ലിങ്ഗപുരാണമ്

അഗ്നൌ ച നാമഭിര് ദേവം ഭവാദ്യൈഃ സമിദാദിഭിഃ സ്വാഹാന്തൈര്വിധിവദ്ധുത്വാ പ്രത്യേകമയുതം പ്രഭുമ്

അവൻ ഭവനു തുടങ്ങിയ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, സമിദ് മുതലായ ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, ഓരോ നാമത്തിനും പതിനായിരം ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു, ഓരോ ഹോമത്തിനും 'സ്വാഹാ'യോടെ സമർപ്പിച്ചു.

തുഷ്ടാവ ച പുനഃ ശംഭും ഭവാദ്യൈര്ഭവമീശ്വരമ് ഭവഃ ശിവോ ഹരോ രുദ്രഃ പുരുഷഃ പദ്മലോചനഃ

അവൻ വീണ്ടും ഭവനു തുടങ്ങിയ നാമങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭവനായ ഈശ്വരനെ, ശംഭുവിനെ സ്തുതിച്ചു: ഭവൻ, ശിവൻ, ഹരൻ, രുദ്രൻ, പുരുഷൻ, താമരക്കണ്ണൻ.

അര്ഥിതവ്യഃ സദാചാരഃ സര്വശംഭുര്മഹേശ്വരഃ ഈശ്വരഃ സ്ഥാണുരീശാനഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത്

ആശ്രയിക്കേണ്ടവൻ, സദാ ധാർമ്മികൻ, സർവ്വശംഭു, മഹേശ്വരൻ, ഈശ്വരൻ, സ്ഥാണു, ഈശാനൻ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ, ആയിരം കാലുള്ളവൻ.

വരീയാന് വരദോ വന്ദ്യഃ ശങ്കരഃ പരമേശ്വരഃ ഗങ്ഗാധരഃ ശൂലധരഃ പരാര്ഥൈകപ്രയോജനഃ

ഏറ്റവും ഉത്തമൻ, വരദാനി നൽകുന്നവൻ, വന്ദ്യൻ, ശങ്കരൻ, പരമേശ്വരൻ, ഗംഗയെ ധരിക്കുന്നവൻ, ശൂലം കൈവശമുള്ളവൻ, പരമാർത്ഥത്തിനായി മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ.

സര്വജ്ഞഃ സര്വദേവാദിഗിരിധന്വാ ജടാധരഃ ചന്ദ്രാപീഡശ്ചന്ദ്രമൌലിര് വിദ്വാന്വിശ്വാമരേശ്വരഃ

എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, സർവ്വദേവന്മാരിലും പ്രധാനൻ, പർവ്വതം ആയുധമാക്കിയവൻ, ജടാധാരൻ, ചന്ദ്രപ്പീടം ധരിക്കുന്നവൻ, ചന്ദ്രമൗലി, ജ്ഞാനി, വിശ്വം അമരേശ്വരൻ.

വേദാന്തസാരസംദോഹഃ കപാലീ നീലലോഹിതഃ ധ്യാനാധാരോപരിച്ഛേദ്യോ ഗൌരീഭര്താ ഗണേശ്വരഃ

വേദാന്തത്തിന്റെ സാരം, കപാലം ധരിക്കുന്നവൻ, നീലയും ചുവപ്പും നിറമുള്ളവൻ, ധ്യാനത്തിന്റെ ആധാരവും ലക്ഷ്യവും, ഗൗരിയുടെ ഭർത്താവ്, ഗണങ്ങളുടെ ഈശ്വരൻ.

അഷ്ടമൂര്തിര്വിശ്വമൂര്തിസ് ത്രിവര്ഗഃ സ്വര്ഗസാധനഃ ജ്ഞാനഗമ്യോ ദൃഢപ്രജ്ഞോ ദേവദേവസ്ത്രിലോചനഃ

എട്ട് രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, വിശ്വരൂപൻ, trivarga-മായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, സ്വർഗം നൽകുന്നവൻ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവൻ, ദൃഢബുദ്ധിയുള്ളവൻ, ദേവതകളുടെ ദേവൻ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ.

