ലിങ്ഗപുരാണമ്

അജാമേകാം ലോഹിതാം ശുക്ലകൃഷ്ണാം വിശ്വപ്രജാം സൃജമാനാം സരൂപാമ് അജോ ഽഹം മാം വിദ്ധി താം വിശ്വരൂപം ഗായത്രീം ഗാം വിശ്വരൂപാം ഹി ബുദ്ധ്യാ

അവളെ അജ, ഏക, ചുവപ്പ്, വെള്ള, കറുപ്പ് നിറമുള്ളവളായി, എല്ലാ ജീവികളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നവളായി, സ്വരൂപമുള്ളവളായി അറിയണം. ഞാൻ അജൻ, എന്നെ അവളെ പോലെ വിശ്വരൂപിയായ ഗായത്രിയായ പശുവായാണ് മനസ്സിൽ ധരിക്കേണ്ടത്.

ഏവമുക്ത്വാ മഹാദേവഃ സസര്ജ പരമേശ്വരഃ തതശ് ച പാര്ശ്വഗാ ദേവ്യാഃ സര്വരൂപകുമാരകാഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം മഹാദേവൻ, പരമേശ്വരൻ സൃഷ്ടി നടത്തി. അതിനുശേഷം ദേവിയുടെ വശത്തുനിന്ന് എല്ലാ രൂപങ്ങളിലുള്ള ബാലന്മാർ ഉദിച്ചു.

ജടീ മുണ്ഡീ ശിഖണ്ഡീ ച അര്ധമുണ്ഡശ് ച ജജ്ഞിരേ തതസ്തേന യഥോക്തേന യോഗേന സുമഹൌജസഃ

ജടയുള്ളവരും മുണ്ടൻമാരും ശിഖയുള്ളവരും അരമുണ്ടന്മാരും ജനിച്ചു. അതിനുശേഷം പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന യോഗം അനുസരിച്ച് മഹാശക്തിയുള്ളവർ അങ്ങനെ ഉദിച്ചു.

ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രാന്തേ ഉപാസിത്വാ മഹേശ്വരമ് ധര്മോപദേശമഖിലം കൃത്വാ യോഗമയം ദൃഢമ്

ആയിരം ദിവ്യവത്സരങ്ങൾക്കു ശേഷം മഹേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച്, ധർമ്മത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഉപദേശവും ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി, യോഗത്തിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊണ്ടു.

ശിഷ്ടാശ് ച നിയതാത്മാനഃ പ്രവിഷ്ടാ രുദ്രമീശ്വരമ്

ശിഷ്യന്മാർ ആത്മസംയമനം പാലിച്ച്, രുദ്രനായ ഈശ്വരനിൽ ലയിച്ചു.

ഏവം സംക്ഷേപതഃ പ്രോക്തഃ സഹ്യാദീനാം സമുദ്ഭവഃ യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജോത്തമാന്

ഇങ്ങനെ സഹ്യാദി പർവതങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും ഇത് വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഉത്തമദ്വിജന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാലോ,

സ യാതി ബ്രഹ്മസായുജ്യം പ്രസാദാത്പരമേഷ്ഠിനഃ കഥം ലിങ്ഗമഭൂല്ലിങ്ഗേ സമഭ്യര്ച്യഃ സ ശങ്കരഃ

അവൻ പരമേശ്വരന്റെ കൃപയാൽ ബ്രഹ്മയോടു ഐക്യപ്രാപ്തി നേടും. എങ്ങനെ ലിംഗത്തിൽ ലിംഗം ഉദിച്ചുവെന്ന്, ശങ്കരനെ ആരാധിച്ച് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്ന്,

കിം ലിങ്ഗം കസ് തഥാ ലിങ്ഗീ സൂത വക്തുമിഹാര്ഹസി ഏവം ദേവാശ് ച ഋഷയഃ പ്രണിപത്യ പിതാമഹമ്

ലിംഗം എന്നത് എന്താണ്, ലിംഗിയായത് ആരാണ്? സുതാ, ഇതെല്ലാം നീ ഇവിടെ പറയേണ്ടതുണ്ട്. അങ്ങനെ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും പിതാമഹനോട് വന്ദനം ചെയ്ത്,

അപൃച്ഛന് ഭഗവംല്ലിങ്ഗം കഥമാസീദിതി സ്വയമ് ലിങ്ഗേ മഹേശ്വരോ രുദ്രഃ സമഭ്യര്ച്യഃ കഥം ത്വിതി

ഭഗവൻ, ലിംഗം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന് ചോദിച്ചു. ലിംഗത്തിൽ മഹേശ്വരനായ രുദ്രനെ എങ്ങനെ ആരാധിക്കണം എന്നും ചോദിച്ചു.

