ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഐരാവതാദയോ നാഗാഃ ക്ഷിപ്താഃ സിന്ധുജലോപരി സരഥോ ഭഗവാനിന്ദ്രഃ ക്ഷിപ്തശ് ച ശതയോജനമ്

'ഐരാവതാദി ആനകളെ സമുദ്രജലത്തിൽ എറിയുകയും, ദേവേന്ദ്രനെയും അവന്റെ രഥത്തോടൊപ്പം നൂറു യോജന ദൂരം തള്ളുകയും ചെയ്തു.'

ഗരുഡോ ഽപി മയാ ബദ്ധോ നാഗപാശേന വിഷ്ണുനാ ഉര്വശ്യാദ്യാ മയാ നീതാ നാര്യഃ കാരാഗൃഹാന്തരമ്

ഗരുഡനും ഞാനാണ് പാമ്പ് കെട്ടിയതിലൂടെ ബന്ധിച്ചിരുന്നത്, വിഷ്ണുവേ. ഉർവശിയെയും മറ്റ് മഹിളകളെയും ഞാനാണ് മറ്റൊരു തടവറയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയത്.

കഥംചില്ലബ്ധവാന് ശക്രഃ ശചീമേകാം പ്രണമ്യ മാമ് മാം ന ജാനാസി ദൈത്യേന്ദ്രം ജലന്ധരമുമാപതേ

ഏതോ വിധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ എനിക്ക് വണങ്ങി ശചിയെ മാത്രം തിരിച്ചുപിടിച്ചു. ഉമാപതിയേ, നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലേ? ഞാൻ ജലന്ധരൻ, ദൈത്യാധിപൻ.

ഏവമുക്തോ മഹാദേവഃ പ്രാദഹദ്വൈ രഥം തദാ തസ്യ നേത്രാഗ്നിഭാഗൈകകലാര്ധാര്ധേന ചാകുലമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാദേവൻ തന്റെ കണ്ണിലെ അഗ്നിയുടെ ഒരു ചെറിയ അംശം കൊണ്ട് ഒരു രഥം സൃഷ്ടിച്ചു.

ദൈത്യാനാമതുലബലൈര്ഹയൈശ് ച നാഗൈര് ദൈത്യേന്ദ്രാസ് ത്രിപുരരിപോര് നിരീക്ഷണേന നാഗാദ് വൈശസമ് അനുസംവൃതശ് ച നാഗൈര് ദേവേശം വചനമുവാച ചാല്പബുദ്ധിഃ

ദൈത്യരുടെ അതുല്യശക്തിയുള്ള കുതിരകളും ആനകളും, പാമ്പുകൾ ചുറ്റി നിൽക്കുമ്പോൾ, ദൈത്യാധിപൻ ത്രിപുരശത്രുവിനെ കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ നാഥനോട് തന്റെ കുറവുള്ള ബുദ്ധിയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

കിം കാര്യം മമ യുധി ദേവദൈത്യസംഘൈര് ഹന്തും യത്സകലമിദം ക്ഷണാത്സമര്ഥഃ യത്തസ്മാദ്ഭയമിഹനാസ്തി യോദ്ധുമ് ഈശ വാഞ്ഛൈഷാ വിപുലതരാ ന സംശയോ ഽത്ര

ദേവന്മാരുടെയും ദൈത്യന്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങളുമായി എനിക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടത് എന്തിനാണ്? ഞാൻ ഇതെല്ലാം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. അതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് ഭയം ഇല്ല, ഈശ്വരാ. എന്നിരുന്നാലും, യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം എനിക്കു വളരെ കൂടുതലാണ് — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തസ്മാത്ത്വം മമ മദനാരിദക്ഷശത്രോ യജ്ഞാരേ ത്രിപുരരിപോ മമൈവ വീരൈഃ ഭൂതേന്ദ്രൈര്ഹരിവദനേന ദേവസംഘൈര് യോദ്ധും തേ ബലമിഹ ചാസ്തി ചേദ്ധി തിഷ്ഠ

അതിനാൽ, കാമദേവന്റെ ശത്രുവേ, ദക്ഷന്റെ ശത്രുവേ, യജ്ഞശത്രുവേ, ത്രിപുരശത്രുവേ, എന്റെ വീരന്മാരോടും ഭൂതനാഥന്മാരോടും ഹരിയോടും ദേവസംഘങ്ങളോടും നീ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ, ഇവിടെ നിലകൊൾക്കു.

ഇത്യുക്ത്വാഥ മഹാദേവം മഹാദേവാരിനന്ദനഃ ന ചചാല ന സസ്മാര നിഹതാന്ബാന്ധവാന്യുധി

ഇങ്ങനെ മഹാദേവനോട് പറഞ്ഞശേഷം, മഹാദേവന്റെ ശത്രുവിന്റെ പുത്രൻ നീങ്ങുകയും, യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളെ ഓർക്കുകയും ചെയ്തില്ല.

