ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദേവദുന്ദുഭയോ നേദുര് നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ വേദാശ് ച മൂര്തിമന്തസ്തേ പ്രണേമുസ്തം മഹേശ്വരമ്

ദൈവീയമായ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു, ദേഹധാരികളായ വേദങ്ങൾ മഹേശ്വരനു നമസ്കരിച്ചു.

ബ്രഹ്മണാ മുനിഭിഃ സാര്ധം ദേവദേവമുമാപതിമ് ദേവോ ഽപി ദേവീമാലോക്യ സലജ്ജാം ഹിമശൈലജാമ്

ബ്രഹ്മാവിനോടും മുനിമാരോടും കൂടെ, ഉമാപതി, ദേവദേവൻ, ഹിമപർവ്വതപുത്രിയായ ലജ്ജാശീലയുള്ള ദേവിയെ നോക്കി.

ന തൃപ്യത്യനവദ്യാങ്ഗീ സാ ച ദേവം വൃഷധ്വജമ് വരദോ ഽസ്മീതി തം പ്രാഹ ഹരിം സോ ഽപ്യാഹ ശങ്കരമ്

അവൻ അവളുടെ കുഴപ്പമില്ലാത്ത രൂപം നോക്കുന്നതിൽ തൃപ്തനാകാതെ തുടരുകയും, അവളും വൃഷധ്വജനായ ദേവനെ നോക്കി. അവൾ ഹരിയോട്, 'ഞാൻ നിനക്കൊരു വരം നൽകുന്നു,' എന്നു പറഞ്ഞു; ഹരിയും ശങ്കരനോട് പറഞ്ഞു.

ത്വയി ഭക്തിഃ പ്രസീദേതി ബ്രഹ്മാഖ്യാം ച ദദൌ തു സഃ തതസ്തു പുനരേവാഹ ബ്രഹ്മാ വിജ്ഞാപയന്പ്രഭുമ്

'നിനക്കുള്ള ഭക്തി വർദ്ധിക്കട്ടെ,' എന്നു പറഞ്ഞു, അവനു ബ്രഹ്മാ എന്ന പേര് നൽകി. പിന്നെ ബ്രഹ്മാവു വീണ്ടും പ്രഭുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.

ഹവിര്ജുഹോമി വഹ്നൌ തു ഉപാധ്യായപദേ സ്ഥിതഃ ദദാസി മമ യദ്യാജ്ഞാം കര്തവ്യോ ഹ്യകൃതോ വിധിഃ

'ഞാൻ ഉപാധ്യായന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ഹോമം ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ അനുമതി നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത കർമ്മം ഇപ്പോൾ നടത്തട്ടെ,' എന്നു പറഞ്ഞു.

തമാഹ ശങ്കരോ ദേവം ദേവദേവോ ജഗത്പതിഃ യദ്യദിഷ്ടം സുരശ്രേഷ്ഠ തത്കുരുഷ്വ യഥേപ്സിതമ്

ശങ്കരൻ, ദേവദേവനും ലോകപതിയും, അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യുക.'

കര്താസ്മി വചനം സര്വം ദേവദേവ പിതാമഹ തതഃ പ്രണമ്യ ഹൃഷ്ടാത്മാ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ

'ദേവദേവനേ, പിതാമഹനേ, ഞാൻ നിങ്ങൾ കല്പിക്കുന്നതെല്ലാം നിർവഹിക്കും,' എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

ഹസ്തം ദേവസ്യ ദേവ്യാശ് ച യുയോജ പരമം പ്രഭുഃ ജ്വലനശ് ച സ്വയം തത്ര കൃതാഞ്ജലിരുപസ്ഥിതഃ

പരമപ്രഭു ബ്രഹ്മാവ്, ദേവിയും ദേവനും തമ്മിൽ കൈകോർത്ത് ചേർത്ത്, അഗ്നിദേവൻ അവിടെ കയ്യുകൂപ്പി പ്രത്യക്ഷനായി.

ശ്രൌതൈരേതൈര്മഹാമന്ത്രൈര് മൂര്തിമദ്ഭിര് ഉപസ്ഥിതൈഃ യഥോക്തവിധിനാ ഹുത്വാ ലാജാനപി യഥാക്രമമ്

വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, നിർദേശിച്ച വിധിയിൽ, അവൻ അഗ്നിയിൽ ലാജകൾ അർപ്പിച്ചു.

ആനീതാന്വിഷ്ണുനാ വിപ്രാന് സമ്പൂജ്യ വിവിധൈര്വരൈഃ ത്രിശ് ച തം ജ്വലനം ദേവം കാരയിത്വാ പ്രദക്ഷിണമ്

വിഷ്ണു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊണ്ടുവന്നു, വിവിധ വസ്തുക്കളാൽ ആദരിച്ചു, അഗ്നിദേവനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി നടന്നു.

