ലിങ്ഗപുരാണമ്

വീതദോഷോ ഽക്ഷയഗുണോ ദക്ഷാരിഃ പൂഷദന്തഹൃത് ധൂര്ജടിഃ ഖണ്ഡപരശുഃ സകലോ നിഷ്കലോ ഽനഘഃ

ദോഷമില്ലാത്തവനും, ക്ഷയിക്കാത്ത ഗുണങ്ങളുള്ളവനും, ദക്ഷന്റെ ശത്രുവും, പൂഷദന്തന്റെ പല്ല് തകർത്തവനും, ജടാമുടിയുള്ളവനും, ഒടിഞ്ഞ പരശു കൈവശമുള്ളവനും, സമ്പൂർണ്ണനും, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്തവനും, പാപമില്ലാത്തവനും ആകുന്നു.

ആധാരഃ സകലാധാരഃ പാണ്ഡുരാഭോ മൃഡോ നടഃ പൂര്ണഃ പൂരയിതാ പുണ്യഃ സുകുമാരഃ സുലോചനഃ

ആശ്രയവും, എല്ലാറ്റിനും ആശ്രയവുമാണ്. വെളുത്ത നിറമുള്ളവനും, ദയാനിധിയും, നർത്തകനും, പൂർണ്ണനും, പൂരിപ്പിക്കുന്നവനും, പുണ്യവുമാണ്. സുന്ദരമായ ദേഹവും, മനോഹരമായ കണ്ണുകളും ഉള്ളവനും ആകുന്നു.

സാമഗേയഃ പ്രിയകരഃ പുണ്യകീര്തിരനാമയഃ മനോജവസ്തീര്ഥകരോ ജടിലോ ജീവിതേശ്വരഃ

സാമവേദത്തിൽ പാടപ്പെടുന്നവനും, സന്തോഷം നൽകുന്നവനും, പുണ്യകീര്ത്തിയുള്ളവനും, രോഗമില്ലാത്തവനും, മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ളവനും, തീർത്ഥങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ജടാമുടിയുള്ളവനും, ജീവന്റെ ഇശ്വരനും ആകുന്നു.

ജീവിതാന്തകരോ നിത്യോ വസുരേതാ വസുപ്രിയഃ സദ്ഗതിഃ സത്കൃതിഃ സക്തഃ കാലകണ്ഠഃ കലാധരഃ

ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനും, ശാശ്വതനും, ധനം വിത്തായവനും, ധനികർക്കു പ്രിയവുമായവനും, നല്ല വഴി, നല്ല ആചാരമുള്ളവനും, സ്നേഹമുള്ളവനും, കറുത്ത കഴുത്തുകാരനും, കലകളുടെ ധാരകനുമാണ്.

മാനീ മാന്യോ മഹാകാലഃ സദ്ഭൂതിഃ സത്പരായണഃ ചന്ദ്രസംജീവനഃ ശാസ്താ ലോകഗൂഢോ ഽമരാധിപഃ

ആത്മഗർവമുള്ളവനും, ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനും, മഹാകാലനും, സത്യസ്വഭാവമുള്ളവനും, സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, ചന്ദ്രനെ ജീവിപ്പിക്കുന്നവനും, ഉപദേശകനും, ലോകങ്ങളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും, അമരന്മാരുടെ രാജാവും ആകുന്നു.

ലോകബന്ധുര്ലോകനാഥഃ കൃതജ്ഞഃ കൃതിഭൂഷണഃ അനപായ്യക്ഷരഃ കാന്തഃ സര്വശാസ്ത്രഭൃതാം വരഃ

ലോകങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ, സത്കർമ്മങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ, ധർമ്മശീലികൾക്ക് അലങ്കാരം, ഒരിക്കലും നശിക്കാത്തവൻ, പ്രിയനായവൻ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും കൈവശം വയ്ക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.

തേജോമയോ ദ്യുതിധരോ ലോകമായോ ഽഗ്രണീര് അണുഃ ശുചിസ്മിതഃ പ്രസന്നാത്മാ ദുര്ജയോ ദുരതിക്രമഃ

പ്രഭയാൽ നിറഞ്ഞവൻ, ദീപ്തിയുള്ളവൻ, ലോകമോഹത്തിന്റെ ഉറവിടം, മുന്നേറ്റക്കാരൻ, സൂക്ഷ്മൻ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ളവൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ.

