ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഇത്ഥംഭൂതം തദാ ദൃഷ്ട്വാ ഭവം ഭസ്മവിഭൂഷിതമ് ഹൃഷ്ടോ നമശ്ചകാരാശു ദേവദേവം ജനാര്ദനഃ

അങ്ങനെ അഗ്നി ചാർത്തിയ ഭവനെ, ചിതാഭസ്മം അണിഞ്ഞവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ജനാർദ്ദനൻ സന്തോഷത്തോടെ ദേവദേവനോട് ഉടൻ വണങ്ങി.

ദുദ്രുവുസ്തം പരിക്രമ്യ സേന്ദ്രാ ദേവാസ്ത്രിലോചനമ് ചചാല ബ്രഹ്മഭുവനം ചകമ്പേ ച വസുംധരാ

ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ ആ ത്രിനേത്രനേ ചുറ്റി ഭയത്താൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം നടുങ്ങി, ഭൂമിയും വിറച്ചു.

ദദാഹ തേജസ്തച്ഛംഭോഃ പ്രാന്തം വൈ ശതയോജനമ് അധസ്താച്ചോര്ധ്വതശ്ചൈവ ഹാഹേത്യകൃത ഭൂതലേ

ശംഭുവിന്റെ തേജസ് താഴെയും മുകളിലും നൂറു യോജന ദൂരത്തോളം പടർന്നു കത്തിയപ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ 'അയ്യോ' എന്ന നിലവിളികൾ ഉയർന്നു.

തദാ പ്രാഹ മഹാദേവഃ പ്രഹസന്നിവ ശങ്കരഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ പ്രണയാദ്വിഷ്ണും കൃതാഞ്ജലിപുടം സ്ഥിതമ്

അപ്പോൾ മഹാദേവനായ ശങ്കരൻ, ഹര്ഷത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കയ്യുമടക്കി നിൽക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി这样 പറഞ്ഞു.

ജ്ഞാതം മയേദമധുനാ ദേവകാര്യം ജനാര്ദന സുദര്ശനാഖ്യം ചക്രം ച ദദാമി തവ ശോഭനമ്

ജനാർദ്ദനാ, ദൈവികമായ ഈ ഉദ്ദേശം ഞാൻ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കി. സുദർശനമെന്ന ഈ ഭംഗിയുള്ള ചക്രം ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു.

യദ്രൂപം ഭവതാ ദൃഷ്ടം സര്വലോകഭയംകരമ് ഹിതായ തവ യത്നേന തവ ഭാവായ സുവ്രത

നീ കണ്ട ആ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപം, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ഭയം ഉണർത്തുന്നതാണ്. എന്നാൽ, സുവ്രതാ, അതെല്ലാം നിന്റെ ക്ഷേമത്തിനും നിന്റെ സ്വഭാവത്തിനുമാണ്.

ശാന്തം രണാജിരേ വിഷ്ണോ ദേവാനാം ദുഃഖസാധനമ് ശാന്തസ്യ ചാസ്ത്രം ശാന്തഃ സ്യാച് ഛാന്തേനാസ്ത്രേണ കിം ഫലമ്

യുദ്ധഭൂമിയിൽ ശാന്തത ദേവന്മാർക്ക് ദു:ഖം മാത്രം നൽകും, വിഷ്ണുവേ. ശാന്തനായവന്റെ ആയുധവും ശാന്തത തന്നെ. ശാന്തമായ ആയുധത്തിൽ എന്ത് ഫലമുണ്ട്?

ശാന്തസ്യ സമരേ ചാസ്ത്രം ശാന്തിരേവ തപസ്വിനാമ് യോദ്ധുഃ ശാന്ത്യാ ബലച്ഛേദഃ പരസ്യ ബലവൃദ്ധിദഃ

യുദ്ധത്തിൽ ശാന്തനായവർക്കു ആയുധം ശാന്തത തന്നെയാണ്. തപസ്സുകാര്ക്ക് ശക്തി ശാന്തതയിലാണു. ശാന്തതകൊണ്ട് യോദ്ധാവ് ശത്രുവിന്റെ ശക്തി തകർക്കുകയും തനിക്കു കൂടുതൽ ശക്തി നേടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദേവൈരശാന്തൈര്യദ്രൂപം മദീയം ഭാവയാവ്യയമ് കിമായുധേന കാര്യം വൈ യോദ്ധും ദേവാരിസൂദന

ദേവന്മാർക്ക് മനസ്സിൽ ശാന്തത ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, എന്റെ അക്ഷയമായ രൂപം ധ്യാനിക്കണം. ദേവാരിശൂദനാ, യുദ്ധത്തിന് ആയുധം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?

