ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം സര്വാഭരണഭൂഷിതമ് അഥ തം മനസാ ധ്യാത്വാ യുക്താത്മാ വൈ പിതാമഹഃ

ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയും എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കൃതനായവനെയും പിതാമഹൻ ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചു.

വവന്ദേ ദേവമീശാനം സര്വേശം സര്വഗം പ്രഭുമ് ഓമീശാന നമസ്തേ ഽസ്തു മഹാദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

അവൻ ഈശാനനായ ദേവനെയും സർവ്വേശ്വരനെയും സർവ്വവ്യാപിയെയും വണങ്ങി: "ഓം ഈശാനാ, നമസ്കാരം. മഹാദേവാ, നമസ്കാരം." എന്നു പറഞ്ഞു.

നമോ ഽസ്തു സര്വവിദ്യാനാമ് ഈശാന പരമേശ്വര നമോ ഽസ്തു സര്വഭൂതാനാമ് ഈശാന വൃഷവാഹന

സർവ്വവിദ്യകളുടെയും ഈശാനാ, പരമേശ്വരാ, നിനക്കു നമസ്കാരം. സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും ഈശാനാ, വൃഷഭധ്വജാ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ബ്രഹ്മണോ ഽധിപതേ തുഭ്യം ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മരൂപിണേ നമോ ബ്രഹ്മാധിപതയേ ശിവം മേ ഽസ്തു സദാശിവ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ അധിപതിയായവനേ, ബ്രഹ്മാവായവനേ, ബ്രഹ്മാരൂപിയായവനേ, ബ്രഹ്മാധിപതിയായവനേ, ശിവൻ എപ്പോഴും എനിക്ക് മംഗളമായിരിക്കട്ടെ.

ഓങ്കാരമൂര്തേ ദേവേശ സദ്യോജാത നമോനമഃ പ്രപദ്യേ ത്വാം പ്രപന്നോ ഽസ്മി സദ്യോജാതായ വൈ നമഃ

ഓംകാരത്തിന്റെ രൂപമായ ദേവേശാ, സദ്യോജാതാ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. ഞാൻ നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു, സദ്യോജാതനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

അഭവേ ച ഭവേ തുഭ്യം തഥാ നാതിഭവേ നമഃ ഭവോദ്ഭവ ഭവേശാന മാം ഭജസ്വ മഹാദ്യുതേ

അസ്തിത്വത്തിലും അനസ്തിത്വത്തിലും, അതിലുമല്ലാത്തതിലും നിനക്കു നമസ്കാരം. ഭവത്തിന്റെ ഉത്ഭവമായ ഭവേശാനേ, മഹാദ്യുതിയേ, എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

വാമദേവ നമസ്തുഭ്യം ജ്യേഷ്ഠായ വരദായ ച നമോ രുദ്രായ കാലായ കലനായ നമോ നമഃ

വാമദേവനേ, ജ്യേഷ്ഠനേ, വരദായകനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. രുദ്രനേ, കാലനേ, അളക്കുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമോ വികരണായൈവ കാലവര്ണായ വര്ണിനേ ബലായ ബലിനാം നിത്യം സദാ വികരണായ തേ

വികരണനായവനേ, കാലത്തിന്റെ വർണ്ണമുള്ളവനേ, വർണ്ണമുള്ളവനേ, ബലവാനായവനേ, എപ്പോഴും ബലവാന്മാരിൽ പ്രധാനനായവനേ, എപ്പോഴും നിനക്കു നമസ്കാരം.

ബലപ്രമഥനായൈവ ബലിനേ ബ്രഹ്മരൂപിണേ സര്വഭൂതേശ്വരേശായ ഭൂതാനാം ദമനായ ച

ബലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ബലവാനായവനേ, ബ്രഹ്മാരൂപിയായവനേ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ഈശ്വരനായവനേ, ഭൂതങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

മനോന്മനായ ദേവായ നമസ്തുഭ്യം മഹാദ്യുതേ വാമദേവായ വാമായ നമസ്തുഭ്യം മഹാത്മനേ

ഉയർന്ന മനസ്സുള്ള ദേവനേ, മഹാദ്യുതിയേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. വാമദേവനേ, കരുണാമയനേ, മഹാത്മാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ജ്യേഷ്ഠായ ചൈവ ശ്രേഷ്ഠായ രുദ്രായ വരദായ ച കാലഹന്ത്രേ നമസ്തുഭ്യം നമസ്തുഭ്യം മഹാത്മനേ

ജ്യേഷ്ഠനേ, ശ്രേഷ്ഠനേ, രുദ്രനേ, വരദായകനേ, കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, മഹാത്മാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ഇതി സ്തവേന ദേവേശം നനാമ വൃഷഭധ്വജമ് യഃ പഠേത് സകൃദേവേഹ ബ്രഹ്മലോകം ഗമിഷ്യതി