ജ്യോതിര്മയോ നിരാകാരോ ജഗന്നാഥോ ജലേശ്വരഃ തുമ്ബവീണീ മഹാകായോ വിശോകഃ ശോകനാശനഃ

പ്രകാശരൂപൻ, ആകാരം ഇല്ലാത്തവൻ, ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ, ജലങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ, തുമ്പവീണ വായിക്കുന്നവൻ, വലുതായ ശരീരമുള്ളവൻ, ദുഃഖരഹിതൻ, ദുഃഖം അകറ്റുന്നവൻ.

ത്രിലോകാത്മാ ത്രിലോകേശഃ ശുദ്ധഃ ശുദ്ധീ രഥാക്ഷജഃ അവ്യക്തലക്ഷണോ വ്യക്തോ വ്യക്താവ്യക്തോ വിശാംപതിഃ

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ആത്മാവ്, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ഇശ്വരൻ, ശുദ്ധൻ, ശുദ്ധി നൽകുന്നവൻ, രഥത്തിന്റെ അക്ഷത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, അപ്രത്യക്ഷ ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവൻ, പ്രകടൻ, പ്രകടവും അപ്രത്യക്ഷവും ആയവൻ, എല്ലാ ജന്തുക്കളുടെയും നാഥൻ.

വരശീലോ വരതുലോ മാനോ മാനധനോ മയഃ ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ പ്രജാപാലോ ഹംസോ ഹംസഗതിര്യമഃ

ഉത്തമ സ്വഭാവമുള്ളവൻ, ഉപമയില്ലാത്തവൻ, മാനത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ രൂപം, മാനത്തിൽ സമ്പന്നൻ, സൃഷ്ടാവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, സകല ജീവികളുടെ രക്ഷകൻ, ഹംസം, ഹംസന്റെ വഴി ഉള്ളവൻ, യമൻ.

വേധാ ധാതാ വിധാതാ ച അത്താ ഹര്താ ചതുര്മുഖഃ കൈലാസശിഖരാവാസീ സര്വാവാസീ സതാം ഗതിഃ

സൃഷ്ടാവൻ, നിലനിര്‍ത്തുന്നവൻ, വിധിയെ നിശ്ചയിക്കുന്നവൻ, ഭക്ഷകൻ, എടുത്തുകൊള്ളുന്നവൻ, നാലു മുഖങ്ങളുള്ളവൻ, കൈലാസശിഖരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്നവൻ, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ആശ്രയം.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഹരിണഃ പുരുഷഃ പൂര്വജഃ പിതാ ഭൂതാലയോ ഭൂതപതിര് ഭൂതിദോ ഭുവനേശ്വരഃ

പൊന്നുപോലുള്ള ഗർഭമുള്ളവൻ, മാൻ ചിഹ്നമുള്ളവൻ, പുരുഷൻ, ആദികാലത്ത് ജനിച്ചവൻ, പിതാവ്, എല്ലാ ജീവികളുടെ വാസസ്ഥലം, ജീവികളുടെ നാഥൻ, ജീവികൾക്ക് ദാനം നൽകുന്നവൻ, ഭൂമിയുടെ ഇശ്വരൻ.

സംയോഗീ യോഗവിദ്ബ്രഹ്മ ബ്രഹ്മണ്യോ ബ്രാഹ്മണപ്രിയഃ ദേവപ്രിയോ ദേവനാഥോ ദേവജ്ഞോ ദേവചിന്തകഃ

സംയുക്തനായവൻ, യോഗം അറിയുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പ്രിയനായവൻ, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനായവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, ദേവന്മാരെ അറിയുന്നവൻ, ദേവന്മാരെ ചിന്തിക്കുന്നവൻ.

വിഷമാക്ഷഃ കലാധ്യക്ഷോ വൃഷാങ്കോ വൃഷവര്ധനഃ നിര്മദോ നിരഹങ്കാരോ നിര്മോഹോ നിരുപദ്രവഃ

വികൃതമായ കണ്ണുള്ളവൻ, കലകളുടെ അധ്യക്ഷൻ, കാളയുടെ ചിഹ്നമുള്ളവൻ, കാളയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, അഹങ്കാരമില്ലാത്തവൻ, സ്വയം മഹത്വം കാണിക്കാത്തവൻ, മോഹം ഇല്ലാത്തവൻ, കുഴപ്പങ്ങളില്ലാത്തവൻ.

