ലിങ്ഗപുരാണമ്

മാം ച നാരായണം വാപി ബ്രഹ്മാണമ് അപി പുത്രക യജന്തി യജ്ഞൈര്വാ വിപ്രൈര് അഗ്രേ പൂജ്യോ ഭവിഷ്യസി

പുത്രാ, ഞാൻ അല്ലെങ്കിൽ നാരായണൻ അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ യജ്ഞങ്ങളാൽ ദ്വിജന്മാർ ആരാധിച്ചാലും, ആദ്യം ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ടത് നീയാകണം.

ത്വാമ് അനഭ്യര്ച്യ കല്യാണം ശ്രൌതം സ്മാര്തം ച ലൌകികമ് കുരുതേ തസ്യ കല്യാണമ് അകല്യാണം ഭവിഷ്യതി

നിന്റെ ആരാധനയില്ലാതെ ആരെങ്കിലും ശ്രൗത, സ്മാര്ത്ത, ലോകിക കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അവർക്കുള്ള മംഗളം അമംഗളമാകും.

ബ്രാഹ്മണൈഃ ക്ഷത്രിയൈര്വൈശ്യൈഃ ശൂദ്രൈശ്ചൈവ ഗജാനന സമ്പൂജ്യ സര്വസിദ്ധ്യര്ഥം ഭക്ഷ്യഭോജ്യാദിഭിഃ ശുഭൈഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ — എല്ലാവരും, ഗജാനനനേ, ശുദ്ധമായ ഭോജ്യപദാർത്ഥങ്ങളാൽ നിന്നെ ആരാധിച്ച് എല്ലാ സിദ്ധികളും നേടണം.

ത്വാം ഗന്ധപുഷ്പധൂപാദ്യൈര് അനഭ്യര്ച്യ ജഗത്ത്രയേ ദേവൈരപി തഥാന്യൈശ് ച ലബ്ധവ്യം നാസ്തി കുത്രചിത്

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും സുഗന്ധം, പുഷ്പം, ധൂപം തുടങ്ങിയവകൊണ്ട് നിന്നെ ആരാധിക്കാതെ എവിടെയും നിന്നെ ലഭിക്കാനാവില്ല.

അഭ്യര്ചയന്തി യേ ലോകാ മാനവാസ്തു വിനായകമ് തേ ചാര്ചനീയാഃ ശക്രാദ്യൈര് ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ

വിനായകനെ ആരാധിക്കുന്ന മനുഷ്യരും മറ്റുള്ളവരും ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ആരാധിക്കേണ്ടവരാകും; ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.

അജം ഹരിം ച മാം വാപി ശക്രമന്യാന്സുരാനപി വിഘ്നൈര് ബാധയസി ത്വാം ചേന് നാര്ചയന്തി ഫലാര്ഥിനഃ

ഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നിന്നെ ആരാധിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, അജൻ, ഹരി, എന്നെ, ഇന്ദ്രൻ, മറ്റു ദേവന്മാർ ഇവർക്കും നീ itself തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും.

സസര്ജ ച തദാ വിഘ്നഗണം ഗണപതിഃ പ്രഭുഃ ഗണൈഃ സാര്ധം നമസ്കൃത്വാപ്യ് അതിഷ്ഠത്തസ്യ ചാഗ്രതഃ

അപ്പോൾ മഹാനായ ഗണപതി തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം വന്ദനം ചെയ്ത് വിഘ്നങ്ങളുടെ കൂട്ടം സൃഷ്ടിച്ചു, അവൻ മുമ്പിൽ നിന്നു.

തദാ പ്രഭൃതി ലോകേ ഽസ്മിന് പൂജയന്തി ഗണേശ്വരമ് ദൈത്യാനാം ധര്മവിഘ്നം ച ചകാരാസൌ ഗണേശ്വരഃ

അന്നുമുതൽ ഈ ലോകത്ത് എല്ലാവരും ഗണേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നു; ഗണേശ്വരൻ ദൈത്യരുടെ ധർമ്മത്തിൽ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഏതദ്വഃ കഥിതം സര്വം സ്കന്ദാഗ്രജസമുദ്ഭവമ് യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ശ്രാവയേദ്വാ സുഖീഭവേത്

സ്കന്ദന്റെ മൂത്താന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു; ആരെങ്കിലും ഇത് വായിച്ചാൽ, കേട്ടാൽ, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിച്ചാൽ അവർ സന്തോഷം നേടും.

നൃത്യാരമ്ഭഃ കഥം ശംഭോഃ കിമര്ഥം വാ യഥാതഥമ് വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം ശ്രുതഃ സ്കന്ദാഗ്രജോദ്ഭവഃ

ശംഭുവിന്റെ നൃത്തം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചു, എന്തിനാണ് അതിന് കാരണം? സ്കന്ദന്റെ മൂത്താന്റെ ഉത്ഭവം ഞങ്ങൾ കേട്ടതുകൊണ്ട്, നീ ഞങ്ങൾക്കു സത്യം പറഞ്ഞുതരണം.

