ലിങ്ഗപുരാണമ്

ക്ഷീരാര്ഥമദഹത്സര്വം തപസാ തം നിവാരയ ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദേവഃ പിനാകീ പരമേശ്വരഃ ശക്രരൂപം സമാസ്ഥായ ഗന്തും ചക്രേ മതിം തദാ

'പാലിനുവേണ്ടി അവൻ എല്ലാം സമർപ്പിച്ചു; ദയവായി അവന്റെ തപസ്സു നിർത്തിക്കൊൾക.' അതിനിടയിൽ, പിനാകധാരിയായ പരമേശ്വരൻ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അഥ ജഗാമ മുനേസ്തു തപോവനം ഗജവരേണ സിതേന സദാശിവഃ സഹ സുരാസുരസിദ്ധമഹോരഗൈര് അമരരാജതനും സ്വയമാസ്ഥിതഃ

ശിവൻ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹാനാഗന്മാരുമൊക്കെയും കൂടെ, അമരന്മാരുടെ രാജാവിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, വലിയ വെള്ളയാനയിൽ കയറി, മുനിയുടെ തപോവനത്തിലേക്ക് പോയി.

വാമേന ശച്യാ സഹിതം സുരേന്ദ്രം കരേണ ചാന്യേന സിതാതപത്രമ്

വലത്തുഭാഗത്ത് ശചിയെ കൂട്ടി, മറ്റെകൈയിൽ വെള്ളപ്പായകൊണ്ട്,

രരാജ ഭഗവാന് സോമഃ ശക്രരൂപീ സദാശിവഃ സിതാതപത്രേണ യഥാ ചന്ദ്രബിംബേന മന്ദരഃ

ശിവൻ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ, വെള്ളപ്പായയോടെ, ചന്ദ്രബിംബം പോലെ മന്ദരപർവതം പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ, അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.

ആസ്ഥായൈവം ഹി ശക്രസ്യ സ്വരൂപം പരമേശ്വരഃ ജഗാമാനുഗ്രഹം കര്തുമ് ഉപമന്യോസ് തദാശ്രമമ്

ഇങ്ങനെ ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, പരമേശ്വരൻ ഉപമന്യുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ പോയി.

തം ദൃഷ്ട്വാ പരമേശാനം ശക്രരൂപധരം ശിവമ് പ്രണമ്യ ശിരസാ പ്രാഹ മുനിര്മുനിവരാഃ സ്വയമ്

ശിവനെ, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ കണ്ട മുനിശ്രേഷ്ഠൻ, തലകുനിച്ച് വണങ്ങി, സ്വയം പറഞ്ഞു.

പാവിതശ്ചാശ്രമശ്ചായം മമ ദേവേശ്വരഃ സ്വയമ് പ്രാപ്തഃ ശക്രോ ജഗന്നാഥോ ഭഗവാന്ഭാനുനാ പ്രഭുഃ

'ഈ ആശ്രമം ശുദ്ധമായി; ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ തന്നെ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, ഭഗവാൻ, പ്രകാശമുള്ള പ്രഭു.'

ഏവമുക്ത്വാ സ്ഥിതം വീക്ഷ്യ കൃതാഞ്ജലിപുടം ദ്വിജമ് പ്രാഹ ഗംഭീരയാ വാചാ ശക്രരൂപധരോ ഹരഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം ധരിച്ച ഹരൻ ഗംഭീരമായ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.

തുഷ്ടോ ഽസ്മി തേ വരം ബ്രൂഹി തപസാനേന സുവ്രത ദദാമി ചേപ്സിതാന് സര്വാന് ധൌമ്യാഗ്രജ മഹാമതേ

'ഞാൻ സന്തോഷംകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; നീ എന്ത് വേണമെന്നു ചോദിക്കൂ, ധൈര്യശാലിയായവനേ. ഈ തപസ്സ് കൊണ്ടു, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ നല്കും, ധൗമ്യന്റെ മൂത്തവനേ.'

ഏവമുക്തസ്തദാ തേന ശക്രേണ മുനിസത്തമഃ വരയാമി ശിവേ ഭക്തിമ് ഇത്യുവാച കൃതാഞ്ജലിഃ

ഇന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മുനിശ്രേഷ്ഠൻ കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് ശിവഭക്തി വേണം; അതാണ് എന്റെ വരം.'