മുക്ത്വാ ഹസ്തസമായോഗം സഹിതൈഃ സര്വദൈവതൈഃ സുരൈശ് ച മാനവൈഃ സര്വൈഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ

കൈകോർത്ത് ചേർന്നിരുന്ന അവസ്ഥ വിട്ട്, എല്ലാ ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും ആന്തരികമായി സന്തോഷിച്ചു.

നനാമ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ദേവദേവമുമാപതിമ് തതഃ പാദ്യം തയോര് ദത്ത്വാ ശംഭോരാചമനം തഥാ

അതിനുശേഷം ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് ദേവദേവനായ ഉമാപതിയെ നമസ്കരിച്ചു, ഇരുവർക്കും പാദ്യവും ശംഭുവിന് ആചമനജലവും അർപ്പിച്ചു.

മധുപര്കം തഥാ ഗാം ച പ്രണമ്യ ച പുനഃ ശിവമ് അതിഷ്ഠദ്ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ദേവൈരിന്ദ്രപുരോഗമൈഃ

അവൻ മധുപർകം, ഒരു പശു എന്നിവയും അർപ്പിച്ചു, വീണ്ടും ശിവനെ നമസ്കരിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാരോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ നിന്നു.

ഭൃഗ്വാദ്യമുനയഃ സര്വേ ചാക്ഷതൈസ്തിലതണ്ഡുലൈഃ സൂര്യാദയഃ സമഭ്യര്ച്യ തുഷ്ടുവുര്വൃഷഭധ്വജമ്

ഭൃഗു മുതലായ എല്ലാ മുനികളും, സൂര്യനും മറ്റ് ദേവന്മാരും, അക്ഷത, എള്ള്, ചോറ് എന്നിവകൊണ്ട് വൃഷഭധ്വജനെ ആരാധിച്ചു, അവനെ സ്തുതിച്ചു.

ശിവഃ സമാപ്യ ദേവോക്തം വഹ്നിമാരോപ്യ ചാത്മനി തയാ സമാഗതോ രുദ്രഃ സര്വലോകഹിതായ വൈ

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞ ചടങ്ങുകൾ പൂർത്തിയാക്കി, അഗ്നിയെ തന്റെ ഉള്ളിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ശിവൻ അവളോടൊപ്പം ഒന്നായി, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അവിടെ ഉണ്ടായി.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ഭവോദ്വാഹം ശുചിസ്മിതഃ ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാഞ്ഛുദ്ധാന് വേദവേദാങ്ഗപാരഗാന്

ആ ഭവന്റെ വിവാഹം ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, ശുദ്ധമായ ഹൃദയത്തോടെ വേദവും അതിന്റെ ശാഖകളും പഠിച്ച ദ്വിജന്മാർക്ക് വായിച്ചുകേൾപ്പിച്ചാലോ—

സ ലബ്ധ്വാ ഗാണപത്യം ച ഭവേന സഹ മോദതേ യത്രായം കീര്ത്യതേ വിപ്രൈസ് താവദാസ്തേ തദാ ഭവഃ

അവൻ ഗണപതിയുടെ അനുഗ്രഹം പ്രാപിച്ചു, ഭവനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; പണ്ഡിതന്മാർ ഈ കഥ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നിടത്ത് ഭവൻ തന്നെ വസിക്കും.

തസ്മാത് സമ്പൂജ്യ വിധിവത് കീര്തയേന്നാന്യഥാ ദ്വിജാഃ ഉദ്വാഹേ ച ദ്വിജേന്ദ്രാണാം ക്ഷത്രിയാണാം ദ്വിജോത്തമാഃ

അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, യഥാവിധി പൂജ ചെയ്ത്, ഈ കഥ വിവാഹസമയങ്ങളിൽ മാത്രം വായിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും ക്ഷത്രിയന്മാരുടെയും വിവാഹത്തിൽ ഇതു പറയണം.

കീര്തനീയമിദം സര്വം ഭവോദ്വാഹമനുത്തമമ് കൃതോദ്വാഹസ്തദാ ദേവ്യാ ഹൈമവത്യാ വൃഷധ്വജഃ

ഭവന്റെ ഈ അതുല്യമായ വിവാഹകഥ മുഴുവനും പ്രസിദ്ധീകരിക്കണം; അപ്പോൾ വൃഷധ്വജൻ ഹിമവതിയുടെ മകളായ ദേവിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.

സഗണോ നന്ദിനാ സാര്ധം സര്വദേവഗണൈര്വൃതഃ പുരീം വാരാണസീം ദിവ്യാമ് ആജഗാമ മഹാദ്യുതിഃ

സ്വന്തം ഗണങ്ങളോടും നന്ദിയോടും എല്ലാ ദേവസംഘങ്ങളോടും കൂടെ, മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ളവൻ ദിവ്യമായ വാരാണസി നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.

