തതോ ദേവാ നിരാതങ്കാഃ കീര്തയന്തഃ കഥാമിമാമ് വിസ്മയോത്ഫുല്ലനയനാ ജഗ്മുഃ സര്വേ യഥാഗതമ്
പിന്നീട് ഭയമില്ലാതെ ദേവന്മാർ ഈ കഥ ഉല്ലാസത്തോടെ പാടുകയും, അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുകൾ വിരിയിച്ച്, ഓരോരുത്തരും വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
യ ഇദം പരമാഖ്യാനം പുണ്യം വേദൈഃ സമന്വിതമ് പഠിത്വാ ശൃണുതേ ചൈവ സര്വദുഃഖവിനാശനമ്
വേദങ്ങളോടൊപ്പം ഈ പരമമായ പുണ്യകഥ വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റപ്പെടും.
ധന്യം യശസ്യമ് ആയുഷ്യമ് ആരോഗ്യം പുഷ്ടിവര്ധനമ് സര്വവിഘ്നപ്രശമനം സര്വവ്യാധിവിനാശനമ്
ഇത് ഭാഗ്യവും, പ്രശസ്തിയും, ദീർഘായുസും, ആരോഗ്യവും, ശക്തിവർദ്ധനവും നൽകുന്നു; എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും രോഗങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
അപമൃത്യുപ്രശമനം മഹാശാന്തികരം ശുഭമ് അരിചക്രപ്രശമനം സര്വാധിപ്രവിനാശനമ്
അകാലമരണത്തെ അകറ്റുകയും, മഹാശാന്തിയും, ശുഭതയും നൽകുകയും, ശത്രുക്കളുടെ വലയത്തെ അകറ്റുകയും, എല്ലാ ഭരണാധികാരികളെയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തതോ ദുഃസ്വപ്നശമനം സര്വഭൂതനിവാരണമ് വിഷഗ്രഹക്ഷയകരം പുത്രപൌത്രാദിവര്ധനമ്
ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ അകറ്റുകയും, എല്ലാ ദോഷകരമായ ജീവികളെ തടയുകയും, വിഷവും ഗ്രഹദോഷവും നശിപ്പിക്കുകയും, പുത്രന്മാരെയും മക്കളെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യോഗസിദ്ധിപ്രദം സമ്യക് ശിവജ്ഞാനപ്രകാശകമ് ശേഷലോകസ്യ സോപാനം വാഞ്ഛിതാര്ഥൈകസാധനമ്
ഇത് യോഗസിദ്ധി പൂർണ്ണമായി നൽകുന്നു, ശിവജ്ഞാനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, പരമലോകത്തിലേക്കുള്ള പടിയാകുന്നു, ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാനുള്ള ഏക മാർഗ്ഗവുമാണ്.
വിഷ്ണുമായാനിരസനം ദേവതാപരമാര്ഥദമ് വാഞ്ഛാസിദ്ധിപ്രദം ചൈവ ഋദ്ധിപ്രജ്ഞാദിസാധനമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ അകറ്റുകയും, ദേവതകളുടെ പരമാർത്ഥം ലഭിക്കാനും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാനും, ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും മറ്റും നേടാനും ഇതു വഴിയാകുന്നു.
ഇദം തു ശരഭാകാരം പരം രൂപം പിനാകിനഃ പ്രകാശിതവ്യം ഭക്തേഷു ചിരേഷൂദ്യമിതേഷു ച
ശരഭരൂപത്തിൽ ഉള്ള ഈ പരമശിവന്റെ രൂപം, ഭക്തിയോടെ ദീർഘകാലം പരിശ്രമിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തണം.
തൈരേവ പഠിതവ്യം ച ശ്രോതവ്യം ച ശിവാത്മഭിഃ ശിവോത്സവേഷു സര്വേഷു ചതുര്ദശ്യഷ്ടമീഷു ച
ശിവഭാവമുള്ളവർ, ശിവോത്സവങ്ങളിലോ, ചതുര്ദശിയിലോ അഷ്ടമിയിലോ, ഇതു വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും വേണം.
പഠേത്പ്രതിഷ്ഠാകാലേഷു ശിവസന്നിധികാരണമ് ചോരവ്യാഘ്രാഹിസിംഹാന്തകൃതോ രാജഭയേഷു ച
പ്രതിഷ്ഠാകാലത്തും, ശിവന്റെ സന്നിധി വരുത്താൻ വേണ്ടിയും, കള്ളന്മാരിൽ, കടുവകളിൽ, പാമ്പുകളിൽ, സിംഹങ്ങളിൽ, രാജഭയങ്ങളിൽ എന്നിവയിൽ ഭയപ്പെടുമ്പോഴും ഇതു വായിക്കണം.
