ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഇയം ച പ്രകൃതിര്ദേവീ സദാ തേ സൃഷ്ടികാരണ പത്നീരൂപം സമാസ്ഥായ ജഗത്കാരണമാഗതാ

ഈ പ്രകൃതിദേവിയും എപ്പോഴും നിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ കാരണമാണ്; ഭാര്യാരൂപം സ്വീകരിച്ച് ലോകത്തിന്റെ കാരണമായി അവൾ നില്ക്കുന്നു.

നമസ്തുഭ്യം മഹാദേവ മഹാദേവ്യൈ നമോനമഃ പ്രസാദാത്തവ ദേവേശ നിയോഗാച്ച മയാ പ്രജാഃ

മഹാദേവാ, നിനക്കു വന്ദനം; മഹാദേവിയ്ക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. ദേവേശാ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും കല്പനയാലുമാണ് ഞാൻ സകലഭൂതങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചത്.

ദേവാദ്യാസ്തു ഇമാഃ സൃഷ്ടാ മൂഢാസ്ത്വദ്യോഗമോഹിതാഃ കുരു പ്രസാദമേതേഷാം യഥാപൂര്വം ഭവന്ത്വിമേ

ഈ ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചുവെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ അവർ നിന്റെ യോഗശക്തിയാൽ മയങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; ദയചെയ്ത് അവർക്കു കൃപനൽകി, അവർ പഴയപോലെ ആകട്ടെ.

വിജ്ഞാപ്യൈവം തദാ ബ്രഹ്മാ ദേവദേവം മഹേശ്വരമ് സംസ്തമ്ഭിതാംസ്തദാ തേന ഭഗവാന് ആഹ പദ്മജഃ

അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് മഹേശ്വരനായ ദേവദേവനോട് അറിയിച്ചു; അവൻ അടക്കിയിരുത്തിയ ദേവന്മാരെക്കുറിച്ച് പദ്മജനായ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു.

മൂഢാസ്ഥ ദേവതാഃ സര്വാ നൈവ ബുധ്യത ശങ്കരമ് ദേവദേവമ് ഇഹായാന്തം സര്വദേവനമസ്കൃതമ്

ഈ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും മയങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; ഇവർക്ക് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്ന, സകലദേവന്മാരും വണങ്ങുന്ന ശങ്കരനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.

ഗച്ഛധ്വം ശരണം ശീഘ്രം ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ സനാരായണകാഃ സര്വേ മുനിഭിഃ ശങ്കരം പ്രഭുമ്

ഇന്ദ്രനും നാരായണനും മറ്റു ദേവന്മാരും മുനിമാരുമൊക്കെ ചേർന്ന്, ദൈവമേ, നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ശരണം പ്രാപിക്കുവിൻ, ശങ്കരനെ പ്രഭുവിനെ.

സാര്ധം മയൈവ ദേവേശം പരമാത്മാനമീശ്വരമ് അനയാ ഹൈമവത്യാ ച പ്രകൃത്യാ സഹ സത്തമമ്

ഞാനുമൊത്ത്, ഈ ഹിമവാന്റെ മകളായ പരമപ്രകൃതിയുമായും ചേർന്ന്, ദേവദേവനായ പരമാത്മാവായ ഈശ്വരനെ സമീപിക്കൂ.

തത്ര തേ സ്തമ്ഭിതാസ്തേന തഥൈവ സുരസത്തമാഃ പ്രണേമുര് മനസാ സര്വേ സനാരായണകാഃ പ്രഭുമ്

അവിടെ, അവൻ അടക്കിയിരുത്തിയ ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാർ, നാരായണനോടൊപ്പം, മനസ്സിൽ പ്രഭുവിനെ വണങ്ങി.

അഥ തേഷാം പ്രസന്നോ ഭൂദ് ദേവദേവസ്ത്രിയംബകഃ യഥാപൂര്വം ചകാരാശു വചനാദ്ബ്രഹ്മണഃ പ്രഭുഃ

അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, ത്രയാംബകനായ ദേവദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവരെ പഴയപോലെ ആക്കിക്കൊടുത്തു.

തത ഏവം പ്രസന്നേ തു സര്വദേവനിവാരണമ് വപുശ്ചകാര ദേവേശോ ദിവ്യം പരമമദ്ഭുതമ്

അങ്ങനെ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ നിന്നപ്പോൾ, ദേവന്മാരെ നിയന്ത്രിച്ച് ദേവാദികളുടെ പ്രഭു അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യരൂപം സൃഷ്ടിച്ചു.

തേജസാ തസ്യ ദേവാസ്തേ സേന്ദ്രചന്ദ്രദിവാകരാഃ സബ്രഹ്മകാഃ സസാധ്യാശ് ച സനാരായണകാസ് തഥാ

അവന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ഇന്ദ്രനും ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ബ്രഹ്മാവും സാദ്ധ്യന്മാരും നാരായണനും കൂടെ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും തിളങ്ങി.

സയമാശ് ച സരുദ്രാശ് ച ചക്ഷുരപ്രാര്ഥയന് വിഭുമ് തേഭ്യശ് ച പരമം ചക്ഷുഃ സര്വദൃഷ്ടൌ ച ശക്തിമത്

യമനും രുദ്രന്മാരും കൂടെ ദേവന്മാർ ആ മഹാപ്രഭുവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; അവർക്കെല്ലാം എല്ലാം കാണാൻ കഴിയുന്ന പരമമായ ദൃഷ്ടി അവൻ നൽകി.

ദദാവംബാപതിഃ ശര്വോ ഭവാന്യാശ് ച ചലസ്യ ച ലബ്ധ്വാ ചക്ഷുസ്തദാ ദേവാ ഇന്ദ്രവിഷ്ണുപുരോഗമാഃ

ജലങ്ങളുടെ നാഥനായ ശർവൻ ഭവാനിക്കും ചലയ്ക്കും ദൃഷ്ടി നൽകി; ദൃഷ്ടി ലഭിച്ച ദേവന്മാർക്ക് ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും മുന്നിൽ നിന്നു.

സബ്രഹ്മകഃ സശക്രാശ് ച തമപശ്യന്മഹേശ്വരമ് ബ്രഹ്മാദ്യാ നേമിരേ തൂര്ണം ഭവാനീ ച ഗിരീശ്വരഃ

ബ്രഹ്മാവും ശക്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും മഹേശ്വരനെ കണ്ടു; ബ്രഹ്മാവും പ്രധാനദേവന്മാരും ഭവാനിയും ഗിരീശ്വരനും വേഗത്തിൽ നമസ്കരിച്ചു.

മുനയശ് ച മഹാദേവം ഗണേശാഃ ശിവസംമതാഃ സസര്ജുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിം ച ഖേചരാഃ സിദ്ധചാരണാഃ

മഹർഷികളും ശിവഭക്തരും ഗണപതികളും പൂക്കൾ മഴപെയ്യിച്ചു; ആകാശവാസികളും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും അതുപോലെ ചെയ്തു.

ദേവദുന്ദുഭയോ നേദുസ് തുഷ്ടുവുര്മുനയഃ പ്രഭുമ് ജഗുര്ഗന്ധര്വമുഖ്യാശ് ച നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ

ദിവ്യമായ മൃദംഗങ്ങൾ മുഴങ്ങി, മുനികൾ പ്രഭുവിനെ സ്തുതിച്ചു, പ്രധാന ഗാന്ധർവന്മാർ പാടുകയും അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

മുമുഹുര്ഗണപാഃ സര്വേ മുമോദാംബാ ച പാര്വതീ തസ്യ ദേവീ തദാ ഹൃഷ്ടാ സമക്ഷം ത്രിദിവൌകസാമ്

എല്ലാ ഗണങ്ങളും ആനന്ദിച്ചു, അമ്മയായ പാർവതിയും അതീവ സന്തോഷിച്ചു; ദേവതകൾക്കു മുന്നിൽ അവൾ അതിയായി ഉല്ലസിച്ചു.

പാദയോഃ സ്ഥാപയാമാസ മാലാം ദിവ്യാം സുഗന്ധിനീമ് സാധു സാധ്വിതി സമ്പ്രോച്യ തയാ തത്രൈവ ചാര്ചിതമ്

അവൾ ദിവ്യവും സുഗന്ധവും നിറഞ്ഞ ഒരു മാല അവന്റെ കാലടിയിൽ വച്ചു, 'ശ്രേഷ്ഠം, ശ്രേഷ്ഠം' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടെയേൽക്കു ആരാധിച്ചു.

സഹ ദേവ്യാ നമശ്ചക്രുഃ ശിരോഭിര് ഭൂതലാശ്രിതൈഃ സര്വേ സബ്രഹ്മകാ ദേവാഃ സയക്ഷോരഗരാക്ഷസാഃ

ദേവിയോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും യക്ഷന്മാരും നാഗന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാവരും തല ഭൂമിയിൽ തൊടിച്ച് നമസ്കരിച്ചു.

