ലിങ്ഗപുരാണമ്

സര്വേ സഹസ്രഹസ്താശ് ച ജടാമുകുടധാരിണഃ ചന്ദ്രരേഖാവതംസാശ് ച നീലകണ്ഠാസ് ത്രിലോചനാഃ

എല്ലാവരും ആയിരം കൈകളോടെ, ജടാമുടി കിരീടമായി ധരിച്ച്, ചന്ദ്രരേഖ കാതിൽ അലങ്കരിച്ച്, നീലകണ്ഠന്മാരായി, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവരായി നിലകൊണ്ടു.

ഹാരകുണ്ഡലകേയൂരമുകുടാദ്യൈര് അലംകൃതാഃ ബ്രഹ്മേന്ദ്രവിഷ്ണുസംകാശാ അണിമാദിഗുണൈര്വൃതാഃ

ഹാരങ്ങൾ, കുണ്ഡലങ്ങൾ, കെയൂരം, മുകുട് തുടങ്ങിയവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരും, ബ്രഹ്മാവിനെയും ഇന്ദ്രനെയും വിഷ്ണുവിനെയുംപ്പോലെ തേജസ്സോടും, അണിമാദി ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നരുമായി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

സൂര്യകോടിപ്രതീകാശാസ് തത്രാജഗ്മുര്ഗണേശ്വരാഃ പാതാലചാരിണശ്ചൈവ സര്വലോകനിവാസിനഃ

സൂര്യന്റെ പത്ത് കോടിയോളം പ്രകാശമുള്ള ഗണപതികൾ അവിടെ എത്തി; പാതാളത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവരും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.

തുംബരുര്നാരദോ ഹാഹാ ഹൂഹൂശ്ചൈവ തു സാമഗാഃ രത്നാന്യാദായ വാദ്യാംശ് ച തത്രാജഗ്മുസ്തദാ പുരമ്

തുംബുരു, നാരദൻ, ഹാഹാ, ഹൂഹൂ, സാമഗായകർ എന്നിവരും രത്നങ്ങളും വാദ്യോപകരണങ്ങളും എടുത്ത് ആ നഗരത്തിലേക്ക് അന്ന് എത്തി.

ഋഷയഃ കൃത്സ്നശസ്തത്ര ദേവഗീതാസ്തപോധനാഃ പുണ്യാന് വൈവാഹികാന് മന്ത്രാന് അജപുര് ഹൃഷ്ടമാനസാഃ

അവിടെ എല്ലാ ഋഷികളും, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ദേവഗീതകൾ, സന്തോഷപൂർവ്വം പുണ്യമായ വിവാഹമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.

തത ഏവം പ്രവൃത്തേ തു സര്വതശ് ച സമാഗമേ ഗിരിജാം താമ് അലംകൃത്യ സ്വയമേവ ശുചിസ്മിതാമ്

അങ്ങിനെ എല്ലാവരും ചുറ്റും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ, ഗിരിജയെ അവൾതന്നെ ശുചിസ്മിതയുമായി അലങ്കരിച്ചു.

പുരം പ്രവേശയാമാസ സ്വയമ് ആദായ കേശവഃ സദസ്യാഹ ച ദേവേശം നാരായണമജോ ഹരിമ്

കേശവൻ സ്വയം അവളെ പിടിച്ചു നഗരത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു; സഭയിൽ ദേവദേവനായ നാരായണനെയും അജനും ഹരിയും അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ഭവാനഗ്രേ സമുത്പന്നോ ഭവാന്യാ സഹ ദൈവതൈഃ വാമാങ്ഗാദസ്യ രുദ്രസ്യ ദക്ഷിണാങ്ഗാദഹം പ്രഭോ

ഭവാനിയോടൊപ്പം ദേവന്മാരോടും കൂടെ ആദിയിൽ നീ ജനിച്ചു; ഭവാന്റെ ഇടതുവശത്തുനിന്നും, പ്രഭോ, ഞാൻ വലതുവശത്തുനിന്നുമാണ്.

മന്മൂര്തിസ്തുഹിനാദ്രീശോ യജ്ഞാര്ഥം സൃഷ്ട ഏവ ഹി ഏഷാ ഹൈമവതീ ജജ്ഞേ മായയാ പരമേഷ്ഠിനഃ

എന്റെ രൂപം ഹിമപർവതാധിപതിയാണ്, യജ്ഞത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്; ഈ ഹേമവതിയും പരമേശ്വരന്റെ മായയാൽ ജനിച്ചു.

ശ്രൌതസ്മാര്തപ്രവൃത്ത്യര്ഥമ് ഉദ്വാഹാര്ഥമ് ഇഹാഗതഃ അതോ ഽസൌ ജഗതാം ധാത്രീ ധാതാ തവ മമാപി ച

ശ്രൗതസ്മാർതകർമ്മങ്ങൾക്കും വിവാഹത്തിനുമായി ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവൾ ലോകങ്ങളുടെ പോഷികയും, നിനക്കും എനിക്കും സൃഷ്ടാവുമാണ്.

