വര്ണാശ്രമഗുരുര്വര്ണീ ശത്രുജിച്ഛത്രുതാപനഃ ആശ്രമഃ ക്ഷപണഃ ക്ഷാമോ ജ്ഞാനവാനചലാചലഃ
വർണാശ്രമങ്ങളുടെ ഗുരു, അലങ്കാരമുള്ളവൻ, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവൻ, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആശ്രമം, സന്യാസി, ക്ഷീണനായവൻ, ജ്ഞാനി, അചഞ്ചലന്മാരിൽ അചഞ്ചലൻ.
പ്രമാണഭൂതോ ദുര്ജ്ഞേയഃ സുപര്ണോ വായുവാഹനഃ ധനുര്ധരോ ധനുര്വേദോ ഗുണരാശിര്ഗുണാകരഃ
പ്രമാണം ആയവൻ, അറിയാൻ ദുഷ്കരൻ, സുപർണ്ണൻ, വായുവിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, വില്ല് കൈവശമുള്ളവൻ, വില്ലിന്റെ ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവൻ, ഗുണങ്ങളുടെ നിധി, ഗുണങ്ങളുടെ ആകരം.
അനന്തദൃഷ്ടിരാനന്ദോ ദണ്ഡോ ദമയിതാ ദമഃ അഭിവാദ്യോ മഹാചാര്യോ വിശ്വകര്മാ വിശാരദഃ
അവസാനമില്ലാത്ത ദൃഷ്ടിയുള്ളവൻ, ആനന്ദസ്വരൂപൻ, ദണ്ഡം, ശമിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആത്മസംയമനം, വന്ദനാർഹൻ, മഹാചാര്യൻ, ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ.
വീതരാഗോ വിനീതാത്മാ തപസ്വീ ഭൂതഭാവനഃ ഉന്മത്തവേഷഃ പ്രച്ഛന്നോ ജിതകാമോ ജിതപ്രിയഃ
രാഗം വിട്ടവൻ, വിനയമുള്ള ആത്മാവ്, തപസ്സുകാരൻ, ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഭ്രാന്തൻപോലുള്ള വേഷം ധരിച്ചവൻ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, കാമത്തെ ജയിച്ചവൻ, പ്രിയം ജയിച്ചവൻ.
കല്യാണപ്രകൃതിഃ കല്പഃ സര്വലോകപ്രജാപതിഃ തപസ്വീ താരകോ ധീമാന് പ്രധാനപ്രഭുര് അവ്യയഃ
ശുഭസ്വഭാവമുള്ളവനും, നിയമം തന്നെയും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ജീവികളുടെ യജമാനനും, തപസ്സിൽ മികവുമുള്ളവനും, രക്ഷകൻ, ബുദ്ധിമാനായവൻ, പ്രധാനം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, അക്ഷയനും ആകുന്നു.
ലോകപാലോ ഽന്തര്ഹിതാത്മാ കല്പാദിഃ കമലേക്ഷണഃ വേദശാസ്ത്രാര്ഥതത്ത്വജ്ഞോ നിയമോ നിയമാശ്രയഃ
ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനും, അദൃശ്യസ്വഭാവമുള്ളവനും, കാലചക്രത്തിന്റെ ആരംഭവും, താമരക്കണ്ണനുമാണ്. വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സത്യമുള്ള അർത്ഥം അറിയുന്നവൻ, നിയന്ത്രണം തന്നെയും, നിയന്ത്രണത്തിനുള്ള ആശ്രയവും ആകുന്നു.
ചന്ദ്രഃ സൂര്യഃ ശനിഃ കേതുര് വിരാമോ വിദ്രുമച്ഛവിഃ ഭക്തിഗമ്യഃ പരം ബ്രഹ്മ മൃഗബാണാര്പണോ ഽനഘഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ശനിയും കെതുവും വിശ്രമവും പവഴംപോലെയുള്ള ചുവപ്പുമുള്ളവനും, ഭക്തിയിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനും, പരബ്രഹ്മവും, മൃഗവും അമ്പും കൈവശമുള്ളവനും പാപരഹിതനും ആകുന്നു.
അദ്രിരാജാലയഃ കാന്തഃ പരമാത്മാ ജഗദ്ഗുരുഃ സര്വകര്മാചലസ്ത്വഷ്ടാ മങ്ഗല്യോ മങ്ഗലാവൃതഃ
പർവതരാജാവിന്റെ വാസസ്ഥലമായവനും, പ്രിയനുമാണ്. പരമാത്മാവും ലോകഗുരുവും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും അചഞ്ചലനും, സൃഷ്ടാവും, മംഗളവും മംഗളത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനും ആകുന്നു.
