തമോഹരോ മഹായോഗീ ഗോപ്താ ബ്രഹ്മാങ്ഗഹൃജ്ജടീ കാലകാലഃ കൃത്തിവാസാഃ സുഭഗഃ പ്രണവാത്മകഃ
അന്ധകാരം അകറ്റുന്നവൻ, മഹായോഗി, രക്ഷകൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ജടയുള്ളവൻ, കാലന്റെ കാലൻ, ചർമ്മം ധരിച്ചവൻ, ഭദ്രൻ, പ്രണവസ്വരൂപൻ.
ഉന്മത്തവേഷശ് ചക്ഷുഷ്യോ ദുര്വാസാഃ സ്മരശാസനഃ ദൃഢായുധഃ സ്കന്ദഗുരുഃ പരമേഷ്ഠീ പരായണഃ
ഉന്മത്തവേഷം ധരിക്കുന്നവൻ, കാഴ്ചയ്ക്ക് ആഹ്ലാദകരൻ, സമീപിക്കാനാവാത്തവൻ, കാമനെ ജയിച്ചവൻ, ദൃഢായുധം കൈവശമുള്ളവൻ, സ്കന്ദന്റെ ഗുരു, പരമോന്നതൻ, പരമാശ്രയം.
അനാദിമധ്യനിധനോ ഗിരിശോ ഗിരിബാന്ധവഃ കുബേരബന്ധുഃ ശ്രീകണ്ഠോ ലോകവര്ണോത്തമോത്തമഃ
ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഇല്ലാത്തവൻ, ഗിരിശൻ, പർവ്വതങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്, കുബേരന്റെ സ്നേഹിതൻ, ശ്യാമളകണ്ഠൻ, ലോകത്തിലെ ഉത്തമന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ.
സാമാന്യദേവഃ കോദണ്ഡീ നീലകണ്ഠഃ പരശ്വധീ വിശാലാക്ഷോ മൃഗവ്യാധഃ സുരേശഃ സൂര്യതാപനഃ
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പൊതുവായ ദൈവം, വില്ലധാരൻ, നീലകണ്ഠൻ, പരശുവാളൻ, വിശാലകണ്ണൻ, മൃഗവ്യാധൻ, ദേവതകളുടെ ഈശ്വരൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ.
ധര്മകര്മാക്ഷമഃ ക്ഷേത്രം ഭഗവാന് ഭഗനേത്രഭിത് ഉഗ്രഃ പശുപതിസ് താര്ക്ഷ്യഃ പ്രിയഭക്തഃ പ്രിയംവദഃ
ധർമ്മകർമ്മത്തിൽ അക്ഷയൻ, ക്ഷേത്രം, ഭാഗ്യവാൻ, ഭാഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവൻ, ഉഗ്രൻ, പശുപതി, താർക്ഷ്യൻ, പ്രിയഭക്തൻ, പ്രിയം പറയുന്നവൻ.
ദാതാ ദയാകരോ ദക്ഷഃ കപര്ദീ കാമശാസനഃ ശ്മശാനനിലയഃ സൂക്ഷ്മഃ ശ്മശാനസ്ഥോ മഹേശ്വരഃ
ദാനി, കരുണാനിധി, നൈപുണ്യമുള്ളവൻ, കപർദി, കാമശാസകൻ, ശ്മശാനവാസി, സൂക്ഷ്മൻ, ശ്മശാനത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹേശ്വരൻ.
ലോകകര്താ ഭൂതപതിര് മഹാകര്താ മഹൌഷധീ ഉത്തരോ ഗോപതിര്ഗോപ്താ ജ്ഞാനഗമ്യഃ പുരാതനഃ
ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും നായകൻ, മഹത്തായ സ്രഷ്ടാവ്, വലിയ ഔഷധംപോലുള്ളവൻ, ഏറ്റവും ഉന്നതൻ, പശുക്കളുടെ രക്ഷകൻ, രക്ഷകനും, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ അറിയാവുന്നവൻ, അനാദിയായവൻ.
