ലിങ്ഗപുരാണമ്

അസ്മാകം യാന്യ് അമോഘാനി ആയുധാന്യ് അങ്ഗിരോ വര താനി മോഘാനി ജായന്തേ പ്രഭാവാദമരദ്വിഷഃ

അങ്കിരസിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞങ്ങളുടെ അപ്രമേഹ ആയുധങ്ങൾ പോലും അമരന്മാരുടെ ശത്രുവിന്റെ ശക്തിയാൽ ഫലമില്ലാതായി.

ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ദ്വിഗുണാനി ബൃഹസ്പതേ വിഷ്ണുനാ യോധിതോ യുദ്ധേ തേനാപി ന ച സൂദിതഃ

പത്ത് ആയിരം വർഷം ഇരട്ടിയാക്കി, ബൃഹസ്പതേ, വിഷ്ണു യുദ്ധം നടത്തി, എങ്കിലും അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.

യസ്തേനാനിര്ജിതോ യുദ്ധേ വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ കഥമസ്മദ്വിധസ്തസ്യ സ്ഥാസ്യതേ സമരേ ഽഗ്രതഃ

വലിയ ശക്തിയുള്ള വിഷ്ണുവിനാൽ പോലും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കപ്പെടാത്തവനെ, ഞങ്ങൾ പോലുള്ളവർ എങ്ങനെയാണു നേരിടാൻ കഴിയുക?

ഏവമ് ഉക്തസ് തു ശക്രേണ ജീവഃ സാര്ധം സുരാധിപൈഃ സഹസ്രാക്ഷേണ ച വിഭും സമ്പ്രാപ്യാഹ കുശധ്വജമ്

ഇങ്ങനെ ശക്രൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജീവൻ ദേവന്മാരോടും ആയിരം കണ്ണുള്ളവനോടുംകൂടെ മഹത്വമുള്ള കുശധ്വജനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.

സോ ഽപി തസ്യ മുഖാച്ഛ്രുത്വാ പ്രണയാത്പ്രണതാര്തിഹാ ദേവൈരശേഷൈഃ സേന്ദ്രൈസ്തു ജീവമാഹ പിതാമഹഃ

അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, സ്നേഹത്താൽ ദുഃഖം നീക്കുന്ന പിതാമഹൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ഇന്ദ്രന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ജീവനോട് പറഞ്ഞു.

ജാനേ വോ ഽര്തിം സുരേന്ദ്രാണാം തഥാപി ശൃണു സാംപ്രതമ് വിനിന്ദ്യ ദക്ഷം യാ ദേവീ സതീ രുദ്രാങ്ഗസംഭവാ

ദേവേന്ദ്രന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ദുഃഖം എനിക്ക് അറിയാം. എങ്കിലും ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ. ദക്ഷനെ ഉപേക്ഷിച്ച, രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച സതീദേവി—

ഉമാ ഹൈമവതീ ജജ്ഞേ സര്വലോകനമസ്കൃതാ തസ്യാശ്ചൈവേഹ രൂപേണ യൂയം ദേവാഃ സുരോത്തമാഃ

ഹിമവാന്റെ മകളായ ഉമാ ജനിച്ചു, എല്ലാ ലോകങ്ങളും വന്ദിക്കുന്നവളായി. അവളുടെ രൂപത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ ദേവന്മാർ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായി—

വിഭോര്യതധ്വമാക്രഷ്ടും രുദ്രസ്യാസ്യ മനോ മഹത് തയോര്യോഗേന സമ്ഭൂതഃ സ്കന്ദഃ ശക്തിധരഃ പ്രഭുഃ

വിഷ്ണു മഹത്തായ രുദ്രന്റെ മനസ്സ് ആകർഷിച്ചപ്പോൾ, ഇരുവരുടെയും ഐക്യത്തിൽ നിന്നാണ് ശക്തിയുള്ള, ശക്തിയേറിയ, സ്കന്ദൻ ജനിച്ചത്.

ഷഡാസ്യോ ദ്വാദശഭുജഃ സേനാനീഃ പാവകിഃ പ്രഭുഃ സ്വാഹേയഃ കാര്തികേയശ് ച ഗാങ്ഗേയഃ ശരധാമജഃ

അവൻ ആറു മുഖങ്ങളുമായി, പന്ത്രണ്ട് കൈകളോടെ, സൈന്യങ്ങളുടെ നായകനായി, അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനായി, സ്വാഹയുടെ മകനായി, കാർത്തികേയൻ എന്നും, ഗംഗയുടെ മകനായി, കിഴക്കൻ പുല്ലിടത്ത് ജനിച്ചവനായി അറിയപ്പെടുന്നു.