അത്രാന്യോത്പാതഭൂകമ്പദവാഗ്നിപാംസുവൃഷ്ടിഷു ഉല്കാപാതേ മഹാവാതേ വിനാ വൃഷ്ട്യാതിവൃഷ്ടിഷു
മറ്റു ദുരന്തങ്ങളിൽ—ഭൂകമ്പം, കാട്ടുതീ, മണൽമഴ, ഉൽക്കാപാതം, വലിയ കാറ്റ്, വരൾച്ച, അത്യധികം മഴ—ഇവയിലൊക്കെയും,
അതസ്തത്ര പഠേദ്വിദ്വാഞ് ഛിവഭക്തോ ദൃഢവ്രതഃ യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി സ്തവം സര്വമനുത്തമമ്
അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശിവഭക്തനും ദൃഢവ്രതനുമായ പണ്ഡിതൻ ഈ ഉത്തമസ്തുതിയെ മുഴുവനായും വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ,
സ രുദ്രത്വം സമാസാദ്യ രുദ്രസ്യാനുചരോ ഭവേത്
അവൻ രുദ്രത്വം നേടുകയും രുദ്രന്റെ അനുചരനാവുകയും ചെയ്യും.
ജലന്ധരം ജടാമൌലിഃ പുരാ ജമ്ഭാരിവിക്രമമ് കഥം ജഘാന ഭഗവാന് ഭഗനേത്രഹരോ ഹരഃ
ജടാമുടിയുള്ള ഭഗവാൻ, ഭാഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച ഹരൻ, ജംഭനോട് തുല്യശക്തിയുള്ള ജലന്ധരനെ എങ്ങനെ സംഹരിച്ചു എന്നു പറയൂ.
വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം രോമഹര്ഷണ സുവ്രത ജലന്ധര ഇതി ഖ്യാതോ ജലമണ്ഡലസംഭവഃ
നിഷ്ഠയോടെ വ്രതം പാലിക്കുന്ന രോമഹർഷണ, ജലമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ജലന്ധരന്റെ കഥ ഞങ്ങൾക്ക് പറയേണ്ടതാണ്.
ആസീദന്തകസംകാശസ് തപസാ ലബ്ധവിക്രമഃ തേന ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സയക്ഷോരഗരാക്ഷസാഃ
അവൻ യമനെപ്പോലെ ഭയാനകനും, തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടിയവനും ആയിരുന്നു. അവൻ ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും നാഗന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും
നിര്ജിതാഃ സമരേ സര്വേ ബ്രഹ്മാ ച ഭഗവാനജഃ ജിത്വൈവ ദേവസംഘാതം ബ്രഹ്മാണം വൈ ജലന്ധരഃ
യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാവരെയും, ജനനമില്ലാത്ത ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും പോലും ജയിച്ചു. ദേവസംഘത്തെ ജയിച്ച ശേഷം ജലന്ധരൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും കീഴടക്കി.
ജഗാമ ദേവദേവേശം വിഷ്ണും വിശ്വഹരം ഗുരുമ് തയോഃ സമഭവദ്യുദ്ധം ദിവാരാത്രമ് അവിശ്രമമ്
അവൻ ദേവദേവനായ, ലോകവിളങ്ങുന്ന, ഗുരുവായ വിഷ്ണുവിനരികിലേക്കു പോയി. അവർക്കിടയിൽ പകുതിയും ഇടവേളയുമില്ലാതെ, പകലും രാത്രിയും യുദ്ധം നടന്നു.
ജലന്ധരേശയോസ്തേന നിര്ജിതോ മധുസൂദനഃ ജലന്ധരോ ഽപി തം ജിത്വാ ദേവദേവം ജനാര്ദനമ്
ജലന്ധരനും ഭഗവാനുമായുള്ള ആ യുദ്ധത്തിൽ, മധുസൂദനൻ തോറ്റു; ജലന്ധരൻ അവനെ ജയിച്ച് ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനനെയും കീഴടക്കി.
പ്രോവാചേദം ദിതേഃ പുത്രാന് ന്യായധീര്ജേതുമീശ്വരമ് സര്വേ ജിതാ മയാ യുദ്ധേ ശങ്കരോ ഹ്യജിതോ രണേ
അവൻ നീതിയുള്ള ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'എല്ലാവരെയും ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു; ശങ്കരൻ മാത്രം യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാണ്.'
തം ജിത്വാ സര്വമീശാനം ഗണപൈര് നന്ദിനാ ക്ഷണാത് അഹമേവ ഭവത്വം ച ബ്രഹ്മത്വം വൈഷ്ണവം തഥാ
ഇശാനനെയും ഗണങ്ങളെയും നന്ദിയെയും ഒക്കെയും ഒരുമിച്ച് ജയിച്ചാൽ, ഞാൻ മാത്രം നിങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു എന്നിവരായിത്തീരും.
