ലിങ്ഗപുരാണമ്

വാസവത്വം ച യുഷ്മാകം ദാസ്യേ ദാനവപുങ്ഗവാഃ ജലന്ധരവചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ തേ ദാനവാധമാഃ

നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ദ്രപദവും ഞാൻ നൽകാം, ദാനവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. ജലന്ധരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും,

ജഗര്ജുരുച്ചൈഃ പാപിഷ്ഠാ മൃത്യുദര്ശനതത്പരാഃ ദൈത്യൈരേതൈസ്തഥാന്യൈശ് ച രഥനാഗതുരങ്ഗമൈഃ

പാപികളായ അവർ, മരണത്തെ നേരിടാൻ ഉത്സുകരായി, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഗർജിച്ചു; ആ ദൈത്യന്മാരും മറ്റുള്ളവരും, രഥങ്ങളുമായി, ആനകളുമായി, കുതിരകളുമായി,

സംനദ്ധൈഃ സഹ സംനഹ്യ ശര്വം പ്രതി യയൌ ബലീ ഭവോ ഽപി ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യേന്ദ്രം മേരുകൂടമിവ സ്ഥിതമ്

അവരൊക്കെയും ആയുധധാരികളായി ഒരുമിച്ച് യുദ്ധത്തിനായി ഒരുക്കം നടത്തി ശർവനോട് മുന്നേറി. ഭവൻ, ദൈത്യരാജാവിനെ മെരുകുടംപോലെ നിലകൊള്ളുന്നത് കണ്ടു.

അവധ്യത്വമ് അപി ശ്രുത്വാ തഥാന്യൈര് ഭഗനേത്രഹാ ബ്രഹ്മണോ വചനം രക്ഷന് രക്ഷകോ ജഗതാം പ്രഭുഃ

അവനു അജേയനാണെന്നു കേട്ടിട്ടും, ഭഗനും നേത്രനും കണ്ണുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതും അറിഞ്ഞിട്ടും, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ പ്രഭു ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്ക് മാനിച്ച് അതു പാലിച്ചു.

സാംബഃ സനന്ദീ സഗണഃ പ്രോവാച പ്രഹസന്നിവ കിം കൃത്യമസുരേശാന യുദ്ധേനാനേന സാംപ്രതമ്

സാംബനും സനന്ദിയും കൂടെയുള്ളവരും ചിരിച്ചുപോലെയായി പറഞ്ഞു: 'അസുരനാഥാ, ഇപ്പൊൾ ഈ യുദ്ധം നടത്തുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?''

മദ്ബാണൈര്ഭിന്നസര്വാങ്ഗോ മര്തുമഭ്യുദ്യതേ മുദാ ജലന്ധരോ ഽപി തദ്വാക്യം ശ്രുത്വാ ശ്രോത്രവിദാരണമ്

എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം മുഴുവൻ തുളഞ്ഞു, സന്തോഷത്തോടെ മരിക്കാൻ തയ്യാറായ ജലന്ധരൻ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അതു ചെവികൾ കീറുന്നപോലെയായി അനുഭവപ്പെട്ടു.

സുരേശ്വരമുവാചേദം സുരേതരബലേശ്വരഃ വാക്യേനാലം മഹാബാഹോ ദേവദേവ വൃഷധ്വജ

അസുരസേനാപതി ദേവസേനാധിപനോടു പറഞ്ഞു: 'മഹാബാഹുവേ, വാക്കുകൾ മതിയാകട്ടെ, ദേവദേവാ, കാളയുടേത് പതാകയുള്ളവനേ!'

ചന്ദ്രാംശുസന്നിഭൈഃ ശസ്ത്രൈര് ഹര യോദ്ധുമിഹാഗതഃ നിശമ്യാസ്യ വചഃ ശൂലീ പാദാങ്ഗുഷ്ഠേന ലീലയാ മഹാംഭസി ചകാരാശു രഥാങ്ഗം രൌദ്രമായുധമ്

ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വന്ന ഹരനേ, അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവൻ, വലിയ വിരലാൽ കളിയായി മഹാസമുദ്രത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ചക്രായുധം ഉണ്ടാക്കി.

