യദാ യദാ മമാജ്ഞാനമ് അത്യഹങ്കാരദൂഷിതമ് തദാ തദാപനേതവ്യം ത്വയൈവ പരമേശ്വര
എപ്പോഴെങ്കിലും എന്റെ അജ്ഞാനം അത്യധികമായ അഹങ്കാരത്തിൽ മലിനമാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അതു നീയേ തന്നെ നീക്കം ചെയ്യണമേ, പരമേശ്വരാ.
ഏവം വിജ്ഞാപയന്പ്രീതഃ ശങ്കരം നരകേസരീ നന്വശക്തോ ഭവാന് വിഷ്ണോ ജീവിതാന്തം പരാജിതഃ
ഇങ്ങനെ ശങ്കരനോടു മനസ്സിലുള്ളത് പറഞ്ഞ്, നരസിംഹൻ പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവേ, നീ അശക്തനായി, ജീവന്റെ അവസാനം പരാജയപ്പെട്ടുവല്ലോ.'
തദ്വക്ത്രശേഷമാത്രാന്തം കൃത്വാ സര്വസ്യ വിഗ്രഹമ് ശുക്തിശിത്യം തദാ മങ്ഗം വീരഭദ്രഃ ക്ഷണാത്തതഃ
അപ്പോൾ, മുഖം മാത്രം ശേഷിപ്പിച്ച്, മുഴുവൻ രൂപവും നശിപ്പിച്ച ശേഷം, വീരഭദ്രൻ ആ ഭയങ്കരനെ ഉടനടി കീഴടക്കി.
അഥ ബ്രഹ്മാദയഃ സര്വേ വീരഭദ്ര ത്വയാ ദൃശാ ജീവിതാഃ സ്മോ വയം ദേവാഃ പര്ജന്യേനേവ പാദപാഃ
തുടർന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ തുടക്കംവെച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു: 'വീരഭദ്രാ, നിന്റെ കാഴ്ചകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർ മഴയിൽ മരങ്ങൾ പോലെ പുനരുജ്ജീവനം പ്രാപിച്ചു.'
യസ്യ ഭീഷാ ദഹത്യഗ്നിര് ഉദേതി ച രവിഃ സ്വയമ് വാതോ വാതി ച സോ ഽസി ത്വം മൃത്യുര്ധാവതി പഞ്ചമഃ
ആജ്ഞകൊണ്ട് അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കുന്നു, സൂര്യൻ സ്വയം ഉദയിക്കുന്നു, കാറ്റ് വീശുന്നു—അങ്ങനെയുള്ളവനാണ് നീ; മരണവും അഞ്ചാമനായി ഓടുന്നു.
യദവ്യക്തം പരം വ്യോമ കലാതീതം സദാശിവമ് ഭഗവംസ്ത്വാമേവ ഭവം വദന്തി ബ്രഹ്മവാദിനഃ
അപ്രത്യക്ഷമായതും, പരമമായ ആകാശവും, കാലത്തിന്റെ അതീതമായതും, ശാശ്വതമായ ശിവനും—ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ അതെല്ലാം നീയാണെന്ന് പറയുന്നു.
കേ വയമേവ ധാതുക്യേ വേദനേ പരമേശ്വരഃ ന വിദ്ധി പരമം ധാമ രൂപലാവണ്യവര്ണനേ
അംശങ്ങളുടെയും അനുഭവങ്ങളുടെയും ലോകത്ത് ഞങ്ങൾ ആരാണ്? പരമേശ്വരനെ രൂപം, സൗന്ദര്യം, വർണ്ണം എന്നിവ പറഞ്ഞ് അറിയാൻ കഴിയില്ല.
ഉപസര്ഗേഷു സര്വേഷു ത്രായസ്വാസ്മാന് ഗണാധിപ ഏകാദശാത്മന് ഭഗവാന് വര്തതേ രൂപവാന് ഹരഃ
എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളിലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, ഗണാധിപനേ, പതിനൊന്നു രൂപങ്ങളുള്ളവനേ; ഭഗവാൻ ഹരൻ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഈദൃശാന് തേ ഽവതാരാണി ദൃഷ്ട്വാ ശിവ ബഹൂംസ്തമഃ കദാചിത് സംദിഹേന് നാസ്മാംസ് ത്വച്ചിന്താസ്തമയാ തഥാ
ശിവനേ, നിന്റെ ഇങ്ങനെയുള്ള അനേകം അവതാരങ്ങൾ കണ്ടാലും, ചിലപ്പോൾ ഇരുണ്ടതുപോലുള്ള ആശങ്കകൾ വരാം. പക്ഷേ, ഞങ്ങൾക്കത് ബാധിക്കില്ല, കാരണം ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നെ ചിന്തിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആ ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകന്നു പോകുന്നു.