ദുര്മദേനാവിനീതാത്മാ ദോര്ഭ്യാമാസ്ഫോട്യ ദോര്ബലാത് സുദര്ശനാഖ്യം യച്ചക്രം തേന ഹന്തും സമുദ്യതഃ

അഹങ്കാരത്തിലും അശാന്തമായ മനസ്സിലും, തന്റെ കൈകൾ തമ്മിൽ അടിച്ച്, ദുർബലതയിൽ നിന്ന് സുദർശനചക്രം എടുത്ത് കൊല്ലാൻ തയ്യാറായി.

ദുര്ധരേണ രഥാങ്ഗേന കൃച്ഛ്രേണാപി ദ്വിജോത്തമാഃ സ്ഥാപയാമാസ വൈ സ്കന്ധേ ദ്വിധാഭൂതശ് ച തേന വൈ

ദുര്‍ജയമായ രഥചക്രം കൊണ്ട് വലിയ കഷ്ടതയോടെ, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, അവൻ ചക്രം കൊണ്ട് രണ്ടായി ചിതറി, ചക്രം അവനെ തോളിൽ നിർത്തി.

കുലിശേന യഥാ ഛിന്നോ ദ്വിധാ ഗിരിവരോ ദ്വിജാഃ പപാത ദൈത്യോ ബലവാന് അഞ്ജനാദ്രിരിവാപരഃ

വജ്രം കൊണ്ട് വലിയ പർവതം രണ്ടായി ചിതറുന്നതുപോലെ, മഹാബലശാലിയായ ദൈത്യൻ അഞ്ജനപർവതംപോലെ വീണു.

തസ്യ രക്തേന രൌദ്രേണ സമ്പൂര്ണമ് അഭവത്ക്ഷണാത് തദ്രക്തമഖിലം രുദ്രനിയോഗാന്മാംസമേവ ച

ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവന്റെ ഭയങ്കരമായ രക്തം നിലം നിറഞ്ഞു. രുദ്രന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ആ രക്തവും മാംസവും എല്ലാം മാംസമായിത്തീർന്നു.

മഹാരൌരവമാസാദ്യ രക്തകുണ്ഡമഭൂദഹോ ജലന്ധരം ഹതം ദൃഷ്ട്വാ ദേവഗന്ധര്വപാര്ഷദാഃ

വലിയ ഭയങ്കരമായ രക്തക്കുളം അവിടെ ഉണ്ടായി. ജലന്ധരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനെ കണ്ട ദേവന്മാരും ഗന്ധർവരും സന്തോഷിച്ചു.

സിംഹനാദം മഹത്കൃത്വാ സാധു ദേവേതി ചാബ്രുവന് യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ജലന്ധരവിമര്ദനമ്

അവർ വലിയ സിംഹനാദം മുഴക്കി, 'ശഭാശ് ദേവാ' എന്ന് പറഞ്ഞു. ജലന്ധരന്റെ വധകഥ ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ,

ശ്രാവയേദ്വാ യഥാന്യായം ഗാണപത്യമവാപ്നുയാത്

അല്ലെങ്കിൽ യഥാവിധി മറ്റൊരാളോട് വായിപ്പിച്ചാലോ, ഗണപതിയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും.

കഥം ദേവേന വൈ സൂത ദേവദേവാന്മഹേശ്വരാത് സുദര്ശനാഖ്യം വൈ ലബ്ധം വക്തുമര്ഹസി വിഷ്ണുനാ

ദേവദേവനായ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് വിഷ്ണു സുദർശനചക്രം എങ്ങനെ ലഭിച്ചു എന്ന്, സൂതാ, നീ പറയണം.

ദേവാനാമ് അസുരേന്ദ്രാണാമ് അഭവച്ച സുദാരുണഃ സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം വിനാശകരണോ മഹാന്

ദേവന്മാരും അസുരാധിപന്മാരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ഉണ്ടായി. എല്ലാ ജീവികൾക്കും അതു നാശം വിതറി.

തേ ദേവാഃ ശക്തിമുശലൈഃ സായകൈര്നതപര്വഭിഃ പ്രഭിദ്യമാനാഃ കുന്തൈശ് ച ദുദ്രുവുര്ഭയവിഹ്വലാഃ

അസുരന്മാരുടെ ആയുധങ്ങൾ, മുഷലങ്ങൾ, അമ്പുകൾ, കുന്തങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ദേവന്മാർ തകർന്നുപോയി, ഭയത്തിൽ വിറെച്ച് ഓടി.

പരാജിതാസ്തദാ ദേവാ ദേവദേവേശ്വരം ഹരിമ് പ്രണേമുസ്തം സുരേശാനം ശോകസംവിഗ്നമാനസാഃ

അപ്പോൾ തോറ്റ ദേവന്മാർ ദു:ഖത്തിൽ മനസ്സു നിറഞ്ഞ്, ഹരിയെ, ദേവന്മാരുടെ നാഥനെയും ദേവദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനെയും വണങ്ങി.

താന് സമീക്ഷ്യാഥ ഭഗവാന് ദേവദേവേശ്വരോ ഹരിഃ പ്രണിപത്യ സ്ഥിതാന്ദേവാന് ഇദം വചനമബ്രവീത്

അപ്പോള്‍ അവരെ കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ മഹാത്മാവായ ഹരിച് അവരോടു അടുക്കി, നമസ്കരിച്ചു, അവിടുത്തെ ഈ വാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞു:

വത്സാഃ കിമിതി വൈ ദേവാശ് ച്യുതാലങ്കാരവിക്രമാഃ സമാഗതാഃ സസംതാപാ വക്തുമര്ഹഥ സുവ്രതാഃ

"മക്കളേ, ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള്‍ അലങ്കാരവും വീരതയും ഇല്ലാതെ, ദുഃഖിതരായി, എന്തിനാണ് ഇവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്നത്? സത്യവ്രതന്മാരായ നിങ്ങള്‍, സംഭവിച്ചത് പറയൂ."

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ തഥാഭൂതാഃ സുരോത്തമാഃ പ്രണമ്യാഹുര്യഥാവൃത്തം ദേവദേവായ വിഷ്ണവേ

അവിടുത്തെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടു, ആ ദുഃഖിതരായ ഉത്തമദേവന്മാര്‍ നമസ്കരിച്ച്, സംഭവിച്ചതെല്ലാം ദേവദേവനായ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ വിഷ്ണോ ജിഷ്ണോ ജനാര്ദന ദാനവൈഃ പീഡിതാഃ സര്വേ വയം ശരണമാഗതാഃ

"ഭഗവന്‍, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമേ, വിഷ്ണുവേ, ജയശാലിയായ ജനാര്‍ദനാ, ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ദാനവന്മാരാല്‍ പീഡിതരായി, നിങ്ങളുടെ അടുക്കല്‍ അഭയം തേടി വന്നിരിക്കുന്നു."

ത്വമേവ ദേവദേവേശ ഗതിര്നഃ പുരുഷോത്തമ ത്വമേവ പരമാത്മാ ഹി ത്വം പിതാ ജഗതാമപി

"ദേവന്മാരുടെ ദൈവമേ, പരമപുരുഷനേ, ഞങ്ങളുടെ ഏകാശ്രയവും നീയാണു്; നീയാണ് പരമാത്മാവും, ഈ ലോകങ്ങളുടെ പിതാവും."

ത്വമേവ ഭര്താ ഹര്താ ച ഭോക്താ ദാതാ ജനാര്ദന ഹന്തുമര്ഹസി തസ്മാത്ത്വം ദാനവാന്ദാനവാര്ദന

"നീയാണ് രക്ഷകന്‍, നാശിപ്പിക്കുന്നവന്‍, അനുഭവിക്കുന്നവന്‍, ദാനിക്കുന്നവന്‍, ജനാര്‍ദനാ. അതുകൊണ്ട്, ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കേണ്ടത് നിനക്കാണ്, ദാനവവീരനേ."

ദൈത്യാശ് ച വൈഷ്ണവൈര്ബ്രാഹ്മൈ രൌദ്രൈര്യാമ്യൈഃ സുദാരുണൈഃ കൌബേരൈശ്ചൈവ സൌമ്യൈശ് ച നൈരൃത്യൈര്വാരുണൈര്ദൃഢൈഃ

ദൈത്യന്മാര്‍ വൈഷ്ണവ, ബ്രാഹ്മണ, രൗദ്ര, യമ, കുബേര, സോമ, നൈരൃത, വരുൺ എന്നീ ശക്തികളാല്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു. അവര്‍ അതീവ ഭയങ്കരരും ശക്തരുമാണ്.

വായവ്യൈശ് ച തഥാഗ്നേയൈര് ഐശാനൈര് വാര്ഷികൈഃ ശുഭൈഃ സൌരൈ രൌദ്രൈസ് തഥാ ഭീമൈഃ കമ്പനൈര് ജൃമ്ഭണൈര് ദൃഢൈഃ

വായു, അഗ്നി, ഈശാന, വര്‍ഷ, സൂര്യ, രൗദ്ര, ഭീമ, കംപ, ജൃംഭ എന്നീ ശക്തികളാലും അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

അവധ്യാ വരലാഭാത്തേ സര്വേ വാരിജലോചന സൂര്യമണ്ഡലസമ്ഭൂതം ത്വദീയം ചക്രമ് ഉദ്യതമ്

കമലനയനനേ, അവര്‍ എല്ലാവരും വരപ്രാപ്തിയാല്‍ അജേയരായി. സൂര്യമണ്ഡലത്തില്‍ നിന്നു ജനിച്ച നിന്റെ ചക്രം ഉയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.

കുണ്ഠിതം ഹി ദധീചേന ച്യാവനേന ജഗദ്ഗുരോ ദണ്ഡം ശാര്ങ്ഗം തവാസ്ത്രം ച ലബ്ധം ദൈത്യൈഃ പ്രസാദതഃ

പക്ഷേ, ദധീചിയും ച്യവനനും അതിനെ മന്ദമാക്കി. ലോകഗുരുവേ, നിന്റെ ദണ്ഡവും ശാരംഗവും ആയുധവും ദൈത്യന്മാര്‍ അനുകമ്പയാല്‍ ലഭിച്ചു.