കൃത്വാര്ണവാംഭസി സിതം ഭഗവാന് രഥാങ്ഗം സ്മൃത്വാ ജഗത്ത്രയമനേന ഹതാഃ സുരാശ് ച ദക്ഷാന്ധകാന്തകപുരത്രയയജ്ഞഹര്താ ലോകത്രയാന്തകകരഃ പ്രഹസംതദാഹ

ഭഗവാൻ സമുദ്രത്തിൽ വെളുത്ത ചക്രം സൃഷ്ടിച്ചു, അതുകൊണ്ട് തന്നെ ത്രൈലോക്യവും, ദേവന്മാരെയും, ദക്ഷനെയും, അന്ധകനെയും, ത്രിപുരവും, യാഗങ്ങളും നശിപ്പിച്ചതും ഓർത്ത്, ലോകങ്ങളെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നവൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു.

പാദേന നിര്മിതം ദൈത്യ ജലന്ധര മഹാര്ണവേ ബലവാന് യദി ചോദ്ധര്തും തിഷ്ഠ യോദ്ധും ന ചാന്യഥാ

'ജലന്ധരാ, എന്റെ കാലിൽ നിന്നു മഹാസമുദ്രത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച ഈ ചക്രം നീ എടുക്കാൻ ശക്തൻ എങ്കിൽ നില്ക്ക്, യുദ്ധം ചെയ്യ്; അല്ലെങ്കിൽ പിന്മാറുക.'

തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ക്രോധേനാദീപ്തലോചനഃ പ്രദഹന്നിവ നേത്രാഭ്യാം പ്രാഹാലോക്യ ജഗത്ത്രയമ്

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ദൃഷ്ടിയാൽ ലോകങ്ങളെ കത്തിക്കുന്നതുപോലെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു.

ഗദാമുദ്ധൃത്യ ഹത്വാ ച നന്ദിനം ത്വാം ച ശങ്കര ഹത്വാ ലോകാന്സുരൈഃ സാര്ധം ഡുണ്ഡുഭാന് ഗരുഡോ യഥാ

'ഗദ ഉയർത്തി ഞാൻ നന്ദിയെയും നിന്നെയും ശങ്കരാ, കൊല്ലും; ദേവന്മാരോടൊപ്പം ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചശേഷം, ഗരുഡൻ പോലെ ദുണ്ടുഭി മൃദംഗങ്ങൾ അടിക്കും.'

ഹന്തും ചരാചരം സര്വം സമര്ഥോ ഽഹം സവാസവമ് കോ മഹേശ്വര മദ്ബാണൈര് അച്ഛേദ്യോ ഭുവനത്രയേ

'ഇന്ദ്രനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും ഉൾപ്പെടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതും എല്ലാം ഞാൻ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. മഹേശ്വരാ, എന്റെ അമ്പുകൾക്ക് ത്രിലോകത്തും ആരാണ് അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നത്?'

ബാലഭാവേ ച ഭഗവാന് തപസൈവ വിനിര്ജിതഃ ബ്രഹ്മാ ബലീ യൌവനേ വൈ മുനയഃ സുരപുങ്ഗവൈഃ

'കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോഴും ഭഗവാൻ തപസ്സിനാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ബാല്യത്തിൽ ശക്തനായ ബ്രഹ്മാവും, മുനിമാരും, ശ്രേഷ്ഠദേവന്മാരും അങ്ങനെ ജയിച്ചു.'

ദഗ്ധം ക്ഷണേന സകലം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് തപസാ കിം ത്വയാ രുദ്ര നിര്ജിതോ ഭഗവാനപി

'ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ ത്രൈലോക്യവും തപസ്സുകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, രുദ്രാ, നീ ഭഗവാൻ ആയിട്ടും എങ്ങനെ ജയിക്കപ്പെടാതെ ഇരിക്കുന്നു?'

ഇന്ദ്രാഗ്നിയമവിത്തേശവായുവാരീശ്വരാദയഃ ന സേഹിരേ യഥാ നാഗാ ഗന്ധം പക്ഷിപതേരിവ

'ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും യമനും കുബേരനും വായുവും വരുണനും മറ്റുള്ളവരും, ഗരുഡന്റെ മണത്തെ പോലെ, സഹിക്കാനാവാതെ പോയി.'

ന ലബ്ധ്വാ ദിവി ഭൂമൌ ച ബാഹവോ മമ ശങ്കര സമസ്താന്പര്വതാന്പ്രാപ്യ ഘര്ഷിതാശ് ച ഗണേശ്വര

'ശങ്കരാ, സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും എന്റെ കൈകൾ കിട്ടാതെ, ഗണാധിപനേ, എല്ലാ പർവതങ്ങളിലും ഞാൻ അവയെ ഉരച്ചു.'

ഗിരീന്ദ്രോ മന്ദരഃ ശ്രീമാന് നീലോ മേരുഃ സുശോഭനഃ ഘര്ഷിതോ ബാഹുദണ്ഡേന കണ്ഡൂനോദാര്ഥമ് ആപതത്

'പർവതരാജാവായ മന്ദരവും, മനോഹരമായ നീലപർവതവും, മേരുവും എന്റെ ഭുജദണ്ഡം കൊണ്ട് ഉരച്ചത്, വെറും ചൊറിച്ചിൽ മാറ്റാൻ വേണ്ടി.'

ഗങ്ഗാ നിരുദ്ധാ ബാഹുഭ്യാം ലീലാര്ഥം ഹിമവദ്ഗിരൌ നാരീണാം മമ ഭൃത്യൈശ് ച വജ്രോ ബദ്ധോ ദിവൌകസാമ്

'ഹിമവാനിൽ വിനോദത്തിനായി ഗംഗയെ എന്റെ കൈകളാൽ തടഞ്ഞു; എന്റെ ദാസിമാർക്കായി ദേവന്മാരുടെ വജ്രായുധം കെട്ടി വെച്ചു.'

വഡവായാ മുഖം ഭഗ്നം ഗൃഹീത്വാ വൈ കരേണ തു തത്ക്ഷണാദേവ സകലം ചൈകാര്ണവമഭൂദിദമ്

'വടവാഗ്നിയുടെ വായ് എന്റെ കൈകൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചു പിടിച്ചു; അപ്പോൾ തന്നെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ സമുദ്രമായി മാറി.'

ഐരാവതാദയോ നാഗാഃ ക്ഷിപ്താഃ സിന്ധുജലോപരി സരഥോ ഭഗവാനിന്ദ്രഃ ക്ഷിപ്തശ് ച ശതയോജനമ്

'ഐരാവതാദി ആനകളെ സമുദ്രജലത്തിൽ എറിയുകയും, ദേവേന്ദ്രനെയും അവന്റെ രഥത്തോടൊപ്പം നൂറു യോജന ദൂരം തള്ളുകയും ചെയ്തു.'

ഗരുഡോ ഽപി മയാ ബദ്ധോ നാഗപാശേന വിഷ്ണുനാ ഉര്വശ്യാദ്യാ മയാ നീതാ നാര്യഃ കാരാഗൃഹാന്തരമ്

ഗരുഡനും ഞാനാണ് പാമ്പ് കെട്ടിയതിലൂടെ ബന്ധിച്ചിരുന്നത്, വിഷ്ണുവേ. ഉർവശിയെയും മറ്റ് മഹിളകളെയും ഞാനാണ് മറ്റൊരു തടവറയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയത്.

കഥംചില്ലബ്ധവാന് ശക്രഃ ശചീമേകാം പ്രണമ്യ മാമ് മാം ന ജാനാസി ദൈത്യേന്ദ്രം ജലന്ധരമുമാപതേ

ഏതോ വിധത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ എനിക്ക് വണങ്ങി ശചിയെ മാത്രം തിരിച്ചുപിടിച്ചു. ഉമാപതിയേ, നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലേ? ഞാൻ ജലന്ധരൻ, ദൈത്യാധിപൻ.

