ലിങ്ഗപുരാണമ്

അകാലികേ ത്വധര്മേ ച അനര്ഥേ വാരിസൂദന ഏവമുക്ത്വാ ദദൌ ചക്രം സൂര്യായുതസമപ്രഭമ്

സമയമല്ലാത്തപ്പോൾ, അധർമ്മത്തിലും ദുരന്തത്തിലും, ദുഷ്മൻശൂദനാ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ചക്രം അവൻ നിനക്കു നൽകി.

നേത്രം ച നേതാ ജഗതാം പ്രഭുര്വൈ പദ്മസന്നിഭമ് തദാപ്രഭൃതി തം പ്രാഹുഃ പദ്മാക്ഷമിതി സുവ്രതമ്

ലോകങ്ങളുടെ നേതാവായവൻ, താമരപൂവിനെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണും നൽകി. അന്ന് മുതൽ, സുവ്രതാ, അവനെ 'പദ്മാക്ഷൻ' എന്ന് വിളിച്ചു.

ദത്ത്വൈനം നയനം ചക്രം വിഷ്ണവേ നീലലോഹിതഃ പസ്പര്ശ ച കരാഭ്യാം വൈ സുശുഭാഭ്യാമുവാച ഹ

കണ്ണും ചക്രവും വിഷ്ണുവിന് നൽകി, നീലലോഹിതൻ തന്റെ മനോഹരമായ കൈകളാൽ അവനെ തൊട്ടി, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

വരദോ ഽഹം വരശ്രേഷ്ഠ വരാന്വരയ ചേപ്സിതാന് ഭക്ത്യാ വശീകൃതോ നൂനം ത്വയാഹം പുരുഷോത്തമ

ഞാൻ വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വരങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കു. പുരുഷോത്തമാ, നിന്റെ ഭക്തിയാൽ ഞാൻ നിനക്കു കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഇത്യുക്തോ ദേവദേവേന ദേവദേവം പ്രണമ്യ തമ് ത്വയി ഭക്തിര്മഹാദേവ പ്രസീദ വരമുത്തമമ്

ദേവദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അവനെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: മഹാദേവാ, എനിക്ക് നിന്റെ ഭക്തി ലഭിക്കണം. ഉത്തമമായ വരം ദയവായി നൽകൂ.

നാന്യമിച്ഛാമി ഭക്താനാമ് ആര്തയോ നാസ്തി യത്പ്രഭോ തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ദയാവാന് സുതരാം ഭവഃ

മറ്റൊന്നും എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല. ഭക്തന്മാർക്ക്, പ്രഭോ, യാതൊരു ദു:ഖവും ഇല്ല. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഭവാൻ അത്യന്തം ദയയോടെ നിറഞ്ഞു.

പസ്പര്ശ ച ദദൌ തസ്മൈ ശ്രദ്ധാം ശീതാംശുഭൂഷണഃ പ്രാഹ ചൈവം മഹാദേവഃ പരമാത്മാനമച്യുതമ്

തണുത്ത ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമാക്കിയവൻ അവനെ തൊട്ടി, വിശ്വാസം സമ്മാനിച്ചു. മഹാദേവൻ അച്യുതനോടു, പരമാത്മാവിനോടു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

മയി ഭക്തശ് ച വന്ദ്യശ് ച പൂജ്യശ്ചൈവ സുരാസുരൈഃ ഭവിഷ്യസി ന സംദേഹോ മത്പ്രസാദാത്സുരോത്തമ

എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നീ എനിക്ക് ഭക്തനായി, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ആരാധനയും ആദരവും നേടും, സുറോത്തമാ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യദാ സതീ ദക്ഷപുത്രീ വിനിന്ദ്യൈവ സുലോചനാ മാതരം പിതരം ദക്ഷം ഭവിഷ്യതി സുരേശ്വരീ

ഡക്ഷന്റെ മകൾ സതീ, മനോഹരമായ കണ്ണുകളോടെ, അമ്മയെയും അച്ഛനെയും, ഡക്ഷനെയും കുറ്റം പറയുംപോൾ, അവൾ ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയാകും.

ദിവ്യാ ഹൈമവതീ വിഷ്ണോ തദാ ത്വമപി സുവ്രത ഭഗിനീം തവ കല്യാണീം ദേവീം ഹൈമവതീമുമാമ്

സുശീലനേ, അപ്പോൾ ദിവ്യമായ ഹിമവാന്റെ മകൾ, നിന്റെ ഭാഗ്യവതിയായ സഹോദരി, ഉമാദേവി, നിനക്കും ലഭിക്കും, വിഷ്ണുവേ.

നിയോഗാദ് ബ്രഹ്മണഃ സാധ്വീം പ്രദാസ്യസി മമൈവ താമ് മത്സംബന്ധീ ച ലോകാനാം മധ്യേ പൂജ്യോ ഭവിഷ്യസി

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ സദ്വൃതയുള്ളവളെ നീ എനിക്ക് സമർപ്പിക്കും; അങ്ങനെ എന്നോട് ബന്ധം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ലോകങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും നീ ആദരിക്കപ്പെടും.

മാം ദിവ്യേന ച ഭാവേന തദാപ്രഭൃതി ശങ്കരമ് ദ്രക്ഷ്യസേ ച പ്രസന്നേന മിത്രഭൂതമിവാത്മനാ

അപ്പോൾ മുതൽ നീ എന്നെ ശങ്കരനായി ദിവ്യരൂപത്തിൽ, കൃപയോടും സൗഹൃദത്തോടും കൂടെ, നിന്റെ ആത്മാവിനെപ്പോലെ കാണും.

ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ രുദ്രോ ഭഗവാന്നീലലോഹിതഃ ജനാര്ദനോ ഽപി ഭഗവാന് ദേവാനാമപി സംനിധൌ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള ഭഗവാൻ രുദ്രൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനനും ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ,

അയാചത മഹാദേവം ബ്രഹ്മാണം മുനിഭിഃ സമമ് മയാ പ്രോക്തം സ്തവം ദിവ്യം പദ്മയോനേ സുശോഭനമ്

മുനിമാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് മഹാദേവനായ ബ്രഹ്മാവിനോടു, ഞാൻ പറഞ്ഞ ദിവ്യമായ പദ്മജനനന്റെ മനോഹരമായ സ്തോത്രം ചോദിച്ചു.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജോത്തമാന് പ്രതിനാമ്നി ഹിരണ്യസ്യ തത് തസ്യ ഫലമ് ആപ്നുയാത്

ആർ ഈ നാമങ്ങൾ വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാലോ, ഓരോ നാമത്തിനും പൊന്നിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

അശ്വമേധസഹസ്രേണ ഫലം ഭവതി തസ്യ വൈ ഘൃതാദ്യൈഃ സ്നാപയേദ്രുദ്രം സ്ഥാല്യാ വൈ കലശൈഃ ശുഭൈഃ

അവൻ ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലം നേടും; ശുദ്ധമായ പാത്രത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ കലശത്തിൽ, ഘൃതാദികൾകൊണ്ട് രുദ്രനെ അഭിഷേകം ചെയ്താൽ,

നാമ്നാം സഹസ്രേണാനേന ശ്രദ്ധയാ ശിവമീശ്വരമ് സോ ഽപി യജ്ഞസഹസ്രസ്യ ഫലം ലബ്ധ്വാസുരേശ്വരൈഃ

ഈ ആയിരം നാമങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ ശിവനെ ആരാധിച്ചാൽ, അവനും അസുരാധിപന്മാർ പോലെ ആയിരം യാഗങ്ങളുടെ ഫലം നേടും.

പൂജ്യോ ഭവതി രുദ്രസ്യ പ്രീതിര്ഭവതി തസ്യ വൈ തഥാസ്ത്വിതി തഥാ പ്രാഹ പദ്മയോനേര്ജനാര്ദനമ്

അവൻ രുദ്രനാൽ ആരാധനാർഹനാകും, അവന്റെ കൃപയും നേടും; അങ്ങനെ പദ്മജനൻ ജനാർദ്ദനനോടു പറഞ്ഞു.

ജഗ്മതുഃ പ്രണിപത്യൈനം ദേവദേവം ജഗദ്ഗുരുമ് തസ്മാന്നാമ്നാം സഹസ്രേണ പൂജയേദ് അനഘോ ദ്വിജാഃ

ദേവദേവനായ ലോകഗുരുവിന് വന്ദനം ചെയ്ത് അവർ പുറപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ട്, പാപരഹിതരായ ദ്വിജന്മാരേ, ഒരുവൻ ആയിരം നാമങ്ങൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.

ജപേന്നാമ്നാം സഹസ്രം ച സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ആയിരം നാമങ്ങൾ ജപിച്ചവൻ പരമഗതിയെ നേടും.

