ലിങ്ഗപുരാണമ്

ത്രിഭിശ് ച ധര്ഷിതം ശാര്ങ്ഗം ത്രിധാഭൂതം പ്രഭോസ്തദാ ശാര്ങ്ഗകോടിപ്രസങ്ഗാദ് വൈ ചിഛേദ ച ശിരഃ പ്രഭോഃ

അപ്പോൾ പ്രഭുവിന്റെ ശാർംഗം എന്ന വില്ല് മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി തകർന്ന് പോയി; ശാർംഗത്തിന്റെ അഗ്രശക്തിയാൽ പ്രഭുവിന്റെ തല വെട്ടപ്പെട്ടു.

ഛിന്നം ച നിപപാതാസു ശിരസ്തസ്യ രസാതലേ വായുനാ പ്രേരിതം ചൈവ പ്രാണജേന പിനാകിനാ

വെട്ടപ്പെട്ട തല വായുവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, ജീവനെ നൽകുന്ന പിനാകിയുടെ ശക്തിയാൽ, ഭൂമിക്കടിയിലെ ലോകത്തേക്ക് വീണു.

പ്രവിവേശ തദാ ചൈവ തദീയാഹവനീയകമ് തത് പ്രതിധ്വസ്തകലശം ഭഗ്നയൂപം സതോരണമ്

അപ്പോൾ അതു അവന്റെ യാഗാഗ്നിയിലേക്ക് കടന്നു, അൽത്താര തകർന്നും, യൂപങ്ങൾ പൊട്ടിയും, ഗോപുരം വീണും കിടന്നു.

പ്രദീപിതമഹാശാലം ദൃഷ്ട്വാ യജ്ഞോ ഽപി ദുദ്രുവേ തം തദാ മൃഗരൂപേണ ധാവന്തം ഗഗനം പ്രതി

മഹാ ശാലം അഗ്നിയിൽ കത്തുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, യാഗവും മൃഗരൂപത്തിൽ ആകാശത്തേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

വീരഭദ്രഃ സമാധായ വിശിരസ്കമഥാകരോത് തതഃ പ്രജാപതിം ധര്മം കശ്യപം ച ജഗദ്ഗുരുമ്

വീരഭദ്രൻ അവനെ പിടിച്ചു തല വെട്ടി; പിന്നെ പ്രജാപതി ധർമ്മനെയും ലോകഗുരുവായ കശ്യപനെയും അടിച്ചു.

അരിഷ്ടനേമിനം വീരോ ബഹുപുത്രം മുനീശ്വരമ് മുനിമ് അങ്ഗിരസം ചൈവ കൃഷ്ണാശ്വം ച മഹാബലഃ

ശക്തനായ വീരൻ അനേകം പുത്രന്മാരുള്ള അരിഷ്ടനേമിയെയും, അംഗിരസെന്ന മുനിയെയും, കൃഷ്ണാശ്വനെയും അടിച്ചു.

ജഘാന മൂര്ധ്നി പാദേന ദക്ഷം ചൈവ യശസ്വിനമ് ചിഛേദ ച ശിരസ്തസ്യ ദദാഹാഗ്നൌ ദ്വിജോത്തമാഃ

പ്രശസ്തനായ ദക്ഷനെ കാലിൽ അടിച്ചു, അവന്റെ തല വെട്ടി, അതു ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിച്ചു.

സരസ്വത്യാശ് ച നാസാഗ്രം ദേവമാതുസ്തഥൈവ ച നികൃത്യ കരജാഗ്രേണ വീരഭദ്രഃ പ്രതാപവാന്

ശക്തനായ വീരഭദ്രൻ തന്റെ വിരലിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട് സരസ്വതിയുടെ മൂക്കിന്റെ അറ്റവും ദേവമാതാവിന്റെ മൂക്കിന്റെ അറ്റവും വെട്ടി.

തസ്ഥൌ ശ്രിയാ വൃതോ മധ്യേ പ്രേതസ്ഥാനേ യഥാ ഭവഃ ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു ഭഗവാന്പദ്മസംഭവഃ

അവൻ മഹിമയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ശ്മശാനത്തിൽ ഭവൻപോലെ നടുവിൽ നിന്നു; അപ്പോൾ തന്നെ പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ഭഗവാൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഭദ്രമാഹ മഹാതേജാഃ പ്രാര്ഥയന്പ്രണതഃ പ്രഭുഃ അലം ക്രോധേന വൈ ഭദ്ര നഷ്ടാശ്ചൈവ ദിവൌകസഃ

മഹാതേജസ്സുള്ള ഭഗവാൻ വന്ദിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ശാന്തിയാകട്ടെ, ഭദ്ര, ഈ കോപം മതിയാകട്ടെ; ദേവതകളും നശിച്ചുപോയി.'

