ലിങ്ഗപുരാണമ്

ലീലയൈവ മഹാസേനഃ പ്രബലം താരകാസുരമ് ബാലോ ഽപി വിനിഹത്യൈകോ ദേവാന് സംതാരയിഷ്യതി

മഹാസേനൻ, ബാലനായിരുന്നാലും, തന്റെ കളിയിലൂടെയേ തന്നെ ശക്തനായ താരകാസുരനെ ഒറ്റയ്ക്കായി സംഹരിച്ച് ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കും.

ഏവമ് ഉക്തസ് തദാ തേന ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ ബൃഹസ്പതിസ് തഥാ സേന്ദ്രൈര് ദേവൈര് ദേവം പ്രണമ്യ തമ്

അപ്പോൾ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞതുപോലെ, ബൃഹസ്പതി, ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ആ ദേവനെ വണങ്ങി.

മേരോഃ ശിഖരമാസാദ്യ സ്മരം സസ്മാര സുവ്രതഃ സ്മരണാദ്ദേവദേവസ്യ സ്മരോ ഽപി സഹ ഭാര്യയാ

മേരു പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ എത്തി, സത്വ്രതനായവൻ സ്മരനെ ഓർത്തു; ദേവദേവനെ ഓർത്തതുകൊണ്ട് സ്മരനും ഭാര്യയോടൊപ്പം ഓർമ്മയിൽ വന്നു.

രത്യാ സമം സമാഗമ്യ നമസ്കൃത്യ കൃതാഞ്ജലിഃ സശക്രമാഹ തം ജീവം ജഗജ്ജീവോ ദ്വിജോത്തമാഃ

രതിയോടൊപ്പം ചേർന്ന്, കയ്യുകൂപ്പി നമസ്കരിച്ച്, ശക്രനോടൊപ്പം ആ ജീവനെ, ലോകത്തിന് ജീവൻ തന്നെയായവനെ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

സ്മൃതോ യദ്ഭവതാ ജീവ സമ്പ്രാപ്തോ ഽഹം തവാന്തികമ് ബ്രൂഹി യന്മേ വിധാതവ്യം തമാഹ സുരപൂജിതഃ

നീ എന്നെ ഓർത്തതുകൊണ്ട്, ജീവാ, ഞാൻ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി; എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടത് പറയൂ—ദേവന്മാർ ആദരിച്ചവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

തമ് ആഹ ഭഗവാഞ്ഛക്രഃ സംഭാവ്യ മകരധ്വജമ് ശങ്കരേണാംബികാമദ്യ സംയോജയ യഥാസുഖമ്

ശക്രൻ, മനസ്സിൽ ആദരവോടെ, മകരധ്വജനെ അഭിമാനത്തോടെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് ശങ്കരനും അംബികയും നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഐക്യപ്പെടട്ടെ'.

തയാ സ രമതേ യേന ഭഗവാന് വൃഷഭധ്വജഃ തേന മാര്ഗേണ മാര്ഗസ്വ പത്ന്യാ രത്യാനയാ സഹ

വൃഷഭധ്വജൻ അവളോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്ന വഴി എങ്ങനെയോ, അതേ വഴിയിലാണ് നീയും നിന്റെ ഭാര്യയായ രതിയോടൊപ്പം പോകേണ്ടത്.

സോ ഽപി തുഷ്ടോ മഹാദേവഃ പ്രദാസ്യതി ശുഭാം ഗതിമ് വിപ്രയുക്തസ്തയാ പൂര്വം ലബ്ധ്വാ താം ഗിരിജാമുമാമ്

അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ നിനക്ക് നല്ല ഗതി നൽകും; മുമ്പ് അവളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീട് ഗിരിജയായ ഉമയെ അവൻ സ്വന്തമാക്കി.

ഏവമുക്തോ നമസ്കൃത്യ ദേവദേവം ശചീപതിമ് ദേവദേവാശ്രമം ഗന്തും മതിം ചക്രേ തയാ സഹ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവദേവനായ ശചീപതിയെ വണങ്ങി, അവളോടൊപ്പം ദേവദേവന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാൻ മനസ്സുറച്ചു.