വാമദേവോ മഹാദേവഃ പാണ്ഡുഃ പരിദൃഢോ ദൃഢഃ വിശ്വരൂപോ വിരൂപാക്ഷോ വാഗീശഃ ശുചിരന്തരഃ

വാമദേവൻ, മഹാദേവൻ, പാണ്ഡു വർണ്ണൻ, ദൃഢനിഷ്ഠൻ, ദൃഢൻ, വിശ്വരൂപൻ, വ്യത്യസ്തമായ കണ്ണുകൾ ഉള്ളവൻ, വാഗീശ്വരൻ, ശുദ്ധൻ, അന്തർആത്മാവ്.

സര്വപ്രണയസംവാദീ വൃഷാങ്കോ വൃഷവാഹനഃ ഈശഃ പിനാകീ ഖട്വാങ്ഗീ ചിത്രവേഷശ്ചിരന്തനഃ

എല്ലാവരുടെയും സ്നേഹത്തിന് പ്രതികരിക്കുന്നവൻ, കാളയുടെ ചിഹ്നമുള്ളവൻ, കാളയെ വഹിക്കുന്നവൻ, ഈശൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ, ഖട്വാംഗം കൈവശമുള്ളവൻ, അത്ഭുതവേഷം, അനാദികാലത്തേത്.

തമോഹരോ മഹായോഗീ ഗോപ്താ ബ്രഹ്മാങ്ഗഹൃജ്ജടീ കാലകാലഃ കൃത്തിവാസാഃ സുഭഗഃ പ്രണവാത്മകഃ

അന്ധകാരം അകറ്റുന്നവൻ, മഹായോഗി, രക്ഷകൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ജടയുള്ളവൻ, കാലന്റെ കാലൻ, ചർമ്മം ധരിച്ചവൻ, ഭദ്രൻ, പ്രണവസ്വരൂപൻ.

ഉന്മത്തവേഷശ് ചക്ഷുഷ്യോ ദുര്വാസാഃ സ്മരശാസനഃ ദൃഢായുധഃ സ്കന്ദഗുരുഃ പരമേഷ്ഠീ പരായണഃ

ഉന്മത്തവേഷം ധരിക്കുന്നവൻ, കാഴ്ചയ്ക്ക് ആഹ്ലാദകരൻ, സമീപിക്കാനാവാത്തവൻ, കാമനെ ജയിച്ചവൻ, ദൃഢായുധം കൈവശമുള്ളവൻ, സ്കന്ദന്റെ ഗുരു, പരമോന്നതൻ, പരമാശ്രയം.

അനാദിമധ്യനിധനോ ഗിരിശോ ഗിരിബാന്ധവഃ കുബേരബന്ധുഃ ശ്രീകണ്ഠോ ലോകവര്ണോത്തമോത്തമഃ

ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഇല്ലാത്തവൻ, ഗിരിശൻ, പർവ്വതങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്, കുബേരന്റെ സ്നേഹിതൻ, ശ്യാമളകണ്ഠൻ, ലോകത്തിലെ ഉത്തമന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ.

സാമാന്യദേവഃ കോദണ്ഡീ നീലകണ്ഠഃ പരശ്വധീ വിശാലാക്ഷോ മൃഗവ്യാധഃ സുരേശഃ സൂര്യതാപനഃ

എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പൊതുവായ ദൈവം, വില്ലധാരൻ, നീലകണ്ഠൻ, പരശുവാളൻ, വിശാലകണ്ണൻ, മൃഗവ്യാധൻ, ദേവതകളുടെ ഈശ്വരൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ.

ധര്മകര്മാക്ഷമഃ ക്ഷേത്രം ഭഗവാന് ഭഗനേത്രഭിത് ഉഗ്രഃ പശുപതിസ് താര്ക്ഷ്യഃ പ്രിയഭക്തഃ പ്രിയംവദഃ

ധർമ്മകർമ്മത്തിൽ അക്ഷയൻ, ക്ഷേത്രം, ഭാഗ്യവാൻ, ഭാഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ചവൻ, ഉഗ്രൻ, പശുപതി, താർക്ഷ്യൻ, പ്രിയഭക്തൻ, പ്രിയം പറയുന്നവൻ.