അഥ ബ്രഹ്മാ മഹാദേവമ് അഭിവന്ദ്യ കൃതാഞ്ജലിഃ ഉദ്വാഹഃ ക്രിയതാം ദേവ ഇത്യുവാച മഹേശ്വരമ്

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് കയ്യുകൂപ്പി മഹാദേവനെ നമസ്കരിച്ചു: 'ദേവാ, കല്യാണം നടത്തണം' എന്ന് മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു.

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ യഥേഷ്ടമിതി ലോകേശം പ്രാഹ ഭൂതപതിഃ പ്രഭുഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂതങ്ങളുടെ പ്രഭു ലോകനാഥനോട് 'നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം സംഭവിക്കട്ടെ' എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഉദ്വാഹാര്ഥം മഹേശസ്യ തത്ക്ഷണാദേവ സുവ്രതാഃ ബ്രഹ്മണാ കല്പിതം ദിവ്യം പുരം രത്നമയം ശുഭമ്

മഹേശന്റെ കല്യാണത്തിനായി, അതേ സമയത്ത് തന്നെ, സദാചാരികൾ ബ്രഹ്മാവു സൃഷ്ടിച്ച രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ദിവ്യമായ മനോഹര നഗരമുണ്ടായതായി കണ്ടു.

അഥാദിതിര്ദിതിഃ സാക്ഷാദ് ദനുഃ കദ്രുഃ സുകാലികാ പുലോമാ സുരസാ ചൈവ സിംഹികാ വിനതാ തഥാ

അപ്പോൾ ആദിതി, ദിതി, ദനു, കദ്രു, സുകാലിക, പുലോമ, സുരസ, സിംഹിക, വിനത എന്നിവരും നേരിട്ട് അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

സിദ്ധിര്മായാ ക്രിയാ ദുര്ഗാ ദേവീ സാക്ഷാത്സുധാ സ്വധാ സാവിത്രീ വേദമാതാ ച രജനീ ദക്ഷിണാ ദ്യുതിഃ

സിദ്ധി, മായ, ക്രിയ, ദുര്‍ഗാ, ദേവി, സുധ, സ്വധ, സാവിത്രി, വേദമാതാവ്, രജനി, ദക്ഷിണ, ദ്യുതി ഇവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

സ്വാഹാ സ്വാഹാമതിര് ബുദ്ധിര് ഋദ്ധിര് വൃദ്ധിഃ സരസ്വതീ രാകാ കുഹൂഃ സിനീവാലീ ദേവീ അനുമതീ തഥാ

സ്വാഹ, സ്വാഹാമതി, ബുദ്ധി, ഋദ്ധി, വൃദ്ധി, സരസ്വതി, രാക, കുഹു, സിനീവാലി, അനുമതി ദേവി എന്നിവരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

ധരണീ ധാരണീ ചേലാ ശചീ നാരായണീ തഥാ ഏതാശ്ചാന്യാശ് ച ദേവാനാം മാതരഃ പത്നയസ് തഥാ

ധരണി, ധാരണി, ചെല, ശചി, നാരായണി എന്നിവരും മറ്റു ദേവമാതാക്കളും ദേവീഭാര്യകളും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

ഉദ്വാഹഃ ശങ്കരസ്യേതി ജഗ്മുഃ സര്വാ മുദാന്വിതാഃ ഉരഗാ ഗരുഡാ യക്ഷാ ഗന്ധര്വാഃ കിന്നരാ ഗണാഃ

'ഇത് ശങ്കരന്റെ കല്യാണമാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞ് സർപ്പങ്ങൾ, ഗരുഡന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, മറ്റു ഗണങ്ങൾ എന്നിവരും സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ എത്തി.

സാഗരാ ഗിരയോ മേഘാ മാസാഃ സംവത്സരാസ് തഥാ വേദാ മന്ത്രാസ് തഥാ യജ്ഞാഃ സ്തോമാ ധര്മാശ് ച സര്വശഃ

സമുദ്രങ്ങളും മലകളും മേഘങ്ങളും മാസങ്ങളും വർഷങ്ങളും, അതുപോലെ തന്നെ വേദങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, സ്തോത്രങ്ങൾ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും—

ഹുങ്കാരഃ പ്രണവശ്ചൈവ പ്രതിഹാരാഃ സഹസ്രശഃ കോടിരപ്സരസോ ദിവ്യാസ് താസാം ച പരിചാരികാഃ

'ഹും' എന്ന ഉച്ചാരണം, 'ഓം' എന്ന പ്രണവം, അനവധി വാതില്പാലകർ, കോടിക്കണക്കിന് ദിവ്യ സുന്ദരികൾ, അവർക്കൊപ്പം സേവകരും—