വാസവത്വം ച യുഷ്മാകം ദാസ്യേ ദാനവപുങ്ഗവാഃ ജലന്ധരവചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ തേ ദാനവാധമാഃ
നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ദ്രപദവും ഞാൻ നൽകാം, ദാനവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. ജലന്ധരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും,
ജഗര്ജുരുച്ചൈഃ പാപിഷ്ഠാ മൃത്യുദര്ശനതത്പരാഃ ദൈത്യൈരേതൈസ്തഥാന്യൈശ് ച രഥനാഗതുരങ്ഗമൈഃ
പാപികളായ അവർ, മരണത്തെ നേരിടാൻ ഉത്സുകരായി, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഗർജിച്ചു; ആ ദൈത്യന്മാരും മറ്റുള്ളവരും, രഥങ്ങളുമായി, ആനകളുമായി, കുതിരകളുമായി,
സംനദ്ധൈഃ സഹ സംനഹ്യ ശര്വം പ്രതി യയൌ ബലീ ഭവോ ഽപി ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യേന്ദ്രം മേരുകൂടമിവ സ്ഥിതമ്
അവരൊക്കെയും ആയുധധാരികളായി ഒരുമിച്ച് യുദ്ധത്തിനായി ഒരുക്കം നടത്തി ശർവനോട് മുന്നേറി. ഭവൻ, ദൈത്യരാജാവിനെ മെരുകുടംപോലെ നിലകൊള്ളുന്നത് കണ്ടു.
അവധ്യത്വമ് അപി ശ്രുത്വാ തഥാന്യൈര് ഭഗനേത്രഹാ ബ്രഹ്മണോ വചനം രക്ഷന് രക്ഷകോ ജഗതാം പ്രഭുഃ
അവനു അജേയനാണെന്നു കേട്ടിട്ടും, ഭഗനും നേത്രനും കണ്ണുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതും അറിഞ്ഞിട്ടും, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ പ്രഭു ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്ക് മാനിച്ച് അതു പാലിച്ചു.
സാംബഃ സനന്ദീ സഗണഃ പ്രോവാച പ്രഹസന്നിവ കിം കൃത്യമസുരേശാന യുദ്ധേനാനേന സാംപ്രതമ്
സാംബനും സനന്ദിയും കൂടെയുള്ളവരും ചിരിച്ചുപോലെയായി പറഞ്ഞു: 'അസുരനാഥാ, ഇപ്പൊൾ ഈ യുദ്ധം നടത്തുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?''
മദ്ബാണൈര്ഭിന്നസര്വാങ്ഗോ മര്തുമഭ്യുദ്യതേ മുദാ ജലന്ധരോ ഽപി തദ്വാക്യം ശ്രുത്വാ ശ്രോത്രവിദാരണമ്
എന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശരീരം മുഴുവൻ തുളഞ്ഞു, സന്തോഷത്തോടെ മരിക്കാൻ തയ്യാറായ ജലന്ധരൻ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അതു ചെവികൾ കീറുന്നപോലെയായി അനുഭവപ്പെട്ടു.
സുരേശ്വരമുവാചേദം സുരേതരബലേശ്വരഃ വാക്യേനാലം മഹാബാഹോ ദേവദേവ വൃഷധ്വജ
അസുരസേനാപതി ദേവസേനാധിപനോടു പറഞ്ഞു: 'മഹാബാഹുവേ, വാക്കുകൾ മതിയാകട്ടെ, ദേവദേവാ, കാളയുടേത് പതാകയുള്ളവനേ!'
ചന്ദ്രാംശുസന്നിഭൈഃ ശസ്ത്രൈര് ഹര യോദ്ധുമിഹാഗതഃ നിശമ്യാസ്യ വചഃ ശൂലീ പാദാങ്ഗുഷ്ഠേന ലീലയാ മഹാംഭസി ചകാരാശു രഥാങ്ഗം രൌദ്രമായുധമ്
ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെയുള്ള ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വന്ന ഹരനേ, അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവൻ, വലിയ വിരലാൽ കളിയായി മഹാസമുദ്രത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ചക്രായുധം ഉണ്ടാക്കി.
കൃത്വാര്ണവാംഭസി സിതം ഭഗവാന് രഥാങ്ഗം സ്മൃത്വാ ജഗത്ത്രയമനേന ഹതാഃ സുരാശ് ച ദക്ഷാന്ധകാന്തകപുരത്രയയജ്ഞഹര്താ ലോകത്രയാന്തകകരഃ പ്രഹസംതദാഹ
ഭഗവാൻ സമുദ്രത്തിൽ വെളുത്ത ചക്രം സൃഷ്ടിച്ചു, അതുകൊണ്ട് തന്നെ ത്രൈലോക്യവും, ദേവന്മാരെയും, ദക്ഷനെയും, അന്ധകനെയും, ത്രിപുരവും, യാഗങ്ങളും നശിപ്പിച്ചതും ഓർത്ത്, ലോകങ്ങളെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നവൻ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു.