ലിങ്ഗപുരാണമ്

പദ്മഗര്ഭോ മഹാഗര്ഭോ വിശ്വഗര്ഭോ വിചക്ഷണഃ പരാവരജ്ഞോ ബീജേശഃ സുമുഖഃ സുമഹാസ്വനഃ

താമരയിൽ ജനിച്ചവനും, മഹാവ്യക്ഷവും, സകലവിശ്വത്തിന്റെയും ഉത്ഭവസ്ഥാനവും, വിവേകശാലിയും, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും അറിയുന്നവനും, വിത്തുകളുടെ അധിപതിയും, മനോഹരമുഖനുമാണ്. മഹാശബ്ദമുള്ളവനും ആകുന്നു.

ദേവാസുരഗുരുര്ദേവോ ദേവാസുരനമസ്കൃതഃ ദേവാസുരമഹാമാത്രോ ദേവാസുരമഹാശ്രയഃ

ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഗുരുവും, ദേവന്മാരുടെ ദൈവവും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വന്ദിക്കുന്നവനും, അവർക്കിടയിലെ മഹാമന്ത്രിയും, മഹാശ്രയവുമാണ്.

ദേവാദിദേവോ ദേവര്ഷിദേവാസുരവരപ്രദഃ ദേവാസുരേശ്വരോ ദിവ്യോ ദേവാസുരമഹേശ്വരഃ

ദേവന്മാരിൽ ആദിദേവനും, ദേവർഷിമാർക്കും ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും വരം നൽകുന്നവനും, ദേവാസുരന്മാരുടെ ഇശ്വരനും, ദിവ്യനും, ദേവാസുരന്മാരുടെ മഹേശ്വരനും ആകുന്നു.

സര്വദേവമയോ ഽചിന്ത്യോ ദേവതാത്മാത്മസംഭവഃ ഈഡ്യോ ഽനീശഃ സുരവ്യാഘ്രോ ദേവസിംഹോ ദിവാകരഃ

സകലദേവന്മാരുടെയും രൂപമായവനും, മനസ്സിൽ പിടികൂടാനാകാത്തവനും, ദേവതകളുടെ ആത്മാവും, സ്വയം ജനിച്ചവനും, സ്തുതിക്കു യോഗ്യനും, ആരുടെയും അടിമയല്ലാത്തവനും, ദേവന്മാരിൽ കടുവയും, സിംഹവും, സൂര്യനുമാണ്.

വിബുധാഗ്രവരശ്രേഷ്ഠഃ സര്വദേവോത്തമോത്തമഃ ശിവജ്ഞാനരതഃ ശ്രീമാന് ശിഖിശ്രീപര്വതപ്രിയഃ

വിദ്വാന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ഉത്തമനും, ശിവജ്ഞാനത്തിൽ ലീനനായവനും, മഹത്വമുള്ളവനും, മയിലിനെയും ശ്രീപർവതത്തെയും പ്രിയപ്പെടുന്നവനും ആകുന്നു.

ജയസ്തംഭോ വിശിഷ്ടമ്ഭോ നരസിംഹനിപാതനഃ ബ്രഹ്മചാരീ ലോകചാരീ ധര്മചാരീ ധനാധിപഃ

വിജയത്തിന്റെ തൂണും, വിശിഷ്ടമായ തൂണും, നരസിംഹനെ സംഹരിച്ചതും, ബ്രഹ്മചാരിയും, ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, ധനത്തിന്റെ അധിപതിയും ആകുന്നു.

നന്ദീ നന്ദീശ്വരോ നഗ്നോ നഗ്നവ്രതധരഃ ശുചിഃ ലിങ്ഗാധ്യക്ഷഃ സുരാധ്യക്ഷോ യുഗാധ്യക്ഷോ യുഗാവഹഃ

നന്ദിയും, നന്ദിയുടെ ഇശ്വരനും, വസ്ത്രം ധരിക്കാത്തവനും, നഗ്നവ്രതം പാലിക്കുന്നവനും, ശുദ്ധനും, ലിംഗത്തിന്റെ രക്ഷകനും, ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനും, യുഗങ്ങളുടെ രക്ഷകനും, യുഗങ്ങളെ കൊണ്ടുവരുന്നവനും ആകുന്നു.

സ്വവശഃ സവശഃ സ്വര്ഗഃ സ്വരഃ സ്വരമയസ്വനഃ ബീജാധ്യക്ഷോ ബീജകര്താ ധനകൃദ് ധര്മവര്ധനഃ

സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, മറ്റുള്ളവരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, സ്വർഗ്ഗവുമാണ്. ശബ്ദവും, ശബ്ദം നിറഞ്ഞ സ്വരവുമുള്ളവനും, വിത്തുകളുടെ രക്ഷകനും, വിത്തുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ധനം ഉണ്ടാക്കുന്നവനും, ധർമ്മം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.

ദംഭോ ഽദമ്ഭോ മഹാദംഭഃ സര്വഭൂതമഹേശ്വരഃ ശ്മശാനനിലയസ്തിഷ്യഃ സേതുരപ്രതിമാകൃതിഃ

കപടനും, കപടമില്ലാത്തവനും, മഹാകപടനും, സകലഭൂതങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനും, ശ്മശാനത്തിൽ വസിക്കുന്നവനും, തിഷ്യനും, പാലംപോലെയും, ഉപമയില്ലാത്ത രൂപവുമാണ്.

ലോകോത്തരസ്ഫുടാലോകസ് ത്ര്യംബകോ നാഗഭൂഷണഃ അന്ധകാരിര്മഖദ്വേഷീ വിഷ്ണുകന്ധരപാതനഃ

ലോകങ്ങളെ അതിജീവിക്കുന്ന പ്രകാശവും, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനും, പാമ്പുകൾ അലങ്കാരമായവനും, അന്ധകനെ സംഹരിച്ചതും, യാഗങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവനും, വിഷ്ണുവിന്റെ കഴുത്ത് തകർത്തവനും ആകുന്നു.

വീതദോഷോ ഽക്ഷയഗുണോ ദക്ഷാരിഃ പൂഷദന്തഹൃത് ധൂര്ജടിഃ ഖണ്ഡപരശുഃ സകലോ നിഷ്കലോ ഽനഘഃ

ദോഷമില്ലാത്തവനും, ക്ഷയിക്കാത്ത ഗുണങ്ങളുള്ളവനും, ദക്ഷന്റെ ശത്രുവും, പൂഷദന്തന്റെ പല്ല് തകർത്തവനും, ജടാമുടിയുള്ളവനും, ഒടിഞ്ഞ പരശു കൈവശമുള്ളവനും, സമ്പൂർണ്ണനും, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്തവനും, പാപമില്ലാത്തവനും ആകുന്നു.

ആധാരഃ സകലാധാരഃ പാണ്ഡുരാഭോ മൃഡോ നടഃ പൂര്ണഃ പൂരയിതാ പുണ്യഃ സുകുമാരഃ സുലോചനഃ

ആശ്രയവും, എല്ലാറ്റിനും ആശ്രയവുമാണ്. വെളുത്ത നിറമുള്ളവനും, ദയാനിധിയും, നർത്തകനും, പൂർണ്ണനും, പൂരിപ്പിക്കുന്നവനും, പുണ്യവുമാണ്. സുന്ദരമായ ദേഹവും, മനോഹരമായ കണ്ണുകളും ഉള്ളവനും ആകുന്നു.

സാമഗേയഃ പ്രിയകരഃ പുണ്യകീര്തിരനാമയഃ മനോജവസ്തീര്ഥകരോ ജടിലോ ജീവിതേശ്വരഃ

സാമവേദത്തിൽ പാടപ്പെടുന്നവനും, സന്തോഷം നൽകുന്നവനും, പുണ്യകീര്ത്തിയുള്ളവനും, രോഗമില്ലാത്തവനും, മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ളവനും, തീർത്ഥങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ജടാമുടിയുള്ളവനും, ജീവന്റെ ഇശ്വരനും ആകുന്നു.

ജീവിതാന്തകരോ നിത്യോ വസുരേതാ വസുപ്രിയഃ സദ്ഗതിഃ സത്കൃതിഃ സക്തഃ കാലകണ്ഠഃ കലാധരഃ

ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനും, ശാശ്വതനും, ധനം വിത്തായവനും, ധനികർക്കു പ്രിയവുമായവനും, നല്ല വഴി, നല്ല ആചാരമുള്ളവനും, സ്നേഹമുള്ളവനും, കറുത്ത കഴുത്തുകാരനും, കലകളുടെ ധാരകനുമാണ്.

മാനീ മാന്യോ മഹാകാലഃ സദ്ഭൂതിഃ സത്പരായണഃ ചന്ദ്രസംജീവനഃ ശാസ്താ ലോകഗൂഢോ ഽമരാധിപഃ

ആത്മഗർവമുള്ളവനും, ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനും, മഹാകാലനും, സത്യസ്വഭാവമുള്ളവനും, സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, ചന്ദ്രനെ ജീവിപ്പിക്കുന്നവനും, ഉപദേശകനും, ലോകങ്ങളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും, അമരന്മാരുടെ രാജാവും ആകുന്നു.