പ്രസീദ ക്ഷമ്യതാം സര്വം രോമജൈഃ സഹ സുവ്രത സോ ഽപി ഭദ്രഃ പ്രഭാവേണ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ

'ദയവായി ക്ഷമിക്കണം, രോമങ്ങളിൽ ജനിച്ചവരോടൊപ്പം എല്ലാവരെയും മോചിപ്പിക്കണം, ഭദ്ര.' അപ്പോൾ ഭദ്രൻ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ ശാന്തനായി.

ശമം ജഗാമ ശനകൈഃ ശാന്തസ്തസ്ഥൌ തദാജ്ഞയാ ദേവോ ഽപി തത്ര ഭഗവാന് അന്തരിക്ഷേ വൃഷധ്വജഃ

പടിപടിയായി സമാധാനം വീണ്ടെടുത്തു; ആ ദൈവിക ആജ്ഞ പ്രകാരം വൃഷധ്വജനായ ഭഗവാൻ ആകാശത്ത് ശാന്തമായി നില്ക്കുകയും ചെയ്തു.

സഗണഃ സര്വദഃ ശര്വഃ സര്വലോകമഹേശ്വരഃ പ്രാര്ഥിതശ്ചൈവ ദേവേന ബ്രഹ്മണാ ഭഗവാന് ഭവഃ

സകലത്തിനും ദാനം നൽകുന്ന ശർവൻ, ലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരൻ, തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു.

ഹതാനാം ച തദാ തേഷാം പ്രദദൌ പൂര്വവത്തനുമ് ഇന്ദ്രസ്യ ച ശിരസ്തസ്യ വിഷ്ണോശ്ചൈവ മഹാത്മനഃ

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ, കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ ശരീരങ്ങൾ മുൻപുപോലെ തിരിച്ചുനൽകി; ഇന്ദ്രനും മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിനും തലയും പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

ദക്ഷസ്യ ച മുനീന്ദ്രസ്യ തഥാന്യേഷാം മഹേശ്വരഃ വാഗീശ്യാശ്ചൈവ നാസാഗ്രം ദേവമാതുസ്തഥൈവ ച

മഹേശ്വരൻ ദക്ഷനും മറ്റുള്ളവർക്കും, വാഗീശിക്കും ദേവമാതാവിനും മൂക്കിന്റെ അഗ്രംപോലും പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

നഷ്ടാനാം ജീവിതം ചൈവ വരാണി വിവിധാനി ച ദക്ഷസ്യ ധ്വസ്തവക്ത്രസ്യ ശിരസാ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ

നശിച്ചവർക്കു ജീവൻ തിരികെ നൽകി, പലവിധ വരങ്ങളും സമ്മാനിച്ചു; മുഖം നഷ്ടമായ ദക്ഷന് ഭഗവാൻ ഒരു തലയും നൽകി.

കല്പയാമാസ വൈ വക്ത്രം ലീലയാ ച മഹാന് ഭവഃ ദക്ഷോ ഽപി ലബ്ധസംജ്ഞശ് ച സമുത്ഥായ കൃതാഞ്ജലിഃ

ഭവൻ തന്റെ ലീലാൽ ദക്ഷന് ഒരു മുഖം സൃഷ്ടിച്ചു; ദക്ഷൻ തിരിച്ചറിയൽ നേടിയതോടെ, കൈകൂപ്പി എഴുന്നേറ്റു.

തുഷ്ടാവ ദേവദേവേശം ശങ്കരം വൃഷഭധ്വജമ് സ്തുതസ്തേന മഹാതേജാഃ പ്രദായ വിവിധാന്വരാന്

അവൻ ദേവദേവേശനായ ശങ്കരനെ, വൃഷഭധ്വജനെ സ്തുതിച്ചു; ദക്ഷന്റെ സ്തുതികൾ കേട്ട മഹാത്മാവ് വിവിധ വരങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു.

ഗാണപത്യം ദദൌ തസ്മൈ ദക്ഷായാക്ലിഷ്ടകര്മണേ ദേവാശ് ച സര്വേ ദേവേശം തുഷ്ടുവുഃ പരമേശ്വരമ്

പാപമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തിയുള്ള ദക്ഷന് ഗണപത്യത്വം സമ്മാനിച്ചു; എല്ലാ ദേവന്മാരും പരമേശ്വരനായ ദേവേശനെ സ്തുതിച്ചു.