ദാരുകോ ഽസുരസമ്ഭൂതസ് തപസാ ലബ്ധവിക്രമഃ സൂദയാമാസ കാലാഗ്നിര് ഇവ ദേവാന്ദ്വിജോത്തമാന്

അസുരരിൽ ജനിച്ച ദാരുകൻ തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടി, കാലാഗ്നിപോലെ ദേവന്മാരെയും പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി.

ദാരുകേണ തദാ ദേവാസ് താഡിതാഃ പീഡിതാ ഭൃശമ് ബ്രഹ്മാണം ച തഥേശാനം കുമാരം വിഷ്ണുമേവ ച

അപ്പോൾ ദാരുകന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും ഈശാനനും കുമാരനും വിഷ്ണുവും വലിയ പീഡനമനുഭവിച്ചു.

യമമിന്ദ്രമനുപ്രാപ്യ സ്ത്രീവധ്യ ഇതി ചാസുരഃ സ്ത്രീരൂപധാരിഭിഃ സ്തുത്യൈര് ബ്രഹ്മാദ്യൈര്യുധി സംസ്ഥിതൈഃ

ദാരുകൻ യമനും ഇന്ദ്രനും നേരിട്ടു, 'സ്ത്രീഹന്താവ്' എന്ന പേരിൽ സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ച്, യുദ്ധത്തിനായി നിന്ന ബ്രഹ്മാദിമാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു.

ബാധിതാസ്തേന തേ സര്വേ ബ്രഹ്മാണം പ്രാപ്യ വൈ ദ്വിജാഃ വിജ്ഞാപ്യ തസ്മൈ തത്സര്വം തേന സാര്ധമുമാപതിമ്

അവൻ മൂലം പീഡിതരായ എല്ലാവരും ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു, ഉമാപതിയോടൊപ്പം എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു.

സമ്പ്രാപ്യ തുഷ്ടുവുഃ സര്വേ പിതാമഹപുരോഗമാഃ ബ്രഹ്മാ പ്രാപ്യ ച ദേവേശം പ്രണമ്യ ബഹുധാ നതഃ

അവരെല്ലാവരും ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് സ്തുതിച്ചു; ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരുടെ നാഥനെ പലവിധം നമസ്കരിച്ചു.

ദാരുണോ ഭഗവാന്ദാരുഃ പൂര്വം തേന വിനിര്ജിതാഃ നിഹത്യ ദാരുകം ദൈത്യം സ്ത്രീവധ്യം ത്രാതുമര്ഹസി

ഭയങ്കരനായ ദാരുകൻ മുമ്പ് അവരെ ജയിച്ചിരുന്നു; ദാരുകൻ എന്ന ദൈത്യനെ, സ്ത്രീഹന്താവിനെ, നീ കൊല്ലണം, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.

വിജ്ഞപ്തിം ബ്രഹ്മണഃ ശ്രുത്വാ ഭഗവാന് ഭഗനേത്രഹാ ദേവീമുവാച ദേവേശോ ഗിരിജാം പ്രഹസന്നിവ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ അപേക്ഷ കേട്ട ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, ഭഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവൻ, ഗിരിജയെ നോക്കി, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.

ഭവതീം പ്രാര്ഥയാമ്യദ്യ ഹിതായ ജഗതാം ശുഭേ വധാര്ഥം ദാരുകസ്യാസ്യ സ്ത്രീവധ്യസ്യ വരാനനേ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, സുന്ദരമുഖിയായേ, ഈ സ്ത്രീഹന്താവായ ദാരുകനെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ ഇന്നു നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു.

അഥ സാ തസ്യ വചനം നിശമ്യ ജഗതോ ഽരണിഃ വിവേശ ദേഹേ ദേവസ്യ ദേവേശീ ജന്മതത്പരാ

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവതകളുടെ രാജ്ഞി, ലോകത്തിന്റെ ആശ്രയം, ജനനത്തിനായി ദേവന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

ഏകേനാംശേന ദേവേശം പ്രവിഷ്ടാ ദേവസത്തമമ് ന വിവേദ തദാ ബ്രഹ്മാ ദേവാശ്ചേന്ദ്രപുരോഗമാഃ

ഒരു ഭാഗം മാത്രം കൊണ്ട് അവൾ ദേവന്മാരുടെ നാഥനിൽ പ്രവേശിച്ചു; അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച ദേവന്മാരും അതറിയാതെ പോയി.