ലോകബന്ധുര്ലോകനാഥഃ കൃതജ്ഞഃ കൃതിഭൂഷണഃ അനപായ്യക്ഷരഃ കാന്തഃ സര്വശാസ്ത്രഭൃതാം വരഃ

ലോകങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ, സത്കർമ്മങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ, ധർമ്മശീലികൾക്ക് അലങ്കാരം, ഒരിക്കലും നശിക്കാത്തവൻ, പ്രിയനായവൻ, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളെയും കൈവശം വയ്ക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.

തേജോമയോ ദ്യുതിധരോ ലോകമായോ ഽഗ്രണീര് അണുഃ ശുചിസ്മിതഃ പ്രസന്നാത്മാ ദുര്ജയോ ദുരതിക്രമഃ

പ്രഭയാൽ നിറഞ്ഞവൻ, ദീപ്തിയുള്ളവൻ, ലോകമോഹത്തിന്റെ ഉറവിടം, മുന്നേറ്റക്കാരൻ, സൂക്ഷ്മൻ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ളവൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ.

ജ്യോതിര്മയോ നിരാകാരോ ജഗന്നാഥോ ജലേശ്വരഃ തുമ്ബവീണീ മഹാകായോ വിശോകഃ ശോകനാശനഃ

പ്രകാശരൂപൻ, ആകാരം ഇല്ലാത്തവൻ, ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ, ജലങ്ങളുടെ ഇശ്വരൻ, തുമ്പവീണ വായിക്കുന്നവൻ, വലുതായ ശരീരമുള്ളവൻ, ദുഃഖരഹിതൻ, ദുഃഖം അകറ്റുന്നവൻ.

ത്രിലോകാത്മാ ത്രിലോകേശഃ ശുദ്ധഃ ശുദ്ധീ രഥാക്ഷജഃ അവ്യക്തലക്ഷണോ വ്യക്തോ വ്യക്താവ്യക്തോ വിശാംപതിഃ

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ആത്മാവ്, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ഇശ്വരൻ, ശുദ്ധൻ, ശുദ്ധി നൽകുന്നവൻ, രഥത്തിന്റെ അക്ഷത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, അപ്രത്യക്ഷ ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവൻ, പ്രകടൻ, പ്രകടവും അപ്രത്യക്ഷവും ആയവൻ, എല്ലാ ജന്തുക്കളുടെയും നാഥൻ.

വരശീലോ വരതുലോ മാനോ മാനധനോ മയഃ ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുഃ പ്രജാപാലോ ഹംസോ ഹംസഗതിര്യമഃ

ഉത്തമ സ്വഭാവമുള്ളവൻ, ഉപമയില്ലാത്തവൻ, മാനത്തിന്റെ സാക്ഷാൽ രൂപം, മാനത്തിൽ സമ്പന്നൻ, സൃഷ്ടാവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, സകല ജീവികളുടെ രക്ഷകൻ, ഹംസം, ഹംസന്റെ വഴി ഉള്ളവൻ, യമൻ.

വേധാ ധാതാ വിധാതാ ച അത്താ ഹര്താ ചതുര്മുഖഃ കൈലാസശിഖരാവാസീ സര്വാവാസീ സതാം ഗതിഃ

സൃഷ്ടാവൻ, നിലനിര്‍ത്തുന്നവൻ, വിധിയെ നിശ്ചയിക്കുന്നവൻ, ഭക്ഷകൻ, എടുത്തുകൊള്ളുന്നവൻ, നാലു മുഖങ്ങളുള്ളവൻ, കൈലാസശിഖരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്നവൻ, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ആശ്രയം.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഹരിണഃ പുരുഷഃ പൂര്വജഃ പിതാ ഭൂതാലയോ ഭൂതപതിര് ഭൂതിദോ ഭുവനേശ്വരഃ

പൊന്നുപോലുള്ള ഗർഭമുള്ളവൻ, മാൻ ചിഹ്നമുള്ളവൻ, പുരുഷൻ, ആദികാലത്ത് ജനിച്ചവൻ, പിതാവ്, എല്ലാ ജീവികളുടെ വാസസ്ഥലം, ജീവികളുടെ നാഥൻ, ജീവികൾക്ക് ദാനം നൽകുന്നവൻ, ഭൂമിയുടെ ഇശ്വരൻ.

