ലിങ്ഗപുരാണമ്

തതോ നിശമ്യ വചനം മുനേഃ കുപിതവത്പ്രഭുഃ പ്രാഹ സവ്യഗ്രമീശാനഃ ശക്രരൂപധരഃ സ്വയമ്

മുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം ധരിച്ച പ്രഭു അല്പം കോപത്തോടെ, അലസതയോടെ പറഞ്ഞു.

മാം ന ജാനാസി ദേവര്ഷേ ദേവരാജാനമീശ്വരമ് ത്രൈലോക്യാധിപതിം ശക്രം സര്വദേവനമസ്കൃതമ്

'ദേവർഷിയേ, നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലേ? ഞാൻ ദേവരാജാവും, ഈശ്വരനും, മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും അധിപതിയും, എല്ലാ ദേവന്മാരും വണങ്ങുന്ന ഇന്ദ്രനാണ്.'

മദ്ഭക്തോ ഭവ വിപ്രര്ഷേ മാമേവാര്ചയ സര്വദാ ദദാമി സര്വം ഭദ്രം തേ ത്യജ രുദ്രം ച നിര്ഗുണമ്

'ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, നീ എന്റെ ഭക്തനാകൂ; എപ്പോഴും എന്നെ ആരാധിക്കൂ. ഞാൻ നിന്നെ എല്ലാ മംഗളവും നൽകും; രുദ്രനെ, ഗുണരഹിതനെയോ, ഉപേക്ഷിക്കൂ.'

തതഃ ശക്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ശ്രോത്രവിദാരണമ് ഉപമന്യുരിദം പ്രാഹ ജപന് പഞ്ചാക്ഷരം ശുഭമ്

ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ, ചെവികൾ തുളച്ചുപോകുന്നവ, കേട്ടു, ഉപമന്യു പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

മന്യേ ശക്രസ്യ രൂപേണ നൂനമ് അത്രാഗതഃ സ്വയമ് കര്തും ദൈത്യാധമഃ കശ്ചിദ് ധര്മവിഘ്നം ച നാന്യഥാ

'ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ, ഇവിടെ ആരോ ദാനവൻ തന്നെ, ധർമ്മത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു; വേറൊന്നുമല്ല.'

ത്വയൈവ കഥിതം സര്വം ഭവനിന്ദാരതേന വൈ പ്രസംഗാദ്ദേവദേവസ്യ നിര്ഗുണത്വം മഹാത്മനഃ

നിനക്കുതാനെ, ഭവനെ അപഹാസ്യമായി കാണിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവദേവന്റെ അതീതത്വവും മഹത്വവും എല്ലാം പറഞ്ഞതല്ലേ.

ബഹുനാത്ര കിമുക്തേന മയാദ്യാനുമിതം മഹത് ഭവാന്തരകൃതം പാപം ശ്രുതാ നിന്ദാ ഭവസ്യ തു

ഇവിടെ ഞാൻ ഇനി എന്ത് പറയേണ്ടതുണ്ട്? ഇന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി, മറ്റൊരാൾ ഭവനെ അപമാനിച്ചതെന്ന വലിയ പാപം ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

ശ്രുത്വാ നിന്ദാം ഭവസ്യാഥ തത്ക്ഷണാദേവ സംത്യജേത് സ്വദേഹം തം നിഹത്യാശു ശിവലോകം സ ഗച്ഛതി

ഭവനെ അപമാനിക്കുന്നതു കേട്ടാൽ, ആ നിമിഷം തന്നെ താൻ താനെ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഉടൻ ശിവലോകം പ്രാപിക്കും.

യോ വാചോത്പാടയേജ്ജിഹ്വാം ശിവനിന്ദാരതസ്യ തു ത്രിഃ സപ്തകുലമുദ്ധൃത്യ ശിവലോകം സ ഗച്ഛതി

ശിവനെ നിന്ദിക്കാൻ ആസ്വദിക്കുന്നവന്റെ നാവ് ആരെങ്കിലും പറിച്ചുകളഞ്ഞാൽ, അവൻ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയെ രക്ഷിച്ച് ശിവലോകം പ്രാപിക്കും.