ഗുഞ്ജാഗിരിവരതടാ-മിതരൂപാണി സര്വശഃ അഭ്യസംഹര ഗമ്യം തേ ന നീതവ്യം പരാപരാ
ഗുഞ്ചാ പർവതത്തിന്റെ ചരിവുകളിൽ നീ സ്വീകരിച്ച എല്ലാ രൂപങ്ങളും നീ പിന്വലിക്കണം; ഉന്നതതയും താഴ്മയും എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ കൊണ്ട് നിന്റെ ലക്ഷ്യം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ദ്വേ തനൂ തവ രുദ്രസ്യ വേദജ്ഞാ ബ്രാഹ്മണാ വിദുഃ ഘോരാപ്യന്യാ ശിവാപ്യന്യാ തേ പ്രത്യേകമനേകധാ
വേദങ്ങൾ അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ രുദ്രന്റെ രണ്ടു രൂപങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നു: ഒന്നുകിൽ ഭയങ്കരമായതും മറ്റേതു ശുഭമായതുമാണ്; ഈ രണ്ടും ഓരോന്നും പലവിധങ്ങളായാണ് പ്രകടമാകുന്നത്.
ഇഹാസ്മാന്പാഹി ഭഗവന് നിത്യാഹതമഹാബലഃ ഭവതാ ഹി ജഗത്സര്വം വ്യാപ്തം സ്വേനൈവ തേജസാ
ഭഗവാനേ, എല്ലായ്പ്പോഴും ജയിക്കപ്പെടാത്തവനും മഹാശക്തനായവനും ആയ നീ, ഞങ്ങളെ ഇവിടെ രക്ഷിക്കണമേ; കാരണം നിന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വിന്ദ്രചന്ദ്രാദി വയം ച പ്രമുഖാഃ സുരാഃ സുരാസുരാഃ സമ്പ്രസൂതാസ് ത്വത്തഃ സര്വേ മഹേശ്വര
ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, ഇന്ദ്രനും, ചന്ദ്രനും, ഞങ്ങളായ പ്രധാന ദേവന്മാരും, എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും, മഹേശ്വരനേ, എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്.
ബ്രഹ്മാ ച ഇന്ദ്രോ വിഷ്ണുശ് ച യമാദ്യാ ന സുരാസുരാന് തതോ നിഗൃഹ്യ ച ഹരിം സിംഹ ഇത്യ് ഉപചേതസമ്
ബ്രഹ്മാവും, ഇന്ദ്രനും, വിഷ്ണുവും, യമനും മറ്റുള്ളവരും ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും കീഴടക്കി, ഹരിയെ മനസ്സിൽ 'സിംഹം' എന്ന് വിളിച്ചു.
യതോ ബിഭര്ഷി സകലം വിഭജ്യ തനുമഷ്ടധാ അതോ ഽസ്മാന് പാഹി ഭഗവന് സുരാന് ദാനൈര് അഭീപ്സിതൈഃ
നീ നിന്റെ ശരീരം എട്ട് രൂപങ്ങളായി വിഭജിച്ച് എല്ലാം വഹിക്കുന്നതിനാൽ, ഭഗവാനേ, ദേവന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരങ്ങൾ നൽകി ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
ഉവാച താന് സുരാന്ദേവോ മഹര്ഷീംശ് ച പുരാതനാന് യഥാ ജലേ ജലം ക്ഷിപ്തം ക്ഷീരം ക്ഷീരേ ഘൃതം ഘൃതേ
ദൈവം അവിടെ ദേവന്മാരോടും പുരാതന മഹർഷിമാരോടും പറഞ്ഞു: 'ജലത്തിൽ ജലം കലരുന്നതുപോലെയും, പാലിൽ പാൽ, നെയ്യിൽ നെയ്യ് കലരുന്നതുപോലെയും'.
ഏക ഏവ തദാ വിഷ്ണുഃ ശിവലീനോ ന ചാന്യഥാ ഏഷ ഏവ നൃസിംഹാത്മാ സദര്പശ് ച മഹാബലഃ
അപ്പോൾ വിഷ്ണു ശിവനിൽ ലയിച്ചിരുന്നതാണ്, അതല്ലാതെ വേറൊന്നുമില്ല; ഈയാൾ തന്നെയാണ് നരസിംഹന്റെ ആത്മാവും, അഭിമാനവും മഹാശക്തിയും ഉള്ളവനും.
ജഗത്സംഹാരകാരേണ പ്രവൃത്തോ നരകേസരീ യാജനീയോ നമസ്തസ്മൈ മദ്ഭക്തിസിദ്ധികാങ്ക്ഷിഭിഃ
ലോകം സംഹരിക്കാൻ സജ്ജനായ നരസിംഹനെ ഭക്തിസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആരാധിക്കണം; അവനോട് നമസ്കാരം.
