ലിങ്ഗപുരാണമ്

വേധാ ധാതാ വിധാതാ ച അത്താ ഹര്താ ചതുര്മുഖഃ കൈലാസശിഖരാവാസീ സര്വാവാസീ സതാം ഗതിഃ

സൃഷ്ടാവൻ, നിലനിര്‍ത്തുന്നവൻ, വിധിയെ നിശ്ചയിക്കുന്നവൻ, ഭക്ഷകൻ, എടുത്തുകൊള്ളുന്നവൻ, നാലു മുഖങ്ങളുള്ളവൻ, കൈലാസശിഖരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്നവൻ, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ആശ്രയം.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഹരിണഃ പുരുഷഃ പൂര്വജഃ പിതാ ഭൂതാലയോ ഭൂതപതിര് ഭൂതിദോ ഭുവനേശ്വരഃ

പൊന്നുപോലുള്ള ഗർഭമുള്ളവൻ, മാൻ ചിഹ്നമുള്ളവൻ, പുരുഷൻ, ആദികാലത്ത് ജനിച്ചവൻ, പിതാവ്, എല്ലാ ജീവികളുടെ വാസസ്ഥലം, ജീവികളുടെ നാഥൻ, ജീവികൾക്ക് ദാനം നൽകുന്നവൻ, ഭൂമിയുടെ ഇശ്വരൻ.

സംയോഗീ യോഗവിദ്ബ്രഹ്മ ബ്രഹ്മണ്യോ ബ്രാഹ്മണപ്രിയഃ ദേവപ്രിയോ ദേവനാഥോ ദേവജ്ഞോ ദേവചിന്തകഃ

സംയുക്തനായവൻ, യോഗം അറിയുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പ്രിയനായവൻ, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനായവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, ദേവന്മാരെ അറിയുന്നവൻ, ദേവന്മാരെ ചിന്തിക്കുന്നവൻ.

വിഷമാക്ഷഃ കലാധ്യക്ഷോ വൃഷാങ്കോ വൃഷവര്ധനഃ നിര്മദോ നിരഹങ്കാരോ നിര്മോഹോ നിരുപദ്രവഃ

വികൃതമായ കണ്ണുള്ളവൻ, കലകളുടെ അധ്യക്ഷൻ, കാളയുടെ ചിഹ്നമുള്ളവൻ, കാളയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, അഹങ്കാരമില്ലാത്തവൻ, സ്വയം മഹത്വം കാണിക്കാത്തവൻ, മോഹം ഇല്ലാത്തവൻ, കുഴപ്പങ്ങളില്ലാത്തവൻ.

ദര്പഹാ ദര്പിതോ ദൃപ്തഃ സര്വര്തുപരിവര്തകഃ സപ്തജിഹ്വഃ സഹസ്രാര്ചിഃ സ്നിഗ്ധഃ പ്രകൃതിദക്ഷിണഃ

അഹങ്കാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, അഹങ്കാരമുള്ളവൻ, ശക്തൻ, എല്ലാ കാലാവസ്ഥകളും മാറ്റുന്നവൻ, ഏഴു നാവുള്ളവൻ, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവൻ, സ്നേഹമുള്ളവൻ, പ്രകൃതിയിൽ നിപുണൻ.

ഭൂതഭവ്യഭവന്നാഥഃ പ്രഭവോ ഭ്രാന്തിനാശനഃ അര്ഥോ ഽനര്ഥോ മഹാകോശഃ പരകാര്യൈകപണ്ഡിതഃ

ഭൂതകാലം, ഭാവി, വരുംകാലം എന്നിവയുടെ നാഥൻ, സൃഷ്ടിയുടെ ആദി, ഭ്രമം അകറ്റുന്നവൻ, അർത്ഥം, അനർത്ഥം, മഹാസമ്പത്തുള്ളവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഏകപണ്ഡിതൻ.

നിഷ്കണ്ടകഃ കൃതാനന്ദോ നിര്വ്യാജോ വ്യാജമര്ദനഃ സത്ത്വവാന് സാത്ത്വികഃ സത്യകീര്തിസ്തമ്ഭകൃതാഗമഃ

കണ്ടകങ്ങളില്ലാത്തവൻ, ആനന്ദം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, കപടമില്ലാത്തവൻ, കപടം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഗുണം ഉള്ളവൻ, സത്ത്വഗുണമുള്ളവൻ, സത്യകീര്ത്തിയുള്ളവൻ, ആചാരത്തിന്റെ തൂണായവൻ.