ദേവഃ ശാഖോ വിശാഖശ് ച നൈഗമേശശ് ച വീര്യവാന് സേനാപതിഃ കുമാരാഖ്യഃ സര്വലോകനമസ്കൃതഃ

അവൻ ശാഖൻ, വിശാഖൻ, ധൈര്യശാലിയായ നൈഗമേശൻ, സേനാപതി, കുമാരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും വന്ദിക്കുന്ന ദേവൻ.

ലീലയൈവ മഹാസേനഃ പ്രബലം താരകാസുരമ് ബാലോ ഽപി വിനിഹത്യൈകോ ദേവാന് സംതാരയിഷ്യതി

മഹാസേനൻ, ബാലനായിരുന്നാലും, തന്റെ കളിയിലൂടെയേ തന്നെ ശക്തനായ താരകാസുരനെ ഒറ്റയ്ക്കായി സംഹരിച്ച് ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കും.

ഏവമ് ഉക്തസ് തദാ തേന ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ ബൃഹസ്പതിസ് തഥാ സേന്ദ്രൈര് ദേവൈര് ദേവം പ്രണമ്യ തമ്

അപ്പോൾ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞതുപോലെ, ബൃഹസ്പതി, ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ആ ദേവനെ വണങ്ങി.

മേരോഃ ശിഖരമാസാദ്യ സ്മരം സസ്മാര സുവ്രതഃ സ്മരണാദ്ദേവദേവസ്യ സ്മരോ ഽപി സഹ ഭാര്യയാ

മേരു പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ എത്തി, സത്വ്രതനായവൻ സ്മരനെ ഓർത്തു; ദേവദേവനെ ഓർത്തതുകൊണ്ട് സ്മരനും ഭാര്യയോടൊപ്പം ഓർമ്മയിൽ വന്നു.

രത്യാ സമം സമാഗമ്യ നമസ്കൃത്യ കൃതാഞ്ജലിഃ സശക്രമാഹ തം ജീവം ജഗജ്ജീവോ ദ്വിജോത്തമാഃ

രതിയോടൊപ്പം ചേർന്ന്, കയ്യുകൂപ്പി നമസ്കരിച്ച്, ശക്രനോടൊപ്പം ആ ജീവനെ, ലോകത്തിന് ജീവൻ തന്നെയായവനെ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

സ്മൃതോ യദ്ഭവതാ ജീവ സമ്പ്രാപ്തോ ഽഹം തവാന്തികമ് ബ്രൂഹി യന്മേ വിധാതവ്യം തമാഹ സുരപൂജിതഃ

നീ എന്നെ ഓർത്തതുകൊണ്ട്, ജീവാ, ഞാൻ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി; എനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടത് പറയൂ—ദേവന്മാർ ആദരിച്ചവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

തമ് ആഹ ഭഗവാഞ്ഛക്രഃ സംഭാവ്യ മകരധ്വജമ് ശങ്കരേണാംബികാമദ്യ സംയോജയ യഥാസുഖമ്

ശക്രൻ, മനസ്സിൽ ആദരവോടെ, മകരധ്വജനെ അഭിമാനത്തോടെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് ശങ്കരനും അംബികയും നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഐക്യപ്പെടട്ടെ'.

തയാ സ രമതേ യേന ഭഗവാന് വൃഷഭധ്വജഃ തേന മാര്ഗേണ മാര്ഗസ്വ പത്ന്യാ രത്യാനയാ സഹ

വൃഷഭധ്വജൻ അവളോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്ന വഴി എങ്ങനെയോ, അതേ വഴിയിലാണ് നീയും നിന്റെ ഭാര്യയായ രതിയോടൊപ്പം പോകേണ്ടത്.

സോ ഽപി തുഷ്ടോ മഹാദേവഃ പ്രദാസ്യതി ശുഭാം ഗതിമ് വിപ്രയുക്തസ്തയാ പൂര്വം ലബ്ധ്വാ താം ഗിരിജാമുമാമ്

അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ മഹാദേവൻ നിനക്ക് നല്ല ഗതി നൽകും; മുമ്പ് അവളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീട് ഗിരിജയായ ഉമയെ അവൻ സ്വന്തമാക്കി.

ഏവമുക്തോ നമസ്കൃത്യ ദേവദേവം ശചീപതിമ് ദേവദേവാശ്രമം ഗന്തും മതിം ചക്രേ തയാ സഹ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവദേവനായ ശചീപതിയെ വണങ്ങി, അവളോടൊപ്പം ദേവദേവന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാൻ മനസ്സുറച്ചു.