സംയോഗീ യോഗവിദ്ബ്രഹ്മ ബ്രഹ്മണ്യോ ബ്രാഹ്മണപ്രിയഃ ദേവപ്രിയോ ദേവനാഥോ ദേവജ്ഞോ ദേവചിന്തകഃ

സംയുക്തനായവൻ, യോഗം അറിയുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പ്രിയനായവൻ, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനായവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, ദേവന്മാരെ അറിയുന്നവൻ, ദേവന്മാരെ ചിന്തിക്കുന്നവൻ.

വിഷമാക്ഷഃ കലാധ്യക്ഷോ വൃഷാങ്കോ വൃഷവര്ധനഃ നിര്മദോ നിരഹങ്കാരോ നിര്മോഹോ നിരുപദ്രവഃ

വികൃതമായ കണ്ണുള്ളവൻ, കലകളുടെ അധ്യക്ഷൻ, കാളയുടെ ചിഹ്നമുള്ളവൻ, കാളയെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, അഹങ്കാരമില്ലാത്തവൻ, സ്വയം മഹത്വം കാണിക്കാത്തവൻ, മോഹം ഇല്ലാത്തവൻ, കുഴപ്പങ്ങളില്ലാത്തവൻ.

ദര്പഹാ ദര്പിതോ ദൃപ്തഃ സര്വര്തുപരിവര്തകഃ സപ്തജിഹ്വഃ സഹസ്രാര്ചിഃ സ്നിഗ്ധഃ പ്രകൃതിദക്ഷിണഃ

അഹങ്കാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, അഹങ്കാരമുള്ളവൻ, ശക്തൻ, എല്ലാ കാലാവസ്ഥകളും മാറ്റുന്നവൻ, ഏഴു നാവുള്ളവൻ, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവൻ, സ്നേഹമുള്ളവൻ, പ്രകൃതിയിൽ നിപുണൻ.

ഭൂതഭവ്യഭവന്നാഥഃ പ്രഭവോ ഭ്രാന്തിനാശനഃ അര്ഥോ ഽനര്ഥോ മഹാകോശഃ പരകാര്യൈകപണ്ഡിതഃ

ഭൂതകാലം, ഭാവി, വരുംകാലം എന്നിവയുടെ നാഥൻ, സൃഷ്ടിയുടെ ആദി, ഭ്രമം അകറ്റുന്നവൻ, അർത്ഥം, അനർത്ഥം, മഹാസമ്പത്തുള്ളവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഏകപണ്ഡിതൻ.

നിഷ്കണ്ടകഃ കൃതാനന്ദോ നിര്വ്യാജോ വ്യാജമര്ദനഃ സത്ത്വവാന് സാത്ത്വികഃ സത്യകീര്തിസ്തമ്ഭകൃതാഗമഃ

കണ്ടകങ്ങളില്ലാത്തവൻ, ആനന്ദം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, കപടമില്ലാത്തവൻ, കപടം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഗുണം ഉള്ളവൻ, സത്ത്വഗുണമുള്ളവൻ, സത്യകീര്ത്തിയുള്ളവൻ, ആചാരത്തിന്റെ തൂണായവൻ.

അകംപിതോ ഗുണഗ്രാഹീ നൈകാത്മാ നൈകകര്മകൃത് സുപ്രീതഃ സുമുഖഃ സൂക്ഷ്മഃ സുകരോ ദക്ഷിണോ ഽനലഃ

അചഞ്ചലൻ, ഗുണങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, അനേകം സ്വഭാവമുള്ളവൻ, അനേകം പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, അതീവ സന്തുഷ്ടൻ, മംഗളമുഖൻ, സൂക്ഷ്മൻ, എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാവുന്നവൻ, നിപുണൻ, അഗ്നി.

സ്കന്ധഃ സ്കന്ധധരോ ധുര്യഃ പ്രകടഃ പ്രീതിവര്ധനഃ അപരാജിതഃ സര്വസഹോ വിദഗ്ധഃ സര്വവാഹനഃ

ഭാരം വഹിക്കുന്നവൻ, ഭാരം ചുമക്കുന്നവൻ, ശക്തനായവൻ, വ്യക്തമായവൻ, സ്നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ജയിക്കാനാവാത്തവൻ, എല്ലാം സഹിക്കുന്നവൻ, ബുദ്ധിമാൻ, എല്ലാം വഹിക്കുന്നവൻ.