ക്ഷമാ യുധി ന കാര്യം വൈ യോദ്ധും ദേവാരിസൂദന അനാഗതേ വ്യതീതേ ച ദൌര്ബല്യേ സ്വജനോത്കരേ

ദേവാരിശൂദനാ, യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷമ വേണ്ടതല്ല. ഭാവിയിലോ, കഴിഞ്ഞതിലോ, ദുർബലതയിലോ, സ്വന്തം ആളുകളുടെ ഇടയിലോ, ക്ഷമ പാലിക്കേണ്ടതില്ല.

അകാലികേ ത്വധര്മേ ച അനര്ഥേ വാരിസൂദന ഏവമുക്ത്വാ ദദൌ ചക്രം സൂര്യായുതസമപ്രഭമ്

സമയമല്ലാത്തപ്പോൾ, അധർമ്മത്തിലും ദുരന്തത്തിലും, ദുഷ്മൻശൂദനാ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ചക്രം അവൻ നിനക്കു നൽകി.

നേത്രം ച നേതാ ജഗതാം പ്രഭുര്വൈ പദ്മസന്നിഭമ് തദാപ്രഭൃതി തം പ്രാഹുഃ പദ്മാക്ഷമിതി സുവ്രതമ്

ലോകങ്ങളുടെ നേതാവായവൻ, താമരപൂവിനെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണും നൽകി. അന്ന് മുതൽ, സുവ്രതാ, അവനെ 'പദ്മാക്ഷൻ' എന്ന് വിളിച്ചു.

ദത്ത്വൈനം നയനം ചക്രം വിഷ്ണവേ നീലലോഹിതഃ പസ്പര്ശ ച കരാഭ്യാം വൈ സുശുഭാഭ്യാമുവാച ഹ

കണ്ണും ചക്രവും വിഷ്ണുവിന് നൽകി, നീലലോഹിതൻ തന്റെ മനോഹരമായ കൈകളാൽ അവനെ തൊട്ടി, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

വരദോ ഽഹം വരശ്രേഷ്ഠ വരാന്വരയ ചേപ്സിതാന് ഭക്ത്യാ വശീകൃതോ നൂനം ത്വയാഹം പുരുഷോത്തമ

ഞാൻ വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വരങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കു. പുരുഷോത്തമാ, നിന്റെ ഭക്തിയാൽ ഞാൻ നിനക്കു കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഇത്യുക്തോ ദേവദേവേന ദേവദേവം പ്രണമ്യ തമ് ത്വയി ഭക്തിര്മഹാദേവ പ്രസീദ വരമുത്തമമ്

ദേവദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അവനെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: മഹാദേവാ, എനിക്ക് നിന്റെ ഭക്തി ലഭിക്കണം. ഉത്തമമായ വരം ദയവായി നൽകൂ.

നാന്യമിച്ഛാമി ഭക്താനാമ് ആര്തയോ നാസ്തി യത്പ്രഭോ തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ ദയാവാന് സുതരാം ഭവഃ

മറ്റൊന്നും എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല. ഭക്തന്മാർക്ക്, പ്രഭോ, യാതൊരു ദു:ഖവും ഇല്ല. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഭവാൻ അത്യന്തം ദയയോടെ നിറഞ്ഞു.

പസ്പര്ശ ച ദദൌ തസ്മൈ ശ്രദ്ധാം ശീതാംശുഭൂഷണഃ പ്രാഹ ചൈവം മഹാദേവഃ പരമാത്മാനമച്യുതമ്

തണുത്ത ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമാക്കിയവൻ അവനെ തൊട്ടി, വിശ്വാസം സമ്മാനിച്ചു. മഹാദേവൻ അച്യുതനോടു, പരമാത്മാവിനോടു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

മയി ഭക്തശ് ച വന്ദ്യശ് ച പൂജ്യശ്ചൈവ സുരാസുരൈഃ ഭവിഷ്യസി ന സംദേഹോ മത്പ്രസാദാത്സുരോത്തമ

എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നീ എനിക്ക് ഭക്തനായി, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ആരാധനയും ആദരവും നേടും, സുറോത്തമാ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യദാ സതീ ദക്ഷപുത്രീ വിനിന്ദ്യൈവ സുലോചനാ മാതരം പിതരം ദക്ഷം ഭവിഷ്യതി സുരേശ്വരീ

ഡക്ഷന്റെ മകൾ സതീ, മനോഹരമായ കണ്ണുകളോടെ, അമ്മയെയും അച്ഛനെയും, ഡക്ഷനെയും കുറ്റം പറയുംപോൾ, അവൾ ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയാകും.

ദിവ്യാ ഹൈമവതീ വിഷ്ണോ തദാ ത്വമപി സുവ്രത ഭഗിനീം തവ കല്യാണീം ദേവീം ഹൈമവതീമുമാമ്

സുശീലനേ, അപ്പോൾ ദിവ്യമായ ഹിമവാന്റെ മകൾ, നിന്റെ ഭാഗ്യവതിയായ സഹോദരി, ഉമാദേവി, നിനക്കും ലഭിക്കും, വിഷ്ണുവേ.

നിയോഗാദ് ബ്രഹ്മണഃ സാധ്വീം പ്രദാസ്യസി മമൈവ താമ് മത്സംബന്ധീ ച ലോകാനാം മധ്യേ പൂജ്യോ ഭവിഷ്യസി

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ സദ്വൃതയുള്ളവളെ നീ എനിക്ക് സമർപ്പിക്കും; അങ്ങനെ എന്നോട് ബന്ധം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ലോകങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും നീ ആദരിക്കപ്പെടും.

മാം ദിവ്യേന ച ഭാവേന തദാപ്രഭൃതി ശങ്കരമ് ദ്രക്ഷ്യസേ ച പ്രസന്നേന മിത്രഭൂതമിവാത്മനാ

അപ്പോൾ മുതൽ നീ എന്നെ ശങ്കരനായി ദിവ്യരൂപത്തിൽ, കൃപയോടും സൗഹൃദത്തോടും കൂടെ, നിന്റെ ആത്മാവിനെപ്പോലെ കാണും.

ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ രുദ്രോ ഭഗവാന്നീലലോഹിതഃ ജനാര്ദനോ ഽപി ഭഗവാന് ദേവാനാമപി സംനിധൌ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ള ഭഗവാൻ രുദ്രൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനനും ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ,

അയാചത മഹാദേവം ബ്രഹ്മാണം മുനിഭിഃ സമമ് മയാ പ്രോക്തം സ്തവം ദിവ്യം പദ്മയോനേ സുശോഭനമ്

മുനിമാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് മഹാദേവനായ ബ്രഹ്മാവിനോടു, ഞാൻ പറഞ്ഞ ദിവ്യമായ പദ്മജനനന്റെ മനോഹരമായ സ്തോത്രം ചോദിച്ചു.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജോത്തമാന് പ്രതിനാമ്നി ഹിരണ്യസ്യ തത് തസ്യ ഫലമ് ആപ്നുയാത്

ആർ ഈ നാമങ്ങൾ വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാലോ, ഓരോ നാമത്തിനും പൊന്നിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.

അശ്വമേധസഹസ്രേണ ഫലം ഭവതി തസ്യ വൈ ഘൃതാദ്യൈഃ സ്നാപയേദ്രുദ്രം സ്ഥാല്യാ വൈ കലശൈഃ ശുഭൈഃ

അവൻ ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലം നേടും; ശുദ്ധമായ പാത്രത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ കലശത്തിൽ, ഘൃതാദികൾകൊണ്ട് രുദ്രനെ അഭിഷേകം ചെയ്താൽ,

നാമ്നാം സഹസ്രേണാനേന ശ്രദ്ധയാ ശിവമീശ്വരമ് സോ ഽപി യജ്ഞസഹസ്രസ്യ ഫലം ലബ്ധ്വാസുരേശ്വരൈഃ

ഈ ആയിരം നാമങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ ശിവനെ ആരാധിച്ചാൽ, അവനും അസുരാധിപന്മാർ പോലെ ആയിരം യാഗങ്ങളുടെ ഫലം നേടും.

പൂജ്യോ ഭവതി രുദ്രസ്യ പ്രീതിര്ഭവതി തസ്യ വൈ തഥാസ്ത്വിതി തഥാ പ്രാഹ പദ്മയോനേര്ജനാര്ദനമ്

അവൻ രുദ്രനാൽ ആരാധനാർഹനാകും, അവന്റെ കൃപയും നേടും; അങ്ങനെ പദ്മജനൻ ജനാർദ്ദനനോടു പറഞ്ഞു.

ജഗ്മതുഃ പ്രണിപത്യൈനം ദേവദേവം ജഗദ്ഗുരുമ് തസ്മാന്നാമ്നാം സഹസ്രേണ പൂജയേദ് അനഘോ ദ്വിജാഃ

ദേവദേവനായ ലോകഗുരുവിന് വന്ദനം ചെയ്ത് അവർ പുറപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ട്, പാപരഹിതരായ ദ്വിജന്മാരേ, ഒരുവൻ ആയിരം നാമങ്ങൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.