ഏവമുക്തോ മഹാദേവഃ പ്രാദഹദ്വൈ രഥം തദാ തസ്യ നേത്രാഗ്നിഭാഗൈകകലാര്ധാര്ധേന ചാകുലമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാദേവൻ തന്റെ കണ്ണിലെ അഗ്നിയുടെ ഒരു ചെറിയ അംശം കൊണ്ട് ഒരു രഥം സൃഷ്ടിച്ചു.

ദൈത്യാനാമതുലബലൈര്ഹയൈശ് ച നാഗൈര് ദൈത്യേന്ദ്രാസ് ത്രിപുരരിപോര് നിരീക്ഷണേന നാഗാദ് വൈശസമ് അനുസംവൃതശ് ച നാഗൈര് ദേവേശം വചനമുവാച ചാല്പബുദ്ധിഃ

ദൈത്യരുടെ അതുല്യശക്തിയുള്ള കുതിരകളും ആനകളും, പാമ്പുകൾ ചുറ്റി നിൽക്കുമ്പോൾ, ദൈത്യാധിപൻ ത്രിപുരശത്രുവിനെ കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ നാഥനോട് തന്റെ കുറവുള്ള ബുദ്ധിയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

കിം കാര്യം മമ യുധി ദേവദൈത്യസംഘൈര് ഹന്തും യത്സകലമിദം ക്ഷണാത്സമര്ഥഃ യത്തസ്മാദ്ഭയമിഹനാസ്തി യോദ്ധുമ് ഈശ വാഞ്ഛൈഷാ വിപുലതരാ ന സംശയോ ഽത്ര

ദേവന്മാരുടെയും ദൈത്യന്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങളുമായി എനിക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടത് എന്തിനാണ്? ഞാൻ ഇതെല്ലാം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. അതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് ഭയം ഇല്ല, ഈശ്വരാ. എന്നിരുന്നാലും, യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം എനിക്കു വളരെ കൂടുതലാണ് — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തസ്മാത്ത്വം മമ മദനാരിദക്ഷശത്രോ യജ്ഞാരേ ത്രിപുരരിപോ മമൈവ വീരൈഃ ഭൂതേന്ദ്രൈര്ഹരിവദനേന ദേവസംഘൈര് യോദ്ധും തേ ബലമിഹ ചാസ്തി ചേദ്ധി തിഷ്ഠ

അതിനാൽ, കാമദേവന്റെ ശത്രുവേ, ദക്ഷന്റെ ശത്രുവേ, യജ്ഞശത്രുവേ, ത്രിപുരശത്രുവേ, എന്റെ വീരന്മാരോടും ഭൂതനാഥന്മാരോടും ഹരിയോടും ദേവസംഘങ്ങളോടും നീ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ, ഇവിടെ നിലകൊൾക്കു.

ഇത്യുക്ത്വാഥ മഹാദേവം മഹാദേവാരിനന്ദനഃ ന ചചാല ന സസ്മാര നിഹതാന്ബാന്ധവാന്യുധി

ഇങ്ങനെ മഹാദേവനോട് പറഞ്ഞശേഷം, മഹാദേവന്റെ ശത്രുവിന്റെ പുത്രൻ നീങ്ങുകയും, യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളെ ഓർക്കുകയും ചെയ്തില്ല.

ദുര്മദേനാവിനീതാത്മാ ദോര്ഭ്യാമാസ്ഫോട്യ ദോര്ബലാത് സുദര്ശനാഖ്യം യച്ചക്രം തേന ഹന്തും സമുദ്യതഃ

അഹങ്കാരത്തിലും അശാന്തമായ മനസ്സിലും, തന്റെ കൈകൾ തമ്മിൽ അടിച്ച്, ദുർബലതയിൽ നിന്ന് സുദർശനചക്രം എടുത്ത് കൊല്ലാൻ തയ്യാറായി.