തതോ നിശമ്യ വചനം മുനേഃ കുപിതവത്പ്രഭുഃ പ്രാഹ സവ്യഗ്രമീശാനഃ ശക്രരൂപധരഃ സ്വയമ്

മുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം ധരിച്ച പ്രഭു അല്പം കോപത്തോടെ, അലസതയോടെ പറഞ്ഞു.

മാം ന ജാനാസി ദേവര്ഷേ ദേവരാജാനമീശ്വരമ് ത്രൈലോക്യാധിപതിം ശക്രം സര്വദേവനമസ്കൃതമ്

'ദേവർഷിയേ, നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലേ? ഞാൻ ദേവരാജാവും, ഈശ്വരനും, മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും അധിപതിയും, എല്ലാ ദേവന്മാരും വണങ്ങുന്ന ഇന്ദ്രനാണ്.'

മദ്ഭക്തോ ഭവ വിപ്രര്ഷേ മാമേവാര്ചയ സര്വദാ ദദാമി സര്വം ഭദ്രം തേ ത്യജ രുദ്രം ച നിര്ഗുണമ്

'ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, നീ എന്റെ ഭക്തനാകൂ; എപ്പോഴും എന്നെ ആരാധിക്കൂ. ഞാൻ നിന്നെ എല്ലാ മംഗളവും നൽകും; രുദ്രനെ, ഗുണരഹിതനെയോ, ഉപേക്ഷിക്കൂ.'

തതഃ ശക്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ശ്രോത്രവിദാരണമ് ഉപമന്യുരിദം പ്രാഹ ജപന് പഞ്ചാക്ഷരം ശുഭമ്

ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ, ചെവികൾ തുളച്ചുപോകുന്നവ, കേട്ടു, ഉപമന്യു പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ജപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

മന്യേ ശക്രസ്യ രൂപേണ നൂനമ് അത്രാഗതഃ സ്വയമ് കര്തും ദൈത്യാധമഃ കശ്ചിദ് ധര്മവിഘ്നം ച നാന്യഥാ

'ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ, ഇവിടെ ആരോ ദാനവൻ തന്നെ, ധർമ്മത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു; വേറൊന്നുമല്ല.'

ത്വയൈവ കഥിതം സര്വം ഭവനിന്ദാരതേന വൈ പ്രസംഗാദ്ദേവദേവസ്യ നിര്ഗുണത്വം മഹാത്മനഃ

നിനക്കുതാനെ, ഭവനെ അപഹാസ്യമായി കാണിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവദേവന്റെ അതീതത്വവും മഹത്വവും എല്ലാം പറഞ്ഞതല്ലേ.

ബഹുനാത്ര കിമുക്തേന മയാദ്യാനുമിതം മഹത് ഭവാന്തരകൃതം പാപം ശ്രുതാ നിന്ദാ ഭവസ്യ തു

ഇവിടെ ഞാൻ ഇനി എന്ത് പറയേണ്ടതുണ്ട്? ഇന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി, മറ്റൊരാൾ ഭവനെ അപമാനിച്ചതെന്ന വലിയ പാപം ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

ശ്രുത്വാ നിന്ദാം ഭവസ്യാഥ തത്ക്ഷണാദേവ സംത്യജേത് സ്വദേഹം തം നിഹത്യാശു ശിവലോകം സ ഗച്ഛതി

ഭവനെ അപമാനിക്കുന്നതു കേട്ടാൽ, ആ നിമിഷം തന്നെ താൻ താനെ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഉടൻ ശിവലോകം പ്രാപിക്കും.

യോ വാചോത്പാടയേജ്ജിഹ്വാം ശിവനിന്ദാരതസ്യ തു ത്രിഃ സപ്തകുലമുദ്ധൃത്യ ശിവലോകം സ ഗച്ഛതി

ശിവനെ നിന്ദിക്കാൻ ആസ്വദിക്കുന്നവന്റെ നാവ് ആരെങ്കിലും പറിച്ചുകളഞ്ഞാൽ, അവൻ ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയെ രക്ഷിച്ച് ശിവലോകം പ്രാപിക്കും.

