ലിങ്ഗപുരാണമ്

തീര്ഥതത്ത്വായ സാരായ തസ്മാദപി പരായ തേ ഋഗ്യജുഃസാമവേദായ ഓംകാരായ നമോ നമഃ

തിരുത്തങ്ങളുടെ സാരമായ സത്യം, അതിനും മീതെയുള്ളവൻ, ഋക്, യജുസ്, സാമവേദങ്ങൾ, ഓം എന്നാക്ഷരം — ഇതെല്ലാം ആയവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

ഓങ്കാരേ ത്രിവിധം രൂപമ് ആസ്ഥായോപരിവാസിനേ പീതായ കൃഷ്ണവര്ണായ രക്തായാത്യന്തതേജസേ

ഓം എന്നതിൽ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് മുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, മഞ്ഞയും കറുപ്പും ചുവപ്പും നിറങ്ങളുള്ള പരമപ്രഭയുള്ളവനേ.

സ്ഥാനപഞ്ചകസംസ്ഥായ പഞ്ചധാണ്ഡബഹിഃ ക്രമാത് ബ്രഹ്മണേ വിഷ്ണവേ തുഭ്യം കുമാരായ നമോനമഃ

അഞ്ചു സ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവനേ, അഞ്ചു അണ്ഡങ്ങൾക്ക് പുറത്തു ക്രമമായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും കുമാരനും ആയവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

അംബായാഃ പരമേശായ സര്വോപരിചരായ തേ മൂലസൂക്ഷ്മസ്വരൂപായ സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മായ തേ നമഃ

അംബയുടെ പരമേശ്വരനായവനേ, എല്ലാം അതിക്രമിക്കുന്നവനേ, മൂലസൂക്ഷ്മരൂപമായവനേ, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സര്വസംകല്പശൂന്യായ സര്വസ്മാദ്രക്ഷിതായ തേ ആദിമധ്യാന്തശൂന്യായ ചിത്സംസ്ഥായ നമോനമഃ

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇല്ലാത്തവനേ, എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കുന്നവനേ, ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഇല്ലാത്തവനേ, ചൈതന്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.

യമാഗ്നിവായുരുദ്രാംബുസോമശക്രനിശാചരൈഃ ദിങ്മുഖേ ദിങ്മുഖേ നിത്യം സഗണൈഃ പൂജിതായ തേ

യമൻ, അഗ്നി, വായു, രുദ്രൻ, ജലം, സോമൻ, ഇന്ദ്രൻ, നിശാചരന്മാർ എന്നിവരും അവരുടെ സംഘങ്ങളും എല്ലാ ദിക്കിലും എപ്പോഴും നിനക്കു പൂജ ചെയ്യുന്നു.

സര്വേഷു സര്വദാ സര്വമാര്ഗേ സമ്പൂജിതായ തേ രുദ്രായ രുദ്രനീലായ കദ്രുദ്രായ പ്രചേതസേ മഹേശ്വരായ ധീരായ നമഃ സാക്ഷാച്ഛിവായ തേ

എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ വഴികളിലും പൂജിക്കപ്പെടുന്നവനേ, രുദ്രനേ, നീലകണ്ഠനേ, ഭയങ്കരനായവനേ, പ്രജ്ഞാവാനായ മഹേശ്വരനേ, സാക്ഷാൽ ശിവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

മഖമദനയമാഗ്നിദക്ഷയജ്ഞക്ഷപണവിചിത്രവിചേഷ്ടിതം ക്ഷമസ്വ

മഖ, മദന, യമ, അഗ്നി, ദക്ഷൻ എന്നിവരുടെ യജ്ഞങ്ങളിൽ നടന്ന വിവിധ പ്രവർത്തികൾ ക്ഷമിക്കണമേ.

യഃ പഠേത്തു സ്തവം ഭക്ത്യാ ശക്രാഗ്നിപ്രമുഖൈഃ സുരൈഃ കീര്തിതം ശ്രാവയേദ്വിദ്വാന് സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും തുടങ്ങിയ ദേവന്മാർ പുകഴ്ത്തിയ ഈ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ ഓതുന്നവനും, പണ്ഡിതന്മാർക്ക് കേൾപ്പിക്കുന്നവനും പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.

യദാ സ്ഥിതാഃ സുരേശ്വരാഃ പ്രണമ്യ ചൈവമീശ്വരമ് തദാംബികാപതിര് ഭവഃ പിനാകധൃങ് മഹേശ്വരഃ

ദേവേന്ദ്രന്മാർ ഇങ്ങനെ പ്രണാമം ചെയ്ത് നിലകൊണ്ടപ്പോൾ, അംബയുടെ ഭർത്താവും പിനാകം കൈവശമുള്ള മഹേശ്വരനുമായ ഭവൻ—

ദദൌ നിരീക്ഷണം ക്ഷണാദ് ഭവഃ സ താന്സുരോത്തമാന് പ്രണേമുരാദരാദ്ധരം സുരാ മുദാര്ദ്രലോചനാഃ

—ഉടൻ അവരെ നോക്കി; ആ ശ്രേഷ്ഠദേവന്മാർ സന്തോഷഭരിതമായ കണ്ണുകളോടെ ഭക്ത്യാദരത്തോടെ ഹരനെ പ്രണാമം ചെയ്തു.