അസ്യ ദേവസ്യ രുദ്രസ്യ മൂര്തിഭിര് വിഹിതം ജഗത് ക്ഷ്മാബഗ്നിഖേന്ദുസൂര്യാത്മപവനാത്മാ യതോ ഭവഃ

ഈ ദേവനായ രുദ്രന്റെ രൂപങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഭൂമി, അഗ്‌നി, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, വായു, ആകാശം എന്നിവ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; ലോകം അവ этവരാൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

തഥാപി തസ്മൈ ദാതവ്യാ വചനാച്ച ഗിരേര്മമ ഏഷാ ഹ്യ് അജാ ശുക്ലകൃഷ്ണാ ലോഹിതാ പ്രകൃതിര്ഭവാന്

എങ്കിലും, ഗിരി രാജാവിന്റെയും എന്റെ വാക്കുപ്രകാരം അവളെ അവനു നൽകണം; അവൾ അജ, വെള്ള, കറുപ്പ്, ചുവപ്പ് നിറങ്ങളുള്ള പ്രകൃതിയാണ്, പ്രഭോ.

ശ്രേയോ ഽപി ശൈലരാജേന സംബന്ധോ ഽയം തവാപി ച തവ പാദ്മേ സമുദ്ഭൂതഃ കല്പേ നാഭ്യംബുജാദഹമ്

എങ്കിലും, ഈ ശൈലരാജാവുമായുള്ള ബന്ധം നിനക്കും ഉത്തമമാണ്; പദ്മത്തിൽ നിന്നാണ് നീ ജനിച്ചത്, കല്പത്തിൽ ഞാൻ നാഭിക്കുമലരിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്.

മദംശസ്യാസ്യ ശൈലസ്യ മമാപി ച ഗുരുര്ഭവാന് ബാഢമ് ഇത്യജമ് ആഹാസൌ ദേവദേവോ ജനാര്ദനഃ

ജനാർദ്ദനൻ, ദേവദേവൻ, പറഞ്ഞു: 'ഈ അഹങ്കാരമുള്ള പർവ്വതത്തിനും എനിക്കും നിങ്ങൾ ഗുരുവാണ്.' എന്നിങ്ങനെ.

ദേവാശ് ച മുനയഃ സര്വേ ദേവദേവശ് ച ശങ്കരഃ തതശ്ചോത്ഥായ വിദ്വാന്സഃ പദ്മനാഭഃ പ്രണമ്യ താമ്

അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും മുനിമാരും, ദേവദേവനായ ശങ്കരനും പദ്മനാഭനും എഴുന്നേറ്റ് അവളെ നമസ്കരിച്ചു.

പാദൌ പ്രക്ഷാല്യ ദേവസ്യ കരാഭ്യാം കമലേക്ഷണഃ അഭ്യുക്ഷദ് ആത്മനോ മൂര്ധ്നി ബ്രഹ്മണശ് ച ഗിരേസ് തഥാ

കമലനയനൻ തന്റെ കൈകളാൽ ദേവന്റെ പാദങ്ങൾ കഴുകി, പിന്നീട് തനിക്കു തന്നെ, ബ്രഹ്മാവിനും പർവ്വതത്തിനും തലയിൽ വെള്ളം തളിച്ചു.

ത്വദീയൈഷാ വിവാഹാര്ഥം മേനജാ ഹ്യനുജാ മമ ഇത്യുക്ത്വാ സോദകം ദത്ത്വാ ദേവീം ദേവേശ്വരായ താമ്

'ഇവൾ എന്റെ അനിയത്തി മേനയുടെ മകളാണ്, വിവാഹത്തിനായി നിങ്ങള്ക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു,' എന്നു പറഞ്ഞ് അവളെ വെള്ളം ചേർത്ത് ദേവേശ്വരനു നൽകി.

സ്വാത്മാനമപി ദേവായ സോദകം പ്രദദൌ ഹരിഃ അഥ സര്വേ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ സര്വവേദാര്ഥപാരഗാഃ

ഹരി തന്റെ തന്നെ വെള്ളം ചേർത്ത് ദേവനു സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം എല്ലാ വേദാർത്ഥങ്ങൾക്കു പ്രാവീണ്യമുള്ള പ്രധാന മുനിമാർ

ഊചുര്ദാതാ ഗൃഹീതാ ച ഫലം ദ്രവ്യം വിചാരതഃ ഏഷ ദേവോ ഹരോ നൂനം മായയാ ഹി തതോ ജഗത്

'ദാതാവും, സ്വീകരിക്കുന്നവനും, ഫലവും, വസ്തുവും — എല്ലാം ആലോചിച്ചാൽ ഈ ഹരൻ തന്റെ മായയാൽ ഈ ലോകം തന്നെയാണ്,' എന്നു പറഞ്ഞു.