ഗത്വാ തദാശ്രയേ ശംഭോഃ സഹ രത്യാ മഹാബലഃ വസംതേന സഹായേന ദേവം യോക്തുമനാ ഭവത്

അപ്പോൾ, രതിയോടൊപ്പം, വസന്തൻ കൂട്ടായ്മയിൽ, മഹാബലൻ ശംഭുവിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി, ദേവനെ സ്വാധീനിക്കാൻ മനസ്സുറച്ചു.

തതഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ മദനം ഹസന് ദേവസ് ത്രിയംബകഃ നയനേന തൃതീയേന സാവജ്ഞം തമ് അവൈക്ഷത

അപ്പോൾ, മദനനെ കണ്ടു, ത്രയാംബകൻ ദേവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, അവനെ അവജ്ഞയോടെ മൂന്നാം കണ്ണിലൂടെ നോക്കി.

തതോ ഽസ്യ നേത്രജോ വഹ്നിര് മദനം പാര്ശ്വതഃ സ്ഥിതമ് അദഹത്തത്ക്ഷണാദേവ ലലാപ കരുണം രതിഃ

അപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് അഗ്നി പുറത്ത് വന്നു, സമീപം നിന്ന മദനനെ ഉടൻ തന്നെ ചാരമാക്കി; രതി ദുഃഖത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.

രത്യാഃ പ്രലാപമാകര്ണ്യ ദേവദേവോ വൃഷധ്വജഃ കൃപയാ പരയാ പ്രാഹ കാമപത്നീം നിരീക്ഷ്യ ച

രതിയുടെ വിലാപം കേട്ട ദേവദേവനായ വൃഷഭധ്വജൻ, കാമന്റെ ഭാര്യയെ കരുണയോടെ നോക്കി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

അമൂര്തോ ഽപി ധ്രുവം ഭദ്രേ കാര്യം സര്വം പതിസ്തവ രതികാലേ ധ്രുവേ ഭദ്രേ കരിഷ്യതി ന സംശയഃ

രൂപമില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും, ഭദ്രേ, നിന്റെ ഭർത്താവ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സാക്ഷാത്കരിക്കും; രതിക്കാലത്ത് അതെല്ലാം നടക്കും, സംശയമില്ല.

യദാ വിഷ്ണുശ് ച ഭവിതാ വാസുദേവോ മഹായശാഃ ശാപാദ്ഭൃഗോര്മഹാതേജാഃ സര്വലോകഹിതായ വൈ

ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം മൂലം, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി, വിഷ്ണു വാസുദേവനായി ജനിക്കും.

തദാ തസ്യ സുതോ യശ് ച സ പതിസ്തേ ഭവിഷ്യതി സാ പ്രണമ്യ തദാ രുദ്രം കാമപത്നീ ശുചിസ്മിതാ

അപ്പോൾ, അവളുടെ മകനും ഭർത്താവാവാനിരിക്കുന്നവനും, കാമന്റെ ഭാര്യയായ ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളും, അന്നേരം രുദ്രനോട് നമസ്കരിച്ചു.

ജഗാമ മദനം ലബ്ധ്വാ വസംതേന സമന്വിതാ

കാമനെ ലഭിച്ച ശേഷം, വസന്തനോടൊപ്പം അവൾ പുറപ്പെട്ടു.

തപസാ ച മഹാദേവ്യാഃ പാര്വത്യാ വൃഷഭധ്വജ പ്രീതിശ് ച ഭഗവാഞ്ഛര്വോ വചനാദ്ബ്രഹ്മണസ്തദാ

മഹാദേവിയായ പാർവതിയുടെ തപസ്സുകൊണ്ട്, കാളിദ്വജനായ ഭഗവാൻ ശർവ്വൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുപോലെ സന്തോഷിച്ചു.

ഹിതായ ചാശ്രമാണാം ച ക്രീഡാര്ഥം ഭഗവാന്ഭവഃ തദാ ഹൈമവതീം ദേവീമ് ഉപയേമേ യഥാവിധി

ആശ്രമങ്ങളുടെയും ക്ഷേമത്തിനും വിനോദത്തിനുമായി, ഭഗവാൻ ഭവൻ അന്നേരം സ്വർണ്ണത്തിൽ ജനിച്ച ദേവിയെ ശരിയായ രീതിയിൽ വിവാഹം കഴിച്ചു.