നീതിഃ സുനീതിഃ ശുദ്ധാത്മാ സോമഃ സോമരതഃ സുഖീ സോമപോ ഽമൃതപഃ സോമോ മഹാനീതിര്മഹാമതിഃ
നീതിയുടെയും ഉത്തമനീതിയുടെയും സ്വരൂപം, ശുദ്ധമായ ആത്മാവ്, സോമൻ, സോമത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, സന്തോഷവാൻ, സോമം കുടിക്കുന്നവൻ, അമൃതം കുടിക്കുന്നവൻ, മഹാനായ നീതി, മഹത്തായ ബുദ്ധി ഉള്ളവൻ.
അജാതശത്രുരാലോകഃ സംഭാവ്യോ ഹവ്യവാഹനഃ ലോകകാരോ വേദകാരഃ സൂത്രകാരഃ സനാതനഃ
ജന്മം ഇല്ലാത്ത ശത്രു, പ്രകാശം, ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ, ഹോമത്തിന് ഹവികൾ കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, സൂത്രങ്ങൾ രചിച്ചവൻ, ശാശ്വതൻ.
മഹര്ഷിഃ കപിലാചാര്യോ വിശ്വദീപ്തിസ്ത്രിലോചനഃ പിനാകപാണിര് ഭൂദേവഃ സ്വസ്തിദഃ സ്വസ്തികൃത്സദാ
മഹർഷി, കപിലാചാര്യൻ, ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ, ഭൂമിയിലെ ദേവൻ, ക്ഷേമം നൽകുന്നവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും നല്ലത് ചെയ്യുന്നവൻ.
ത്രിധാമാ സൌഭഗഃ ശര്വഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വഗോചരഃ ബ്രഹ്മധൃഗ് വിശ്വസൃക് സ്വര്ഗഃ കര്ണികാരഃ പ്രിയഃ കവിഃ
മൂന്നു വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഭാഗ്യശാലി, ശർവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, എല്ലാം കാണുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവൻ, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, സ്വർഗം, കർണികാരം, പ്രിയൻ, കവി.
ശാഖോ വിശാഖോ ഗോശാഖഃ ശിവോ നൈകഃ ക്രതുഃ സമഃ ഗങ്ഗാപ്ലവോദകോ ഭാവഃ സകലഃ സ്ഥപതിഃ സ്ഥിരഃ
ശാഖ, വിശാഖൻ, പശുക്കളുടെ ശാഖ, ശിവൻ, അനേകം രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, യജ്ഞം, സമത്വം ഉള്ളവൻ, ഗംഗയിൽ കുളിച്ചവൻ, ഭാവം, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉള്ളവൻ, ശില്പി, സ്ഥിരൻ.
വിജിതാത്മാ വിധേയാത്മാ ഭൂതവാഹനസാരഥിഃ സഗണോ ഗണകാര്യശ് ച സുകീര്തിശ് ഛിന്നസംശയഃ
സ്വയം ജയിച്ചവൻ, ആത്മസംയമനം ഉള്ളവൻ, ഭൂതങ്ങളുടെ സാരഥി, ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഉള്ളവൻ, ഗണങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, നല്ല പേരുള്ളവൻ, സംശയങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവൻ.
കാമദേവഃ കാമപാലോ ഭസ്മോദ്ധൂലിതവിഗ്രഹഃ ഭസ്മപ്രിയോ ഭസ്മശായീ കാമീ കാന്തഃ കൃതാഗമഃ
കാമദേവൻ, കാമത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, ചാരടിയാൽ പൂശിയ ദേഹം ഉള്ളവൻ, ചാരത്തിൽ പ്രിയം ഉള്ളവൻ, ചാരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹമുള്ളവൻ, പ്രിയൻ, ആഗമങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ.
സമായുക്തോ നിവൃത്താത്മാ ധര്മയുക്തഃ സദാശിവഃ ചതുര്മുഖശ്ചതുര്ബാഹുര് ദുരാവാസോ ദുരാസദഃ
സമ്പന്നൻ, നിരാശ്രയനായ ആത്മാവ്, ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, സദാശിവൻ, നാലു മുഖമുള്ളവൻ, നാലു കൈകൾ ഉള്ളവൻ, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ.
