ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഏരകാലാഭതോ ഽന്യോന്യം വിവാദേ വൃഷ്ണിവിഗ്രഹഃ ലീലയാ ചൈവ കൃഷ്ണേന സ്വകുലസ്യ ച സംഹൃതിഃ

എരകാ പുല്ല് ലഭിച്ചതിനാൽ പരസ്പരവൈരാഗ്യം, വൃഷ്ണികൾ തമ്മിലുള്ള കലഹം, കൃഷ്ണൻ തന്റെ വംശം ദൈവികലീലയായി സംഹരിച്ചത്,

ഏരകാസ്ത്രബലേനൈവ ഗമനം സ്വേച്ഛയൈവ തു ബ്രഹ്മണശ്ചൈവ മോക്ഷസ്യ വിജ്ഞാനം തു സുവിസ്തരമ്

ഏറകാപുല്ലിന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രം, മനസ്സിനിഷ്ടം പോലെ സഞ്ചാരം നടക്കുന്നു. മോക്ഷവും ബ്രഹ്മാവിനെയും കുറിച്ചുള്ള അറിവ് വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു.

പുരാന്ധകാഗ്നിദക്ഷാണാം ശക്രേഭമൃഗരൂപിണാമ് മദനസ്യാദിദേവസ്യ ബ്രഹ്മണശ് ചാമരാരിണാമ്

പഴയ അന്ധകൻ, അഗ്നി, ദക്ഷൻ, ഇന്ദ്രൻ, ആന, മാൻ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവർ, ആദിദേവനായ മദനൻ, ബ്രഹ്മാവ്, അമരന്മാരുടെ ശത്രു— ഇവരെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.

ഹലാഹലസ്യ ദൈത്യസ്യ കൃതാവജ്ഞാ പിനാകിനാ ജാലംധരവധശ്ചൈവ സുദര്ശനസമുദ്ഭവഃ

ഹലാഹലൻ എന്ന അസുരൻ, പിനാകധാരിയായ ശിവൻ അവനെ അപമാനിച്ചത്, ജാലന്ധരന്റെ വധം, സുദർശനം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നത്— ഇവയും വിവരിക്കുന്നു.

വിഷ്ണോര്വരായുധാവാപ്തിസ് തഥാ രുദ്രസ്യ ചേഷ്ടിതമ് തഥാന്യാനി ച രുദ്രസ്യ ചരിതാനി സഹസ്രശഃ

വിഷ്ണു വരായുധം ലഭിച്ചത്, രുദ്രന്റെ പ്രവർത്തികൾ, അങ്ങനെ രുദ്രന്റെ അനവധി കഥകളും ഇവിടെ പറയുന്നു.

ഹരേഃ പിതാമഹസ്യാഥ ശക്രസ്യ ച മഹാത്മനഃ പ്രഭാവാനുഭവശ്ചൈവ ശിവലോകസ്യ വര്ണനമ്

ഹരിയുടെ, പിതാമഹന്റെ, മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയും അനുഭവവും, ശിവലോകത്തിന്റെ വിവരണവും ഇവിടെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ഭൂമൌ രുദ്രസ്യ ലോകം ച പാതാലേ ഹാടകേശ്വരമ് തപസാം ലക്ഷണം ചൈവ ദ്വിജാനാം വൈഭവം തഥാ

ഭൂമിയിൽ രുദ്രന്റെ ലോകം, പാതാളത്തിൽ ഹാടകേശ്വരം, തപസ്സിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ, ദ്വിജന്മാരുടെ മഹത്വം എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു.

ആധിക്യം സര്വമൂര്തീനാം ലിങ്ഗമൂര്തേര്വിശേഷതഃ ലിങ്ഗേ ഽസ്മിന്നാനുപൂര്വ്യേണ വിസ്തരേണാനുകീര്ത്യതേ

എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ലിംഗരൂപത്തിൽ, പരമാധിക്യം ക്രമമായി വിശദമായി ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു.

ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ പുരാണസ്യ സംക്ഷേപം കീര്തയേത്തു യഃ സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി, പുരാണത്തിന്റെ സംക്ഷേപം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

അലിങ്ഗോ ലിങ്ഗമൂലം തു അവ്യക്തം ലിങ്ഗമുച്യതേ അലിങ്ഗഃ ശിവ ഇത്യുക്തോ ലിങ്ഗം ശൈവമിതി സ്മൃതമ്

അലിംഗം എന്നത് ലിംഗത്തിന്റെ മൂലമാണ്; അതാണ് അവ്യക്തം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. അലിംഗം ശിവൻ എന്നാണ് പറയുന്നത്; ലിംഗം ശൈവം എന്ന പേരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

പ്രധാനം പ്രകൃതിശ്ചേതി യദാഹുര്ലിങ്ഗമുത്തമമ് ഗന്ധവര്ണരസൈര്ഹീനം ശബ്ദസ്പര്ശാദിവര്ജിതമ്

പ്രധാനവും പ്രകൃതിയും എന്നിങ്ങനെ അവർ പരമമായ ലിംഗം എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ, അതിന് ഗന്ധം, വർണ്ണം, രുചി എന്നിവയില്ല; ശബ്ദം, സ്പർശം തുടങ്ങിയവയും ഇല്ല.

അഗുണം ധ്രുവമക്ഷയ്യമ് അലിങ്ഗം ശിവലക്ഷണമ് ഗന്ധവര്ണരസൈര്യുക്തം ശബ്ദസ്പര്ശാദിലക്ഷണമ്

ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത്, ശാശ്വതം, നശിക്കാത്തത്—അലിംഗം ശിവന്റെ ലക്ഷണമാണ്. ഗന്ധം, വർണ്ണം, രുചി എന്നിവയുള്ളത് ശബ്ദം, സ്പർശം മുതലായവയാൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ജഗദ്യോനിം മഹാഭൂതം സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മം ദ്വിജോത്തമാഃ വിഗ്രഹോ ജഗതാം ലിങ്ഗമ് അലിങ്ഗാദ് അഭവത്സ്വയമ്

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ലോകത്തിന്റെ ഉറവിടമായ മഹാഭൂതം, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായത്, ലോകങ്ങളുടെ രൂപമായ ലിംഗം, സ്വയം അലിംഗത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു.

സപ്തധാചാഷ്ടധാ ചൈവ തഥൈകാദശധാ പുനഃ ലിങ്ഗാന്യലിങ്ഗസ്യ തഥാ മായയാ വിതതാനി തു

ഏഴായി, എട്ടായി, പിന്നെ പതിനൊന്നായി, അലിംഗത്തിന്റെ ലിംഗങ്ങൾ മായയാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

തേഭ്യഃ പ്രധാനദേവാനാം ത്രയമാസീച്ഛിവാത്മകമ് ഏകസ്മാത്ത്രിഷ്വഭൂദ്വിശ്വമ് ഏകേന പരിരക്ഷിതമ്

അവയിൽ നിന്ന് പ്രധാനദേവന്മാരിൽ മൂന്നു പേർ ശിവസ്വഭാവത്തോടെ ഉദിച്ചു. ഒരുവനിൽ നിന്ന് ലോകം മൂന്നു രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു, ഒരുവൻ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ഏകേനൈവ ഹൃതം വിശ്വം വ്യാപ്തം ത്വേവം ശിവേന തു അലിങ്ഗം ചൈവ ലിങ്ഗം ച ലിങ്ഗാലിങ്ഗാനി മൂര്തയഃ

ഒരുവൻ മാത്രം ലോകം പിൻവലിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ശിവൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അലിംഗവും ലിംഗവും, ലിംഗാലിംഗങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ ഇവയാണ് പ്രകടനങ്ങൾ.

യഥാവത്കഥിതാശ്ചൈവ തസ്മാദ്ബ്രഹ്മ സ്വയം ജഗത് അലിങ്ഗീ ഭഗവാന് ബീജീ സ ഏവ പരമേശ്വരഃ

വിവരിച്ചതുപോലെ, ബ്രഹ്മാവാണ് ലോകം. ഭഗവാൻ, അലിംഗം, അതാണ് വിത്ത്; അവനാണ് പരമേശ്വരൻ.

ബീജം യോനിശ് ച നിര്ബീജം നിര്ബീജോ ബീജമുച്യതേ ബീജയോനിപ്രധാനാനാമ് ആത്മാഖ്യാ വര്തതേ ത്വിഹ

വിത്ത്, യോനി, വിത്തില്ലാത്തത്—വിത്തില്ലാത്തതിനെ തന്നെ വിത്ത് എന്ന് പറയുന്നു. വിത്ത്, യോനി, പ്രധാനം എന്നിവയിൽ ആത്മാവാണ് ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്നത്.

പരമാത്മാ മുനിര്ബ്രഹ്മ നിത്യബുദ്ധസ്വഭാവതഃ വിശുദ്ധോ ഽയം തഥാ രുദ്രഃ പുരാണേ ശിവ ഉച്യതേ

പരമാത്മാവും, മുനിയായ ബ്രഹ്മാവും, സ്വഭാവത്തിൽ ശാശ്വതമായ ജ്ഞാനമുള്ളവനും, വിശുദ്ധനും, അങ്ങനെ രുദ്രനും പുരാണത്തിൽ ശിവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ശിവേന ദൃഷ്ടാ പ്രകൃതിഃ ശൈവീ സമഭവദ്ദ്വിജാഃ സര്ഗാദൌ സാ ഗുണൈര്യുക്താ പുരാവ്യക്താ സ്വഭാവതഃ

ശിവൻ കാഴ്ചവെച്ചപ്പോൾ പ്രകൃതി ശൈവിയായി, ദ്വിജന്മാരേ, സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ അവൾ മുമ്പ് അപ്രകടമായിരുന്നെങ്കിലും സ്വഭാവത്തിൽ ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടു സമ്പന്നയായി.