ജഗാമ സ സ്വയം ബ്രഹ്മാ മരീച്യാദ്യൈര്മഹര്ഷിഭിഃ തപോവനം മഹാദേവ്യാഃ പാര്വത്യാഃ പദ്മസംഭവഃ

താമരയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവും, മരീചിയാദി മഹർഷിമാരും ചേർന്ന്, മഹാദേവിയായ പാർവതിയുടെ തപോവനത്തിലേക്ക് പോയി.

പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ ച താം ദേവീം സ ജഗതോ ഽരണീമ് കിമ് അര്ഥം തപസാ ലോകാന് സംതാപയസി ശൈലജേ

ആ ദേവിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം, ലോകങ്ങളുടെ അഗ്നികൊല്ലായ ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചു: 'പർവതകുമാരിയെ, നീ തപസ്സിലൂടെ ലോകങ്ങളെ എന്തിനാണ് കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്?'

ത്വയാ സൃഷ്ടം ജഗത്സര്വം മാതസ്ത്വം മാ വിനാശയ ത്വം ഹി സംധാരയേല്ലോകാന് ഇമാന് സര്വാന് സ്വതേജസാ

മാതാവേ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ നീ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്; ദയവായി അതിനെ നശിപ്പിക്കരുത്. നിന്റെ തേജസ്സാൽ നീ ഈ ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നു.

സര്വദേവേശ്വരഃ ശ്രീമാന് സര്വലോകപതിര്ഭവഃ യസ്യ വൈ ദേവദേവസ്യ വയം കിങ്കരവാദിനഃ

സകലദേവന്മാരുടെയും ഇശ്വരനായ ഭഗവാൻ ഭവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപൻ, ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർ ദാസന്മാർ എന്നു പറയുന്നവൻ.

സ ഏവം പരമേശാനഃ സ്വയം ച വരയിഷ്യതി വരദേ യേന സൃഷ്ടാസി ന വിനാ യസ്ത്വയാംബികേ

അവൻ, പരമേശ്വരൻ, നിന്നെ തന്നെയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്ത് വരം നൽകാൻ വരിക. നിന്നാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവൻ, നിന്നില്ലാതെ അവനില്ല, അംബികേ.

വര്തതേ നാത്ര സംദേഹസ് തവ ഭര്ത്താ ഭവിഷ്യതി ഇത്യുക്ത്വാ താം നമസ്കൃത്യ മുഹുഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ പാര്വതീമ്

ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല; അവൻ നിന്റെ ഭർത്താവാകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു പാർവതിയെ നോക്കി.

ഗതേ പിതാമഹേ ദേവോ ഭഗവാന് പരമേശ്വരഃ ജഗാമാനുഗ്രഹം കര്തും ദ്വിജരൂപേണ ചാശ്രമമ്

പിതാമഹൻ പോയപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പരമേശ്വരൻ ദ്വിജരൂപത്തിൽ ആശ്രമത്തിലേക്ക് അനുഗ്രഹിക്കാൻ എത്തി.

സാ ച ദൃഷ്ട്വാ മഹാദേവം ദ്വിജരൂപേണ സംസ്ഥിതമ് പ്രതിഭാദ്യൈഃ പ്രഭും ജ്ഞാത്വാ നനാമ വൃഷഭധ്വജമ്

മഹാദേവനെ ദ്വിജരൂപത്തിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അവൾ കാളിദ്വജനോട് നമസ്കരിച്ചു.

സമ്പൂജ്യ വരദം ദേവം ബ്രാഹ്മണച്ഛദ്മനാഗതമ് തുഷ്ടാവ പരമേശാനം പാര്വതീ പരമേശ്വരമ്

വരദനായ ദേവനെ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ വരവേറ്റു, പാർവതി പരമേശ്വരനായ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു.

അനുഗൃഹ്യ തദാ ദേവീമ് ഉവാച പ്രഹസന്നിവ കുലധര്മാശ്രയം രക്ഷന് ഭൂധരസ്യ മഹാത്മനഃ

അപ്പോൾ ദേവിയെ അനുഗ്രഹിച്ച്, പർവതന്റെ മഹാത്മാവിന്റെ കുടുംബധർമ്മം സംരക്ഷിച്ചു കൊണ്ടു, അവൻ പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു.