ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഇഹാസ്മാന്പാഹി ഭഗവന് നിത്യാഹതമഹാബലഃ ഭവതാ ഹി ജഗത്സര്വം വ്യാപ്തം സ്വേനൈവ തേജസാ

ഭഗവാനേ, എല്ലായ്പ്പോഴും ജയിക്കപ്പെടാത്തവനും മഹാശക്തനായവനും ആയ നീ, ഞങ്ങളെ ഇവിടെ രക്ഷിക്കണമേ; കാരണം നിന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വിന്ദ്രചന്ദ്രാദി വയം ച പ്രമുഖാഃ സുരാഃ സുരാസുരാഃ സമ്പ്രസൂതാസ് ത്വത്തഃ സര്വേ മഹേശ്വര

ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, ഇന്ദ്രനും, ചന്ദ്രനും, ഞങ്ങളായ പ്രധാന ദേവന്മാരും, എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും, മഹേശ്വരനേ, എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്.

ബ്രഹ്മാ ച ഇന്ദ്രോ വിഷ്ണുശ് ച യമാദ്യാ ന സുരാസുരാന് തതോ നിഗൃഹ്യ ച ഹരിം സിംഹ ഇത്യ് ഉപചേതസമ്

ബ്രഹ്മാവും, ഇന്ദ്രനും, വിഷ്ണുവും, യമനും മറ്റുള്ളവരും ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും കീഴടക്കി, ഹരിയെ മനസ്സിൽ 'സിംഹം' എന്ന് വിളിച്ചു.

യതോ ബിഭര്ഷി സകലം വിഭജ്യ തനുമഷ്ടധാ അതോ ഽസ്മാന് പാഹി ഭഗവന് സുരാന് ദാനൈര് അഭീപ്സിതൈഃ

നീ നിന്റെ ശരീരം എട്ട് രൂപങ്ങളായി വിഭജിച്ച് എല്ലാം വഹിക്കുന്നതിനാൽ, ഭഗവാനേ, ദേവന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരങ്ങൾ നൽകി ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

ഉവാച താന് സുരാന്ദേവോ മഹര്ഷീംശ് ച പുരാതനാന് യഥാ ജലേ ജലം ക്ഷിപ്തം ക്ഷീരം ക്ഷീരേ ഘൃതം ഘൃതേ

ദൈവം അവിടെ ദേവന്മാരോടും പുരാതന മഹർഷിമാരോടും പറഞ്ഞു: 'ജലത്തിൽ ജലം കലരുന്നതുപോലെയും, പാലിൽ പാൽ, നെയ്യിൽ നെയ്യ് കലരുന്നതുപോലെയും'.

ഏക ഏവ തദാ വിഷ്ണുഃ ശിവലീനോ ന ചാന്യഥാ ഏഷ ഏവ നൃസിംഹാത്മാ സദര്പശ് ച മഹാബലഃ

അപ്പോൾ വിഷ്ണു ശിവനിൽ ലയിച്ചിരുന്നതാണ്, അതല്ലാതെ വേറൊന്നുമില്ല; ഈയാൾ തന്നെയാണ് നരസിംഹന്റെ ആത്മാവും, അഭിമാനവും മഹാശക്തിയും ഉള്ളവനും.

ജഗത്സംഹാരകാരേണ പ്രവൃത്തോ നരകേസരീ യാജനീയോ നമസ്തസ്മൈ മദ്ഭക്തിസിദ്ധികാങ്ക്ഷിഭിഃ

ലോകം സംഹരിക്കാൻ സജ്ജനായ നരസിംഹനെ ഭക്തിസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആരാധിക്കണം; അവനോട് നമസ്കാരം.

ഏതാവദുക്ത്വാ ഭഗവാന് വീരഭദ്രോ മഹാബലഃ അപശ്യന് സര്വഭൂതാനാം തത്രൈവാന്തരധീയത

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാശക്തിയുള്ള വീരഭദ്രൻ അവിടത്തെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും മുന്നിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

നൃസിംഹകൃത്തിവസനസ് തദാപ്രഭൃതി ശങ്കരഃ വക്ത്രം തന്മുണ്ഡമാലായാം നായകത്വേന കല്പിതമ്

അന്ന് മുതൽ ശങ്കരൻ നരസിംഹന്റെ ചർമ്മം ധരിക്കുകയും, അവന്റെ മുഖം തലയോട്ടികളുടെ മാലയിൽ പ്രധാന സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

തതോ ദേവാ നിരാതങ്കാഃ കീര്തയന്തഃ കഥാമിമാമ് വിസ്മയോത്ഫുല്ലനയനാ ജഗ്മുഃ സര്വേ യഥാഗതമ്

പിന്നീട് ഭയമില്ലാതെ ദേവന്മാർ ഈ കഥ ഉല്ലാസത്തോടെ പാടുകയും, അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുകൾ വിരിയിച്ച്, ഓരോരുത്തരും വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

യ ഇദം പരമാഖ്യാനം പുണ്യം വേദൈഃ സമന്വിതമ് പഠിത്വാ ശൃണുതേ ചൈവ സര്വദുഃഖവിനാശനമ്

വേദങ്ങളോടൊപ്പം ഈ പരമമായ പുണ്യകഥ വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റപ്പെടും.

ധന്യം യശസ്യമ് ആയുഷ്യമ് ആരോഗ്യം പുഷ്ടിവര്ധനമ് സര്വവിഘ്നപ്രശമനം സര്വവ്യാധിവിനാശനമ്

ഇത് ഭാഗ്യവും, പ്രശസ്തിയും, ദീർഘായുസും, ആരോഗ്യവും, ശക്തിവർദ്ധനവും നൽകുന്നു; എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും രോഗങ്ങളും അകറ്റുന്നു.

അപമൃത്യുപ്രശമനം മഹാശാന്തികരം ശുഭമ് അരിചക്രപ്രശമനം സര്വാധിപ്രവിനാശനമ്

അകാലമരണത്തെ അകറ്റുകയും, മഹാശാന്തിയും, ശുഭതയും നൽകുകയും, ശത്രുക്കളുടെ വലയത്തെ അകറ്റുകയും, എല്ലാ ഭരണാധികാരികളെയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തതോ ദുഃസ്വപ്നശമനം സര്വഭൂതനിവാരണമ് വിഷഗ്രഹക്ഷയകരം പുത്രപൌത്രാദിവര്ധനമ്

ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ അകറ്റുകയും, എല്ലാ ദോഷകരമായ ജീവികളെ തടയുകയും, വിഷവും ഗ്രഹദോഷവും നശിപ്പിക്കുകയും, പുത്രന്മാരെയും മക്കളെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

യോഗസിദ്ധിപ്രദം സമ്യക് ശിവജ്ഞാനപ്രകാശകമ് ശേഷലോകസ്യ സോപാനം വാഞ്ഛിതാര്ഥൈകസാധനമ്

ഇത് യോ​ഗസിദ്ധി പൂർണ്ണമായി നൽകുന്നു, ശിവജ്ഞാനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, പരമലോകത്തിലേക്കുള്ള പടിയാകുന്നു, ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാനുള്ള ഏക മാർഗ്ഗവുമാണ്.

വിഷ്ണുമായാനിരസനം ദേവതാപരമാര്ഥദമ് വാഞ്ഛാസിദ്ധിപ്രദം ചൈവ ഋദ്ധിപ്രജ്ഞാദിസാധനമ്

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ അകറ്റുകയും, ദേവതകളുടെ പരമാർത്ഥം ലഭിക്കാനും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാനും, ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും മറ്റും നേടാനും ഇതു വഴിയാകുന്നു.

ഇദം തു ശരഭാകാരം പരം രൂപം പിനാകിനഃ പ്രകാശിതവ്യം ഭക്തേഷു ചിരേഷൂദ്യമിതേഷു ച

ശരഭരൂപത്തിൽ ഉള്ള ഈ പരമശിവന്റെ രൂപം, ഭക്തിയോടെ ദീർഘകാലം പരിശ്രമിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തണം.

തൈരേവ പഠിതവ്യം ച ശ്രോതവ്യം ച ശിവാത്മഭിഃ ശിവോത്സവേഷു സര്വേഷു ചതുര്ദശ്യഷ്ടമീഷു ച

ശിവഭാവമുള്ളവർ, ശിവോത്സവങ്ങളിലോ, ചതുര്ദശിയിലോ അഷ്ടമിയിലോ, ഇതു വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും വേണം.

പഠേത്പ്രതിഷ്ഠാകാലേഷു ശിവസന്നിധികാരണമ് ചോരവ്യാഘ്രാഹിസിംഹാന്തകൃതോ രാജഭയേഷു ച

പ്രതിഷ്ഠാകാലത്തും, ശിവന്റെ സന്നിധി വരുത്താൻ വേണ്ടിയും, കള്ളന്മാരിൽ, കടുവകളിൽ, പാമ്പുകളിൽ, സിംഹങ്ങളിൽ, രാജഭയങ്ങളിൽ എന്നിവയിൽ ഭയപ്പെടുമ്പോഴും ഇതു വായിക്കണം.

അത്രാന്യോത്പാതഭൂകമ്പദവാഗ്നിപാംസുവൃഷ്ടിഷു ഉല്കാപാതേ മഹാവാതേ വിനാ വൃഷ്ട്യാതിവൃഷ്ടിഷു

മറ്റു ദുരന്തങ്ങളിൽ—ഭൂകമ്പം, കാട്ടുതീ, മണൽമഴ, ഉൽക്കാപാതം, വലിയ കാറ്റ്, വരൾച്ച, അത്യധികം മഴ—ഇവയിലൊക്കെയും,

അതസ്തത്ര പഠേദ്വിദ്വാഞ് ഛിവഭക്തോ ദൃഢവ്രതഃ യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി സ്തവം സര്വമനുത്തമമ്

അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശിവഭക്തനും ദൃഢവ്രതനുമായ പണ്ഡിതൻ ഈ ഉത്തമസ്തുതിയെ മുഴുവനായും വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ,

സ രുദ്രത്വം സമാസാദ്യ രുദ്രസ്യാനുചരോ ഭവേത്

അവൻ രുദ്രത്വം നേടുകയും രുദ്രന്റെ അനുചരനാവുകയും ചെയ്യും.

ജലന്ധരം ജടാമൌലിഃ പുരാ ജമ്ഭാരിവിക്രമമ് കഥം ജഘാന ഭഗവാന് ഭഗനേത്രഹരോ ഹരഃ

ജടാമുടിയുള്ള ഭഗവാൻ, ഭാഗന്റെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച ഹരൻ, ജംഭനോട് തുല്യശക്തിയുള്ള ജലന്ധരനെ എങ്ങനെ സംഹരിച്ചു എന്നു പറയൂ.

വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം രോമഹര്ഷണ സുവ്രത ജലന്ധര ഇതി ഖ്യാതോ ജലമണ്ഡലസംഭവഃ

നിഷ്ഠയോടെ വ്രതം പാലിക്കുന്ന രോമഹർഷണ, ജലമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ജലന്ധരന്റെ കഥ ഞങ്ങൾക്ക് പറയേണ്ടതാണ്.

ആസീദന്തകസംകാശസ് തപസാ ലബ്ധവിക്രമഃ തേന ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സയക്ഷോരഗരാക്ഷസാഃ

അവൻ യമനെപ്പോലെ ഭയാനകനും, തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടിയവനും ആയിരുന്നു. അവൻ ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും നാഗന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും

നിര്ജിതാഃ സമരേ സര്വേ ബ്രഹ്മാ ച ഭഗവാനജഃ ജിത്വൈവ ദേവസംഘാതം ബ്രഹ്മാണം വൈ ജലന്ധരഃ

യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാവരെയും, ജനനമില്ലാത്ത ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും പോലും ജയിച്ചു. ദേവസംഘത്തെ ജയിച്ച ശേഷം ജലന്ധരൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും കീഴടക്കി.

ജഗാമ ദേവദേവേശം വിഷ്ണും വിശ്വഹരം ഗുരുമ് തയോഃ സമഭവദ്യുദ്ധം ദിവാരാത്രമ് അവിശ്രമമ്

അവൻ ദേവദേവനായ, ലോകവിളങ്ങുന്ന, ഗുരുവായ വിഷ്ണുവിനരികിലേക്കു പോയി. അവർക്കിടയിൽ പകുതിയും ഇടവേളയുമില്ലാതെ, പകലും രാത്രിയും യുദ്ധം നടന്നു.

ജലന്ധരേശയോസ്തേന നിര്ജിതോ മധുസൂദനഃ ജലന്ധരോ ഽപി തം ജിത്വാ ദേവദേവം ജനാര്ദനമ്

ജലന്ധരനും ഭഗവാനുമായുള്ള ആ യുദ്ധത്തിൽ, മധുസൂദനൻ തോറ്റു; ജലന്ധരൻ അവനെ ജയിച്ച് ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനനെയും കീഴടക്കി.

പ്രോവാചേദം ദിതേഃ പുത്രാന് ന്യായധീര്ജേതുമീശ്വരമ് സര്വേ ജിതാ മയാ യുദ്ധേ ശങ്കരോ ഹ്യജിതോ രണേ

അവൻ നീതിയുള്ള ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'എല്ലാവരെയും ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു; ശങ്കരൻ മാത്രം യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാണ്.'