ദാതാ ദയാകരോ ദക്ഷഃ കപര്ദീ കാമശാസനഃ ശ്മശാനനിലയഃ സൂക്ഷ്മഃ ശ്മശാനസ്ഥോ മഹേശ്വരഃ

ദാനി, കരുണാനിധി, നൈപുണ്യമുള്ളവൻ, കപർദി, കാമശാസകൻ, ശ്മശാനവാസി, സൂക്ഷ്മൻ, ശ്മശാനത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹേശ്വരൻ.

ലോകകര്താ ഭൂതപതിര് മഹാകര്താ മഹൌഷധീ ഉത്തരോ ഗോപതിര്ഗോപ്താ ജ്ഞാനഗമ്യഃ പുരാതനഃ

ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും നായകൻ, മഹത്തായ സ്രഷ്ടാവ്, വലിയ ഔഷധംപോലുള്ളവൻ, ഏറ്റവും ഉന്നതൻ, പശുക്കളുടെ രക്ഷകൻ, രക്ഷകനും, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ അറിയാവുന്നവൻ, അനാദിയായവൻ.

നീതിഃ സുനീതിഃ ശുദ്ധാത്മാ സോമഃ സോമരതഃ സുഖീ സോമപോ ഽമൃതപഃ സോമോ മഹാനീതിര്മഹാമതിഃ

നീതിയുടെയും ഉത്തമനീതിയുടെയും സ്വരൂപം, ശുദ്ധമായ ആത്മാവ്, സോമൻ, സോമത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, സന്തോഷവാൻ, സോമം കുടിക്കുന്നവൻ, അമൃതം കുടിക്കുന്നവൻ, മഹാനായ നീതി, മഹത്തായ ബുദ്ധി ഉള്ളവൻ.

അജാതശത്രുരാലോകഃ സംഭാവ്യോ ഹവ്യവാഹനഃ ലോകകാരോ വേദകാരഃ സൂത്രകാരഃ സനാതനഃ

ജന്മം ഇല്ലാത്ത ശത്രു, പ്രകാശം, ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ, ഹോമത്തിന് ഹവികൾ കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, സൂത്രങ്ങൾ രചിച്ചവൻ, ശാശ്വതൻ.

മഹര്ഷിഃ കപിലാചാര്യോ വിശ്വദീപ്തിസ്ത്രിലോചനഃ പിനാകപാണിര് ഭൂദേവഃ സ്വസ്തിദഃ സ്വസ്തികൃത്സദാ

മഹർഷി, കപിലാചാര്യൻ, ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ, ഭൂമിയിലെ ദേവൻ, ക്ഷേമം നൽകുന്നവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും നല്ലത് ചെയ്യുന്നവൻ.

ത്രിധാമാ സൌഭഗഃ ശര്വഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വഗോചരഃ ബ്രഹ്മധൃഗ് വിശ്വസൃക് സ്വര്ഗഃ കര്ണികാരഃ പ്രിയഃ കവിഃ

മൂന്നു വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഭാഗ്യശാലി, ശർവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, എല്ലാം കാണുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവൻ, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, സ്വർഗം, കർണികാരം, പ്രിയൻ, കവി.

ശാഖോ വിശാഖോ ഗോശാഖഃ ശിവോ നൈകഃ ക്രതുഃ സമഃ ഗങ്ഗാപ്ലവോദകോ ഭാവഃ സകലഃ സ്ഥപതിഃ സ്ഥിരഃ

ശാഖ, വിശാഖൻ, പശുക്കളുടെ ശാഖ, ശിവൻ, അനേകം രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, യജ്ഞം, സമത്വം ഉള്ളവൻ, ഗംഗയിൽ കുളിച്ചവൻ, ഭാവം, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉള്ളവൻ, ശില്പി, സ്ഥിരൻ.

വിജിതാത്മാ വിധേയാത്മാ ഭൂതവാഹനസാരഥിഃ സഗണോ ഗണകാര്യശ് ച സുകീര്തിശ് ഛിന്നസംശയഃ

സ്വയം ജയിച്ചവൻ, ആത്മസംയമനം ഉള്ളവൻ, ഭൂതങ്ങളുടെ സാരഥി, ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഉള്ളവൻ, ഗണങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, നല്ല പേരുള്ളവൻ, സംശയങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവൻ.

കാമദേവഃ കാമപാലോ ഭസ്മോദ്ധൂലിതവിഗ്രഹഃ ഭസ്മപ്രിയോ ഭസ്മശായീ കാമീ കാന്തഃ കൃതാഗമഃ

കാമദേവൻ, കാമത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, ചാരടിയാൽ പൂശിയ ദേഹം ഉള്ളവൻ, ചാരത്തിൽ പ്രിയം ഉള്ളവൻ, ചാരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹമുള്ളവൻ, പ്രിയൻ, ആഗമങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ.

സമായുക്തോ നിവൃത്താത്മാ ധര്മയുക്തഃ സദാശിവഃ ചതുര്മുഖശ്ചതുര്ബാഹുര് ദുരാവാസോ ദുരാസദഃ

സമ്പന്നൻ, നിരാശ്രയനായ ആത്മാവ്, ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, സദാശിവൻ, നാലു മുഖമുള്ളവൻ, നാലു കൈകൾ ഉള്ളവൻ, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ.

ദുര്ഗമോ ദുര്ലഭോ ദുര്ഗഃ സര്വായുധവിശാരദഃ അധ്യാത്മയോഗനിലയഃ സുതന്തുസ്തന്തുവര്ധനഃ

എത്താൻ ദുഷ്കരൻ, ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവൻ, കോട്ടപോലുള്ളവൻ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ, ആത്മയോഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, നല്ല വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, വംശം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ.

ശുഭാങ്ഗോ ലോകസാരങ്ഗോ ജഗദീശോ ഽമൃതാശനഃ ഭസ്മശുദ്ധികരോ മേരുര് ഓജസ്വീ ശുദ്ധവിഗ്രഹഃ

ശുഭമായ ദേഹം ഉള്ളവൻ, ലോകങ്ങളുടെ സാരം, ജഗതിന്റെ ഈശ്വരൻ, അമൃതം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, ചാരത്തിൽ ശുദ്ധി വരുത്തുന്നവൻ, മേരു, ശക്തൻ, ശുദ്ധമായ ദേഹം ഉള്ളവൻ.

ഹിരണ്യരേതാസ് തരണിര് മരീചിര് മഹിമാലയഃ മഹാഹ്രദോ മഹാഗര്ഭഃ സിദ്ധവൃന്ദാരവന്ദിതഃ

പൊന്നുപോലുള്ള വിത്തുള്ളവൻ, സൂര്യൻ, കിരണം, മഹത്വത്തിന്റെ ആലയം, മഹാസമുദ്രം, മഹാഗർഭം, സിദ്ധന്മാർ വണങ്ങുന്നവൻ.

വ്യാഘ്രചര്മധരോ വ്യാലീ മഹാഭൂതോ മഹാനിധിഃ അമൃതാങ്ഗോ ഽമൃതവപുഃ പഞ്ചയജ്ഞഃ പ്രഭഞ്ജനഃ

പുലിവെള്ളി ധരിച്ചവൻ, പാമ്പുകൾ അലങ്കരിച്ചവൻ, മഹാഭൂതം, മഹാനിധി, അമൃതംപോലുള്ള അംശങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, അമൃതമായ രൂപം, അഞ്ചു യജ്ഞങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, തകർക്കുന്നവൻ.

പഞ്ചവിംശതിതത്ത്വജ്ഞഃ പാരിജാതഃ പരാവരഃ സുലഭഃ സുവ്രതഃ ശൂരോ വാങ്മയൈകനിധിര്നിധിഃ

ഇരുപത്തഞ്ച് തത്ത്വങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, പാർിജാതം, ഉന്നതതെയും താഴ്ന്നതെയും അതിക്രമിച്ചവൻ, എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാവുന്നവൻ, നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവൻ, ധൈര്യശാലി, വാക്കുകളുടെ ഏക നിധി, നിധി.