ഭവഃ സുധാമൃതോപമൈര് നിരീക്ഷണൈര്നിരീക്ഷണാത് തദാഹ ഭദ്രമസ്തു വഃ സുരേശ്വരാന് മഹേശ്വരഃ

അമൃതത്തോടും സുധയോടും സമമായ ദൃഷ്ടികൾകൊണ്ട് ഭവൻ അവരെ നോക്കി, 'നന്മ ഉണ്ടാകട്ടെ ദേവേന്ദ്രന്മാരേ,' എന്ന് മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു.

വരാര്ഥമീശ വീക്ഷ്യതേ സുരാ ഗൃഹം ഗതാസ്ത്വിമേ പ്രണമ്യ ചാഹ വാക്പതിഃ പതിം നിരീക്ഷ്യ നിര്ഭയഃ

'പ്രഭോ, വരം ലഭിക്കാൻ ദേവന്മാർ നിന്നെ നോക്കുന്നു; ഇവർ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. പ്രണാമം ചെയ്ത് വാക്കിന്റെ അധിപൻ ഭയമില്ലാതെ ഭഗവാനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.'

സുരേതരാദിഭിഃ സദാ ഹ്യ് അവിഘ്നമര്ഥിതോ ഭവാന് സമസ്തകര്മസിദ്ധയേ സുരാപകാരകാരിഭിഃ

'ദേവന്മാരോ മറ്റുള്ളവരോ എല്ലായ്പ്പോഴും ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കാനും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സിദ്ധിക്കാനുമായി ദേവന്മാർക്ക് വിരോധം ചെയ്യുന്നവരാൽ നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.'

തതഃ പ്രസീദതാദ് ഭവാന് സുവിഘ്നകര്മകാരണമ് സുരാപകാരകാരിണാമ് ഇഹൈഷ ഏവ നോ വരഃ

'അതുകൊണ്ട്, ഭവനേ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണമേ; നല്ലതും ദോഷകരവുമായ പ്രവൃത്തികളുടെ കാരണമായവനേ, ദേവന്മാർക്ക് വിരോധം ചെയ്യുന്നവർക്കായി ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഒരേയൊരു വരം.'

തതസ്തദാ നിശമ്യ വൈ പിനാകധൃക് സുരേശ്വരഃ ഗണേശ്വരം സുരേശ്വരം വപുര്ദധാര സഃ ശിവഃ

അപ്പോൾ പിനാകം കൈവശമുള്ള ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായ ശിവൻ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഗണങ്ങളുടെ നാഥനായ ദേവേശ്വരന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

ഗണേശ്വരാശ് ച തുഷ്ടുവുഃ സുരേശ്വരാ മഹേശ്വരമ് സമസ്തലോകസംഭവം ഭവാര്ത്തിഹാരിണം ശുഭമ്

ഗണനാഥന്മാരും ദേവന്മാരും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവവും ഭവദുഃഖങ്ങൾ നീക്കുന്ന ശുഭസ്വരൂപനായ മഹേശ്വരനെയും സ്തുതിച്ചു.

ഇഭാനനാശ്രിതം വരം ത്രിശൂലപാശധാരിണമ് സമസ്തലോകസംഭവം ഗജാനനം തദാംബികാ

ആനമുഖം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന, ത്രിശൂലവും പാശവും കൈവശമുള്ള, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവമായ ഗജാനനനു അംബികാ അനുഗ്രഹം നൽകി.

ദദുഃ പുഷ്പവര്ഷം ഹി സിദ്ധാ മുനീന്ദ്രാസ് തഥാ ഖേചരാ ദേവസംഘാസ്തദാനീമ് തദാ തുഷ്ടുവുശ്ചൈകദന്തം സുരേശാഃ പ്രണേമുര്ഗണേശം മഹേശം വിതന്ദ്രാഃ

അപ്പോൾ സിദ്ധന്മാർ, മഹർഷിമാർ, ആകാശവാസികൾ, ദേവസംഘങ്ങൾ എന്നിവർ പൂക്കൾ മഴയായി ചൊരിഞ്ഞു; ദേവന്മാർ ഏകദന്തനെ സ്തുതിച്ചു, ക്ഷീണം ഇല്ലാതെ ഗണേശനായ മഹേശ്വരനു നമസ്കരിച്ചു.