സംഭവഃ സൂചിതോ ദേവ്യാസ് ത്വയാ സൂത മഹാമതേ സവിസ്തരം വദസ്വാദ്യ സതീത്വേ ച യഥാതഥമ്

സൂത മഹാമതിയേ, ദേവിയുടെ ഉത്ഭവം നീ സൂചിപ്പിച്ചു; ഇപ്പോൾ സതിയായി അവൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടായെന്നു വിശദമായി സത്യസന്ധമായി പറയണം.

മേനാജത്വം മഹാദേവ്യാ ദക്ഷയജ്ഞവിമര്ദനമ് വിഷ്ണുനാ ച കഥം ദത്താ ദേവദേവായ ശംഭവേ

മേനാ എങ്ങനെ മഹാദേവിയായി, ദക്ഷയാഗം എങ്ങനെ നശിച്ചു, വിഷ്ണു എങ്ങനെ ദേവദേവനായ ശംഭുവിന് അവളെ സമർപ്പിച്ചു, എന്നതും പറയണം.

കല്യാണം വാ കഥം തസ്യ വക്തുമര്ഹസി സാംപ്രതമ് തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സൂതഃ പൌരാണികോത്തമഃ

അവളുടെ ഭാഗ്യം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നതും ഇപ്പോൾ പറയണം; അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പുരാണങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള സൂതൻ

സംഭവം ച മഹാദേവ്യാഃ പ്രാഹ തേഷാം മഹാത്മനാമ് ബ്രഹ്മണാ കഥിതം പൂര്വം ദണ്ഡിനേ തത് സുവിസ്തരമ്

മഹാത്മാക്കളായ അവർക്കു മഹാദേവിയുടെ ഉത്ഭവം, മുമ്പ് ബ്രഹ്മാവ് ദണ്ഡിനോട് വിശദമായി പറഞ്ഞതുപോലെ, വിശദമായി പറഞ്ഞു.

യുഷ്മാഭിര് വൈ കുമാരായ തേന വ്യാസായ ധീമതേ തസ്മാദഹമുപശ്രുത്യ പ്രവദാമി സുവിസ്തരമ്

അത് നിങ്ങൾ കുമാരനോട് പറഞ്ഞു, അവൻ ധീമാനായ വ്യാസനോട് പറഞ്ഞു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ ഇപ്പോൾ വിശദമായി പറയുന്നു.

വചനാദ്വോ മഹാഭാഗാഃ പ്രണമ്യോമാം തഥാ ഭവമ് സാ ഭഗാഖ്യാ ജഗദ്ധാത്രീ ലിങ്ഗമൂര്തേസ്ത്രിവേദികാ

നിങ്ങളുടെ കല്പനപ്രകാരം, ഭാഗ്യശാലികളേ, ഞാൻ ഉമയെയും ഭവനെയും വന്ദിക്കുന്നു; ഭഗയെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ലോകത്തെ പോഷിക്കുന്ന അവൾ, ലിംഗമൂർത്തിയുടെ ത്രിവേദികയാണ്.

ലിങ്ഗസ്തു ഭഗവാന്ദ്വാഭ്യാം ജഗത്സൃഷ്ടിര്ദ്വിജോത്തമാഃ ലിങ്ഗമൂര്തിഃ ശിവോ ജ്യോതിസ് തമസശ്ചോപരി സ്ഥിതഃ

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഭാഗവാനായ ലിംഗം ഇവരുമായി ചേർന്ന് ലോകസൃഷ്ടിയുടെ ആധാരമാണ്; ലിംഗമൂർത്തിയായ ശിവൻ, ഇരുണ്ടതിനെക്കാൾ മുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പ്രകാശമാണ്.

ലിങ്ഗവേദിസമായോഗാദ് അര്ധനാരീശ്വരോഭവത് ബ്രഹ്മാണം വിദധേ ദേവമ് അഗ്രേ പുത്രം ചതുര്മുഖമ്

ലിംഗവും വേദിയും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ അർദ്ധനാരീശ്വരൻ ഉദിച്ചുവന്നു; ആദ്യം അവൻ തന്റെ നാലുമുഖമുള്ള മകനായ ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

പ്രാഹിണോതി സ്മ തസ്യൈവ ജ്ഞാനം ജ്ഞാനമയോ ഹരഃ വിശ്വാധികോ ഽസൌ ഭഗവാന് അര്ധനാരീശ്വരോ വിഭുഃ

ജ്ഞാനരൂപനായ ഹരൻ ബ്രഹ്മാവിന് ജ്ഞാനം നൽകി; ആ അർദ്ധനാരീശ്വരൻ, സർവ്വവ്യാപിയായ ഭഗവാൻ, ലോകത്തേക്കാൾ വലിയവനാണ്.