ഗിരിജാം പൂര്വവച്ഛംഭോര് ദൃഷ്ട്വാ പാര്ശ്വസ്ഥിതാം ശുഭാമ് മായയാ മോഹിതസ്തസ്യാഃ സര്വജ്ഞോ ഽപി ചതുര്മുഖഃ

പണ്ടത്തെപോലെ ശംഭുവിന്റെ പുറകിൽ നിന്ന ഗിരിജയെ കണ്ടപ്പോൾ, സർവ്വജ്ഞനായ നാലുമുഖൻ പോലും അവളുടെ മായയിൽ മയങ്ങി.

സാ പ്രവിഷ്ടാ തനും തസ്യ ദേവദേവസ്യ പാര്വതീ കണ്ഠസ്ഥേന വിഷേണാസ്യ തനും ചക്രേ തദാത്മനഃ

അപ്പോൾ പാർവതി, ദേവദേവന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന വിഷം കൊണ്ടു, ആ ശരീരം തനിക്കു സ്വന്തം ആക്കി.

താം ച ജ്ഞാത്വാ തഥാഭൂതാം തൃതീയേനേക്ഷണേന വൈ സസര്ജ കാലീം കാമാരിഃ കാലകണ്ഠീം കപര്ദിനീമ്

അവളെ അങ്ങനെ മാറിയതായും, മൂന്നാം കണ്ണിലൂടെ കണ്ടു, കാമന്റെ ശത്രു കാളിയെ സൃഷ്ടിച്ചു—കറുത്ത കഴുത്തും, കുഴഞ്ഞ മുടിയും ഉള്ള ദേവിയെ.

ജാതാ യദാ കാലിമകാലകണ്ഠീ ജാതാ തദാനീം വിപുലാ ജയശ്രീഃ ദേവേതരാണാമജയസ്ത്വസിദ്ധ്യാ തുഷ്ടിര്ഭവാന്യാഃ പരമേശ്വരസ്യ

കറുത്ത കഴുത്തുള്ള കാളി ജനിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർക്ക് വലിയ ജയവും മഹത്വവും ലഭിച്ചു. ദേവന്മല്ലാത്തവർ തോറ്റു. ഭവാനിക്കും പരമേശ്വരനും തൃപ്തി ഉണ്ടായി.

ജാതാം തദാനീം സുരസിദ്ധസംഘാ ദൃഷ്ട്വാ ഭയാദ് ദുദ്രുവുര് അഗ്നികല്പാമ് കാലീം ഗരാലംകൃതകാലകണ്ഠീമ് ഉപേന്ദ്രപദ്മോദ്ഭവശക്രമുഖ്യാഃ

അഗ്നിപോലുള്ള കാളിയെ, കഴുത്തിൽ വിഷം അലങ്കാരമാക്കി ജനിച്ചതും കണ്ടു, ഉപേന്ദ്രനും, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ചവനും, ഇന്ദ്രനും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവരും സിദ്ധന്മാരും ഭയത്തോടെ ഓടി.

തഥൈവ ജാതം നയനം ലലാടേ സിതാംശുലേഖാ ച ശിരസ്യുദഗ്രാ കണ്ഠേ കരാലം നിശിതം ത്രിശൂലം കരേ കരാലം ച വിഭൂഷണാനി

അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു കണ്ണ്, തലയിൽ വെളുത്ത ചന്ദ്രക്കല, കഴുത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ത്രിശൂലം, കൈയിൽ മൂർച്ഛിച്ച ത്രിശൂലം, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആഭരണങ്ങൾ—ഇവയും എല്ലാം അവളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സാര്ധം ദിവ്യാംബരാ ദേവ്യാഃ സര്വാഭരണഭൂഷിതാഃ സിദ്ധേന്ദ്രസിദ്ധാശ് ച തഥാ പിശാചാ ജജ്ഞിരേ പുനഃ

ദിവ്യവസ്ത്രവും എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച ദേവിയോടൊപ്പം, സിദ്ധരുടെയും അവരുടെ നേതാക്കളുടെയും പിശാചുകളുടെയും കൂട്ടം വീണ്ടും ജനിച്ചു.

ആജ്ഞയാ ദാരുകം തസ്യാഃ പാര്വത്യാഃ പരമേശ്വരീ ദാനവം സൂദയാമാസ സൂദയന്തം സുരാധിപാന്

അവളുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, പരമേശ്വരിയായ പാർവതിയുടെ കല്പനയാൽ, ദേവന്മാരെ നശിപ്പിച്ചിരുന്ന ദാനവൻ ദാരുകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

സംരംഭാതിപ്രസംഗാദ് വൈ തസ്യാഃ സര്വമിദം ജഗത് ക്രോധാഗ്നിനാ ച വിപ്രേന്ദ്രാഃ സംബഭൂവ തദാതുരമ്

അവളുടെ അത്യന്തം കോപത്താൽ, മഹർഷികളേ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ അവളുടെ ക്രോധാഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയി.