ്കാരം.
അഗ്നയേ രുദ്രരൂപായ രുദ്രാണാം പതയേ നമഃ ശിവായ ശിവമന്ത്രായ സദ്യോജാതായ വേധസേ
അഗ്നിരൂപിയായ രുദ്രനേ, രുദ്രന്മാരുടെ അധിപനേ, ശിവനേ, ശിവമന്ത്രമായവനേ, സദ്യോജാതനായ സൃഷ്ടാവേ, നമസ്കാരം.
വാമായ വാമദേവായ വരദായാമൃതായ തേ അഘോരായാതിഘോരായ സദ്യോജാതായ രംഹസേ
വാമനായ വാമദേവനായ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന അമൃതസ്വരൂപിയായവനേ, അഘോരനായ അതിഗ്രഹനായ സദ്യോജാതനായ വേഗശാലിയായവനേ, നമസ്കാരം.
ഈശാനായ ശ്മശാനായ അതിവേഗായ വേഗിനേ നമോ ഽസ്തു ശ്രുതിപാദായ ഊര്ധ്വലിങ്ഗായ ലിങ്ഗിനേ
ഈശാനനായ ശ്മശാനവാസിയായ അതിവേഗിയായ വേഗിയേ, വേദങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനമായ, മേലോട്ടു നോക്കുന്ന ലിംഗമായ, ലിംഗധാരിയായവനേ, നമസ്കാരം.
ഹേമലിങ്ഗായ ഹേമായ വാരിലിങ്ഗായ ചാംഭസേ ശിവായ ശിവലിങ്ഗായ വ്യാപിനേ വ്യോമവ്യാപിനേ
പൊന്നുപോലെയുള്ള ലിംഗമായ, പൊന്നുപോലെയുള്ളവനേ, വെള്ളത്തിന്റെ ലിംഗമായ, ജലസ്വരൂപിയായ ശിവനേ, ശിവലിംഗമായ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനേ, ആകാശത്തിൽ വ്യാപിച്ചവനേ, നമസ്കാരം.
വായവേ വായുവേഗായ നമസ്തേ വായുവ്യാപിനേ തേജസേ തേജസാം ഭര്ത്രേ നമസ്തേജോ ഽധിവ്യാപിനേ
വായുവായ, വായുവിന്റെ വേഗമുള്ളവനേ, വായു എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനേ, പ്രകാശമായ, പ്രകാശങ്ങളുടെ അധിപനായ, പ്രകാശം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനേ, നമസ്കാരം.
ജലായ ജലഭൂതായ നമസ്തേ ജലവ്യാപിനേ പൃഥിവ്യൈ ചാന്തരിക്ഷായ പൃഥിവീവ്യാപിനേ നമഃ
ജലമായ, ജലഭൂതനായവനേ, ജലം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനേ, ഭൂമിക്കും അന്തരീക്ഷത്തിനും, ഭൂമി എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചവനേ, നമസ്കാരം.
ശബ്ദസ്പര്ശസ്വരൂപായ രസഗന്ധായ ഗന്ധിനേ ഗണാധിപതയേ തുഭ്യം ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതമായ തേ
ശബ്ദവും സ്പർശവും രൂപമായവനേ, രസം ഗന്ധം നിറഞ്ഞവനേ, സുഗന്ധിയായവനേ, ഗണങ്ങളുടെ അധിപനേ, ഏറ്റവും രഹസ്യമായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
അനന്തായ വിരൂപായ അനന്താനാമയായ ച ശാശ്വതായ വരിഷ്ഠായ വാരിഗര്ഭായ യോഗിനേ
അനന്തനായ, രൂപരഹിതനായ, അനന്തന്മാരിൽ അനന്തനായ, രോഗരഹിതനായ, ശാശ്വതനായ, ശ്രേഷ്ഠനായ, വെള്ളത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, യോഗിയേ, നമസ്കാരം.
സംസ്ഥിതായാമ്ഭസാം മധ്യേ ആവയോര്മധ്യവര്ചസേ ഗോപ്ത്രേ ഹര്ത്രേ സദാ കര്ത്രേ നിധനായേശ്വരായ ച
ജലത്തിന്റെ നടുവിൽ നിലകൊണ്ടവനേ, ഞങ്ങളുടെയിടയിൽ പ്രകാശമായവനേ, രക്ഷകനേ, നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, എപ്പോഴും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, ലയത്തിന്റെ ഈശ്വരനേ, നമസ്കാരം.
അചേതനായ ചിന്ത്യായ ചേതനായാസഹാരിണേ അരൂപായ സുരൂപായ അനങ്ഗായാങ്ഗഹാരിണേ
ചൈതന്യമില്ലാത്തവനേ, ചിന്തിക്കാവുന്നവനേ, ചൈതന്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, രൂപമില്ലാത്തവനേ, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവനേ, ശരീരമില്ലാത്തവനേ, ശരീരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.