മഹാതപാ ദീര്ഘതപാഃ സ്ഥവിഷ്ഠഃ സ്ഥവിരോ ധ്രുവഃ അഹഃ സംവത്സരോ വ്യാപ്തിഃ പ്രമാണം പരമം തപഃ
മഹാതപസ്സുകാരനും, ദീർഘകാലം തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, ഏറ്റവും വലിയവനും, പ്രാചീനനും, സ്ഥിരനുമാണ്. പകലും വർഷവും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനും, അളവായവനും, പരമമായ തപസ്സുമാണ്.
സംവത്സരകരോ മന്ത്രഃ പ്രത്യയഃ സര്വദര്ശനഃ അജഃ സര്വേശ്വരഃ സ്നിഗ്ധോ മഹാരേതാ മഹാബലഃ
വർഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, മന്ത്രവുമാണ്. ഉറപ്പും എല്ലാം കാണുന്നവനും, ജനനമില്ലാത്തവനും, സർവ്വേശ്വരനും, സ്നേഹമുള്ളവനും, മഹാശക്തിയുള്ളവനും, മഹാബലശാലിയുമാണ്.
യോഗീ യോഗ്യോ മഹാരേതാഃ സിദ്ധഃ സര്വാദിര് അഗ്നിദഃ വസുര്വസുമനാഃ സത്യഃ സര്വപാപഹരോ ഹരഃ
യോഗിയും യോഗത്തിന് യോഗ്യനുമാണ്. മഹാശക്തിയുള്ളവനും, സിദ്ധനും, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആദിയും, അഗ്നി നൽകുന്നവനും, ധനികനും, ഉത്തമ മനസ്സുള്ളവനും, സത്യവാനുമാണ്. എല്ലാപാപങ്ങളും നീക്കുന്നവനും ഹരനുമാണ്.
അമൃതഃ ശാശ്വതഃ ശാന്തോ ബാണഹസ്തഃ പ്രതാപവാന് കമണ്ഡലുധരോ ധന്വീ വേദാങ്ഗോ വേദവിന്മുനിഃ
അമരനും ശാശ്വതനുമാണ്. ശാന്തനും, അമ്പുകൾ കൈവശമുള്ളവനും, ശക്തിയുള്ളവനും, കമണ്ഡലു കൈവശമുള്ളവനും, വില്ലാളനും, വേദങ്ങൾക്കു അധിപതിയും, വേദങ്ങൾ അറിയുന്ന മഹർഷിയുമാണ്.
ഭ്രാജിഷ്ണുര് ഭോജനം ഭോക്താ ലോകനേതാ ദുരാധരഃ അതീന്ദ്രിയോ മഹാമായഃ സര്വാവാസശ്ചതുഷ്പഥഃ
പ്രഭയുള്ളവനും, ഭക്ഷ്യവും ഭക്ഷകനുമാണ്. ലോകങ്ങളുടെ നേതാവും, കീഴടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അതീതനുമാണ്. മഹാമായയുള്ളവനും, എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്നവനും, നാലു വഴികളിലുമുള്ളവനും ആകുന്നു.
കാലയോഗീ മഹാനാദോ മഹോത്സാഹോ മഹാബലഃ മഹാബുദ്ധിര് മഹാവീര്യോ ഭൂതചാരീ പുരന്ദരഃ
കാലത്തിന്റെ യോഗിയുമാണ്. മഹാനാദവും, വലിയ ഉത്സാഹവും, മഹാബലവും, മഹാബുദ്ധിയും, മഹാവീര്യവും, ഭൂതങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, നഗരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
നിശാചരഃ പ്രേതചാരീ മഹാശക്തിര് മഹാദ്യുതിഃ അനിര്ദേശ്യവപുഃ ശ്രീമാന് സര്വഹാര്യമിതോ ഗതിഃ
രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, പ്രേതങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, മഹാശക്തിയുള്ളവനും, മഹാപ്രഭയുള്ളവനും, വിവരണമാകാത്ത രൂപമുള്ളവനും, മഹിമയുള്ളവനും, എല്ലാവരെയും ആകർഷിക്കുന്നവനും, അളവുകിട്ടാത്ത ഗതിയുമാണ്.
ബഹുശ്രുതോ ബഹുമയോ നിയതാത്മാ ഭവോദ്ഭവഃ ഓജസ്തേജോ ദ്യുതികരോ നര്തകഃ സര്വകാമകഃ
നാനാവിധം കേട്ടറിഞ്ഞവനും, അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവനും, ആത്മസംയമനമുള്ളവനും, ഭവന്റെ ഉത്ഭവവുമാണ്. ഊർജ്ജവും, തേജസും, പ്രകാശവും നൽകുന്നവനും, നർത്തകനും, എല്ലാകാമങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനും ആകുന്നു.
നൃത്യപ്രിയോ നൃത്യനൃത്യഃ പ്രകാശാത്മാ പ്രതാപനഃ ബുദ്ധസ്പഷ്ടാക്ഷരോ മന്ത്രഃ സന്മാനഃ സാരസംപ്ലവഃ
നൃത്തം ഇഷ്ടമുള്ളവനും, നൃത്തം ചെയ്യുന്നവനും ചെയ്യാത്തവനും, പ്രകാശസ്വരൂപിയും, ദഹിപ്പിക്കുന്നവനും, ബുദ്ധിയുള്ള വ്യക്തമായ വാക്കുള്ളവനും, മന്ത്രവുമാണ്. സന്മാനവും, സാരത്തിന്റെ സമുദ്രവുമാണ്.
യുഗാദികൃദ് യുഗാവര്തോ ഗംഭീരോ വൃഷവാഹനഃ ഇഷ്ടോ വിശിഷ്ടഃ ശിഷ്ടേഷ്ടഃ ശരഭഃ ശരഭോ ധനുഃ
യുഗങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും, യുഗചക്രം തിരിക്കുന്നവനും, ആഴമുള്ളവനും, കാളയാനായവനും, പ്രിയനും, ശ്രേഷ്ഠനും, നല്ലവരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനും, ശരഭനും, വില്ലും ആകുന്നു.
അപാം നിധിരധിഷ്ഠാനം വിജയോ ജയകാലവിത് പ്രതിഷ്ഠിതഃ പ്രമാണജ്ഞോ ഹിരണ്യകവചോ ഹരിഃ
ജലത്തിന്റെ നിധിയും, അടിസ്ഥാനവും, ജയവും, ജയത്തിന്റെ സമയത്തെ അറിയുന്നവനും, സ്ഥിരതയുള്ളവനും, അളവറിയുന്നവനും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കവർച്ചയുള്ളവനും, കപിലവണ്ണനുമാണ്.
വിരോചനഃ സുരഗണോ വിദ്യേശോ വിബുധാശ്രയഃ ബാലരൂപോ ബലോന്മാഥീ വിവര്തോ ഗഹനോ ഗുരുഃ
പ്രഭയുള്ളവനും, ദേവതകളുടെ നേതാവും, വിജ്ഞാനത്തിന്റെ യജമാനനും, ജ്ഞാനികളുടെ ആശ്രയവുമാണ്. ബാലസ്വരൂപനും, ശക്തരെ കീഴടക്കുന്നവനും, ചുറ്റുന്നവനും, അഗാധനുമാണ്. ഗുരുവുമാണ്.
കരണം കാരണം കര്താ സര്വബന്ധവിമോചനഃ വിദ്വത്തമോ വീതഭയോ വിശ്വഭര്താ നിശാകരഃ
ഉപകരണവും, കാരണവും, കർത്താവും, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചകനും, ഏറ്റവും പണ്ഡിതനും, ഭയമില്ലാത്തവനും, ലോകത്തെ പോഷിക്കുന്നവനും, രാത്രിയുടെ സ്രഷ്ടാവുമാണ്.
വ്യവസായോ വ്യവസ്ഥാനഃ സ്ഥാനദോ ജഗദാദിജഃ ദുന്ദുഭോ ലലിതോ വിശ്വോ ഭവാത്മാത്മനി സംസ്ഥിതഃ
ദൃഢനിശ്ചയവും, അടിസ്ഥാനവും, സ്ഥാനം നൽകുന്നവനും, ലോകത്തിന്റെ ആദിയും, ദുന്ദുഭിയും, കളിയുള്ളവനും, സർവ്വവ്യാപിയും, ഭവസ്വരൂപനും, ആത്മാവിൽ സ്ഥിരനുമാണ്.