അകംപിതോ ഗുണഗ്രാഹീ നൈകാത്മാ നൈകകര്മകൃത് സുപ്രീതഃ സുമുഖഃ സൂക്ഷ്മഃ സുകരോ ദക്ഷിണോ ഽനലഃ

അചഞ്ചലൻ, ഗുണങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, അനേകം സ്വഭാവമുള്ളവൻ, അനേകം പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, അതീവ സന്തുഷ്ടൻ, മംഗളമുഖൻ, സൂക്ഷ്മൻ, എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാവുന്നവൻ, നിപുണൻ, അഗ്നി.

സ്കന്ധഃ സ്കന്ധധരോ ധുര്യഃ പ്രകടഃ പ്രീതിവര്ധനഃ അപരാജിതഃ സര്വസഹോ വിദഗ്ധഃ സര്വവാഹനഃ

ഭാരം വഹിക്കുന്നവൻ, ഭാരം ചുമക്കുന്നവൻ, ശക്തനായവൻ, വ്യക്തമായവൻ, സ്നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ജയിക്കാനാവാത്തവൻ, എല്ലാം സഹിക്കുന്നവൻ, ബുദ്ധിമാൻ, എല്ലാം വഹിക്കുന്നവൻ.

അധൃതഃ സ്വധൃതഃ സാധ്യഃ പൂര്വമൂര്തിര്യശോധരഃ വരാഹശൃങ്ഗധൃഗ് വായുര് ബലവാന് ഏകനായകഃ

ആശ്രയമില്ലാത്തവൻ, സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നവൻ, പ്രാപ്യമാകുന്നവൻ, ആദിമരൂപം, കീർത്തി വഹിക്കുന്നവൻ, വരാഹത്തിന്റെ കൂർത്തു വഹിക്കുന്നവൻ, വായു, ശക്തൻ, ഏകനായകൻ.

ശ്രുതിപ്രകാശഃ ശ്രുതിമാന് ഏകബന്ധുര് അനേകധൃക് ശ്രീവല്ലഭശിവാരമ്ഭഃ ശാന്തഭദ്രഃ സമഞ്ജസഃ

വേദങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, വേദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഏകസുഹൃത്ത്, അനേകം രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ശ്രീയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, ശിവന്റെ ആരംഭം, ശാന്തനും ഭദ്രനും, നേരായവൻ.

ഭൂശയോ ഭൂതികൃദ്ഭൂതിര് ഭൂഷണോ ഭൂതവാഹനഃ അകായോ ഭക്തകായസ്ഥഃ കാലജ്ഞാനീ കലാവപുഃ

ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ഐശ്വര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഐശ്വര്യം തന്നെയാണ്, അലങ്കാരം, ജീവികളെ ചുമക്കുന്നവൻ, ശരീരമില്ലാത്തവൻ, ഭക്തന്റെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, കാലത്തെ അറിയുന്നവൻ, കലാരൂപൻ.

സത്യവ്രതമഹാത്യാഗീ നിഷ്ഠാശാന്തിപരായണഃ പരാര്ഥവൃത്തിര് വരദോ വിവിക്തഃ ശ്രുതിസാഗരഃ

സത്യവ്രതത്തിൽ മഹാത്യാഗി, സ്ഥിരതക്കും സമാധാനത്തിനും സമർപ്പിതൻ, പരോപകാരത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, വരം നൽകുന്നവൻ, വ്യത്യസ്തനായവൻ, വേദസമുദ്രം.

അനിര്വിണ്ണോ ഗുണഗ്രാഹീ കലങ്കാങ്കഃ കലങ്കഹാ സ്വഭാവരുദ്രോ മധ്യസ്ഥഃ ശത്രുഘ്നോ മധ്യനാശകഃ

അവൻ ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്തവൻ, ഗുണങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നവൻ, ദോഷചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ളവൻ എങ്കിലും അവയെ നീക്കുന്നവൻ, സ്വഭാവത്തിൽ കഠിനൻ, ഒറ്റക്കാർക്കു അനുകൂലമല്ലാത്തവൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മദ്ധ്യസ്ഥതയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവൻ.