തദാ തയോര്വിനിര്ഗതഃ സുഭൈരവഃ സ മൂര്തിമാന് സ്ഥിതോ നനര്ത ബാലകഃ സമസ്തമങ്ഗലാലയഃ

അപ്പോൾ അവരിൽ നിന്നു ഭയങ്കരമായ ഒരു രൂപം, ബാലരൂപത്തിൽ, എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും ആലയം ആയി, അവിടെ നൃത്തം ചെയ്തു.

വിചിത്രവസ്ത്രഭൂഷണൈര് അലംകൃതോ ഗജാനനഃ മഹേശ്വരസ്യ പുത്രകോ ഽഭിവന്ദ്യ താതമ് അമ്ബികാമ്

വിലക്ഷണമായ വസ്ത്രാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഗജാനനൻ, മഹേശ്വരന്റെ പുത്രൻ, തന്റെ അച്ഛനും അംബികയെയും ആദരപൂർവം വന്ദിച്ചു.

ജാതമാത്രം സുതം ദൃഷ്ട്വാ ചകാര ഭഗവാന്ഭവഃ ഗജാനനായ കൃത്യാംസ്തു സര്വാന്സര്വേശ്വരഃ സ്വയമ്

പുതുതായി ജനിച്ച പുത്രനെ കണ്ട ഭഗവാൻ ഭവൻ, എല്ലാ കര്‍ത്തവ്യങ്ങളും ഗജാനനനു തന്നേ സ്വയം ഏല്പിച്ചു.

ആദായ ച കരാഭ്യാം ച സുസുഖാഭ്യാം ഭവഃ സ്വയമ് ആലിങ്ഗ്യാഘ്രായ മൂര്ധാനം മഹാദേവോ ജഗദ്ഗുരുഃ

സ്വന്തം സ്നേഹപൂർവമായ കൈകളിൽ എടുത്ത്, ലോകഗുരുവായ മഹാദേവൻ തന്റെ മകനെ അണച്ച് തലമുടി നക്കിക്കൊണ്ട് സ്നേഹിച്ചു.

തവാവതാരോ ദൈത്യാനാം വിനാശായ മമാത്മജ ദേവാനാമുപകാരാര്ഥം ദ്വിജാനാം ബ്രഹ്മവാദിനാമ്

എന്റെ മകനേ, നിന്റെ അവതാരം ദാനവരെ നശിപ്പിക്കാനും, ദേവന്മാർക്കും, ദ്വിജന്മാർക്കും, ബ്രഹ്മവിദ്യാരതന്മാർക്കും ഉപകാരത്തിനുമാണ്.

യജ്ഞശ് ച ദക്ഷിണാഹീനഃ കൃതോ യേന മഹീതലേ തസ്യ ധര്മസ്യ വിഘ്നം ച കുരു സ്വര്ഗപഥേ സ്ഥിതഃ

ഭൂമിയിൽ യജ്ഞം ദക്ഷിണയില്ലാതെ നടത്തുകയാണെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗപഥത്തിൽ നിന്നു നീ അതിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കണം.

അധ്യാപനം ചാധ്യയനം വ്യാഖ്യാനം കര്മ ഏവ ച യോ ഽന്യായതഃ കരോത്യസ്മിന് തസ്യ പ്രാണാന്സദാ ഹര

ഈ ലോകത്തിൽ ആരെങ്കിലും നിയമവിരുദ്ധമായി അധ്യാപനം, പഠനം, വ്യാഖ്യാനം, കര്‍മ്മങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അത്തരം ആളുകളുടെ ജീവൻ നീ എപ്പോഴും എടുത്തുകൊള്ളണം.

വര്ണാച്ച്യുതാനാം നാരീണാം നരാണാം നരപുങ്ഗവ സ്വധര്മരഹിതാനാം ച പ്രാണാനപഹര പ്രഭോ

വര്ണത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിയ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും, സ്വധർമ്മം ഇല്ലാത്തവരും, മഹാപുരുഷനേ, അവരുടെ ജീവൻ നീ എടുത്തുകൊള്ളണം.

യാഃ സ്ത്രിയസ്ത്വാം സദാ കാലം പുരുഷാശ് ച വിനായക യജന്തി താസാം തേഷാം ച ത്വത്സാമ്യം ദാതുമര്ഹസി

ഹേ വിനായക, എപ്പോഴും നിന്നെ ഭജിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്കും പുരുഷന്മാർക്കും, നീ നിന്റെതുപോലെയുള്ള സ്ഥാനം നൽകണം.

ത്വം ഭക്താന് സര്വയത്നേന രക്ഷ ബാലഗണേശ്വര യൌവനസ്ഥാംശ് ച വൃദ്ധാംശ് ച ഇഹാമുത്ര ച പൂജിതഃ

ബാലഗണേശാ, ബാല്യവും യൗവനവും വാർദ്ധക്യവും ഉള്ള ഭക്തന്മാരെ, ഇവിടെയും പരലോകത്തും, നീ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും സംരക്ഷിക്കണം.