ദര്പഹാ ദര്പിതോ ദൃപ്തഃ സര്വര്തുപരിവര്തകഃ സപ്തജിഹ്വഃ സഹസ്രാര്ചിഃ സ്നിഗ്ധഃ പ്രകൃതിദക്ഷിണഃ

അഹങ്കാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, അഹങ്കാരമുള്ളവൻ, ശക്തൻ, എല്ലാ കാലാവസ്ഥകളും മാറ്റുന്നവൻ, ഏഴു നാവുള്ളവൻ, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവൻ, സ്നേഹമുള്ളവൻ, പ്രകൃതിയിൽ നിപുണൻ.

ഭൂതഭവ്യഭവന്നാഥഃ പ്രഭവോ ഭ്രാന്തിനാശനഃ അര്ഥോ ഽനര്ഥോ മഹാകോശഃ പരകാര്യൈകപണ്ഡിതഃ

ഭൂതകാലം, ഭാവി, വരുംകാലം എന്നിവയുടെ നാഥൻ, സൃഷ്ടിയുടെ ആദി, ഭ്രമം അകറ്റുന്നവൻ, അർത്ഥം, അനർത്ഥം, മഹാസമ്പത്തുള്ളവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഏകപണ്ഡിതൻ.

നിഷ്കണ്ടകഃ കൃതാനന്ദോ നിര്വ്യാജോ വ്യാജമര്ദനഃ സത്ത്വവാന് സാത്ത്വികഃ സത്യകീര്തിസ്തമ്ഭകൃതാഗമഃ

കണ്ടകങ്ങളില്ലാത്തവൻ, ആനന്ദം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, കപടമില്ലാത്തവൻ, കപടം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഗുണം ഉള്ളവൻ, സത്ത്വഗുണമുള്ളവൻ, സത്യകീര്ത്തിയുള്ളവൻ, ആചാരത്തിന്റെ തൂണായവൻ.

അകംപിതോ ഗുണഗ്രാഹീ നൈകാത്മാ നൈകകര്മകൃത് സുപ്രീതഃ സുമുഖഃ സൂക്ഷ്മഃ സുകരോ ദക്ഷിണോ ഽനലഃ

അചഞ്ചലൻ, ഗുണങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, അനേകം സ്വഭാവമുള്ളവൻ, അനേകം പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, അതീവ സന്തുഷ്ടൻ, മംഗളമുഖൻ, സൂക്ഷ്മൻ, എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാവുന്നവൻ, നിപുണൻ, അഗ്നി.

സ്കന്ധഃ സ്കന്ധധരോ ധുര്യഃ പ്രകടഃ പ്രീതിവര്ധനഃ അപരാജിതഃ സര്വസഹോ വിദഗ്ധഃ സര്വവാഹനഃ

ഭാരം വഹിക്കുന്നവൻ, ഭാരം ചുമക്കുന്നവൻ, ശക്തനായവൻ, വ്യക്തമായവൻ, സ്നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ജയിക്കാനാവാത്തവൻ, എല്ലാം സഹിക്കുന്നവൻ, ബുദ്ധിമാൻ, എല്ലാം വഹിക്കുന്നവൻ.

അധൃതഃ സ്വധൃതഃ സാധ്യഃ പൂര്വമൂര്തിര്യശോധരഃ വരാഹശൃങ്ഗധൃഗ് വായുര് ബലവാന് ഏകനായകഃ

ആശ്രയമില്ലാത്തവൻ, സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നവൻ, പ്രാപ്യമാകുന്നവൻ, ആദിമരൂപം, കീർത്തി വഹിക്കുന്നവൻ, വരാഹത്തിന്റെ കൂർത്തു വഹിക്കുന്നവൻ, വായു, ശക്തൻ, ഏകനായകൻ.

ശ്രുതിപ്രകാശഃ ശ്രുതിമാന് ഏകബന്ധുര് അനേകധൃക് ശ്രീവല്ലഭശിവാരമ്ഭഃ ശാന്തഭദ്രഃ സമഞ്ജസഃ

വേദങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, വേദങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഏകസുഹൃത്ത്, അനേകം രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ശ്രീയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, ശിവന്റെ ആരംഭം, ശാന്തനും ഭദ്രനും, നേരായവൻ.

ഭൂശയോ ഭൂതികൃദ്ഭൂതിര് ഭൂഷണോ ഭൂതവാഹനഃ അകായോ ഭക്തകായസ്ഥഃ കാലജ്ഞാനീ കലാവപുഃ

ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ഐശ്വര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഐശ്വര്യം തന്നെയാണ്, അലങ്കാരം, ജീവികളെ ചുമക്കുന്നവൻ, ശരീരമില്ലാത്തവൻ, ഭക്തന്റെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, കാലത്തെ അറിയുന്നവൻ, കലാരൂപൻ.