വീരേശ്വരോ വീരഭദ്രോ വീരഹാ വീരഭൃദ് വിരാട് വീരചൂഡാമണിര്വേത്താ തീവ്രനാദോ നദീധരഃ
വീരന്മാരുടെ നാഥൻ, വീരഭദ്രൻ, വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, വീരന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ, വിശ്വരൂപൻ, വീരന്മാരിൽ മുത്ത് പോലുള്ളവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, ഉഗ്രശബ്ദമുള്ളവൻ, നദികളെ ചുമക്കുന്നവൻ.
ആജ്ഞാധരസ്ത്രിശൂലീ ച ശിപിവിഷ്ടഃ ശിവാലയഃ വാലഖില്യോ മഹാചാപസ് തിഗ്മാംശുര് നിധിര് അവ്യയഃ
ആജ്ഞകൾ വഹിക്കുന്നവൻ, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവൻ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ, ശിവന്റെ വാസസ്ഥലം, വാലഖില്യൻ, മഹാബാണം, ദഹനം ചെയ്യുന്ന സൂര്യൻ, അക്ഷയമായ നിധി.
അഭിരാമഃ സുശരണഃ സുബ്രഹ്മണ്യഃ സുധാപതിഃ മഘവാന്കൌശികോ ഗോമാന് വിശ്രാമഃ സര്വശാസനഃ
ആനന്ദം പകരുന്നവൻ, ഉത്തമമായ ആശ്രയം, ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനി, അമൃതത്തിന്റെ നാഥൻ, മഘവാൻ, കൗശികൻ, പശുക്കളുള്ളവൻ, വിശ്രമം, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ.
ലലാടാക്ഷോ വിശ്വദേഹഃ സാരഃ സംസാരചക്രഭൃത് അമോഘദണ്ഡീ മധ്യസ്ഥോ ഹിരണ്യോ ബ്രഹ്മവര്ചസീ
ഭാലത്തിൽ കണ്ണുള്ളവൻ, വിശ്വരൂപൻ, സാരമായവൻ, സംസാരചക്രം വഹിക്കുന്നവൻ, അപ്രമാദിയായ ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ, മധ്യസ്ഥൻ, പൊന്നുപോലുള്ളവൻ, ബ്രഹ്മതേജസ്സാൽ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ.
പരമാര്ഥഃ പരമയഃ ശമ്ബരോ വ്യാഘ്രകോ ഽനലഃ രുചിര് വരരുചിര് വന്ദ്യോ വാചസ്പതിരഹര്പതിഃ
പരമാർത്ഥം, പരമശക്തി, ശംബരൻ, പുലികളുള്ള കണ്ണുകൾ, അഗ്നി, ഭംഗിയുള്ളവൻ, ഉത്തമമായ പ്രകാശം, വന്ദനാർഹൻ, വാക്കിന്റെ നാഥൻ, പകലിന്റെ അധിപൻ.
രവിര്വിരോചനഃ സ്കന്ധഃ ശാസ്താ വൈവസ്വതോ ജനഃ യുക്തിരുന്നതകീര്തിശ് ച ശാന്തരാഗഃ പരാജയഃ
സൂര്യൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, ആശ്രയം, ഗുരു, വൈവസ്വതന്റെ പുത്രൻ, മനുഷ്യൻ, നൈപുണ്യം, ഉയർന്ന കീർത്തി, ശാന്തമായ മനസ്സുള്ളവൻ, പരാജയത്തെ ജയിച്ചവൻ.
കൈലാസപതികാമാരിഃ സവിതാ രവിലോചനഃ വിദ്വത്തമോ വീതഭയോ വിശ്വഹര്താ നിവാരിതഃ
കൈലാസത്തിന്റെ നാഥൻ, കാമന്റെ ശത്രു, സവിറ്റാവ്, സൂര്യകണ്ണൻ, ജ്ഞാനത്തിൽ ഏറ്റവും മുൻപിലുള്ളവൻ, ഭയമില്ലാത്തവൻ, ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, തടയാനാകാത്തവൻ.
നിത്യോ നിയതകല്യാണഃ പുണ്യശ്രവണകീര്തനഃ ദൂരശ്രവാ വിശ്വസഹോ ധ്യേയോ ദുഃസ്വപ്നനാശനഃ
ശാശ്വതൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും മംഗളമുള്ളവൻ, ശ്രവണം മാത്രം ചെയ്താലും പുണ്യം ലഭിക്കുന്നവൻ, ദൂരത്തേയും കേൾക്കുന്നവൻ, ലോകത്തെ താങ്ങുന്നവൻ, ധ്യാനയോഗ്യൻ, ദുഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.