ഇത്യുക്ത്വാ തം പ്രണേമുശ് ച പ്രീതികണ്ടകിതത്വചഃ സസൃജുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ഖേചരാഃ സിദ്ധചാരണാഃ

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ സന്തോഷത്തിൽ രോമാഞ്ചംകൊണ്ടു അവനു നമസ്കരിച്ചു; ആകാശത്തിൽ നിന്നു സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.

ദേവദുന്ദുഭയോ നേദുര് നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ വേദാശ് ച മൂര്തിമന്തസ്തേ പ്രണേമുസ്തം മഹേശ്വരമ്

ദൈവീയമായ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു, ദേഹധാരികളായ വേദങ്ങൾ മഹേശ്വരനു നമസ്കരിച്ചു.

ബ്രഹ്മണാ മുനിഭിഃ സാര്ധം ദേവദേവമുമാപതിമ് ദേവോ ഽപി ദേവീമാലോക്യ സലജ്ജാം ഹിമശൈലജാമ്

ബ്രഹ്മാവിനോടും മുനിമാരോടും കൂടെ, ഉമാപതി, ദേവദേവൻ, ഹിമപർവ്വതപുത്രിയായ ലജ്ജാശീലയുള്ള ദേവിയെ നോക്കി.

ന തൃപ്യത്യനവദ്യാങ്ഗീ സാ ച ദേവം വൃഷധ്വജമ് വരദോ ഽസ്മീതി തം പ്രാഹ ഹരിം സോ ഽപ്യാഹ ശങ്കരമ്

അവൻ അവളുടെ കുഴപ്പമില്ലാത്ത രൂപം നോക്കുന്നതിൽ തൃപ്തനാകാതെ തുടരുകയും, അവളും വൃഷധ്വജനായ ദേവനെ നോക്കി. അവൾ ഹരിയോട്, 'ഞാൻ നിനക്കൊരു വരം നൽകുന്നു,' എന്നു പറഞ്ഞു; ഹരിയും ശങ്കരനോട് പറഞ്ഞു.

ത്വയി ഭക്തിഃ പ്രസീദേതി ബ്രഹ്മാഖ്യാം ച ദദൌ തു സഃ തതസ്തു പുനരേവാഹ ബ്രഹ്മാ വിജ്ഞാപയന്പ്രഭുമ്

'നിനക്കുള്ള ഭക്തി വർദ്ധിക്കട്ടെ,' എന്നു പറഞ്ഞു, അവനു ബ്രഹ്മാ എന്ന പേര് നൽകി. പിന്നെ ബ്രഹ്മാവു വീണ്ടും പ്രഭുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.

ഹവിര്ജുഹോമി വഹ്നൌ തു ഉപാധ്യായപദേ സ്ഥിതഃ ദദാസി മമ യദ്യാജ്ഞാം കര്തവ്യോ ഹ്യകൃതോ വിധിഃ

'ഞാൻ ഉപാധ്യായന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ഹോമം ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ അനുമതി നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത കർമ്മം ഇപ്പോൾ നടത്തട്ടെ,' എന്നു പറഞ്ഞു.

തമാഹ ശങ്കരോ ദേവം ദേവദേവോ ജഗത്പതിഃ യദ്യദിഷ്ടം സുരശ്രേഷ്ഠ തത്കുരുഷ്വ യഥേപ്സിതമ്

ശങ്കരൻ, ദേവദേവനും ലോകപതിയും, അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യുക.'

കര്താസ്മി വചനം സര്വം ദേവദേവ പിതാമഹ തതഃ പ്രണമ്യ ഹൃഷ്ടാത്മാ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ

'ദേവദേവനേ, പിതാമഹനേ, ഞാൻ നിങ്ങൾ കല്പിക്കുന്നതെല്ലാം നിർവഹിക്കും,' എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

ഹസ്തം ദേവസ്യ ദേവ്യാശ് ച യുയോജ പരമം പ്രഭുഃ ജ്വലനശ് ച സ്വയം തത്ര കൃതാഞ്ജലിരുപസ്ഥിതഃ

പരമപ്രഭു ബ്രഹ്മാവ്, ദേവിയും ദേവനും തമ്മിൽ കൈകോർത്ത് ചേർത്ത്, അഗ്നിദേവൻ അവിടെ കയ്യുകൂപ്പി പ്രത്യക്ഷനായി.

ശ്രൌതൈരേതൈര്മഹാമന്ത്രൈര് മൂര്തിമദ്ഭിര് ഉപസ്ഥിതൈഃ യഥോക്തവിധിനാ ഹുത്വാ ലാജാനപി യഥാക്രമമ്

വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, നിർദേശിച്ച വിധിയിൽ, അവൻ അഗ്നിയിൽ ലാജകൾ അർപ്പിച്ചു.