ശിഖണ്ഡീ കവചീ ശൂലീ ചണ്ഡീ മുണ്ഡീ ച കുണ്ഡലീ മേഖലീ കവചീ ഖഡ്ഗീ മായീ സംസാരസാരഥിഃ

അവൻ കിരീടധാരിയുമാണ്, കവചം ധരിച്ചവനും, കുന്തം കൈവശമുള്ളവനും, ഭയങ്കരനും, ഖട്ഗം കൈവശമുള്ളവനും, കപാലം അലങ്കാരമായവനും, കുണ്ഡലവും മേഖലയുമുള്ളവനും, മായാവിയും, ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ സാരഥിയുമാണ്.

അമൃത്യുഃ സര്വദൃക് സിംഹസ് തേജോരാശിര് മഹാമണിഃ അസംഖ്യേയോ ഽപ്രമേയാത്മാ വീര്യവാന് കാര്യകോവിദഃ

അവൻ മരണമില്ലാത്തവൻ, എല്ലാം കാണുന്നവൻ, സിംഹംപോലെ ധീരൻ, പ്രകാശത്തിന്റെ ആഗാരം, മഹാമൂല്യം, എണ്ണാനാവാത്തവൻ, അളക്കാനാവാത്ത സ്വഭാവമുള്ളവൻ, ശക്തനായവൻ, കാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ.

വേദ്യോ വേദാര്ഥവിദ്ഗോപ്താ സര്വാചാരോ മുനീശ്വരഃ അനുത്തമോ ദുരാധര്ഷോ മധുരഃ പ്രിയദര്ശനഃ

അവൻ അറിയാവുന്നതും, വേദാർത്ഥം അറിയുകയും അതിനെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനും, എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നവനും, മുനികളുടെ അധിപതിയും, അതുല്യനും, ജയിക്കാനാവാത്തവനും, മൃദുവും, മനോഹരനുമാണ്.

സുരേശഃ ശരണം സര്വഃ ശബ്ദബ്രഹ്മ സതാം ഗതിഃ കാലഭക്ഷഃ കലങ്കാരിഃ കങ്കണീകൃതവാസുകിഃ

ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരൻ, എല്ലാവർക്കും ആശ്രയം, ശബ്ദബ്രഹ്മത്തിന്റെ രൂപം, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ലക്ഷ്യം, കാലത്തെ വിഴുങ്ങുന്നവൻ, ദോഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, വാസുകിയെ കങ്കണമായി ധരിച്ചവൻ.

മഹേഷ്വാസോ മഹീഭര്താ നിഷ്കലങ്കോ വിശൃങ്ഖലഃ ദ്യുമണിസ് തരണിര് ധന്യഃ സിദ്ധിദഃ സിദ്ധിസാധനഃ

മഹത്തായ വില്ലാളി, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകൻ, ദോഷരഹിതൻ, നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാത്തവൻ, പ്രകാശമുള്ള രത്നം, സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ളവൻ, ഭാഗ്യശാലി, സിദ്ധികൾ നൽകുന്നവൻ, സിദ്ധി നേടാൻ വഴിയാകുന്നവൻ.

നിവൃത്തഃ സംവൃതഃ ശില്പോ വ്യൂഢോരസ്കോ മഹാഭുജഃ ഏകജ്യോതിര് നിരാതങ്കോ നരോ നാരായണപ്രിയഃ

അവൻ ലോകത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയവൻ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, കലാപരിചയമുള്ളവൻ, വിശാലമായ നെഞ്ചുള്ളവൻ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഏകപ്രകാശം, തടസ്സങ്ങളില്ലാത്തവൻ, മനുഷ്യൻ, നാരായണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ.

നിര്ലേപോ നിഷ്പ്രപഞ്ചാത്മാ നിര്വ്യഗ്രോ വ്യഗ്രനാശനഃ സ്തവ്യസ്തവപ്രിയഃ സ്തോതാ വ്യാസമൂര്തിരനാകുലഃ

അവൻ ദോഷം തൊടാത്തവൻ, ലോകമനഭിമാനമായ ആത്മാവ്, അശാന്തിയില്ലാത്തവൻ, അശാന്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, സ്തുതിക്കു യോജ്യൻ, സ്തുതികൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ, സ്തുതികാരൻ, വ്യാസന്റെ രൂപം, അലസതയില്ലാത്തവൻ.

നിരവദ്യപദോപായോ വിദ്യാരാശിരവിക്രമഃ പ്രശാന്തബുദ്ധിരക്ഷുദ്രഃ ക്ഷുദ്രഹാ നിത്യസുന്ദരഃ

ദോഷരഹിതമായ പ്രാപ്തിക്ക് മാർഗ്ഗം, വിജ്ഞാനത്തിന്റെ നിധി, ധൈര്യത്തിൽ അചഞ്ചലൻ, സമാധാനമുള്ള മനസ്സുള്ളവൻ, ചെറുതായിട്ടില്ലാത്തവൻ, ചെറുതായുള്ളവരെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, എപ്പോഴും സുന്ദരൻ.

ധൈര്യാഗ്ര്യധുര്യോ ധാത്രീശഃ ശാകല്യഃ ശര്വരീപതിഃ പരമാര്ഥഗുരുര് ദൃഷ്ടിര് ഗുരുര് ആശ്രിതവത്സലഃ

ധൈര്യത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവൻ, ഭൂമിയുടെ അധിപതി, വിഭജിക്കുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, രാത്രിയുടെ ഇശ്വരൻ, പരമാർത്ഥത്തിന്റെ ഗുരു, ദർശനം, ഗുരു, ആശ്രയിച്ചവരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ.

രസോ രസജ്ഞഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വസത്ത്വാവലംബനഃ ഏവം നാമ്നാം സഹസ്രേണ തുഷ്ടാവ വൃഷഭധ്വജമ്

അവൻ രസം, രസത്തെ അറിയുന്നവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയമായവൻ; ഇങ്ങനെ ആയിരം പേരുകളിൽ വൃഷഭധ്വജനെ അവൻ സ്തുതിച്ചു.

സ്നാപയാമാസ ച വിഭുഃ പൂജയാമാസ പങ്കജൈഃ പരീക്ഷാര്ഥം ഹരേഃ പൂജാകമലേഷു മഹേശ്വരഃ

ശക്തനായവൻ അവനെ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചു, താമരപ്പൂക്കൾ കൊണ്ട് പൂജിച്ചു; ഹരിയെ പരീക്ഷിക്കാൻ മഹേശ്വരനു താമരപ്പൂക്കൾ അർപ്പിച്ചു.

ഗോപയാമാസ കമലം തദൈകം ഭുവനേശ്വരഃ ഹൃതപുഷ്പോ ഹരിസ്തത്ര കിമിദം ത്വഭ്യചിന്തയത്

ഭുവനാധിപൻ ഒരു താമരപ്പൂവ് മറച്ചു; ഒരു പൂവ് നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹരി അതെന്താണെന്ന് വിചാരിച്ചു.

ജ്ഞാത്വാ സ്വനേത്രമുദ്ധൃത്യ സര്വസത്ത്വാവലമ്ബനമ് പൂജയാമാസ ഭാവേന നാമ്നാ തേന ജഗദ്ഗുരുമ്

അവൻ അതറിഞ്ഞ്, തന്റെ കണ്ണ് എടുത്ത്, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയമായവൻ, ഭാവപൂർവ്വം ആ നാമത്തിൽ ലോകഗുരുവിനെ പൂജിച്ചു.

തതസ്തത്ര വിഭുര്ദൃഷ്ട്വാ തഥാഭൂതം ഹരോ ഹരിമ് തസ്മാദവതതാരാശു മണ്ഡലാത്പാവകസ്യ ച

അപ്പോൾ അവൻ അങ്ങനെ ഉള്ള ഹരിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ശക്തനായ ഹരൻ അഗ്നിയുടെ വലയത്തിൽ നിന്ന് ഉടൻ ഇറങ്ങി വന്നു.

കോടിഭാസ്കരസംകാശം ജടാമുകുടമണ്ഡിതമ് ജ്വാലാമാലാവൃതം ദിവ്യം തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രം ഭയങ്കരമ്

കോടി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം, ജടാമുടിയും കിരീടവും അണിഞ്ഞവൻ, ജ്വാലാമാലയിൽ പൊതിഞ്ഞ ദിവ്യശരീരം, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകൾ, ഭയങ്കരമായ രൂപം.