ലിങ്ഗപുരാണമ്

തതഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ മദനം ഹസന് ദേവസ് ത്രിയംബകഃ നയനേന തൃതീയേന സാവജ്ഞം തമ് അവൈക്ഷത

അപ്പോൾ, മദനനെ കണ്ടു, ത്രയാംബകൻ ദേവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, അവനെ അവജ്ഞയോടെ മൂന്നാം കണ്ണിലൂടെ നോക്കി.

തതോ ഽസ്യ നേത്രജോ വഹ്നിര് മദനം പാര്ശ്വതഃ സ്ഥിതമ് അദഹത്തത്ക്ഷണാദേവ ലലാപ കരുണം രതിഃ

അപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് അഗ്നി പുറത്ത് വന്നു, സമീപം നിന്ന മദനനെ ഉടൻ തന്നെ ചാരമാക്കി; രതി ദുഃഖത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.

രത്യാഃ പ്രലാപമാകര്ണ്യ ദേവദേവോ വൃഷധ്വജഃ കൃപയാ പരയാ പ്രാഹ കാമപത്നീം നിരീക്ഷ്യ ച

രതിയുടെ വിലാപം കേട്ട ദേവദേവനായ വൃഷഭധ്വജൻ, കാമന്റെ ഭാര്യയെ കരുണയോടെ നോക്കി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

അമൂര്തോ ഽപി ധ്രുവം ഭദ്രേ കാര്യം സര്വം പതിസ്തവ രതികാലേ ധ്രുവേ ഭദ്രേ കരിഷ്യതി ന സംശയഃ

രൂപമില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും, ഭദ്രേ, നിന്റെ ഭർത്താവ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സാക്ഷാത്കരിക്കും; രതിക്കാലത്ത് അതെല്ലാം നടക്കും, സംശയമില്ല.

യദാ വിഷ്ണുശ് ച ഭവിതാ വാസുദേവോ മഹായശാഃ ശാപാദ്ഭൃഗോര്മഹാതേജാഃ സര്വലോകഹിതായ വൈ

ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം മൂലം, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി, വിഷ്ണു വാസുദേവനായി ജനിക്കും.

തദാ തസ്യ സുതോ യശ് ച സ പതിസ്തേ ഭവിഷ്യതി സാ പ്രണമ്യ തദാ രുദ്രം കാമപത്നീ ശുചിസ്മിതാ

അപ്പോൾ, അവളുടെ മകനും ഭർത്താവാവാനിരിക്കുന്നവനും, കാമന്റെ ഭാര്യയായ ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളും, അന്നേരം രുദ്രനോട് നമസ്കരിച്ചു.

ജഗാമ മദനം ലബ്ധ്വാ വസംതേന സമന്വിതാ

കാമനെ ലഭിച്ച ശേഷം, വസന്തനോടൊപ്പം അവൾ പുറപ്പെട്ടു.

തപസാ ച മഹാദേവ്യാഃ പാര്വത്യാ വൃഷഭധ്വജ പ്രീതിശ് ച ഭഗവാഞ്ഛര്വോ വചനാദ്ബ്രഹ്മണസ്തദാ

മഹാദേവിയായ പാർവതിയുടെ തപസ്സുകൊണ്ട്, കാളിദ്വജനായ ഭഗവാൻ ശർവ്വൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുപോലെ സന്തോഷിച്ചു.

ഹിതായ ചാശ്രമാണാം ച ക്രീഡാര്ഥം ഭഗവാന്ഭവഃ തദാ ഹൈമവതീം ദേവീമ് ഉപയേമേ യഥാവിധി

ആശ്രമങ്ങളുടെയും ക്ഷേമത്തിനും വിനോദത്തിനുമായി, ഭഗവാൻ ഭവൻ അന്നേരം സ്വർണ്ണത്തിൽ ജനിച്ച ദേവിയെ ശരിയായ രീതിയിൽ വിവാഹം കഴിച്ചു.

ജഗാമ സ സ്വയം ബ്രഹ്മാ മരീച്യാദ്യൈര്മഹര്ഷിഭിഃ തപോവനം മഹാദേവ്യാഃ പാര്വത്യാഃ പദ്മസംഭവഃ

താമരയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവും, മരീചിയാദി മഹർഷിമാരും ചേർന്ന്, മഹാദേവിയായ പാർവതിയുടെ തപോവനത്തിലേക്ക് പോയി.

പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ ച താം ദേവീം സ ജഗതോ ഽരണീമ് കിമ് അര്ഥം തപസാ ലോകാന് സംതാപയസി ശൈലജേ

ആ ദേവിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം, ലോകങ്ങളുടെ അഗ്നികൊല്ലായ ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചു: 'പർവതകുമാരിയെ, നീ തപസ്സിലൂടെ ലോകങ്ങളെ എന്തിനാണ് കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്?'

ത്വയാ സൃഷ്ടം ജഗത്സര്വം മാതസ്ത്വം മാ വിനാശയ ത്വം ഹി സംധാരയേല്ലോകാന് ഇമാന് സര്വാന് സ്വതേജസാ

മാതാവേ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ നീ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്; ദയവായി അതിനെ നശിപ്പിക്കരുത്. നിന്റെ തേജസ്സാൽ നീ ഈ ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നു.

സര്വദേവേശ്വരഃ ശ്രീമാന് സര്വലോകപതിര്ഭവഃ യസ്യ വൈ ദേവദേവസ്യ വയം കിങ്കരവാദിനഃ

സകലദേവന്മാരുടെയും ഇശ്വരനായ ഭഗവാൻ ഭവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപൻ, ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർ ദാസന്മാർ എന്നു പറയുന്നവൻ.

സ ഏവം പരമേശാനഃ സ്വയം ച വരയിഷ്യതി വരദേ യേന സൃഷ്ടാസി ന വിനാ യസ്ത്വയാംബികേ

അവൻ, പരമേശ്വരൻ, നിന്നെ തന്നെയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്ത് വരം നൽകാൻ വരിക. നിന്നാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവൻ, നിന്നില്ലാതെ അവനില്ല, അംബികേ.

വര്തതേ നാത്ര സംദേഹസ് തവ ഭര്ത്താ ഭവിഷ്യതി ഇത്യുക്ത്വാ താം നമസ്കൃത്യ മുഹുഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ പാര്വതീമ്

ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല; അവൻ നിന്റെ ഭർത്താവാകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു പാർവതിയെ നോക്കി.

ഗതേ പിതാമഹേ ദേവോ ഭഗവാന് പരമേശ്വരഃ ജഗാമാനുഗ്രഹം കര്തും ദ്വിജരൂപേണ ചാശ്രമമ്

പിതാമഹൻ പോയപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പരമേശ്വരൻ ദ്വിജരൂപത്തിൽ ആശ്രമത്തിലേക്ക് അനുഗ്രഹിക്കാൻ എത്തി.

സാ ച ദൃഷ്ട്വാ മഹാദേവം ദ്വിജരൂപേണ സംസ്ഥിതമ് പ്രതിഭാദ്യൈഃ പ്രഭും ജ്ഞാത്വാ നനാമ വൃഷഭധ്വജമ്

മഹാദേവനെ ദ്വിജരൂപത്തിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അവൾ കാളിദ്വജനോട് നമസ്കരിച്ചു.

സമ്പൂജ്യ വരദം ദേവം ബ്രാഹ്മണച്ഛദ്മനാഗതമ് തുഷ്ടാവ പരമേശാനം പാര്വതീ പരമേശ്വരമ്

വരദനായ ദേവനെ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ വരവേറ്റു, പാർവതി പരമേശ്വരനായ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു.

അനുഗൃഹ്യ തദാ ദേവീമ് ഉവാച പ്രഹസന്നിവ കുലധര്മാശ്രയം രക്ഷന് ഭൂധരസ്യ മഹാത്മനഃ

അപ്പോൾ ദേവിയെ അനുഗ്രഹിച്ച്, പർവതന്റെ മഹാത്മാവിന്റെ കുടുംബധർമ്മം സംരക്ഷിച്ചു കൊണ്ടു, അവൻ പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു.

ക്രീഡാര്ഥം ച സതാം മധ്യേ സര്വദേവപതിര്ഭവഃ സ്വയംവരേ മഹാദേവീ തവ ദിവ്യസുശോഭനേ

സദ്പുരുഷന്മാരുടെ ഇടയിൽ വിനോദത്തിനായി, ദിവ്യസൗന്ദര്യമുള്ള മഹാദേവി, നിന്റെ സ്വയംവരത്തിൽ സകലദേവന്മാരുടെയും അധിപൻ എത്തും.

ആസ്ഥായ രൂപം യത്സൌമ്യം സമേഷ്യേ ഽഹം സഹ ത്വയാ ഇത്യുക്ത്വാ താം സമാലോക്യ ദേവോ ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ

സൗമ്യമായ രൂപം ധരിച്ച്, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം വരാം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദൈവം ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ അവളെ നോക്കി.