ഏതാവദുക്ത്വാ ഭഗവാന് വീരഭദ്രോ മഹാബലഃ അപശ്യന് സര്വഭൂതാനാം തത്രൈവാന്തരധീയത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാശക്തിയുള്ള വീരഭദ്രൻ അവിടത്തെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും മുന്നിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
നൃസിംഹകൃത്തിവസനസ് തദാപ്രഭൃതി ശങ്കരഃ വക്ത്രം തന്മുണ്ഡമാലായാം നായകത്വേന കല്പിതമ്
അന്ന് മുതൽ ശങ്കരൻ നരസിംഹന്റെ ചർമ്മം ധരിക്കുകയും, അവന്റെ മുഖം തലയോട്ടികളുടെ മാലയിൽ പ്രധാന സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
തതോ ദേവാ നിരാതങ്കാഃ കീര്തയന്തഃ കഥാമിമാമ് വിസ്മയോത്ഫുല്ലനയനാ ജഗ്മുഃ സര്വേ യഥാഗതമ്
പിന്നീട് ഭയമില്ലാതെ ദേവന്മാർ ഈ കഥ ഉല്ലാസത്തോടെ പാടുകയും, അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുകൾ വിരിയിച്ച്, ഓരോരുത്തരും വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
യ ഇദം പരമാഖ്യാനം പുണ്യം വേദൈഃ സമന്വിതമ് പഠിത്വാ ശൃണുതേ ചൈവ സര്വദുഃഖവിനാശനമ്
വേദങ്ങളോടൊപ്പം ഈ പരമമായ പുണ്യകഥ വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റപ്പെടും.
ധന്യം യശസ്യമ് ആയുഷ്യമ് ആരോഗ്യം പുഷ്ടിവര്ധനമ് സര്വവിഘ്നപ്രശമനം സര്വവ്യാധിവിനാശനമ്
ഇത് ഭാഗ്യവും, പ്രശസ്തിയും, ദീർഘായുസും, ആരോഗ്യവും, ശക്തിവർദ്ധനവും നൽകുന്നു; എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും രോഗങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
അപമൃത്യുപ്രശമനം മഹാശാന്തികരം ശുഭമ് അരിചക്രപ്രശമനം സര്വാധിപ്രവിനാശനമ്
അകാലമരണത്തെ അകറ്റുകയും, മഹാശാന്തിയും, ശുഭതയും നൽകുകയും, ശത്രുക്കളുടെ വലയത്തെ അകറ്റുകയും, എല്ലാ ഭരണാധികാരികളെയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തതോ ദുഃസ്വപ്നശമനം സര്വഭൂതനിവാരണമ് വിഷഗ്രഹക്ഷയകരം പുത്രപൌത്രാദിവര്ധനമ്
ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ അകറ്റുകയും, എല്ലാ ദോഷകരമായ ജീവികളെ തടയുകയും, വിഷവും ഗ്രഹദോഷവും നശിപ്പിക്കുകയും, പുത്രന്മാരെയും മക്കളെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യോഗസിദ്ധിപ്രദം സമ്യക് ശിവജ്ഞാനപ്രകാശകമ് ശേഷലോകസ്യ സോപാനം വാഞ്ഛിതാര്ഥൈകസാധനമ്
ഇത് യോഗസിദ്ധി പൂർണ്ണമായി നൽകുന്നു, ശിവജ്ഞാനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, പരമലോകത്തിലേക്കുള്ള പടിയാകുന്നു, ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാനുള്ള ഏക മാർഗ്ഗവുമാണ്.
വിഷ്ണുമായാനിരസനം ദേവതാപരമാര്ഥദമ് വാഞ്ഛാസിദ്ധിപ്രദം ചൈവ ഋദ്ധിപ്രജ്ഞാദിസാധനമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ അകറ്റുകയും, ദേവതകളുടെ പരമാർത്ഥം ലഭിക്കാനും, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാനും, ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും മറ്റും നേടാനും ഇതു വഴിയാകുന്നു.
ഇദം തു ശരഭാകാരം പരം രൂപം പിനാകിനഃ പ്രകാശിതവ്യം ഭക്തേഷു ചിരേഷൂദ്യമിതേഷു ച
ശരഭരൂപത്തിൽ ഉള്ള ഈ പരമശിവന്റെ രൂപം, ഭക്തിയോടെ ദീർഘകാലം പരിശ്രമിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തണം.
തൈരേവ പഠിതവ്യം ച ശ്രോതവ്യം ച ശിവാത്മഭിഃ ശിവോത്സവേഷു സര്വേഷു ചതുര്ദശ്യഷ്ടമീഷു ച
ശിവഭാവമുള്ളവർ, ശിവോത്സവങ്ങളിലോ, ചതുര്ദശിയിലോ അഷ്ടമിയിലോ, ഇതു വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും വേണം.
പഠേത്പ്രതിഷ്ഠാകാലേഷു ശിവസന്നിധികാരണമ് ചോരവ്യാഘ്രാഹിസിംഹാന്തകൃതോ രാജഭയേഷു ച
പ്രതിഷ്ഠാകാലത്തും, ശിവന്റെ സന്നിധി വരുത്താൻ വേണ്ടിയും, കള്ളന്മാരിൽ, കടുവകളിൽ, പാമ്പുകളിൽ, സിംഹങ്ങളിൽ, രാജഭയങ്ങളിൽ എന്നിവയിൽ ഭയപ്പെടുമ്പോഴും ഇതു വായിക്കണം.