അവ്യക്താദിവിശേഷാന്തം വിശ്വം തസ്യാഃ സമുച്ഛ്രിതമ് വിശ്വധാത്രീ ത്വജാഖ്യാ ച ശൈവീ സാ പ്രകൃതിഃ സ്മൃതാ

അപ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് പ്രത്യേകതയിലേക്കുള്ള ഈ സർവ്വവിശ്വം അവളിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്. അവൾക്ക് 'അജ' എന്ന പേരും, സർവ്വം ധരിക്കുന്നവളെന്ന പേരും ഉണ്ട്; ശൈവിയായ ഈ പ്രകൃതിയെ അങ്ങനെ ഓർക്കുന്നു.

താമജാം ലോഹിതാം ശുക്ലാം കൃഷ്ണാമേകാം ബഹുപ്രജാമ് ജനിത്രീമനുശേതേ സ്മ ജുഷമാണഃ സ്വരൂപിണീമ്

അജയായ, ചുവപ്പും വെള്ളയും കറുപ്പും നിറങ്ങളുള്ള, അനേകം ജീവികളുടെ ഏക മാതാവായ അവളെ, തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്, ജനകൻ ചേർന്ന് വിശ്രമിച്ചു.

താമേവാജാമജോ ഽന്യസ്തു ഭുക്തഭോഗാം ജഹാതി ച അജാ ജനിത്രീ ജഗതാം സാജേന സമധിഷ്ഠിതാ

മറ്റൊരു അജൻ അവളുടെ അനുഭവങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് വിട്ടുപോകുന്നു; ലോകങ്ങളുടെ അജയായ മാതാവ് അജനോടൊപ്പം സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

പ്രാദുര്ബഭൂവ സ മഹാന് പുരുഷാധിഷ്ഠിതസ്യ ച അജാജ്ഞയാ പ്രധാനസ്യ സര്ഗകാലേ ഗുണൈസ് ത്രിഭിഃ

അജയുടെ ആജ്ഞയാൽ, സൃഷ്ടിയുടെ സമയത്ത്, ഗുണങ്ങൾ മൂലമാകുന്ന പ്രധാനം, പുരുഷൻ അധിഷ്ഠിച്ച മഹത് അവളിൽ നിന്നു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സിസൃക്ഷയാ ചോദ്യമാനഃ പ്രവിശ്യാവ്യക്തമവ്യയമ് വ്യക്തസൃഷ്ടിം വികുരുതേ ചാത്മനാധിഷ്ഠിതോ മഹാന്

സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ പ്രേരിതനായ മഹത്, അപ്രകൃതിയിലേക്കു കടന്നു, സ്വയം അധിഷ്ഠിതനായി, പ്രകടമായ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മഹതസ്തു തഥാ വൃത്തിഃ സംകല്പാധ്യവസായികാ മഹതസ് ത്രിഗുണസ് തസ്മാദ് അഹംകാരോ രജോ ഽധികഃ

മഹതിൽ നിന്ന് തീരുമാനവും സംകൽപ്പവും ഉരുത്തിരിയുന്നു; ഗുണങ്ങൾ മൂലമുള്ള മഹതിൽ നിന്ന്, രാജസികതയേറിയ അഹങ്കാരം ഉദിക്കുന്നു.

തേനൈവ ചാവൃതഃ സമ്യഗ് അഹംകാരസ് തമോ ഽധികഃ മഹതോ ഭൂതതന്മാത്രം സര്ഗകൃദ്വൈ ബഭൂവ ച

തമോഗുണം കൂടുതലുള്ള അഹങ്കാരത്തിൽ മഹത് പൊതിഞ്ഞപ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങൾ, സൃഷ്ടിക്ക് കാരണമാകുന്നവ, ഉദിച്ചു.

അഹംകാരാച്ഛബ്ദമാത്രം തസ്മാദാകാശമവ്യയമ് സശബ്ദമാവൃണോത്പശ്ചാദ് ആകാശം ശബ്ദകാരണമ്

അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ദത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വം, അതിൽ നിന്ന് അക്ഷയമായ ആകാശം; ശബ്ദം ഉള്ള ആകാശം പിന്നീട് അതിനെ പൊതിഞ്ഞു, ശബ്ദത്തിന് കാരണമായിത്തീർന്നു.

തന്മാത്രാദ്ഭൂതസര്ഗശ് ച ദ്വിജാസ്ത്വേവം പ്രകീര്തിതഃ സ്പര്ശമാത്രം തഥാകാശാത് തസ്മാദ്വായുര് മഹാന്മുനേ

ദ്വിജന്മാരേ, സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭൂതങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി ഉണ്ടായി എന്ന് പറയുന്നു; ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സ്പർശത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത്വം, അതിൽ നിന്ന് വായു, മഹാമുനിയേ.