അവിമുക്തേ സുഖാസീനം പ്രണമ്യ വൃഷഭധ്വജമ് അപൃച്ഛത്ക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യം ഭവാനീ ഹര്ഷിതാനനാ

അവിമുക്തത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന വൃഷഭധ്വജനെ ഭവാനി ആനന്ദപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു, ആ സ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം ചോദിച്ചു.

അഥാഹാര്ധേന്ദുതിലകഃ ക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് അവിമുക്തസ്യ മാഹാത്മ്യം വിസ്തരാച്ഛക്യതേ നഹി

അപ്പോൾ ചന്ദ്രക്കിരീടനായ ശിവൻ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ പരമമായ മഹത്വം പറഞ്ഞു: 'അവിമുക്തത്തിന്റെ മഹത്വം വിശദമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.' എന്ന് പറഞ്ഞു.

വക്തും മയാ സുരേശാനി ഋഷിസംഘാഭിപൂജിതമ് കിം മയാ വര്ണ്യതേ ദേവീ ഹ്യ് അവിമുക്തഫലോദയഃ

'ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, മുനിസംഘങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവളേ, ഞാൻ എങ്ങനെ അവിമുക്തത്തിന്റെ ഫലപ്രാപ്തിയെ വിശദമായി വിവരിക്കും?' എന്ന് പറഞ്ഞു.

പാപിനാം യത്ര മുക്തിഃ സ്യാന് മൃതാനാമ് ഏകജന്മനാ അന്യത്ര തു കൃതം പാപം വാരാണസ്യാം വ്യപോഹതി

'അവിടെ, പാപികൾക്കും മരിച്ചാൽ ഒരൊറ്റ ജന്മത്തിൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും; മറ്റിടങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം വാരാണസിയിൽ മാത്രമേ നശിക്കൂ.'

വാരാണസ്യാം കൃതം പാപം പൈശാച്യനരകാവഹമ് കൃത്വാ പാപസഹസ്രാണി പിശാചത്വം വരം നൃണാമ്

'വാരാണസിയിൽ ചെയ്ത പാപം പിശാച്, നരകാദികളിലേക്ക് നയിക്കും; എന്നാൽ, ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും മനുഷ്യർക്കു പിശാച് ആയി ജനിക്കുന്നത് അതിലും നല്ലതാണ്.'

ന തു ശക്രസഹസ്രത്വം സ്വര്ഗേ കാശീപുരീം വിനാ യത്ര ത്രിവിഷ്ടപോ ദേവോ യത്ര വിശ്വേശ്വരോ വിഭുഃ

'സ്വർഗത്തിൽ ആയിരം ഇന്ദ്രന്മാരായി ജനിച്ചാലും, കാശി നഗരത്തിന് സമം അല്ല; അവിടെയാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ദൈവവും സർവ്വവ്യാപിയായ ഈശ്വരനും വസിക്കുന്നത്.'

ഓംകാരേശഃ കൃത്തിവാസാ മൃതാനാം ന പുനര്ഭവഃ ഉക്ത്വാ ക്ഷേത്രസ്യ മാഹാത്മ്യം സംക്ഷേപാച്ഛശിശേഖരഃ

'ഓംകാരേശ്വരൻ, ചർമ്മം ധരിച്ചവൻ അവിടെയുണ്ട്; അവിടെ മരിച്ചവർക്കു വീണ്ടും ജനനം ഇല്ല.' അങ്ങനെ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം സംക്ഷിപ്തമായി ചന്ദ്രക്കിരീടൻ പറഞ്ഞു.

ദര്ശയാമാസ ചോദ്യാനം പരിത്യജ്യ ഗണേശ്വരാന് തത്രൈവ ഭഗവാന് ജാതോ ഗജവക്ത്രോ വിനായകഃ

ശേഷം, അവൻ തോട്ടം കാണിച്ചു, ഗണപതിമാരെ വിട്ട്, അവിടെയെ ഭഗവാൻ ഗജമുഖനായ വിനായകനായി ജനിച്ചു.

ദൈത്യാനാം വിഘ്നരൂപാര്ഥമ് അവിഘ്നായ ദിവൌകസാമ് ഏതദ്വഃ കഥിതം സര്വം കഥാസര്വസ്വമുത്തമമ്

ദാനവർക്കു തടസ്സമാകാനും ദേവന്മാർക്ക് തടസ്സങ്ങൾ നീക്കാനും വേണ്ടി, ഈ കഥയുടെ പരമമായ സാരാംശം മുഴുവനും നിങ്ങൾക്കായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.