നാരായണശ് ച ഭഗവാന് തുഷ്ടാവ ച കൃതാഞ്ജലിഃ ബ്രഹ്മാ ച മുനയഃ സര്വേ പൃഥക്പൃഥഗജോദ്ഭവമ്

നാരായണനും കൈകൂപ്പി ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു; ബ്രഹ്മാവും എല്ലാ മുനിമാരും, ഓരോരുത്തരും ആനമുതൽ ജനിച്ചവനെ സ്തുതിച്ചു.

തുഷ്ടുവുര് ദേവദേവേശം നീലകണ്ഠം വൃഷധ്വജമ് താന് ദേവാന് അനുഗൃഹ്യൈവ ഭവോ ഽപ്യന്തരധീയത

അവർ ദേവദേവേശനായ നീലകണ്ഠനെ, വൃഷഭധ്വജനെ സ്തുതിച്ചു; ഭവൻ ദേവന്മാരെ അനുഗ്രഹിച്ച് അപ്രത്യക്ഷനായി.

കഥം ഹിമവതഃ പുത്രീ ബഭൂവാംബാ സതീ ശുഭാ കഥം വാ ദേവദേവേശമ് അവാപ പതിമീശ്വരമ്

ഹിമവാന്റെ മകൾ സതീ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അവൾ എങ്ങനെ ദേവദേവേശനെ ഭർത്താവായി ലഭിച്ചു?

സാ മേനാതനുമ് ആശ്രിത്യ സ്വേച്ഛയൈവ വരാങ്ഗനാ തദാ ഹൈമവതീ ജജ്ഞേ തപസാ ച ദ്വിജോത്തമാഃ

അവൾ സ്വച്ഛാനുസരണം മേനാദേഹം സ്വീകരിച്ച്, ഹിമവാന്റെ മകളായി, തപസ്സിലൂടെ ജനിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ജാതകര്മാദികാഃ സര്വാശ് ചകാര ച ഗിരീശ്വരഃ ദ്വാദശേ ച തദാ വര്ഷേ പൂര്ണേ ഹൈമവതീ ശുഭാ

പർവ്വതാധിപൻ എല്ലാ ജനനാദികർമ്മങ്ങളും നിർവഹിച്ചു; പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ, ഹിമവാന്റെ മകൾ ശുഭലക്ഷണയായി വളർന്നു.

തപസ്തേപേ തയാ സാര്ധമ് അനുജാ ച ശുഭാനനാ അന്യാ ച ദേവീ ഹ്യനുജാ സര്വലോകേ നമസ്കൃതാ

അവളും അവളുടെ അനിയത്തിയും, ശുഭമുഖിയായ മറ്റൊരു ദേവിയും, ലോകം മുഴുവൻ വന്ദിക്കുന്ന അനിയത്തിയും, ഒരുമിച്ച് തപസ്സു ചെയ്തു.

ഋഷയശ് ച തദാ സര്വേ സര്വലോകമഹേശ്വരീമ് തുഷ്ടുവുസ് തപസാ ദേവീം സമാവൃത്യ സമന്തതഃ

അപ്പോൾ എല്ലാ ഋഷികളും ലോകമഹേശ്വരിയായ ദേവിയെ ചുറ്റി, അവളുടെ തപസ്സിനായി സ്തുതിച്ചു.

ജ്യേഷ്ഠാ ഹ്യപര്ണാ ഹ്യനുജാ ചൈകപര്ണാ ശുഭാനനാ തൃതീയാ ച വരാരോഹാ തഥാ ചൈവൈകപാടലാ

മുതിർന്നവൾ അപർണ്ണ, അനിയത്തി ഏകപർണ്ണ, ശുഭമുഖി; മൂന്നാമത്തെവൾ വരാരോഹ, പിന്നെ ഏകപാടലാ.

തപസാ ച മഹാദേവ്യാഃ പാര്വത്യാഃ പരമേശ്വരഃ വശീകൃതോ മഹാദേവഃ സര്വഭൂതപതിര്ഭവഃ

പാർവതിയായ മഹാദേവിയുടെ തപസ്സാൽ, പരമേശ്വരനായ മഹാദേവൻ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ നാഥൻ ഭവൻ, അവളുടെ വശത്തായി.

ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു താരകോ നാമ ദാനവഃ താരാത്മജോ മഹാതേജാ ബഭൂവ ദിതിനന്ദനഃ

അത് തന്നെയായ സമയത്ത്, താരക എന്ന ദാനവൻ, താരയുടെ പുത്രനായ മഹാതേജസ്വി, ദിതിയുടെ സന്താനമായി ജനിച്ചു.