ഗത്വാ തദാശ്രയേ ശംഭോഃ സഹ രത്യാ മഹാബലഃ വസംതേന സഹായേന ദേവം യോക്തുമനാ ഭവത്

അപ്പോൾ, രതിയോടൊപ്പം, വസന്തൻ കൂട്ടായ്മയിൽ, മഹാബലൻ ശംഭുവിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി, ദേവനെ സ്വാധീനിക്കാൻ മനസ്സുറച്ചു.

തതഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ മദനം ഹസന് ദേവസ് ത്രിയംബകഃ നയനേന തൃതീയേന സാവജ്ഞം തമ് അവൈക്ഷത

അപ്പോൾ, മദനനെ കണ്ടു, ത്രയാംബകൻ ദേവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, അവനെ അവജ്ഞയോടെ മൂന്നാം കണ്ണിലൂടെ നോക്കി.

തതോ ഽസ്യ നേത്രജോ വഹ്നിര് മദനം പാര്ശ്വതഃ സ്ഥിതമ് അദഹത്തത്ക്ഷണാദേവ ലലാപ കരുണം രതിഃ

അപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് അഗ്നി പുറത്ത് വന്നു, സമീപം നിന്ന മദനനെ ഉടൻ തന്നെ ചാരമാക്കി; രതി ദുഃഖത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.

രത്യാഃ പ്രലാപമാകര്ണ്യ ദേവദേവോ വൃഷധ്വജഃ കൃപയാ പരയാ പ്രാഹ കാമപത്നീം നിരീക്ഷ്യ ച

രതിയുടെ വിലാപം കേട്ട ദേവദേവനായ വൃഷഭധ്വജൻ, കാമന്റെ ഭാര്യയെ കരുണയോടെ നോക്കി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

അമൂര്തോ ഽപി ധ്രുവം ഭദ്രേ കാര്യം സര്വം പതിസ്തവ രതികാലേ ധ്രുവേ ഭദ്രേ കരിഷ്യതി ന സംശയഃ

രൂപമില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും, ഭദ്രേ, നിന്റെ ഭർത്താവ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സാക്ഷാത്കരിക്കും; രതിക്കാലത്ത് അതെല്ലാം നടക്കും, സംശയമില്ല.

യദാ വിഷ്ണുശ് ച ഭവിതാ വാസുദേവോ മഹായശാഃ ശാപാദ്ഭൃഗോര്മഹാതേജാഃ സര്വലോകഹിതായ വൈ

ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം മൂലം, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി, വിഷ്ണു വാസുദേവനായി ജനിക്കും.

തദാ തസ്യ സുതോ യശ് ച സ പതിസ്തേ ഭവിഷ്യതി സാ പ്രണമ്യ തദാ രുദ്രം കാമപത്നീ ശുചിസ്മിതാ

അപ്പോൾ, അവളുടെ മകനും ഭർത്താവാവാനിരിക്കുന്നവനും, കാമന്റെ ഭാര്യയായ ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളും, അന്നേരം രുദ്രനോട് നമസ്കരിച്ചു.

ജഗാമ മദനം ലബ്ധ്വാ വസംതേന സമന്വിതാ

കാമനെ ലഭിച്ച ശേഷം, വസന്തനോടൊപ്പം അവൾ പുറപ്പെട്ടു.

തപസാ ച മഹാദേവ്യാഃ പാര്വത്യാ വൃഷഭധ്വജ പ്രീതിശ് ച ഭഗവാഞ്ഛര്വോ വചനാദ്ബ്രഹ്മണസ്തദാ

മഹാദേവിയായ പാർവതിയുടെ തപസ്സുകൊണ്ട്, കാളിദ്വജനായ ഭഗവാൻ ശർവ്വൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുപോലെ സന്തോഷിച്ചു.

ഹിതായ ചാശ്രമാണാം ച ക്രീഡാര്ഥം ഭഗവാന്ഭവഃ തദാ ഹൈമവതീം ദേവീമ് ഉപയേമേ യഥാവിധി

ആശ്രമങ്ങളുടെയും ക്ഷേമത്തിനും വിനോദത്തിനുമായി, ഭഗവാൻ ഭവൻ അന്നേരം സ്വർണ്ണത്തിൽ ജനിച്ച ദേവിയെ ശരിയായ രീതിയിൽ വിവാഹം കഴിച്ചു.