ആസ്താം താവന്മമേച്ഛായാഃ ക്ഷീരം പ്രതി സുരാധമമ് നിഹത്യ ത്വാം ശിവാസ്ത്രേണ ത്യജാമ്യേതത്കലേവരമ്

എന്റെ പാൽക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹം ഇപ്പോൾ ഞാൻ മാറ്റിവെക്കുന്നു; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ ശിവായുധം കൊണ്ട് സംഹരിച്ചു ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും.

പുരാ മാത്രാ തു കഥിതം തഥ്യമേവ ന സംശയഃ പൂര്വജന്മനി ചാസ്മാഭിര് അപൂജിത ഇതി പ്രഭുഃ

പണ്ടു എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്, അതിൽ സംശയമില്ല; മുൻജന്മത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചില്ലെന്നതാണ്.

ഏവമുക്ത്വാ തു തം ദേവമ് ഉപമന്യുരഭീതവത് ശക്രം ചക്രേ മതിം ഹന്തുമ് അഥര്വാസ്ത്രേണ മന്ത്രവിത്

അങ്ങനെ ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭയമില്ലാതെ ഉപമന്യു ഇന്ദ്രനെ അഥർവായുധം കൊണ്ട് സംഹരിക്കാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.

ഭസ്മാധാരാന്മഹാതേജാ ഭസ്മമുഷ്ടിം പ്രഗൃഹ്യ ച അഥര്വാസ്ത്രം തതസ്തസ്മൈ സസര്ജ ച നനാദ ച

വലിയ തേജസ്സുള്ളവൻ, ചാരമണിയിച്ചവൻ, ഒരു പിടി ചാരം എടുത്ത് അഥർവായുധം ഉപയോഗിച്ച് അതു അവനിലേക്ക് എറിയുകയും ഗർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്തു.

ദഗ്ധും സ്വദേഹമ് ആഗ്നേയീം ധ്യാത്വാ വൈ ധാരണാം തദാ അതിഷ്ഠച്ച മഹാതേജാഃ ശുഷ്കേന്ധനമിവാവ്യയഃ

താൻ താനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അഗ്നിസ്മരണയിൽ ലയിച്ച്, ആ മഹാത്മാവ് ഉണർന്ന ഇന്ധനത്തിൻപോലെ അചഞ്ചലമായി നില്ക്കുന്നു.

ഏവം വ്യവസിതേ വിപ്രേ ഭഗവാന്ഭഗനേത്രഹാ വാരയാമാസ സൌമ്യേന ധാരണാം തസ്യ യോഗിനഃ

അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ ഭഗനിന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം ആ യോഗിയുടെ ധ്യാനം തടഞ്ഞു.

അഥര്വാസ്ത്രം തദാ തസ്യ സംഹൃതം ചന്ദ്രകേണ തു കാലാഗ്നിസദൃശം ചേദം നിയോഗാന്നന്ദിനസ് തഥാ

അപ്പോൾ, നന്ദിയും ചന്ദ്രകനും കലാഗ്നിപോലുള്ള അഥർവായുധം പിൻവലിച്ചു.

സ്വരൂപമേവ ഭഗവാന് ആസ്ഥായ പരമേശ്വരഃ ദര്ശയാമാസ വിപ്രായ ബാലേന്ദുകൃതശേഖരമ്

പരമേശ്വരൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അർദ്ധചന്ദ്രം കിരീടമായി ധരിച്ച്, ആ ബ്രാഹ്മണന് പ്രത്യക്ഷമായി.

ക്ഷീരധാരാസഹസ്രം ച ക്ഷീരോദാര്ണവമേവ ച ദധ്യാദേരര്ണവം ചൈവ ഘൃതോദാര്ണവമേവ ച

അവൻ ചുറ്റും ആയിരം പാൽവരികൾ, പാൽക്കടൽ, തൈരുകടൽ, നെയ്യുകടൽ എന്നിവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നില്ക്കുന്നു.

ഫലാര്ണവം ച ബാലസ്യ ഭക്ഷ്യഭോജ്യാര്ണവം തഥാ അപൂപഗിരയശ്ചൈവ തഥാതിഷ്ഠന് സമന്തതഃ

കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി പഴക്കടൽ, ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങളുടെ കടൽ, അപ്പംപർവതങ്ങൾ എന്നിവയും ചുറ്റും നില്ക്കുന്നു.

ഉപമന്യുമുവാച സസ്മിതോ ഭഗവാന്ബന്ധുജനൈഃ സമാവൃതമ് ഗിരിജാമ് അവലോക്യ സസ്മിതാം സഘൃണം പ്രേക്ഷ്യതു തം തദാ ഘൃണീ

ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, ബന്ധുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഉപമന്യുവിനോട് പറഞ്ഞു; കരുണയോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ നില്ക്കുന്ന ഗിരിജയെ കണ്ടു, അവനെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി.

ഭുങ്ക്ഷ്വ ഭോഗാന്യഥാകാമം ബാന്ധവൈഃ പശ്യ വത്സ മേ

എന്റെ കുഞ്ഞേ, നീ ഇഷ്ടം പോലെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ, നോക്കൂ.

മയാ പുത്രീകൃതോ ഽസ്യദ്യ ദത്തഃ ക്ഷീരോദധിസ് തഥാ മധുനശ്ചാര്ണവശ്ചൈവ ദധ്നശ്ചാര്ണവ ഏവ ച

ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ മകനാക്കി; പാൽക്കടൽ, തേൻകടൽ, തൈരുകടൽ എന്നിവയും ഞാൻ നിന്നെക്കൊടുത്തു.

ആജ്യോദനാര്ണവശ്ചൈവ ഫലലേഹ്യാര്ണവസ് തഥാ അപൂപഗിരയശ്ചൈവ ഭക്ഷ്യഭോജ്യാര്ണവഃ പുനഃ

നെയ്യുകടൽ, പഴംമധുരങ്ങളുടെയും കടൽ, അപ്പംപർവതങ്ങൾ, വീണ്ടും ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങളുടെ കടൽ എന്നിവയും നിന്നെക്കൊടുത്തു.

പിതാ തവ മഹാദേവഃ പിതാ വൈ ജഗതാം മുനേ മാതാ തവ മഹാഭാഗാ ജഗന്മാതാ ന സംശയഃ

മഹാദേവൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ അച്ഛൻ, ഈ ലോകത്തിന്റെയും അച്ഛനാണ്. മഹാഭാഗ്യവതിയായ അമ്മയാണ് നിന്റെ അമ്മ, അവളാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ അമ്മയെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

അമരത്വം മയാ ദത്തം ഗാണപത്യം ച ശാശ്വതമ് വരാന്വരയ ദാസ്യാമി നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ഞാൻ നിന്നെ അമരനാക്കി, ഗണങ്ങളുടെ ശാശ്വതനായ അധിപതിയാക്കി. ഇനി വേണമെങ്കിൽ വേറെയും വരങ്ങൾ ചോദിക്കൂ, ഞാൻ നൽകും. ഇവിടെ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട.

ഏവമുക്ത്വാ മഹാദേവഃ കരാഭ്യാമുപഗൃഹ്യ തമ് ആഘ്രായ മൂര്ധനി വിഭുര് ദദൌ ദേവ്യാസ്തദാ ഭവഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാദേവൻ അവനെ കൈകളാൽ അണച്ചു, തലയിൽ മണത്ത്, ദേവിയോടൊപ്പം അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.

ദേവീ തനയമാലോക്യ ദദൌ തസ്മൈ ഗിരീന്ദ്രജാ യോഗൈശ്വര്യം തദാ തുഷ്ടാ ബ്രഹ്മവിദ്യാം ദ്വിജോത്തമാഃ

ദേവി തന്റെ മകനെ നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ യോഗശക്തിയും പരമജ്ഞാനവും അവനു സമ്മാനിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

സോ ഽപി ലബ്ധ്വാ വരം തസ്യാഃ കുമാരത്വം ച സര്വദാ തുഷ്ടാവ ച മഹാദേവം ഹര്ഷഗദ്ഗദയാ ഗിരാ

അവളിൽ നിന്നു വരവും ശാശ്വതമായ ബാല്യവും ലഭിച്ചവൻ, ആനന്ദത്തിൽ കുലുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചു.

വരയാമാസ ച തദാ വരേണ്യം വിരജേക്ഷണമ് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രണിപത്യ പുനഃ പുനഃ

കൈകൂപ്പി, വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങി, അവൻ പാവനമായ കണുകളുള്ള മഹാദേവനോടു മറ്റൊരു വരവും അപേക്ഷിച്ചു.