ഇങ്ങനെ ഈ സ്തോത്രം ഉപയോഗിച്ച് വൃഷഭധ്വജനായ ദേവേശനെ വണങ്ങി. ആരെങ്കിലും ഇതു ഇവിടെ ഒരിക്കൽ പോലും പാരായണം ചെയ്താൽ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന് ശ്രാദ്ധേ സ യാതി പരമാം ഗതിമ് ഏവം ധ്യാനഗതം തത്ര പ്രണമന്തം പിതാമഹമ്

അല്ലെങ്കിൽ, ഈ സ്തോത്രം ദ്വിജന്മാരെ ശ്രാദ്ധത്തിൽ കേൾപ്പിച്ചാൽ, അവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും. അങ്ങനെ പിതാമഹൻ അവിടെ ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി വന്ദനം ചെയ്തു.

ഉവാച ഭഗവാനീശഃ പ്രീതോ ഽഹം തേ കിമിച്ഛസി തതസ്തു പ്രണതോ ഭൂത്വാ വാഗ്വിശുദ്ധം മഹേശ്വരമ്

ഭഗവാൻ ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, നീ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?" അപ്പോൾ പിതാമഹൻ വണങ്ങി, ശുദ്ധമായ വാക്കുകളിൽ മഹേശ്വരനോട് അപേക്ഷിച്ചു.

ഉവാച ഭഗവാന് രുദ്രം പ്രീതം പ്രീതേന ചേതസാ യദിദം വിശ്വരൂപം തേ വിശ്വഗൌഃ ശ്രേയസീശ്വരീ

ഭഗവാൻ സന്തുഷ്ടനായ മനസ്സോടെ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ഈ വിശ്വരൂപവും, വിശ്വഗാവും, ഏറ്റവും ശുഭമായ അധിപതിയാണ്."

ഏതദ്വേദിതുമിച്ഛാമി യഥേയം പരമേശ്വര കൈഷാ ഭഗവതീ ദേവീ ചതുഷ്പാദാ ചതുര്മുഖീ

പരമേശ്വരാ, ഈ ഭഗവതിയായ ദേവി ആരാണ്? നാലു കാലും നാലു മുഖവും ഉള്ളവളാണല്ലോ, അതിന്റെ രഹസ്യം അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ചതുഃശൃങ്ഗീ ചതുര്വക്ത്രാ ചതുര്ദംഷ്ട്രാ ചതുഃസ്തനീ ചതുര്ഹസ്താ ചതുര്നേത്രാ വിശ്വരൂപാ കഥം സ്മൃതാ

നാലു കൊമ്പുകളും നാലു വായുകളും നാലു കുരുക്കളും നാലു മുലകളും നാലു കൈകളും നാലു കണ്ണുകളും ഉള്ളവളായി, ലോകത്തിന്റെ രൂപമായ ദേവിയെ എങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു?

കിംനാമഗോത്രാ കസ്യേയം കിംവീര്യാ ചാപി കര്മതഃ തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദേവദേവോ വൃഷധ്വജഃ

ഈ ദേവിക്ക് എന്താണ് പേര്, ഏത് വംശത്തിൽ നിന്നാണ് അവൾ, ആരുടേതാണ് അവൾ, അവളുടെ ശക്തിയും പ്രവർത്തികളും എന്താണ്? ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ദേവദേവനായ വൃഷധ്വജൻ—

പ്രാഹ ദേവവൃഷം ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മാണം ചാത്മസംഭവമ് രഹസ്യം സര്വമന്ത്രാണാം പാവനം പുഷ്ടിവര്ധനമ്

ദൈവികമായ കാളയോടും സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവിനോടും സംസാരിച്ചു: എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെയും രഹസ്യവും, വിശുദ്ധിയും, പോഷകത്വവും അവിടെ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ശൃണുഷ്വൈതത്പരം ഗുഹ്യമ് ആദിസര്ഗേ യഥാ തഥാ ഏവം യോ വര്തതേ കല്പോ വിശ്വരൂപസ്ത്വസൌ മതഃ

സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നുവോ, അതുപോലെയാണ് ഈ പരമഗുഹ്യം. അതുപോലെ ജീവിക്കുന്നവനെയാണ് ലോകത്തിന്റെ രൂപമായവൻ എന്ന് പറയുന്നത്.

ബ്രഹ്മസ്ഥാനമിദം ചാപി യത്ര പ്രാപ്തം ത്വയാ പ്രഭോ ത്വത്തഃ പരതരം ദേവ വിഷ്ണുനാ തത്പദം ശുഭമ്

പ്രഭോ, നീ എത്തിച്ചേർന്ന ഈ സ്ഥലം ബ്രഹ്മാവിന്റെ പീഠമാണ്; നിന്നേക്കാൾ ഉയർന്നതായാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ ആ ശുഭമായ സ്ഥാനം.

വൈകുണ്ഠേന വിശുദ്ധേന മമ വാമാങ്ഗജേന വാ തദാപ്രഭൃതി കല്പശ് ച ത്രയസ്ത്രിംശത്തമോ ഹ്യയമ്

വിഷ്ണുവായ വൈകുണ്ഠൻ, എന്റെ ഇടതുഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ശുദ്ധനായവൻ, അന്നുമുതൽ ഈ മുപ്പത്തിമൂന്നാമത്തെ കല്പം ആരംഭിച്ചു.

ശതം ശതസഹസ്രാണാമ് അതീതാ യേ സ്വയംഭുവഃ പുരസ്താത്തവ ദേവേശ തച്ഛൃണുഷ്വ മഹാമതേ

നൂറു നൂറായിരം സ്വയംഭുവ കല്പങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി. ദേവദേവാ, അതിന്റെ കഥ നീ കേൾക്കൂ, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ.

ആനന്ദസ്തു സ വിജ്ഞേയ ആനന്ദത്വേ വ്യവസ്ഥിതഃ മാണ്ഡവ്യഗോത്രസ്തപസാ മമ പുത്രത്വമാഗതഃ

ആനന്ദനെന്നു അറിയപ്പെടുന്നവൻ ആനന്ദത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. മാണ്ഡവ്യവംശത്തിൽ പിറന്നവൻ, തപസ്സിലൂടെ എന്റെ മകനായി.

ത്വയി യോഗം ച സാംഖ്യം ച തപോവിദ്യാവിധിക്രിയാഃ ഋതം സത്യം ദയാ ബ്രഹ്മ അഹിംസാ സന്മതിഃ ക്ഷമാ

നിനക്കുള്ളിൽ യോഗവും സാംഖ്യവും തപസ്സും ജ്ഞാനവും കര്‍മ്മങ്ങളും, സത്യം, ദയ, ബ്രഹ്മം, അഹിംസ, നല്ല ബുദ്ധി, ക്ഷമ—ഇവയൊക്കെയും ഉണ്ട്.

ധ്യാനം ധ്യേയം ദമഃ ശാന്തിര് വിദ്യാവിദ്യാ മതിര്ധൃതിഃ കാന്തിര്നീതിഃ പ്രഥാ മേധാ ലജ്ജാ ദൃഷ്ടിഃ സരസ്വതീ

ധ്യാനം, ധ്യേയവസ്തു, ദമം, ശാന്തി, ജ്ഞാനവും അജ്ഞാനവും, ബുദ്ധി, ധൈര്യം, സൗന്ദര്യം, നീതിയും, പ്രശസ്തി, മേധ, ലജ്ജ, കാഴ്ച, സരസ്വതിയും,

തുഷ്ടിഃ പുഷ്ടിഃ ക്രിയാ ചൈവ പ്രസാദശ് ച പ്രതിഷ്ഠിതാഃ ദ്വാത്രിംശത്സുഗുണാ ഹ്യേഷാ ദ്വാത്രിംശാക്ഷരസംജ്ഞയാ

സന്തോഷം, പോഷണം, കര്‍മ്മം, അനുഗ്രഹം—ഇവ ഒക്കെ നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ മുപ്പത്തിരണ്ട് ഗുണങ്ങൾ മുപ്പത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

പ്രകൃതിര്വിഹിതാ ബ്രഹ്മംസ് ത്വത്പ്രസൂതിര്മഹേശ്വരീ വിഷ്ണോര്ഭഗവതശ്ചാപി തഥാന്യേഷാമപി പ്രഭോ

ബ്രഹ്മാ, പ്രകൃതി നിർദ്ദിഷ്ടമായതാണ്; മഹേശ്വരിയുടെ ജനനം നിന്നിൽ നിന്നാണ്, വിഷ്ണുവിലും മറ്റുള്ളവരിലും നിന്നുമാണ്, പ്രഭോ.

സൈഷാ ഭഗവതീ ദേവീ മത്പ്രസൂതിഃ പ്രതിഷ്ഠിതാ ചതുര്മുഖീ ജഗദ്യോനിഃ പ്രകൃതിര് ഗൌഃ പ്രതിഷ്ഠിതാ

ഈ ഭഗവതിയായ ദേവി എന്റെ പുത്രിയാണ്, സ്ഥിരമായവളാണ്, നാലു മുഖങ്ങളുള്ളവളാണ്, ലോകത്തിന്റെ ജനനസ്ഥാനം, പ്രകൃതി, പശു—ഇവയൊക്കെയും അവളിലാണ്.