കിം ലിങ്ഗം കസ് തഥാ ലിങ്ഗീ സോ ഽപ്യാഹ ച പിതാമഹഃ പ്രധാനം ലിങ്ഗമാഖ്യാതം ലിങ്ഗീ ച പരമേശ്വരഃ

ലിംഗം എന്ത്, ലിംഗിയായത് ആരെന്ന് വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോൾ, പിതാമഹൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: പ്രധാനമായ ലിംഗം വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; ലിംഗിയായത് പരമേശ്വരനാണ്.

രക്ഷാര്ഥമംബുധൌ മഹ്യം വിഷ്ണോസ്ത്വാസീത് സുരോത്തമാഃ വൈമാനികേ ഗതേ സര്ഗേ ജനലോകം സഹര്ഷിഭിഃ

രക്ഷയ്ക്കായി സമുദ്രത്തിൽ വിഷ്ണു എനിക്ക് കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു, ദേവന്മാരുടെ സൃഷ്ടി വൈമാനികലോകത്തിൽ എത്തി, ഋഷിമാരോടൊപ്പം ജനലോകത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ,

സ്ഥിതികാലേ തദാ പൂര്ണേ തതഃ പ്രത്യാഹൃതേ തഥാ ചതുര്യുഗസഹസ്രാന്തേ സത്യലോകം ഗതേ സുരാഃ

സ്ഥിതികാലം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, അതിനുശേഷം എല്ലാം പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു. നാലു യുഗങ്ങളുടെ ആയിരം ചക്രങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവന്മാർ സത്യലോകത്തിലേക്ക് പോയി.

വിനാധിപത്യം സമതാം ഗതേ ഽന്തേ ബ്രഹ്മണോ മമ ശുഷ്കേ ച സ്ഥാവരേ സര്വേ ത്വ് അനാവൃഷ്ട്യാ ച സര്വശഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലാവസാനത്തിൽ, ഭരണാധികാരമില്ലാതെ സമത്വം നിലനിന്നു. എല്ലാ സ്ഥാവരങ്ങൾക്കും പൂർണ്ണമായ വരൾച്ചയാൽ ഉണങ്ങി പോയി.

പശവോ മാനുഷാ വൃക്ഷാഃ പിശാചാഃ പിശിതാശനാഃ ഗന്ധര്വാദ്യാഃ ക്രമേണൈവ നിര്ദഗ്ധാ ഭാനുഭാനുഭിഃ

മൃഗങ്ങൾ, മനുഷ്യർ, മരങ്ങൾ, മാംസംഭക്ഷിക്കുന്ന ഭൂതങ്ങൾ, ഗന്ധർവ്വന്മാർ മുതലായവർ എല്ലാവരും ക്രമമായി സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ കത്തിപ്പോയി.

ഏകാര്ണവേ മഹാഘോരേ തമോഭൂതേ സമന്തതഃ സുഷ്വാപാംഭസി യോഗാത്മാ നിര്മലോ നിരുപപ്ലവഃ

ഏകമായ അതിഭയങ്കരമായ സമുദ്രത്തിൽ, ചുറ്റും ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞപ്പോൾ, യോഗാത്മാവായ ശുദ്ധനും നിർമലനും ആശങ്കയില്ലാതെയും ആ ജലത്തിൽ ഉറങ്ങി.

സഹസ്രശീര്ഷാ വിശ്വാത്മാ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത് സഹസ്രബാഹുഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വദേവഭവോദ്ഭവഃ

ആയിരം തലയും, ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവും, ആയിരം കണ്ണുകളും, ആയിരം കാലുകളും, ആയിരം കൈകളും, എല്ലാം അറിയുന്നവനും, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ഉത്ഭവവുമാണ് അവൻ.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ രജസാ തമസാ ശങ്കരഃ സ്വയമ് സത്ത്വേന സര്വഗോ വിഷ്ണുഃ സര്വാത്മത്വേ മഹേശ്വരഃ

ഹിരണ്യഗർഭൻ, രാജസ്സും തമസ്സും കൊണ്ടു ശങ്കരനായി, സത്ത്വം കൊണ്ടു വിഷ്ണു സർവവ്യാപിയായും, മഹേശ്വരൻ എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവായും നിലകൊള്ളുന്നു.

കാലാത്മാ കാലനാഭസ്തു ശുക്ലഃ കൃഷ്ണസ്തു നിര്ഗുണഃ നാരായണോ മഹാബാഹുഃ സര്വാത്മാ സദസന്മയഃ

കാലത്തിന്റെ ആത്മാവും, കാലം തന്നെ നാഭിയായവനും, വെളുത്തവനും, കറുത്തവൻ ഗുണരഹിതനുമാണ്. മഹാബാഹുവായ നാരായണൻ എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവും, സത്തും അസത്തും ചേർന്നവനും ആകുന്നു.

തഥാഭൂതമഹം ദൃഷ്ട്വാ ശയാനം പങ്കജേക്ഷണമ് മായയാ മോഹിതസ്തസ്യ തമവോചമമര്ഷിതഃ

അങ്ങനെ പങ്കജാക്ഷനായി കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ മായയാൽ ഞാൻ ഭ്രമിച്ചു, കോപത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു.

കസ്ത്വം വദേതി ഹസ്തേന സമുത്ഥാപ്യ സനാതനമ് തദാ ഹസ്തപ്രഹാരേണ തീവ്രേണ സ ദൃഢേന തു

ആർ നീ? എന്ന് ചോദിച്ചു, കൈകൊണ്ട് സനാതനനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്. അപ്പോൾ ശക്തമായ കൈയടിയാൽ,

പ്രബുദ്ധോ ഽഹീയശയനാത് സമാസീനഃ ക്ഷണം വശീ ദദര്ശ നിദ്രാവിക്ലിന്നനീരജാമലലോചനഃ

അവൻ ഉണർന്നു, അഹീഷയനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, ഒരു നിമിഷം ശാന്തനായി ഇരുന്നു. ഉറക്കത്തിന്റെ മങ്ങിയതില്ലാത്ത, നിർമ്മലമായ കണ്ണുകളാൽ അവൻ നോക്കി.

മാമഗ്രേ സംസ്ഥിതം ഭാസാധ്യാസിതോ ഭഗവാന് ഹരിഃ ആഹ ചോത്ഥായ ഭഗവാന് ഹസന്മാം മധുരം സകൃത്

എന്റെ മുന്നിൽ ഭാസ്വരമായ ഹരിച്ഛൻ നില്ക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ എഴുന്നേറ്റു, ഒരു മധുരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നോട് സംസാരിച്ചു.

സ്വാഗതംസ്വാഗതം വത്സ പിതാമഹ മഹാദ്യുതേ തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സ്മിതപൂര്വം സുരര്ഷഭാഃ

"സ്വാഗതം, സ്വാഗതം, മകനേ, മഹാതേജസ്സുള്ള പിതാമഹനേ!" ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

രജസാ ബദ്ധവൈരശ് ച തമവോചം ജനാര്ദനമ് ഭാഷസേ വത്സ വത്സേതി സര്ഗസംഹാരകാരണമ്

രാഗവും വൈരവും കൊണ്ടു ബന്ധിച്ച ഞാൻ ജനാർദ്ദനനോട് പറഞ്ഞു: "സർഗ്ഗത്തിന്റെയും സംഹാരത്തിന്റെയും കാരണമായ നീ, എനിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും 'മകനേ, മകനേ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?"

മാമ് ഇഹാന്തഃസ്മിതം കൃത്വാ ഗുരുഃ ശിഷ്യമിവാനഘ കര്താരം ജഗതാം സാക്ഷാത് പ്രകൃതേശ് ച പ്രവര്തകമ്

ഇവിടെ നീ, അകത്തൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ, ഗുരു ശിഷ്യനോട് സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു. ഞാൻ ലോകങ്ങളുടെ സാക്ഷാൽ സ്രഷ്ടാവും പ്രകൃതിയുടെ ആരംഭകനുമാണ്.

സനാതനമജം വിഷ്ണും വിരിഞ്ചിം വിശ്വസംഭവമ് വിശ്വാത്മാനം വിധാതാരം ധാതാരം പങ്കജേക്ഷണമ്

നീ എന്നെ ശാശ്വതനും ജനനമില്ലാത്ത വിഷ്ണുവും, സൃഷ്ടാവും, വിശ്വത്തിന്റെ ഉറവിടവും, സർവ്വാത്മാവും, നിലനിൽപ്പിനും, പദ്മനയനനുമെന്നു വിളിക്കുന്നു.

കിമര്ഥം ഭാഷസേ മോഹാദ് വക്തുമര്ഹസി സത്വരമ് സോ ഽപി മാമാഹ ജഗതാം കര്താഹമിതി ലോകയ

നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്? മോഹം കൊണ്ടാണോ? നീ സത്യം വേഗത്തിൽ പറയും വേണം. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: "ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവാണ് ഞാൻ—നോക്കൂ!"

ഭര്താ ഹര്താ ഭവാന് അങ്ഗാദ് അവതീര്ണോ മമാവ്യയാത് വിസ്മൃതോ ഽസി ജഗന്നാഥം നാരായണമനാമയമ്

"നീ ഭർത്താവും സംഹാരകനും, എന്റെ അക്ഷയമായ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവനുമാണ്. നീ ലോകനാഥനായ, കഷ്ടമില്ലാത്ത നാരായണനെ മറന്നിരിക്കുന്നു."

പുരുഷം പരമാത്മാനം പുരുഹൂതം പുരുഷ്ടുതമ് വിഷ്ണുമച്യുതമീശാനം വിശ്വസ്യ പ്രഭവോദ്ഭവമ്

"പരമപുരുഷൻ, പരമാത്മാവ്, അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾക്കു അർഹൻ, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവൻ, വിഷ്ണു, അച്യുതൻ, ഈശ്വരൻ, വിശ്വത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും മൂലവും—all ഇതാണ് അവൻ."