സത്യവ്രതമഹാത്യാഗീ നിഷ്ഠാശാന്തിപരായണഃ പരാര്ഥവൃത്തിര് വരദോ വിവിക്തഃ ശ്രുതിസാഗരഃ

സത്യവ്രതത്തിൽ മഹാത്യാഗി, സ്ഥിരതക്കും സമാധാനത്തിനും സമർപ്പിതൻ, പരോപകാരത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, വരം നൽകുന്നവൻ, വ്യത്യസ്തനായവൻ, വേദസമുദ്രം.

അനിര്വിണ്ണോ ഗുണഗ്രാഹീ കലങ്കാങ്കഃ കലങ്കഹാ സ്വഭാവരുദ്രോ മധ്യസ്ഥഃ ശത്രുഘ്നോ മധ്യനാശകഃ

അവൻ ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്തവൻ, ഗുണങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നവൻ, ദോഷചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ളവൻ എങ്കിലും അവയെ നീക്കുന്നവൻ, സ്വഭാവത്തിൽ കഠിനൻ, ഒറ്റക്കാർക്കു അനുകൂലമല്ലാത്തവൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മദ്ധ്യസ്ഥതയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവൻ.

ശിഖണ്ഡീ കവചീ ശൂലീ ചണ്ഡീ മുണ്ഡീ ച കുണ്ഡലീ മേഖലീ കവചീ ഖഡ്ഗീ മായീ സംസാരസാരഥിഃ

അവൻ കിരീടധാരിയുമാണ്, കവചം ധരിച്ചവനും, കുന്തം കൈവശമുള്ളവനും, ഭയങ്കരനും, ഖട്ഗം കൈവശമുള്ളവനും, കപാലം അലങ്കാരമായവനും, കുണ്ഡലവും മേഖലയുമുള്ളവനും, മായാവിയും, ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ സാരഥിയുമാണ്.

അമൃത്യുഃ സര്വദൃക് സിംഹസ് തേജോരാശിര് മഹാമണിഃ അസംഖ്യേയോ ഽപ്രമേയാത്മാ വീര്യവാന് കാര്യകോവിദഃ

അവൻ മരണമില്ലാത്തവൻ, എല്ലാം കാണുന്നവൻ, സിംഹംപോലെ ധീരൻ, പ്രകാശത്തിന്റെ ആഗാരം, മഹാമൂല്യം, എണ്ണാനാവാത്തവൻ, അളക്കാനാവാത്ത സ്വഭാവമുള്ളവൻ, ശക്തനായവൻ, കാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ.

വേദ്യോ വേദാര്ഥവിദ്ഗോപ്താ സര്വാചാരോ മുനീശ്വരഃ അനുത്തമോ ദുരാധര്ഷോ മധുരഃ പ്രിയദര്ശനഃ

അവൻ അറിയാവുന്നതും, വേദാർത്ഥം അറിയുകയും അതിനെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനും, എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നവനും, മുനികളുടെ അധിപതിയും, അതുല്യനും, ജയിക്കാനാവാത്തവനും, മൃദുവും, മനോഹരനുമാണ്.

സുരേശഃ ശരണം സര്വഃ ശബ്ദബ്രഹ്മ സതാം ഗതിഃ കാലഭക്ഷഃ കലങ്കാരിഃ കങ്കണീകൃതവാസുകിഃ

ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരൻ, എല്ലാവർക്കും ആശ്രയം, ശബ്ദബ്രഹ്മത്തിന്റെ രൂപം, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ലക്ഷ്യം, കാലത്തെ വിഴുങ്ങുന്നവൻ, ദോഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, വാസുകിയെ കങ്കണമായി ധരിച്ചവൻ.

മഹേഷ്വാസോ മഹീഭര്താ നിഷ്കലങ്കോ വിശൃങ്ഖലഃ ദ്യുമണിസ് തരണിര് ധന്യഃ സിദ്ധിദഃ സിദ്ധിസാധനഃ

മഹത്തായ വില്ലാളി, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകൻ, ദോഷരഹിതൻ, നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാത്തവൻ, പ്രകാശമുള്ള രത്നം, സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ളവൻ, ഭാഗ്യശാലി, സിദ്ധികൾ നൽകുന്നവൻ, സിദ്ധി നേടാൻ വഴിയാകുന്നവൻ.