ജഗാമേഷ്ടം തദാ ദിവ്യം സ്വപുരം പ്രയയൌ ച സാ ദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്ടസ്തദാ ദേവീം മേനയാ തുഹിനാചലഃ

അപ്പോൾ ദൈവം തനിക്കിഷ്ടമായ ദിവ്യനഗരത്തിലേക്ക് പോയി, അവളും പുറപ്പെട്ടു. ദേവിയെ കണ്ടപ്പോൾ മേനാ, ഹിമപർവതൻ, സന്തോഷിച്ചു.

ആലിങ്ഗ്യാഘ്രായ സമ്പൂജ്യ പുത്രീം സാക്ഷാത്തപസ്വിനീമ് ദുഹിതുര്ദേവദേവേന ന ജാനന്നഭിമന്ത്രിതമ്

മകളെ അണങ്ങി, മണം വാസിച്ചു, ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച്, തപസ്വിനിയായ ദുഹിതാവിനെ ദേവദേവൻ മോഹിപ്പിച്ചതെന്ന് പർവതൻ അറിയാതെ നിന്നു.

സ്വയംവരം തദാ ദേവ്യാഃ സര്വലോകേഷ്വഘോഷയത് അഥ ബ്രഹ്മാ ച ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ സാക്ഷാജ്ജനാര്ദനഃ

അപ്പോഴാണ് ദേവിയുടെ സ്വയംവര ചടങ്ങ് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. അതിനുശേഷം മഹാബ്രഹ്മാവും മഹാവിഷ്ണുവും、ごജനാർദ്ദനനും അവിടെ എത്തി.

ശക്രശ് ച ഭഗവാന് വഹ്നിര് ഭാസ്കരോ ഭഗ ഏവ ച ത്വഷ്ടാര്യമാ വിവസ്വാംശ് ച യമോ വരുണ ഏവ ച

അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ, അഗ്നിദേവൻ, സൂര്യൻ, ഭാഗദേവൻ, ത്വഷ്ടാവ്, അർയമൻ, വിവസ്വാൻ, യമൻ, വരുണൻ എന്നിവരും അവിടെ എത്തി.

വായുഃ സോമസ്തഥേശാനോ രുദ്രാശ് ച മുനയസ് തഥാ അശ്വിനൌ ദ്വാദശാദിത്യാ ഗന്ധര്വാ ഗരുഡസ് തഥാ

വായുദേവൻ, സോമൻ, ഈശാനൻ, രുദ്രന്മാർ, മുനിമാർ, അശ്വിനീദേവന്മാർ, പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ഗരുഡൻ ഇവരും അപ്പോൾ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

യക്ഷാഃ സിദ്ധാസ്തഥാ സാധ്യാ ദൈത്യാഃ കിംപുരുഷോരഗാഃ സമുദ്രാശ് ച നദാ വേദാ മന്ത്രാഃ സ്തോത്രാദയഃ ക്ഷണാഃ

യക്ഷന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, സാദ്ധ്യന്മാർ, ദൈത്യന്മാർ, കിംപുരുഷന്മാർ, പാമ്പുകൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, നദികൾ, വേദങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, സ്തോത്രങ്ങൾ, സമയത്തിന്റെ കണങ്ങൾ എന്നിവയും അവിടെ സന്നിഹിതമായിരുന്നു.

നാഗാശ് ച പര്വതാഃ സര്വേ യജ്ഞാഃ സൂര്യാദയോ ഗ്രഹാഃ ത്രയസ്ത്രിംശച്ച ദേവാനാം ത്രയശ് ച ത്രിശതം തഥാ

നാഗങ്ങൾ, എല്ലാ പർവതങ്ങളും, യാഗങ്ങൾ, സൂര്യനും മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളും, മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവന്മാർ, മൂന്നു മൂവായിരം ദേവന്മാരും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

ത്രയശ് ച ത്രിസഹസ്രം ച തഥാന്യേ ബഹവഃ സുരാ ജഗ്മുര് ഗിരീന്ദ്രപുത്ര്യാസ്തു സ്വയംവരമനുത്തമമ്

മൂന്നു മൂവായിരം ദേവന്മാരും അനേകം മറ്റു ദേവന്മാരും അങ്ങനെ പർവതരാജകുമാരിയുടെ അതുല്യമായ സ്വയംവര ചടങ്ങിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.