ദുര്ഗമോ ദുര്ലഭോ ദുര്ഗഃ സര്വായുധവിശാരദഃ അധ്യാത്മയോഗനിലയഃ സുതന്തുസ്തന്തുവര്ധനഃ
എത്താൻ ദുഷ്കരൻ, ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, കോട്ടപോലുള്ളവൻ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ, ആത്മയോഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, നല്ല വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, വംശം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ.
ശുഭാങ്ഗോ ലോകസാരങ്ഗോ ജഗദീശോ ഽമൃതാശനഃ ഭസ്മശുദ്ധികരോ മേരുര് ഓജസ്വീ ശുദ്ധവിഗ്രഹഃ
ശുഭമായ ദേഹം ഉള്ളവൻ, ലോകങ്ങളുടെ സാരം, ജഗതിന്റെ ഈശ്വരൻ, അമൃതം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, ചാരത്തിൽ ശുദ്ധി വരുത്തുന്നവൻ, മേരു, ശക്തൻ, ശുദ്ധമായ ദേഹം ഉള്ളവൻ.
ഹിരണ്യരേതാസ് തരണിര് മരീചിര് മഹിമാലയഃ മഹാഹ്രദോ മഹാഗര്ഭഃ സിദ്ധവൃന്ദാരവന്ദിതഃ
പൊന്നുപോലുള്ള വിത്തുള്ളവൻ, സൂര്യൻ, കിരണം, മഹത്വത്തിന്റെ ആലയം, മഹാസമുദ്രം, മഹാഗർഭം, സിദ്ധന്മാർ വണങ്ങുന്നവൻ.
വ്യാഘ്രചര്മധരോ വ്യാലീ മഹാഭൂതോ മഹാനിധിഃ അമൃതാങ്ഗോ ഽമൃതവപുഃ പഞ്ചയജ്ഞഃ പ്രഭഞ്ജനഃ
പുലിവെള്ളി ധരിച്ചവൻ, പാമ്പുകൾ അലങ്കരിച്ചവൻ, മഹാഭൂതം, മഹാനിധി, അമൃതംപോലുള്ള അംശങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, അമൃതമായ രൂപം, അഞ്ചു യജ്ഞങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, തകർക്കുന്നവൻ.
പഞ്ചവിംശതിതത്ത്വജ്ഞഃ പാരിജാതഃ പരാവരഃ സുലഭഃ സുവ്രതഃ ശൂരോ വാങ്മയൈകനിധിര്നിധിഃ
ഇരുപത്തഞ്ച് തത്ത്വങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, പാർിജാതം, ഉന്നതതെയും താഴ്ന്നതെയും അതിക്രമിച്ചവൻ, എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാവുന്നവൻ, നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവൻ, ധൈര്യശാലി, വാക്കുകളുടെ ഏക നിധി, നിധി.
വര്ണാശ്രമഗുരുര്വര്ണീ ശത്രുജിച്ഛത്രുതാപനഃ ആശ്രമഃ ക്ഷപണഃ ക്ഷാമോ ജ്ഞാനവാനചലാചലഃ
വർണാശ്രമങ്ങളുടെ ഗുരു, അലങ്കാരമുള്ളവൻ, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവൻ, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആശ്രമം, സന്യാസി, ക്ഷീണനായവൻ, ജ്ഞാനി, അചഞ്ചലന്മാരിൽ അചഞ്ചലൻ.
പ്രമാണഭൂതോ ദുര്ജ്ഞേയഃ സുപര്ണോ വായുവാഹനഃ ധനുര്ധരോ ധനുര്വേദോ ഗുണരാശിര്ഗുണാകരഃ
പ്രമാണം ആയവൻ, അറിയാൻ ദുഷ്കരൻ, സുപർണ്ണൻ, വായുവിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, വില്ല് കൈവശമുള്ളവൻ, വില്ലിന്റെ ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവൻ, ഗുണങ്ങളുടെ നിധി, ഗുണങ്ങളുടെ ആകരം.
അനന്തദൃഷ്ടിരാനന്ദോ ദണ്ഡോ ദമയിതാ ദമഃ അഭിവാദ്യോ മഹാചാര്യോ വിശ്വകര്മാ വിശാരദഃ
അവസാനമില്ലാത്ത ദൃഷ്ടിയുള്ളവൻ, ആനന്ദസ്വരൂപൻ, ദണ്ഡം, ശമിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആത്മസംയമനം, വന്ദനാർഹൻ, മഹാചാര്യൻ, ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ.