ആസ്താം താവന്മമേച്ഛായാഃ ക്ഷീരം പ്രതി സുരാധമമ് നിഹത്യ ത്വാം ശിവാസ്ത്രേണ ത്യജാമ്യേതത്കലേവരമ്

എന്റെ പാൽക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹം ഇപ്പോൾ ഞാൻ മാറ്റിവെക്കുന്നു; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ ശിവായുധം കൊണ്ട് സംഹരിച്ചു ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും.

പുരാ മാത്രാ തു കഥിതം തഥ്യമേവ ന സംശയഃ പൂര്വജന്മനി ചാസ്മാഭിര് അപൂജിത ഇതി പ്രഭുഃ

പണ്ടു എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്, അതിൽ സംശയമില്ല; മുൻജന്മത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചില്ലെന്നതാണ്.

ഏവമുക്ത്വാ തു തം ദേവമ് ഉപമന്യുരഭീതവത് ശക്രം ചക്രേ മതിം ഹന്തുമ് അഥര്വാസ്ത്രേണ മന്ത്രവിത്

അങ്ങനെ ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭയമില്ലാതെ ഉപമന്യു ഇന്ദ്രനെ അഥർവായുധം കൊണ്ട് സംഹരിക്കാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.

ഭസ്മാധാരാന്മഹാതേജാ ഭസ്മമുഷ്ടിം പ്രഗൃഹ്യ ച അഥര്വാസ്ത്രം തതസ്തസ്മൈ സസര്ജ ച നനാദ ച

വലിയ തേജസ്സുള്ളവൻ, ചാരമണിയിച്ചവൻ, ഒരു പിടി ചാരം എടുത്ത് അഥർവായുധം ഉപയോഗിച്ച് അതു അവനിലേക്ക് എറിയുകയും ഗർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്തു.

ദഗ്ധും സ്വദേഹമ് ആഗ്നേയീം ധ്യാത്വാ വൈ ധാരണാം തദാ അതിഷ്ഠച്ച മഹാതേജാഃ ശുഷ്കേന്ധനമിവാവ്യയഃ

താൻ താനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അഗ്നിസ്മരണയിൽ ലയിച്ച്, ആ മഹാത്മാവ് ഉണർന്ന ഇന്ധനത്തിൻപോലെ അചഞ്ചലമായി നില്ക്കുന്നു.

ഏവം വ്യവസിതേ വിപ്രേ ഭഗവാന്ഭഗനേത്രഹാ വാരയാമാസ സൌമ്യേന ധാരണാം തസ്യ യോഗിനഃ

അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ ഭഗനിന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം ആ യോഗിയുടെ ധ്യാനം തടഞ്ഞു.

അഥര്വാസ്ത്രം തദാ തസ്യ സംഹൃതം ചന്ദ്രകേണ തു കാലാഗ്നിസദൃശം ചേദം നിയോഗാന്നന്ദിനസ് തഥാ

അപ്പോൾ, നന്ദിയും ചന്ദ്രകനും കലാഗ്നിപോലുള്ള അഥർവായുധം പിൻവലിച്ചു.

സ്വരൂപമേവ ഭഗവാന് ആസ്ഥായ പരമേശ്വരഃ ദര്ശയാമാസ വിപ്രായ ബാലേന്ദുകൃതശേഖരമ്

പരമേശ്വരൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അർദ്ധചന്ദ്രം കിരീടമായി ധരിച്ച്, ആ ബ്രാഹ്മണന് പ്രത്യക്ഷമായി.

ക്ഷീരധാരാസഹസ്രം ച ക്ഷീരോദാര്ണവമേവ ച ദധ്യാദേരര്ണവം ചൈവ ഘൃതോദാര്ണവമേവ ച

അവൻ ചുറ്റും ആയിരം പാൽവരികൾ, പാൽക്കടൽ, തൈരുകടൽ, നെയ്യുകടൽ എന്നിവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് നില്ക്കുന്നു.

ഫലാര്ണവം ച ബാലസ്യ ഭക്ഷ്യഭോജ്യാര്ണവം തഥാ അപൂപഗിരയശ്ചൈവ തഥാതിഷ്ഠന് സമന്തതഃ

കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി പഴക്കടൽ, ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങളുടെ കടൽ, അപ്പംപർവതങ്ങൾ എന്നിവയും ചുറ്റും നില്ക്കുന്നു.