വീതരാഗോ വിനീതാത്മാ തപസ്വീ ഭൂതഭാവനഃ ഉന്മത്തവേഷഃ പ്രച്ഛന്നോ ജിതകാമോ ജിതപ്രിയഃ
രാഗം വിട്ടവൻ, വിനയമുള്ള ആത്മാവ്, തപസ്സുകാരൻ, ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഭ്രാന്തൻപോലുള്ള വേഷം ധരിച്ചവൻ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, കാമത്തെ ജയിച്ചവൻ, പ്രിയം ജയിച്ചവൻ.
കല്യാണപ്രകൃതിഃ കല്പഃ സര്വലോകപ്രജാപതിഃ തപസ്വീ താരകോ ധീമാന് പ്രധാനപ്രഭുര് അവ്യയഃ
ശുഭസ്വഭാവമുള്ളവനും, നിയമം തന്നെയും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ജീവികളുടെ യജമാനനും, തപസ്സിൽ മികവുമുള്ളവനും, രക്ഷകൻ, ബുദ്ധിമാനായവൻ, പ്രധാനം നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, അക്ഷയനും ആകുന്നു.
ലോകപാലോ ഽന്തര്ഹിതാത്മാ കല്പാദിഃ കമലേക്ഷണഃ വേദശാസ്ത്രാര്ഥതത്ത്വജ്ഞോ നിയമോ നിയമാശ്രയഃ
ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനും, അദൃശ്യസ്വഭാവമുള്ളവനും, കാലചക്രത്തിന്റെ ആരംഭവും, താമരക്കണ്ണനുമാണ്. വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സത്യമുള്ള അർത്ഥം അറിയുന്നവൻ, നിയന്ത്രണം തന്നെയും, നിയന്ത്രണത്തിനുള്ള ആശ്രയവും ആകുന്നു.
ചന്ദ്രഃ സൂര്യഃ ശനിഃ കേതുര് വിരാമോ വിദ്രുമച്ഛവിഃ ഭക്തിഗമ്യഃ പരം ബ്രഹ്മ മൃഗബാണാര്പണോ ഽനഘഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ശനിയും കെതുവും വിശ്രമവും പവഴംപോലെയുള്ള ചുവപ്പുമുള്ളവനും, ഭക്തിയിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനും, പരബ്രഹ്മവും, മൃഗവും അമ്പും കൈവശമുള്ളവനും പാപരഹിതനും ആകുന്നു.
അദ്രിരാജാലയഃ കാന്തഃ പരമാത്മാ ജഗദ്ഗുരുഃ സര്വകര്മാചലസ്ത്വഷ്ടാ മങ്ഗല്യോ മങ്ഗലാവൃതഃ
പർവതരാജാവിന്റെ വാസസ്ഥലമായവനും, പ്രിയനുമാണ്. പരമാത്മാവും ലോകഗുരുവും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും അചഞ്ചലനും, സൃഷ്ടാവും, മംഗളവും മംഗളത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനും ആകുന്നു.
മഹാതപാ ദീര്ഘതപാഃ സ്ഥവിഷ്ഠഃ സ്ഥവിരോ ധ്രുവഃ അഹഃ സംവത്സരോ വ്യാപ്തിഃ പ്രമാണം പരമം തപഃ
മഹാതപസ്സുകാരനും, ദീർഘകാലം തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, ഏറ്റവും വലിയവനും, പ്രാചീനനും, സ്ഥിരനുമാണ്. പകലും വർഷവും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനും, അളവായവനും, പരമമായ തപസ്സുമാണ്.
സംവത്സരകരോ മന്ത്രഃ പ്രത്യയഃ സര്വദര്ശനഃ അജഃ സര്വേശ്വരഃ സ്നിഗ്ധോ മഹാരേതാ മഹാബലഃ
വർഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, മന്ത്രവുമാണ്. ഉറപ്പും എല്ലാം കാണുന്നവനും, ജനനമില്ലാത്തവനും, സർവ്വേശ്വരനും, സ്നേഹമുള്ളവനും, മഹാശക്തിയുള്ളവനും, മഹാബലശാലിയുമാണ്.